شقایق بهترین وصف برای حرمان انسان است.
حداقل این نماد، برای ایرانیان خوب قابل درک است.
معنای آن ریختن خون بیگناهان است، مظلومانی که گل هستند و در باغ خداوند زیر نگاه بی تفاوت او در دستان تبهکاران و زورگویان روزگار می پژمرند و بی صدا میمیرند.
فریاد تلخ سکوت که خون حسرت می‌شود و از گلو گاه انسان مثل اشک روی زمین دردناک و بارور از گناه بی تفاوتی و ظلم انسان جاری می‌شود.
من شعار نمی‌دهم.
فقط از ظلم و درد و بلاهت خسته ام و نمی‌دانم تن و روح خسته ام، چرا هنوز در جاده زندگی راه می‌روند و نمی‌توانند به خواب ابدی فرو بروند.

©سوسن آفرین

......

Die Klatschmohn ist das treffendste Sinnbild menschlichen Leids.
Zumindest ist dieses Symbol für Iraner verständlich.
Sie steht für das vergossene Blut Unschuldiger, Unterdrückter, die wie Blumen in Gottes Garten unter Gottes gleichgültigem Blick still verwelken und sterben, in den Händen von den Verbrechern und Unterdrückern der Gegenwart.
Der bittere Schrei des Schweigens, der sich zu Blut der Sehnsucht umwandelt und wie Tränen aus der menschlichen Kehle hinaus fließt auf dem schmerzvollen und von Sünden befruchteten Boden aus menschlicher Gleichgültigkeit und Grausamkeit.
Ich rufe keine Parolen.
Ich bin der Unterdrückung, des Schmerzes und der Dummheit einfach überdrüssig und weiß nicht, warum meine erschöpfte Körper Seele den Weg des Lebens weitergehen und nicht in den ewigen Schlaf fallen können.

©Susan Afarin

.......

The poppy is the most fitting symbol of human suffering.
At least, this symbol is understandable to Iranians.
It represents the spilled blood of the innocent, the oppressed, who, like flowers in God's garden, silently wither and die under God's indifferent gaze, in the hands of the criminals and oppressors of the present.
The bitter cry of silence, which transforms into the blood of longing and flows like tears from the human throat on the painful and sin-ridden soil of human indifference and cruelty.
I'm not shouting slogans.
I'm simply weary of oppression, pain, and stupidity, and I don't know why my exhausted body and soul can continue on the path of life and can't fall into eternal sleep.

©Susan Afarin