چند روز پیش مطلبی در خصوص گلشیفته فراهانی و رابطه غیر اخلاقی او با ماکرون رئیس جمهور فرانسه خواندم.
این واقعا شاید فقط یک شایعه باشد.
گلشیفته هیچوقت از نظز هنری هنرپیشه مورد علاقه من نبوده ست، با اینکه بسیار زیباست و از اینکه شهرت بین المللی به عنوان یک زن ایرانی کسب کرده، برایم جالب است.
دلایلی که او را برای من جالب نمی‌کند، از جمله افتخار او با عکس مشترک اش و فرح دیبا به عنوان ملکه یک شاه دیکتاتور و لخت شدن احمقانه او و نقش های حقارت آمیز جنسی او هستند.
برای پیشرفت و کسب نام در این جهان، خصوصا زنها اغلب مجبور هستند، نقش یک کالا را بازی کنند و این تنها مربوط به گلشیفته نیست.
او هم مثل اغلب زنان سینما یک قربانی برای شهوت کارگردانان و تهیه کنندگان است.
اما ایرانی بودن او قربانی بودنش را برایم غمناک تر می‌کنند.
حدود یک ماه پیش کمدین آمریکایی احمقی او را مسخره کرده بود که ادعای او برای سواستفاده شدن از ایران برای نفت ابلهانه ست.
در حالیکه با بسته شدن تنگه هرمز، جهان نقش بزرگ ایران برای استخراج، فروش، صدور و اجازه رفت و آمد را ثابت کرد و بابت آن اکثر کشورهای اروپا و پاپ جلوی ملاهای خونخوار تعظیم کردند و درد و مرگ ایرانیان را به خاطر چند سنت قیمت بنزین و گاز به فراموشی سپردند.
این در حالیست که گلشیفته منتقد سیاسی هم نیست ولی این کمدین ابلهه ادعای آنالیز سیاسی دارد.
در خصوص رابطه نامشروع او با ماکرون هم ناراحت هستم، چون اولا ماکرون یک مرد زن دار است و دوما فرانسه با وجود آزادی واقعی درون خود کشور، یک کشور استعمارگر است که خمینی سفاک را تغذیه کرده و با این عمل به استبداد و دیکتاتوری اسلامی در ایران کمک بزرگی کرده است، حتی اگر انتخاب خمینی جلاد، تصمیم آمریکا بوده باشد.
زندگی داخلی آدمها به خودشان مربوط است، با اینکه سیاستمداران به نوعی به عنوان سمبل و الگو دیده می‌شوند.
دوستی از فرانسه داشتم که چند سال پیش به من گفت، تمام رئیس جمهورهای فرانسه معشوقه داشته اند و این در فرانسه چیزی طبیعی ست.
هلموت اشمیت هم معشوقه داشته ولی آن را پنهان نگاه داشته بوده ست.
اصولا این اغلب طبیعت مردهاست که پلی گامی را افتخار می‌بینند و با آن احساس مردانگی بیشتری میکنند.
ماکرون بخاطر سن کمتر خود، صد در صد زنش را کمی مادر و خصوصا معلم خود دیده ست و با بالاتر رفتن سن زن او، زیبایی ظاهری او در نظرش کمتر شده و در سنی قرار دارد که حالا قصد توجیه مردانگی خود را دارد و از شکل پسر بچه به یک مرد تبدیل می‌شود.
همانطور که گفتم مطالب شخصی آدمها به خودشان مربوط است.
اما امیدوارم که گلشیفته قربانی جدیدی نشود و نقش زشت معشوقه بودن را بازی نکند، چون نه تنها این خیانت به جنس خودش است، چون زندگی خانوادگی زن دیگری را متلاشی می‌کند، بلکه خیانت اصلی به خود او خواهد بود، چون ماکرون پس از اینکه مدتی ایام خوبی را با او گذراند، دنبال زنان دیگری خواهد رفت، این طبیعت اغلب مردان است.
در زندگی شخصی خودم، مردی که به من خیانت کرد، سالها مرا دچار تردید در خصوص خودم کرد.
اما حالا واقعیت را میبینم و ضعف و حقارت او را که بخاطر یک غریزه، عشق را کشت.
مردانی که روح بزرگ دارند، هیچوقت بخاطر غریزه جنسی گذرا، عشق واقعی یک زن را قربانی نمی‌کنند و زنانی هم که روح بزرگ دارند، مردانی با شخصیت ضعیف را بعد از گذشت زمان و ترمیم زخمهایشان، به شکل واقعی خودشان، یعنی پسربچه هایی در سن بلوغ می‌بینند که زمان به شیارهای مغز آنان نیفزوده، حتی اگر پوست بدنشان ترک بخورد و فرتوت بشود.

©سوسن آفرین

.....

Vor einigen Tagen las ich einen Artikel über Golshifteh Farahani und ihre unmoralische Beziehung zum französischen Präsidenten Macron.
Es kann wirklich nur ein Gerücht sein.
Golshifteh war aus künstlerischer Sicht nie meine Lieblingsschauspielerin, wenngleich sie sehr schön ist und ich sie interessant finde, da sie als iranische Frau internationale Bekanntheit erlangt hat.
Zu den Gründen, weshalb sie mich nicht interessiert, zählen ihr Stolz auf ihr gemeinsames Foto mit Farah Diba – der Königin eines diktatorischen Königs –, ihre stupide Nacktheit vor der Kamera sowie ihre entwürdigenden sexuellen Rollen in verschiedenen Filmen.
Um in dieser Welt voranzukommen und sich einen Namen zu machen, sind Menschen – insbesondere Frauen – oft gezwungen, die Rolle einer Ware zu spielen; und dies ist nicht nur bei Golshifteh der Fall.

Wie die meisten Frauen im Filmgeschäft ist auch sie ein Opfer der Gier von Regisseuren und Produzenten.
Dass sie Iranerin ist, macht ihre Opferrolle für mich umso trauriger.
Vor etwa einem Monat verhöhnte ein dummer amerikanischer Komiker sie und bezeichnete ihre Behauptung, der Iran werde wegen seines Öls ausgebeutet, als absurd.
Während die Schließung der Straße von Hormus die bedeutende Rolle des Irans bei der Ölförderung, dem Verkauf, dem Export und der Gewährleistung des Personenverkehrs unterstrich, beugten sich die meisten europäischen Länder und der Papst den blutrünstigen Mullahs und vergaßen den Schmerz und den Tod der Iraner für ein paar Cent weniger Benzinpreis.
Golshifteh ist keine politische Kritikerin, doch dieser dumme Komiker gibt sich als politischer Analyst aus.
Ich bin auch verärgert über ihre illegitime Beziehung zu Macron; denn erstens ist Macron ein verheirateter Mann, und zweitens ist Frankreich – trotz der tatsächlichen Freiheit im Inneren des Landes – eine Kolonialmacht, die den grausamen Khomeini alimentiert und maßgeblich zu der Tyrannei und der islamischen Diktatur im Iran beigetragen hat – selbst wenn die Wahl des Henkers Khomeini letztlich eine Entscheidung der Vereinigten Staaten war.
Das Privatleben der Menschen ist ihre eigene Angelegenheit, wenngleich Politiker gewissermaßen als Symbole und Vorbilder betrachtet werden.
Ich hatte einen Freund aus Frankreich, der mir vor einigen Jahren erzählte, dass alle französischen Präsidenten Geliebte gehabt hätten und dies in Frankreich als normal gelte.
Auch Helmut Schmidt hatte Geliebte, doch hielt er diese geheim.
Im Grunde liegt es in der Natur der meisten Männer, eine Polygamy als Auszeichnung zu betrachten und sich dadurch männlicher zu fühlen.
Macron hat seine Frau – bedingt durch sein eigenes jüngeres Alter – zu hundert Prozent auch ein wenig als Mutter und insbesondere als Lehrerin wahrgenommen; und da seine Frau nun älter wird, hat ihre körperliche Schönheit in seinen Augen an Reiz verloren.
Er befindet sich nun in einem Alter, in dem er versucht, seine Männlichkeit zu beweisen, und dabei die Wandlung vom Jungen zum Mann vollzieht.
Wie gesagt: Die persönlichen Angelegenheiten anderer Menschen sind deren eigene Sache.
Doch ich hoffe, dass Golshifteh nicht nochmal ein Opfer wird und nicht die unrühmliche Rolle einer Geliebten einnimmt – denn dies wäre nicht nur ein Verrat an ihrem eigenen Geschlecht, da sie dadurch das Familienleben einer anderen Frau zerstören würde, sondern auch ein schwerwiegender Verrat an sich selbst.
Denn sobald er einige schöne Stunden mit ihr verbracht hat, wird Macron sich anderen Frauen zuwenden – so liegt es nun einmal in der Natur der meisten Männer.
In meinem Privatleben ließ mich der Mann, der mich verriet, jahrelang an mir selbst zweifeln.
Doch nun erkenne ich die Wahrheit – und die Schwäche sowie die Minderwertigkeit dessen, der die Liebe einem bloßen Instinkt opferte.
Männer von großer Seele opfern niemals die wahre Liebe einer Frau einem flüchtigen sexuellen Instinkt; und Frauen von großer Seele erkennen Männer mit schwacher Persönlichkeit – wenn die Zeit vergangen und ihre Wunden verheilt sind – so, wie sie in Wahrheit sind: pubertierende Jungen, deren Verstand von der Zeit unberührt blieb, selbst wenn ihre Haut bereits rissig und alt geworden ist.

©Susan Afarin

......

A few days ago, I read an article about Golshifteh Farahani and her illicit relationship with French President Macron.
It may well be nothing more than a rumor.
From an artistic standpoint, Golshifteh has never been my favorite actress—although she is very beautiful, and I find her interesting given that, as an Iranian woman, she has achieved international renown.
Among the reasons she doesn't interest me are her pride in a photograph she shares with Farah Diba—the queen of a dictatorial king—her mindless nudity before the camera, and the degrading sexual roles she has played in various films.
To get ahead in this world and make a name for themselves, people—and women in particular—are often compelled to assume the role of a commodity; and this is by no means the case only with Golshifteh.
Like most women in the film industry, she, too, is a victim of the greed of directors and producers.
The fact that she is Iranian makes her role as a victim all the more tragic to me. About a month ago, a foolish American comedian mocked her, dismissing as absurd her assertion that Iran is being exploited for its oil.
While the potential closure of the Strait of Hormuz underscored Iran’s pivotal role in oil production, sales, exports, and the facilitation of maritime traffic, most European nations—along with the Pope—bowed down to the bloodthirsty mullahs, casting aside the pain and suffering of the Iranian people for the sake of saving a few cents on the price of gasoline.
Golshifteh makes no claims to being a political critic; yet this foolish comedian presumes to pass himself off as a political analyst.
I am also dismayed by her illicit relationship with Macron; For, firstly, Macron is a married man; and secondly, France—despite the actual freedom enjoyed within the country—is a colonial power that bankrolled the cruel Khomeini and contributed significantly to the tyranny and Islamic dictatorship in Iran—even if the choice of Khomeini, the executioner, was ultimately a decision made by the United States. People's private lives are their own business, even though politicians are, in a sense, viewed as symbols and role models.
I had a friend from France who told me a few years ago that every French president has had mistresses, and that this is considered normal in France.
Helmut Schmidt, too, had a mistress—yet he kept her a secret.
Fundamentally, it lies in the nature of most men to view polygamy as a badge of honor, thereby feeling more masculine.
Due to his own relative youth, Macron has—to a hundred percent—perceived his wife partly as a mother figure, and particularly as a teacher; and now that his wife is aging, her physical beauty has, in his eyes, lost some of its allure.
He now finds himself at an age where he is attempting to prove his masculinity, thereby undergoing the transition from boy to man.
As I have said: The personal affairs of others are strictly their own business.
Yet I hope that Golshifteh doesn't fall victim once again, and that she doesn't assume the inglorious role of a mistress—for this would constitute not only a betrayal of her own sex, in that she would be destroying another woman’s family life, but also a grave betrayal of herself.
For as soon as he has spent a few pleasant hours with her, Macron will turn his attention to other women—for such, after all, is the nature of most men.
In my own private life, the man who betrayed me caused me to doubt myself for years.
But now I recognize the truth—and the weakness and inferiority of the one who sacrificed love to a mere instinct.
Men of great soul never sacrifice a woman’s true love to a fleeting sexual instinct; and women of great soul—once time has passed and their wounds have healed—recognize men of weak character for what they truly are: adolescent boys whose minds have remained untouched by the passage of time, even as their skin has grown cracked and old.

©Susan Afarin

Bild: Inkognito

Vielleicht bin ich auch dement und habe vergessen, dass Deutschland nie die Heimat für Freidenkende sein kann, sondern ein Jagdrevier für Rechte nach dem Erpel

Ich mag viele Deutschen und doch wenn ich Frankreich erlebe, trotz meiner Sprachbarriere, sehe ich im Vergleich dort zu Deutschland echte Freiheit-Zirkel

Facebook ist voller Ausländerhasser, wenn Du keinen Favoriten gewählt hast,Nazis, der Kapmf ist groß obwohl reduziert auf Kopftuch und Fleisch der Ferkel

Wie dumm war ich doch zu glauben, dass in CDU früher Feines auch noch gab, Rabenmutti redet über Zensur für ihren korrupten Sohn, die Merkel

©Susan Afarin

Once a clairvoyant said to me that I'm the reincarnation of Paulina.

I found this board today in Paris near Concord square.😊

©Susan Afarin

نه اینکه دلم برای شنیدن موزیک تنگ نمی‌شود.
گاه قطعه ای را در فضایی طبیعی و رها تنفس میکنم،
صدای موزیک از درون ماشینی پشت چراغ قرمز،
رهگذری که از موبایلش ترانه ای متصاعد میشود،
صداهای گنگ یک میهمانی شلوغ و پر از هیاهوی موزیک...
اما اگر هم گوش نکنم، هزاران ترانه در سرم وول می‌زنند.
ذهن من از چهارسالگی موزیک را بخاطر دارد و موزیکال است.
تولید ترانه در ذهن من گاهی مرا خسته می‌کند.
خصوصا وقتی ناراحت هستم و سمفونی های خشن و بلند پخش می‌شوند.
توضیح اینکه رادیوی ذهن من تبلیغی برای قطع کردن موزیک نمی‌فرستد، راحت نیست.
اما الان سی ثانیه از عبور مغناطیس، الکتریسیته و پخش هورمون های اعصاب نباتی را مثل یک پارک تفریحی تصور کردم.
گوشه ای از این پارک، پیرمردی با خیال زن مرده اش روی یک صندلی چرخدار خالی، بستنی میخرد.
گوشه دیگری ارسطو شام آخر استادش، افلاطون را تجربه می‌کند،
دانه های بنگدانه  و زهر هلال او را مرعوب می‌کنند و او چون کودکی در ذهن خودش جیغ میکشد و قسم می‌خورد که با دانش جلوی مرگ بایستد.
همزمان با این دو تصویر، ترانه جاده ای به سوی جهنم کریس رآ بلند پخش می‌شد.
سمت دیگر تصویر، مادری به سر دخترش تاجی از گلهای ریز مینای چمنی مینشاند،
تک شاخی ستاره ای از آسمانی بنفش می‌کند و کره زمین را با آن مثل لحافی میپوشاند،
در حالیکه ترانه "آیا میتوانم امشب در آغوشت بگیرم، عزیزم" از تریسی چاپمن پخش می‌شد...
با خودم فکر کردم، چقدر خوب میشد، اگر من اینقدر ساده مثل پرنس پیر امروز صبح فکر میکردم.
کسی را دو دقیقه ببینی و از تنهایی و یک لبخند دوستانه به صمیمیت جاویدان دونفره برسی.
من هنوز حتی به خودم نرسیده ام، چطور به کسی دیگر برسم؟!
بعد بخاطر آوردم که با وجود دوست داشتن زیاد داستایوسکی، شعر عاشقانه تلخ او را دوست ندارم.
چون او با گفتن اینکه "دلم میخواست، فقط باشی" شاید غم نبودن زن را توصیف می‌کند ولی این زن، خودش کاملا ندیده گرفته شده است.
تابلوی روی دیوار هم مانده است.
اما زن انرژی جنبشی هم هست و گاه حتی بیش از مردان.
رسمیت دادن به زن به عنوان موجود یکسان برای مردها همیشه سخت بوده و هست.
در تمام این مدت ترانه "به تو میگویم" از پاتریشیا کاس پخش می‌شد.
شاید برای همین است که مینویسم.
تا بتوانم میان تمامی این افکار و صداها تمرکز کنم.
مغز من شصت سال تمام حتی چندین برابر قلبم کار کرده ست، با اینحال زورش به قلبم نمی‌رسد.

©سوسن آفرین

.......

Nicht, dass ich das Musikhören nicht vermisse.
Manchmal nehme ich ein Stück Musik in der Natur wahr, das Geräusch von Musik aus einem Auto an der roten Ampel, ein Passant, der ein Lied auf seinem Handy abspielt, die gedämpften Geräusche einer überfüllten Party voller Musik…
Aber selbst wenn ich nicht aktiv zuhöre, kreisen tausende Lieder in meinem Kopf. Mein Geist erinnert sich an Musik, seit ich vier Jahre alt bin, und er ist musikalisch.
Das ständige Musizieren in meinem Kopf strengt mich manchmal sehr an. Besonders, wenn ich aufgebracht bin und die Musik laut und schrill klingt.
Es ist schwer zu erklären, dass mein Kopf quasi wie eine Art Radio Sendung funktioniert, das ohne Werbung unendlich weiter läuft.
Aber jetzt habe ich mir dreißig Sekunden lang Magnetismus, Elektrizität und die Ausschüttung von Hormonen in meiner Existenz wie in einem Vergnügungspark vorgestellt.
In einer Ecke des Parks kauft ein alter Mann Eis für seine verstorbene Frau, deren Erinnerung in einem leeren Rollstuhl sitzt.
In einer anderen Ecke erlebt Aristoteles das Letzte Abendmahl seines Lehrers Platon.
Er ist entsetzt über die Belladonna Früchte und den Giftkelch und schreit innerlich wie ein Kind, während er bei sich schwört, dem Tod mit Wissen zu trotzen. Gleichzeitig zu diesen beiden Bildern lief lautstark das Lied „Road to Hell“ von Chris Rea.
Auf der anderen Seite des Bildes setzt eine Mutter ihrer Tochter einen Kranz aus winzigen Gänseblümchen auf,
Ein Einhorn pflückt einen Stern vom purpurnen Himmel und bedeckt die Erde damit wie mit einer Decke, während das Lied „Baby Can l Hold you “ von Tracy Chapman erklingt…
Ich dachte bei mir, wie schön es wäre, wenn ich so einfach denken könnte wie der alte Prinz von heute Morgen.

Jemanden nur zwei Minuten sehen, und Du gelangst von Einsamkeit und einem freundlichen Lächeln zu ewiger Intimität zwischen zwei Menschen?!
Ich habe mich selbst noch nicht einmal erreicht, wie soll ich da jemand anderen erreichen?!
Da fiel mir ein, dass ich Dostojewskis bittere Liebeslyrik trotz meiner großen Bewunderung für ihn nicht mag.
Denn mit „Ich wollte nur, dass Du da bist“ beschreibt er vielleicht die Traurigkeit darüber, die Frau nicht mehr zu erblicken doch diese Frau selbst wird dabei völlig ignoriert.
Das Gemälde an der Wand ist auch nur einfach da!
Aber Frauen sind auch kinetische Energie, manchmal sogar noch mehr als Männer. Es war und ist für Männer immer noch schwierig, Frauen als gleichwertig anzuerkennen.
Die ganze Zeit lief das Lied „Je Te Dis Vous“ von Patricia Kaas.
Vielleicht schreibe ich deshalb.
Damit ich mich inmitten all dieser Gedanken und Geräusche konzentrieren kann. Mein Gehirn arbeitet seit sechzig Jahren um ein Vielfaches härter als mein Herz, doch seine Kraft erreicht mein Herz trotzdem nicht.

©Susan Afarin

......

It's not that I don't miss listening to music.
Sometimes I perceive a piece of music in nature, the sound of music from a car at a red light, a passerby playing a song on his phone, the muffled sounds of a crowded party filled with music…
But even when I'm not actively listening, thousands of songs are swirling around in my head.
My mind has remembered music since I was four years old, and it is musical.
The constant music-making in my head sometimes tires me out.
Especially when I'm upset and the music sounds loud and shrill.
It's hard to explain that my mind functions almost like a kind of radio program that runs endlessly without commercials.
But now, for thirty seconds, I imagined magnetism, electricity, and the release of hormones in my existence, like in an amusement park.
In one corner of the park, an old man is buying ice cream for his deceased wife, whose memory sits in an empty wheelchair.
In another corner, Aristotle witnesses his teacher Plato's Last Supper.
He is horrified by the belladonna fruit and the poisoned chalice and screams inwardly like a child, while vowing to defy death with knowledge.
Simultaneously, Chris Rea's song "Road to Hell" played loudly.
On the other side of the picture, a mother places a wreath of tiny daisies on her daughter's head.
A unicorn plucks a star from the purple sky and covers the earth with it like a blanket, while Tracy Chapman's song "Baby Can l Hold You" plays…
I thought to myself how wonderful it would be if I could think as simply as the old prince from this morning.
Seeing someone for just two minutes, and you go from loneliness and a friendly smile to eternal intimacy between two people?!
I haven't even reached myself yet, so how am I supposed to reach someone else?! Then it occurred to me that, despite my great admiration for Dostoevsky, I don't like his bitter love poetry.
Because with "I just wanted you to be here," he might be describing the sadness of no longer seeing the woman, but the woman herself is completely ignored.
The painting on the wall is also simply there!
But women are also kinetic energy, sometimes even more so than men.
It was and still is difficult for men to recognize women as equals.
The song "Je Te Dis Vous" by Patricia Kaas was playing the whole time.
Perhaps that's why I'm writing.
So that I can concentrate amidst all these thoughts and sounds.
My brain has been working many times harder than my heart for sixty years, yet its power still doesn't reach my heart.

©Susan Afarin

Nicht, dass ich das Musikhören nicht vermisse.
Manchmal nehme ich ein Stück Musik in der Natur wahr, das Geräusch von Musik aus einem Auto an der roten Ampel, ein Passant, der ein Lied auf seinem Handy abspielt, die gedämpften Geräusche einer überfüllten Party voller Musik…

Aber selbst wenn ich nicht aktiv zuhöre, kreisen tausende Lieder in meinem Kopf. Mein Geist erinnert sich an Musik, seit ich vier Jahre alt bin, und er ist musikalisch.
Das ständige Musizieren in meinem Kopf strengt mich manchmal sehr an. Besonders, wenn ich aufgebracht bin und die Musik laut und schrill klingt.
Es ist schwer zu erklären, dass mein Kopf quasi wie eine Art Radio Sendung funktioniert, das ohne Werbung unendlich weiter läuft.
Aber jetzt habe ich mir dreißig Sekunden lang Magnetismus, Elektrizität und die Ausschüttung von Hormonen in meiner Existenz wie in einem Vergnügungspark vorgestellt.
In einer Ecke des Parks kauft ein alter Mann Eis für seine verstorbene Frau, deren Erinnerung in einem leeren Rollstuhl sitzt.
In einer anderen Ecke erlebt Aristoteles das Letzte Abendmahl seines Lehrers Platon.
Er ist entsetzt über die Belladonna Früchte und den Giftkelch und schreit innerlich wie ein Kind, während er bei sich schwört, dem Tod mit Wissen zu trotzen. Gleichzeitig zu diesen beiden Bildern lief lautstark das Lied „Road to Hell“ von Chris Rea.
Auf der anderen Seite des Bildes setzt eine Mutter ihrer Tochter einen Kranz aus winzigen Gänseblümchen auf,
Ein Einhorn pflückt einen Stern vom purpurnen Himmel und bedeckt die Erde damit wie mit einer Decke, während das Lied „Baby Can l Hold you “ von Tracy Chapman erklingt…
Ich dachte bei mir, wie schön es wäre, wenn ich so einfach denken könnte wie der alte Prinz von heute Morgen.
Jemanden nur zwei Minuten sehen, und Du gelangst von Einsamkeit und einem freundlichen Lächeln zu ewiger Intimität zwischen zwei Menschen?!
Ich habe mich selbst noch nicht einmal erreicht, wie soll ich da jemand anderen erreichen?!
Da fiel mir ein, dass ich Dostojewskis bittere Liebeslyrik trotz meiner großen Bewunderung für ihn nicht mag.
Denn mit „Ich wollte nur, dass Du da bist“ beschreibt er vielleicht die Traurigkeit darüber, die Frau nicht mehr zu erblicken doch diese Frau selbst wird dabei völlig ignoriert.
Das Gemälde an der Wand ist auch nur einfach da!
Aber Frauen sind auch kinetische Energie, manchmal sogar noch mehr als Männer. Es war und ist für Männer immer noch schwierig, Frauen als gleichwertig anzuerkennen.
Die ganze Zeit lief das Lied „Je Te Dis Vous“ von Patricia Kaas.
Vielleicht schreibe ich deshalb.
Damit ich mich inmitten all dieser Gedanken und Geräusche konzentrieren kann. Mein Gehirn arbeitet seit sechzig Jahren um ein Vielfaches härter als mein Herz, doch seine Kraft erreicht mein Herz trotzdem nicht.

©Susan Afarin

It's not that I don't miss listening to music.
Sometimes I perceive a piece of music in nature, the sound of music from a car at a red light, a passerby playing a song on his phone, the muffled sounds of a crowded party filled with music…
But even when I'm not actively listening, thousands of songs are swirling around in my head.
My mind has remembered music since I was four years old, and it is musical.
The constant music-making in my head sometimes tires me out.
Especially when I'm upset and the music sounds loud and shrill.
It's hard to explain that my mind functions almost like a kind of radio program that runs endlessly without commercials.
But now, for thirty seconds, I imagined magnetism, electricity, and the release of hormones in my existence, like in an amusement park.
In one corner of the park, an old man is buying ice cream for his deceased wife, whose memory sits in an empty wheelchair.
In another corner, Aristotle witnesses his teacher Plato's Last Supper.
He is horrified by the belladonna fruit and the poisoned chalice and screams inwardly like a child, while vowing to defy death with knowledge.
Simultaneously, Chris Rea's song "Road to Hell" played loudly.
On the other side of the picture, a mother places a wreath of tiny daisies on her daughter's head.
A unicorn plucks a star from the purple sky and covers the earth with it like a blanket, while Tracy Chapman's song "Baby Can l Hold You" plays…
I thought to myself how wonderful it would be if I could think as simply as the old prince from this morning.
Seeing someone for just two minutes, and you go from loneliness and a friendly smile to eternal intimacy between two people?!
I haven't even reached myself yet, so how am I supposed to reach someone else?! Then it occurred to me that, despite my great admiration for Dostoevsky, I don't like his bitter love poetry.
Because with "I just wanted you to be here," he might be describing the sadness of no longer seeing the woman, but the woman herself is completely ignored.
The painting on the wall is also simply there!
But women are also kinetic energy, sometimes even more so than men.
It was and still is difficult for men to recognize women as equals.
The song "Je Te Dis Vous" by Patricia Kaas was playing the whole time.
Perhaps that's why I'm writing.
So that I can concentrate amidst all these thoughts and sounds.
My brain has been working many times harder than my heart for sixty years, yet its power still doesn't reach my heart.

©Susan Afarin

We are like students that we once were.

We laugh and enjoy life.

She took a pic as I slept, cause I let my feet always out for my hot temperature.🤭

©Susan Afarin

I can't talk french.

But I would love to live in Paris till I die.

I told it my best friend today and she said:

"I think when you know paris, you will never again want to live else where."

©Susan Afarin

No time for my hobbies, apart from making pics.

I feel happiness, cause I'm hier by my best oldest friend.

I love Paris.

©Susan Afarin

An own Lyric for the Bee-Gees l started a joke
"l started a Lilly-Sue"

l started a Lilly-Sue
Who could help the people so true
But l am tired and blue
And can't paint happy Lilly-Sue

I've a nasty cold crew
And it doesn't let me things do
When I want to sing for blue
I feel the long unending rue

The child in our mind is not just to care
But has to learn
if he is a prey,
he must cure himself
And if a narcisst
He won't learn from bookshelf

When l am dead, life will continue
So l would say, l just owe you
All the gray bitter sadnees
And all of my lonliness

The child in our mind is not just to care
But has to learn
if he is a prey,
he must cure himself
And if a narcisst
He won't learn from bookshelf

When l am dead, life will continue
So l would say, l just owe you
All the gray bitter sadnees
And all of my lonliness

©Susan Afarin
Bilder: Susan Afarin, Wallpapers
Karaoke: Zoom Karaoke

عشق پس است
رنج گس است
درد خس است
مرگ بس است
شادی خوشبخت کجاست؟!

©سوسن آفرین
......

Liebe ist verspätet
Leiden ist herb
Schmerz ist Dorn
Tod ist genug
Wo bleibt die Freude des Glücks?!

©Susan Afarin

......

Love is late
Suffering is bitter
Pain is thorn
Death is enough
Where is the joy of happiness?!

©Susan Afarin

Staying on glas shards in a toxic relationship...

I did it 2 times for years, for my exhusband 10 and for my wanna be soulmate 5 years?!

People who are narcissts, deceitful and full of lacks which they hide through their vanity can't digest feeling and will notice your sacrificing as their own privileg, cause they think they are damned irresistable or they take it as your pathological dumbness and justify their crimes as their smartness.

You will never be able to show them the truth cause they have their own truth and they can't darken your soul even if you scream for years.

If my exhusband betrayed me also bodily, I don't know but it doesn't interrest me either.

My wanna be soulmate was very vain and didn't even try to explain and told lies after his first lie, as he betrayed me with his valentine match.

I was never jealous of these poor women cause they had to experience the same hell.

Wenn a vain celebrity, a powerful narcisst wants you as prey your life turns to a very frightening hell and no one could help you, even if they believe you.

If he wants to win me, he has to kill me.

He can only rule over my dead corpus.

They are experiences which made me more tough and were not necessary to learn.

There are so many beautiful things that I want to experience if my life would continue and it could be done but I will never believe any liars again, even if I hear to them to find their lies out for a reason.

As I said, these groups I mean the narcissts and true humans are like parallel lines which will never meet.

Let them go their wrong way after you've tried it once and don't waste your time, love and energy for these barren seeds.

They will never touch love even if the whole world adore them, don't let the light in yourself get lost for these dark shadows.

©Susan Afarin

آدمها از روی افکار همدیگر برداشت می‌کنند و سوسیال مدیا، امکان تقلب زیاد دارد.
وقتی آدمهای غریبه چیزی را از من کپی می‌کنند، طبیعتا دوست ندارم، چون آنها اسم مرا حذف میکنندو ایده را به نام خود می‌کنند.
با اینحال اگر مطلب ارزشمندی پدید بیاید و یا مشکلی حل شود،  راضی هستم، چون تکه ای از جهان بهتر می‌شود و همه ما در این جهان زندگی می‌کنیم.
آدمهایی که مرا از نزدیک می‌شناسند و به خودشان اسم دوست می‌دهند، کپی می‌کنند ولی حسادت هم می‌کنند، تا کنون چند بار از زندگیم بیرون انداختم.
آنها مثل کسانی می‌مانند که به قول ضرب المثل ایرانی "نمک می‌خورند ولی نمکدان میشکنند."
دیروز ایده شولز را در مجله زمان خواندم.
چیزی بود که دوهفته پیش در صفحه ام نوشتم.
اگر در آلمان حزب اس پ د و سبزها و چپ ها با هم یکی شوند، آلمان الان در شرایط حساسی که در حال تبدیل شدن به آلمان نازی صد سال پیش می‌شود، نجات خواهد یافت.
اما برای این اتفاق هر سه این حزب باید از خودخواهی ها و قدرت طلبی های خود بگذرند و بخاطر آلمان و مردم آن کار بکنند و تصمیم بگیرند.
آنها باید خواسته‌هایشان را با هم انطباق دهند و به جای تحقیر و سرزنش همدیگر، بخاطر آلمان دست به دست هم دهند و حرفهایشان یکی شود.
منظور من تک حزبی شدن نیست، بلکه داشتن یک حزب قدرتمند و انسانی مردمی ست.
مردم آلمان سالهاست رژیم‌هایی را به زور قانون با مالیات خود تغذیه می‌کنند، که جز دلقک بازی در مجلس و فساد و تزویر و دروغ کاری نمی‌کنند.
مردم زبان سیاست را نمیفهمند.
اگر سیاست برای مردم است، دست از سفسطه بردارید و جملات روشن و واضح و حاوی معنا ارائه دهید.
قدرت "ما" از همه چیز بیشتر است.
وقتی "من" باقی میمانیم، ضعیف می‌شویم و سرنوشت مان اضمحلال است.
در غزه و لبنان، آدمهای زیادی کشته شدند.
فرق ایران در این میان اینست که آنها هزاران هزار نفر در خیابان‌ها تظاهرات کردند، در حالیکه رژیم ایران سفاک ترین و خطرناک ترین هاست.
آنها امید به غرب بستند، در حالیکه ترامپ و نتان یاهو دو مجنون زمین خوار هستند.
اپوزیسیون سلطنت متاسفانه خود عروسکی در دست این دو دیوانه خونخوار است و کلام و درد مردم ایران را نمی‌شناسد.
اما شجاعت ایرانیان قابل ستایش است.
آنها ایستادند و مردند و هر روز در زندان‌ها اعدام می‌شوند.
اگر در آلمان دموکراتی هنوز نفس میکشد، نگذاریم این نفسهای آخرش باشد.
وگرنه چکمه پوشهای آ ف د و س داو س اس او می‌توانند از فردا صلیب شکسته خود را از کشوهای خود بیرون بکشند و به نام آن انسانها را بکشند.

©سوسن آفرین

......

Menschen bilden sich Annahmen aufgrund der Gedanken anderer, und soziale Medien bergen ein hohes Betrugspotenzial.
Natürlich mag ich es nicht, wenn Fremde etwas von mir kopieren, weil sie meinen Namen entfernen und die Idee unter ihrem eigenen Namen veröffentlichen.
Wenn jedoch ein wertvoller Artikel entsteht oder ein Problem gelöst wird, bin ich zufrieden, denn dadurch wird ein Teil der Welt besser, und wir alle leben in dieser Welt.
Ich habe schon mehrmals Menschen aus meinem Leben verbannt, die mich gut kennen und sich Freunde nannten, mich kopierten, aber auch neidisch waren.
Sie sind wie jene, die, wie das iranische Sprichwort sagt,
„Salz auf Deinen Tisch essen, aber den Salzstreuer zerbrechen“.
Gestern las ich Scholz’ Idee in der Zeitschrift Zeit.
Ich hatte diese Idee vor zwei Wochen auf meiner Seite veröffentlicht.
Wenn sich in Deutschland die SPD, die Grünen und Die Linke zusammenschließen, wird Deutschland vor jener kritischen Lage bewahrt bleiben, die sich derzeit – wie schon vor hundert Jahren – erneut zu einem „Nazi-Deutschland“ zu entwickeln droht.
Damit dies jedoch gelingt, müssen alle drei Parteien ihren Egoismus und ihr Streben nach Macht aufgeben; stattdessen müssen sie sich in den Dienst Deutschlands und seiner Bevölkerung stellen und verantwortungsvolle Entscheidungen treffen.
Sie müssen ihre Forderungen aufeinander abstimmen und – anstatt sich gegenseitig zu demütigen und Schuldzuweisungen zu machen – zum Wohle Deutschlands die Hände reichen, sodass ihre Stimmen wie aus einem Munde klingen.
Damit meine ich nicht die Verschmelzung zu einer einzigen Partei, sondern die Schaffung einer starken und humanen Volkspartei.

Seit Jahren finanziert das deutsche Volk – gesetzlich dazu verpflichtet – mit seinen Steuergeldern Regierungen, die nichts anderes tun, als im Parlament den Clown zu spielen und sich Korruption, Betrug und Lügen hinzugeben.
Die Menschen verstehen die Sprache der Politik nicht.
Wenn Politik für das Volk gemacht wird, dann hört auf mit der Sophisterei und formuliert klare, eindeutige Sätze, die einen Sinn ergeben.
Die Kraft des „Wir“ ist größer als alles andere.
Wenn das „Ich“ im Vordergrund bleibt, werden wir schwach, und unser Schicksal ist der Untergang.
In Gaza und im Libanon wurden viele Menschen getötet.
Der Unterschied zum Iran besteht darin, dass die Menschen dort zu Tausenden auf die Straße gingen – und das, obwohl das iranische Regime das brutalste und gefährlichste überhaupt ist.
Sie setzten ihre Hoffnung auf den Westen – dabei sind Trump und Netanjahu zwei landgierige Wahnsinnige.
Die Opposition gegen die Monarchie ist leider selbst nur eine Marionette in den Händen dieser beiden blutrünstigen Wahnsinnigen; sie kennt weder die Worte noch den Schmerz des iranischen Volkes.
Doch der Mut der Iraner ist bewundernswert.
Sie stellten sich entgegen, starben und werden Tag für Tag in Gefängnissen hingerichtet.
Wenn die Demokratie in Deutschland noch atmet, dann lasst uns nicht zulassen, dass dies ihr letzter Atemzug ist.
Andernfalls können die stiefeltragenden AfD und die CDU/CSU morgen ihre Hakenkreuze aus den Schubladen holen und in deren Namen Menschen töten.

©Susan Afarin

.....

People form assumptions based on the thoughts of others, and social media harbors a high potential for deception.
Naturally, I don't appreciate it when strangers copy my work—removing my name and publishing the idea under their own.
However, if a valuable article is produced or a problem is solved as a result, I am content; for this makes a part of the world a better place, and we all live in this world.
On several occasions, I have cut people out of my life—individuals who knew me well and called themselves my friends—because they copied me while simultaneously harboring envy.
They are like those who, as the Iranian proverb goes,
“eat salt from your table, yet smash the salt shaker.”
Yesterday, I read about an idea of ​​Scholz’s in the magazine *Die Zeit*. I had published this very idea on my own page two weeks earlier.
If the SPD, the Greens, and *Die Linke* were to join forces in Germany, the country would be spared from that critical situation which currently—just as it did a hundred years ago—threatens once again to evolve into a “Nazi Germany.”
However, for this to succeed, all three parties must abandon their self-interest and their pursuit of power; instead, they must place themselves at the service of Germany and its people, and make responsible decisions.
They must coordinate their demands and—instead of humiliating one another and trading blame—join hands for the good of Germany, so that their voices speak as one.
By this, I don't mean merging into a single party, but rather creating a strong and humane people's party.
For years, the German people—legally obligated to do so—have used their tax money to fund governments that do nothing but play the clown in parliament and indulge in corruption, fraud, and lies.
The people don't understand the language of politics.
If politics is truly meant to serve the people, then stop the sophistry and formulate clear, unambiguous sentences that actually make sense.
The power of the "We" is greater than anything else.
If the "I" remains at the forefront, we become weak, and our destiny is ruin.
Many people have been killed in Gaza and Lebanon.
The difference compared to Iran is that, there, people took to the streets by the thousands—and this despite the fact that the Iranian regime is the most brutal and dangerous of all.
They pinned their hopes on the West—yet Trump and Netanyahu are nothing but two land-hungry madmen.
Sadly, the opposition to the monarchy is itself merely a puppet in the hands of these two bloodthirsty madmen; it knows neither the words nor the pain of the Iranian people.
Yet the courage of the Iranians is admirable.
They stood in opposition, they died, and day after day they are being executed in prisons.
If democracy in Germany still breathes, then let us not allow this to be its final breath.
Otherwise, the jackboot-wearing AfD and the CDU/CSU could, come tomorrow, pull their swastikas from their drawers and kill people in their name.

©Susan Afarin

Since 40 hours I was awake, it's not my first time but with aging it gets worse.🤐

What happened this week?!🤔

Stress, problems and sickness and an extra bad day.

I believe inbetween that this man knew me from earlier.

I absolutley had no idea who he is.

He himself or a friend of him?!

Apart from that I have no tabo and could talk about tabos factual and he abused my being open and made fantasies for himself, he said sentences which were known and familiar to me.

I hope that I was not hard to him but I don't want that any planned men say something to me which is unpleasant, even if they supposed to be compliments.

I could want to forget it, cause it is not beautiful but if not, also no problem.

I begin to learn to show people that their boundaries are not allowed to cut or conquer mine

I was never a DJ.

But I have the honor to be that at the wedding party of my best friend and I'm happy about it.

All are not my choice but I want that the loving couple get their wishes too.

I'm old but I've a taste which people who abuse others can't understand.

Surly there are pieces of music which are maybe beautiful for young people.

But I think that people in my age would like many of my chosen playlist.

Reggae, rap and electro music are unfortunatley not my taste and I took distance as possible from blues.

🥰

©Susan Afarin

You could never make someone love you.

Love is the greatest gift on earth, universal love at most.

Cause in romantic love you need to be loved back otherwise it's a very painful slow death.

Universal love has also not to be wasted for a wrong person, friend, idea but still you could endure the betrayal of your solitude cause doing good is the core of loving without expectations and it's unconditional.

But in a romantic togetherness feeling and giving onesided love mean you betray yourself.

©Susan Afarin

Bild: Wissenschaft.de

فکر میکنی جنگ داخلی چه شکلیه؟!
دیروز صبح توی تراموا که سوار شدم، با وجود شلوغ بودن، یک صندلی پشت به مسیر خالی پیدا کردم و نشستم.
نه عادت به هل دادن و نه جلو زدن از آدمها دارم و هیچوقت نفهمیدم، چرا بخاطر یک ثانیه زودتر رسیدن یا اشغال یک صندلی در وسائط نقلیه عمومی، وقتی آدمی محتاج تر و گرفتار از من هست، به آدمها فشار بیارم.
پشت من یک خانواده سوار شدند که خارجی مسلمان بودند و با کالسکه بچه داخل شدند.
چند ثانیه هم نشد که اصلا مطالب را بتوانم آنالیز کنم.
خانمی که روبروی من نشسته بود، چشمانش را به علامت نارضایتی چند بار چرخاند و یکباره از جایش نیم خیز شد و گفت:
"شما بیاین جای من بنشینین، که این خانم بتونه روی صندلی شما بنشینه!"
با سرش خیلی متکبرانه به سمت خانم روسری به سر بیچاره اشاره کرد.
اول اصلا نفهمیدم که منظورش عمیق تر از این حرفهاست و فکر کردم می‌خواهد لطفی به زن جوان بکند ولی چرا من باید جایم را عوض میکردم؟!
به او گفتم:
" نه، برای چه شما از جایتان بلند شوید، من جایم را به ایشان می‌دهم."
بلافاصله هم بلند شدم و به زن جوان صندلی ام را تعارف کردم.
اما خانم دست بردار نبود، دست مرا به سمت صندلی خودش می‌کشید و میگفت، نه، نه، شما اینجا جای من بنشینید.
اینجا دیگر فهمیدم، منظورش چیست وقتی به زبان حرکاتش دقت کردم.
به او با مهربانی گفتم:
" من راهم طولانی نیست، شما راحت باشید."
او با عصبانیت سرش را چرخاند و به سمت عقب تر واگن رفت و ایستاد.
این اولین باری بود که متوجه شدم، بعضی از ضد خارجی ها، به خارجی ها دو کلاس متفاوت می‌دهند.
آنهایی که بی حجاب هستند و به زبان آلمانی مسلط هستند و آنهایی که حجاب دارند و زبان آلمانی را خوب بلد نیستند.
او مرا لایق نشستن به سمت مسیر حرکت ترن و زن جوان را مستحق پشت به مسیر نشستن می‌دانست ولی این مکان را به نشانه اینکه، خارجی ها ترن ها را تصاحب کرده اند، با تحقیر ترک کرد.
من تا ایستگاه خودم، ایستاده بودم.
زبان زن اینقدر نیشدار بود که هیچکس روی صندلی او ننشست، با اینکه آدمهای زیادی، هم آلمانی و هم خارجی ایستاده بودند.
کوشش او برای عصبانی کردن من بی فایده ماند.
گفتن اینکه، من بیشتر عمرم را در آلمان زندگی کرده ام و زندگی کردن در ایران برایم خیلی دور است و ایران در درد مزمن و خفگی نیم قرن گیر کرده، هیچ جای تفکر این زن جا نمی‌گرفت.
همینطور اینکه، من اگر بتوانم به هر آدمی کمک خواهم کرد، چه خود او با نفرت و کینه قدیمی اش و چه فرهنگ مسلمانی زن جوان که از آن فرار کرده ام.
بی‌عدالتی اجتماعی بیداد می‌کند و ایراد از سیاست فاسد و بیشعوری اجتماعی پولداران این اجتماع است.
اما برای آدمهایی که قدرت فکر کردن ندارند، برچسب زدن به کله سیاه ها راحت تر است.
چه من با موهای بلوند شده ام و چه زن جوان با روسری اش، ما همه کله سیاه حساب میشویم، مثل کله تیزهای داستان برشت.
روزهای سیاهی روبرویمان قرار گرفته اند.

©سوسن آفرین
......

Wie stellt Ihr Euch einen Bürgerkrieg vor?!
Gestern Morgen, als ich in die überfüllte Straßenbahn stieg, fand ich einen freien Platz in entgegengesetzter Richtung und setzte mich.
Ich drängele oder schubse niemanden und habe nie verstanden, warum ich jemanden schubsen sollte, nur um eine Sekunde früher da zu sein oder einen Sitzplatz in öffentlichen Verkehrsmitteln zu ergattern, wenn jemand es dringender braucht als ich.
Hinter mir stieg eine Familie ein, muslimische Ausländer, die einen Kinderwagen dabei hatten.
Ich hatte kaum Sekunden, um die Situation zu analysieren.
Die Frau mir gegenüber verdrehte mehrmals missmutig die Augen, stand plötzlich halb auf und sagte:
„Kommen Sie und setzen Sie sich auf meinen Platz, damit diese Dame auf Ihrem Platz sitzen kann!“
Sie deutete hochmütig auf die arme Frau mit dem Kopftuch.
Zuerst verstand ich nicht, dass sie etwas anderes im Sinn hatte, und dachte, sie wolle der jungen Frau einen Gefallen tun.
Aber warum sollte ich meinen Platz wechseln?!
Ich sagte zu ihr:
„Nein, warum sollten Sie aufstehen?
Ich gebe ihr meinen Platz.“
Ich stand sofort auf und bot der jungen Frau meinen Platz an.
Aber die Dame gab nicht nach, zog mich immer wieder zu ihrem Platz und sagte: „Nein, nein, setzen Sie sich hier auf meinen Platz.“
Als ich auf ihre Gesten achtete, verstand ich, was sie meinte.

Ich sagte ihr freundlich:
„Ich habe es nicht mehr weit, Sie können ruhig sitzen bleiben.“
Wütend drehte sie den Kopf weg, ging nach hinten in den Waggon und blieb stehen.
Mir wurde zum ersten Mal bewusst, dass manche Ausländerfeindlich die Ausländer in zwei Klassen einteilen.
Diejenigen, die keinen Schleier tragen und fließend Deutsch sprechen, und diejenigen, die einen Schleier tragen und nicht gut Deutsch sprechen.
Sie hielt mich für würdig, in Bahnrichtung zu sitzen, und die junge Frau für würdig, in entgegengesetzter Richtung zu sitzen, doch sie verließ ihren Platz verächtlich, als Zeichen dafür, dass die Ausländer die Züge übernommen hätten!!!
Ich blieb bis zu meiner Haltestelle stehen.
Die Worte der Frau waren so scharf, dass niemand ihren Platz einnahm, obwohl viele Menschen, Deutsche wie Ausländer, standen.
Ihr Versuch, mich zu provozieren, war vergeblich.
Die Feststellung, dass ich den Großteil meines Lebens in Deutschland verbracht habe, dass ein Leben im Iran für mich in unerreichbarer Ferne liegt und dass der Iran seit einem halben Jahrhundert in chronischem Schmerz und Erstickung gefangen ist – all dies hätte im Denken dieser Frau keinen Platz.
Zudem werde ich, sofern es mir möglich ist, jedem Menschen helfen – sei es jener Frau selbst mit ihrem alten Hass und ihren Grollgefühlen, oder aber der muslimischen Kultur der jungen Frau, der ich einst entflohen bin.
Soziale Ungerechtigkeit greift um sich, und die Schuld daran tragen die korrupte Politiker sowie die asoziale Gleichgültigkeit der Reichen in dieser Gesellschaft. Doch für Menschen, denen die Fähigkeit zum eigenständigen Denken fehlt, ist es einfacher, andere als „Schwarzköpfe“ zu stigmatisieren.
Ob ich nun blond gefärbt bin oder jene junge Frau mit ihrem Kopftuch – wir alle gelten als „Schwarzköpfe“, ganz wie die „Spitzköpfe“ in Brechts Erzählung.
Uns stehen dunkle Tage bevor.

©Susan Afarin

......

What exactly do you imagine a civil war looks like?!
Yesterday morning, as I boarded the crowded tram, I found an empty seat facing the opposite direction and sat down.
I never push or shove anyone, and I have never understood why I would shove someone just to arrive a second sooner or to snag a seat on public transport when someone else might need it more urgently than I do.
A family boarded behind me—Muslim foreigners who had a stroller with them.
I had barely a few seconds to assess the situation.
The woman sitting opposite me rolled her eyes several times in annoyance; then, suddenly half-rising from her seat, she said:
“Come over here and take my seat, so that *this* lady can sit in *your* seat!”
She pointed haughtily at the poor woman wearing the headscarf.
At first, I didn't realize she had an ulterior motive; I thought she simply wanted to do the young woman a favor.
But why on earth should *I* switch seats?!
I said to her:
“No—why should *you* stand up?
*I* will give her *my* seat.”
I immediately stood up and offered the young woman my seat.
But the lady would not give in; she kept pulling me toward her seat, saying,
"No, no, sit here—in my seat."
As I observed her gestures, I understood what she meant.
I told her kindly:
"I don't have far to go; please, feel free to stay seated."
Angrily, she turned her head away, walked toward the back of the carriage, and remained standing.
For the first time, I realized that some xenophobes categorize foreigners into two classes: Those who don't wear a veil and speak fluent German, and those who do wear a veil and don't speak German well.
She deemed me worthy of sitting facing the direction of travel, and the young woman worthy of sitting facing the opposite direction; yet she vacated her seat in disdain—as a sign that foreigners had taken over the trains!
I remained standing until I reached my stop.
The woman's words were so sharp that no one took her seat, even though many people—Germans and foreigners alike—were standing.
Her attempt to provoke me was in vain.
The fact that I have spent the greater part of my life in Germany—that a life in Iran lies in the unreachable distance for me, and that Iran has been trapped in a state of chronic pain and suffocation for half a century—none of this would have any place in this woman's way of thinking.
Moreover, insofar as it lies within my power, I will help everyone—be it that woman herself, with her old hatred and feelings of resentment, or the Muslim culture of the young woman—a culture from which I myself once fled.
Social injustice is running rampant, and the blame for it lies with corrupt politicians as well as the callous indifference of the wealthy in this society.
Yet for those who lack the capacity for independent thought, it is easier to stigmatize others as "blackheads."
Whether I have dyed blonde hair or am that young woman wearing a headscarf—we are all regarded as "blackheads," just like the "pointed heads" in Brecht’s story.
Dark days lie ahead of us.

©Susan Afarin

در سرزمینی که آفتاب میتابد
جهنم از در و دیوار میبارد

©سوسن آفرین

......

In dem Land, wo die Sonne scheint, regnet die Hölle aus Türen und Wänden.

©Susan Afarin

......

In the land where the sun shines, hell rains down from doors and walls.

©Susan Afarin

This beautiful shy flower I found for a couple of days Ivy-leaved toadflax
Today I read about it, that called to be part of deadly mixture, what for acts
Six hundred men supposed to be killed by their women's Aqua Tofana packs
Are the genes of men and women each other's enemies or society role tax
As woman I sometimes feel some men love to hurt and rape women for their own lacks
But then why do their common pain and suffer let them weep before candles of wax

©Susan Afarin

Women were very strong in times of Achaemenid Empire.
This dynasty made once Persia the greatest imperial on earth.
They didn't only rule for being mighty.
They had visions.
They had under women and men equality and the queens had their own business or work, they had freedom with their men as kings who due to be masculine and weak in this regard needed more women.
But they had no harem.
This aspekt is not beautiful but still this system ruled many years in proud and splendor.
They had to fight but they mostly didn't it without reason.
One bloody king made a war against Greece and caused revenge, which Alexander took with destroying persepolis, which is in my opinion Aristotle's advices and hatred to Iran.
Maybe before this time, before Cyrus the great attacked Babylon of the wish of Jews whom he gave refugee....
Persian was on the top of knowledge, love and relaxing.
They had much but they shared.
They had enormous class.
Humbleness of the grave of the Cyrus the great is a sign of his Charakter.
In this regard the mighty mysterious old Egyptian and Pharaohs seem to be the bragger ones and were fixed on eternity, they called themselves gods.
Humbleness is a quality which fulfill the hearts of people being down to earth from their own heart and it has a pure beauty like very small flower, but it's scent you will never forget.
Persian people were often attacked trough Arab wars for Islam and from Mongolia and then they were under pressure of Islam and enduring the colonialism of England, Russia, France, Belgia.
Still the first love of Achaemenid Empire time is in the blood of many of us Iranian.
Zaratusthra is surly a much more developed religion although I'm not a believer.
But the greed and competition under priest of Zaratusthra were the reason why Islam from a part of Iranian was accepted.
These priests let all Mazkadis massacred.
A person who claim to be good enough to be a man or a woman of God, will never want others harming.
But we see how often these priests no matter which religion, they turn to snake and lie to their believers.
They compete under each other and at the same time they compete with rulers, when they are not the kings themselves.
Even the Mullah bastards learn much from the country they plunder and blame and rape and torture and execute their civilists and children.
From Iran, Iranian had nothing.
They had to over live but they did it in company of love, which they become from the begin:
Think good, Say good, Do good.
The west has did us much harm and I would see the fucking mouth of Trump which is forever closed and not only him.
But before that I wish that all Mullahs and their family and guards leave Iran and let every thing they have stolen, just let in Iran.
West could learn from Iranian folk patient and class but their politicians are the same pirates with a reasonable costume, who oppress their own folks.

©Susan Afarin

من همه گردم و خاک،
بدنم، جسمم، هلاک،
زیر روی گُرده دشمن
درد قلب و خون پاک

©سوسن آفرین

.....

Ich bin ganz voller Staub und Sand;
Mein Körper, mein Fleisch vergehen
Darauf und darnter dem Joch des Feindes-
Herzleid und reines Blut

©Susan Afarin

........

I am utterly filled with dust and sand;
My body, my flesh are wasting away
Beneath and above the yoke of the enemy-
Heartache and pure blood.

©Susan Afarin

Own lyrics for Grace Jones, Libertango in 3 Languages
"Comfort"



دنج، هیچکی نگه چطور
Dictatorship, no any more
درد شب، امروز و نگو کی
I don't mean easy dance in May


دنج، نداره شکل و فرم
Without any ring bell and the phone
رهایی از هار و کار مار
Even for one breath feel inner star



Hältst Du von Dir Wow?
Liebst Du Dich bis Mord?!
Ein Narzisst mit mir
Wird nicht was, es fehlt Mir von Wir


Dance to forget bad romance
شیاطین و دروغها به طنز
Range, in Ramsar or Cologne

عشق و سعادت، بیرون و درون

Verweile im Wunderland, Alice
Pass auf Dich auf bei Arg
Vergiss nicht Deine Mottos
Sag zu dem Licht, Hallo


خدا، مرگ، هر که
نور بیداره

©Susan Afarin






"Translation of the song: P for Persian"

Comfortable, when no one asks how (P)
Dictatorship, no, no any more
The pain of night, today and don't ask me whenever (P)
I don't mean easy dance in May

Comfortable has not a shape or form (P)
Without any ring bell and the phone
Freedom from rabid, and the deeds of snakes (P)
Even for one breath feel inner star

1.German part:

Do you think that you're irresistible?
Are you deadly in love with yourself?
Me and a narcisst?
It would never work, cause of the lack of Me inside a We


Dance to forget bad romaunts
Devils and the sarcastical humor (P)
Range, in Ramsar or Cologne
Love and luck, outside and inside (P)

2.German part:

Linger in wonderland, Alice
Take care and beware of devils
Don't forget your mottos
Say hello to light

God, Death, Anyone (P)
Light is awake (P)

©Susan Afarin

Bilder: Susan Afarin, Pinterest
Karaoke: Dinosaur

Bild: Instagram

I have watched American Horror story season 12.
There is no compare to season 1 and 2.
The season about Hotel and circus and witches were also good.
But with time, you feel that it is not truly attractive anymore.
Surley it was something else cause the actors and actresses were changed.
It was like the story of Rosmary's baby but in very another shape.
I like the decoration at most.
One of the figures who due to dialogs had to be a very attractive woman was a bit known.
I knew her face but didn't know who she is.
Today I searched.
She was Kim Kardashian.
She is a normal actress and not something special like all other actors in this season.
But what made the actress Nr 1 in the series a bit sympathetic was her natural appearance.
She had surley also make up and was dressed and...
But the Kardashian to me saw like an alien.
Do really many men like her silicon body?!
Her back is very wide like a horse, her silicon breasts are unnatural and this face..
Gosh I thought if she moves faster, that all her makeup and silicon and gels would burst like a Ballon.
It is not only she.
The wife of Bezos in a Pic has much similarity to Joker.
It get much and much worse.
Do they do it to show they have money for these mutations?!
But they see like AI women.
Do women do that to get more beautiful?!
But they cause horror in me.
There are a couple stars who were and are sympathetic to me cause of their art.
But when I see that they ruin their honor for showing themselves younger and they see all the same trough having artificial bodies, it make me sad.
Why do women do it to themselves?!
I read that silicon is not biodegradable.
As woman I'm ashamed how we let us be that much discriminated and ruin our bodies with our own hand, to look like uglier and artifical only to lie to ourselves and other people.

©Susan Afarin

Bild: Stern

When science, art, philosophy and literature are not based on a beautiful soul, they can't be worthy either.

I never intentionally heard U2 and if I heard, I didn't notice.

What comes from a nice heart can fascinate me otherwise I'm not attracted to.

Do have many people malicious glee?!

I do hope not.

But alone by a bloody football game we see how people could get jealous about the win of their enemy team player?!

It's a game but people lose so much adrenalin and testosteron for, which makes no sense, cause they are not even involved in the real win.

By politics I scream and am loud and sometimes verbal ugly.

But they break rules against humanity and no scream is loud enough.

I rather see them happy but gone when they are corrupt criminals.

I saw a clip about criticizing one of the ugly billionaires on earth today
He is a musician so it's cheaper, although I never have heard his work by the way
His eyes, empty of essence of life through antisocial and arrogant greed, his soul grey
Competition and lack of empathy make humans getting ugly, they lose their light ray
One other reason is surley the malicious glee like by the chimpanzees, but they pay
For greed with their dignity, honor and class as humans, mirror of truth breaks in decay

©Susan Afarin

دروغ همیشه بوی گه میده.
اما گاهی اینقدر برای تلخی های زندگی خودت و دیگران گریه کردی، دماغت کیپ شده و بوی اونو دیرتر تشخیص میدی.

©سوسن آفرین

......

Lügen stinken immer nach Scheiße.
Doch manchmal hast Du so sehr über die Bitterkeit Deines eigenen und anderer Leben geweint, dass Deine Nase verstopft ist und Du den Geruch erst später erkennst.

©Susan Afarin

......

Lies always smell like shit.
But sometimes you have wept so bitterly over the bitterness of your own life—and the lives of others—that your nose is clogged, and you only recognize the stench later.

©Susan Afarin

مادرم باقالی پلو پخته بود، با ماهیچه و طبق معمول عادات غذایی متفاوت من، برای من به جای ماهیچه، تکه ای سینه مرغ سرخ کرده بود.
هوای صبحگاهی و بهاری مطلوبی بود.
از ماشین پیاده شدیم و بساط پیک نیک را علم کردیم.
من و مادرم و بیژن.
آیدا با بچه هایی که در نزدیکی با خانواده شان در راه مسافرت چادر زده بودند، توپ بازی می‌کرد.
عزیز کنار سماور نشست و زعفران تازه را سایید و روی آن آب جوش ریخت، هم برای چای و هم برای پلو.
از دور آقاجان را می‌دیدم که روی نیمکتی کنار مرد دیگری نشسته بود و با هم حرف می‌زدند و سیگار می‌کشیدند.
از مادرم پرسیدم، که امسال چه سالی ست.
بیژن، مادرم را از پشت در آغوش کشید و گفت:
"این دختر تو، قوانین ما را نمی‌خواهد یاد بگیرد."
مادرم خندید و گفت:
"عزیزم، این جهان زمان نمی‌شناسد."
با اینحال بیژن از همه چیز و از همه کس عکس می‌گرفت.
تا غذا روی گاز پیک نیکی گرم شود، تصمیم گرفتم که برای مادرم و عزیز، از گلهای صحرایی، تاجی درست کنم.
روی علفها نشسته بودم و پیراهنم پر از پینه دوز و زنبور عسل شده بود و پروانه ها دورم می‌رقصید.
پرهای چندین قاصدک توی صورتم فوت شدند و من عطسه ام گرفت.
آیدا بود.
او با گلهای تمشک و شقایق دستبندی درست کرده بود و آن را با دستهای زیبای تپلش دستم کرد، در حالیکه از فرط هیجان روی بینی زیبای کودکانه اش، چند قطره عرق نشسته بودند.
بعد هم مرا بغل کرد و گفت:
"تو هم مامان من هستی.
خیلی خوشحالم که امروز اینجایی و من سه تا مامان دارم."
او را بغل کردم و لپهای صورتی اش را بوسیدم.
کمی ابروهایش را به نشانه تفکر عمیق چین انداخت و گفت:
"فکر میکنی، خدا کی تو را برای همیشه پیش ما می‌فرستد؟!"
گفتم:
"دل من هم خیلی برای شما تنگ شده.
اما خدا همیشه گرفتار است، چون آدمها هر روز غیر قابل تحمل تر می‌شوند.
امروز به این چیزها فکر نکن.
اگر دستبند هایت تمام شدند، بیا با هم آنها و تاج هایی که من درست کردم، به بتی و عزیز هدیه کنیم. "
بعد هم گل پامچال زیبایی را پیدا کردم و روی موهای سیاهش که شبیه قیر مذاب بود، فرو کردم و گفتم:
" برای من تو زیباترین موجود این کره هستی و هیچ چیز جای تو را پر نمی‌کند. "

©سوسن آفرین

......

Meine Mutter hatte Dicke Bohnen-Pilaw gekocht, und wie immer, weil ich andere Essgewohnheiten habe, hatte sie mir statt Lammfleisch ein Stück Hähnchenbrust gebraten.
Die Morgenluft war angenehm und frühlingshaft.
Wir stiegen aus dem Auto und packten unser Picknick aus.
Meine Mutter, Bijan und ich.
Aida spielte Ball mit den Kindern, die mit ihren Familien auf dem Weg ihrer Reise in der Nähe gezeltet hatten.
Aziz saß am Samowar, mahlte frischen Safran und übergoss ihn mit kochendem Wasser, sowohl für Tee als auch für Pilaw.
Aus der Ferne konnte ich Aghajan auf einer Bank neben einem anderen Mann sitzen sehen; er unterhielt sich und rauchte.
Ich fragte meine Mutter, welches Jahr wir hätten.
Bijan umarmte meine Mutter von hinten und sagte:
„Deine Tochter will unsere Regeln nicht lernen.“
Meine Mutter lachte und sagte:
„Liebling, diese Welt kennt keine Zeit.“
Dennoch machte Bijan Fotos von allem und jedem.
Während das Essen auf dem Campingkocher warm wurde, beschloss ich, aus Wildblumen einen Kranz für meine Mutter und Aziz zu flechten.
Ich saß im Gras, mein Hemd war übersät mit Marienkäfer und Bienen, und Schmetterlinge tanzten um mich herum.
Die Schirmchen mehrerer Löwenzahnblüten wehten mir ins Gesicht, und ich musste niesen.
Es war Aida.
Sie hatte ein Armband aus Himbeerblüten und Klatschmohn geflochten und reichte es mir mit ihren schönen, molligen Händen, während ihr vor Aufregung ein paar Schweißtropfen auf der schönen, kindlichen Nase klebten.
Dann umarmte sie mich und sagte:
„Du bist auch meine Mama.
Ich bin so froh, dass Du heute hier bist und ich drei Mamas habe.“
Ich umarmte sie und küsste ihre rosigen Wangen.
Sie zog leicht die Stirn in Falten – ein Zeichen tiefen Nachdenkens – und sagte: „Wann, glaubst Du, wird Gott Dich für immer zu uns schicken?!“
Ich sagte: „Ich vermisse Dich auch.“
Doch Gott ist ständig beschäftigt, denn die Menschen werden von Tag zu Tag unerträglicher.

Denk heute nicht an solche Dinge.
Falls die Armbänder fertig sind, lass sie uns gemeinsam verschenken – zusammen mit den Kronen, die ich für Betty und Aziz angefertigt habe.“
Dann fand ich eine wunderschöne Primel und steckte sie ihr ins schwarze Haar, das wie geschmolzener Teer aussah, und sagte:
„Für mich bist Du das schönste Geschöpf auf diesem Planeten, und nichts kann Deinen Platz einnehmen.“

©Susan Afarin

......

My mother had cooked broad bean pilaf, and—as always, cause I have different dietary habits—she had fried me a piece of chicken breast instead of lamb.
The morning air was pleasant and spring-like.
We got out of the car and unpacked our picnic.
My mother, Bijan, and I.
Aida was playing ball with the children who had camped nearby with their families while on their travels.
Aziz sat by the samovar, grinding fresh saffron and pouring boiling water over it—for both the tea and the pilaf.
In the distance, I could see Aghajan sitting on a bench beside another man; he was chatting and smoking.
I asked my mother what year it was.
Bijan hugged my mother from behind and said:
“Your daughter refuses to learn our rules.”
My mother laughed and said:
“Darling, this world knows no time.”
Nevertheless, Bijan took photos of everything and everyone.
While the food warmed up on the camping stove, I decided to weave a wreath of wildflowers for my mother and Aziz.
I sat in the grass; my shirt was speckled with ladybugs and bees, and butterflies danced all around me.
The fluffy seed heads of several dandelions drifted into my face, and I had to sneeze.
It was Aida.
She had woven a bracelet out of raspberry blossoms and poppies and handed it to me with her beautiful, chubby hands, while a few beads of sweat—from sheer excitement—clung to her lovely, childlike nose.
Then she hugged me and said: “You’re my mommy, too.”
“I am so glad that you are here today, and that I have three moms.”
I hugged her and kissed her rosy cheeks.
She furrowed her brow slightly—a sign of deep contemplation—and said:
“When do you think God will send you to us forever?!”
I said: “I miss you, too.
But God is constantly busy, for people are becoming more unbearable with each passing day.
Don’t think about things like that today.
If the bracelets are finished, let’s give them as gifts together—along with the crowns I made for Betty and Aziz.”
Then I found a beautiful primrose and tucked it into her black hair—which looked like molten tar—and said:
“To me, you are the most beautiful creature on this planet, and nothing can ever take your place.”

©Susan Afarin

Globale Erwärmung werden wir Menschen wahrscheinlich nicht erleben, weil davor die globale Dämlichkeit der Politik, die Menschheit in Abgrund hinein werfen wird. 😟

©Susan Afarin

Today I saw a clip that a young man sent me.

He wants to say that he adore me cause I'm older and understand him better than younger women!

Do men make develope in their life in this regard with aging?!

I don't think so.

As older woman you can give them a great feeling of understanding , safety and warmth.

But are the women there to please men?!

Do they have no need themselves and I don't mean sexuality with.

I think that men feel love only with their penis.

As long as they can't reach a woman they feel being in love.

When they reach their goal their penis searchs for another women!!!

It's really pitiful.

Maybe if they had their penis hidden in their belly like elephants they would have another matters in their brain. 

I can give the feeling of being heard and understood but I take distance when I see that I'm another challange for their penis.

Last time I let me go for the mood of the penis of a man, was about the man I called my soulmate.

Since I saw how cheap his feeling and how untrustworthy and mean he is, I see the world of men from another perspective.

I don't want to break their hearts but they are wrong, if they think, they adore me.

Cause they could find the same excitment in the arms of another women.

I talk to them as long as they are able to discuss about life but sexual matters are too boring to me.

Sex is something you do, it's a practice of the body for men.

But to me it's when I could fall in love with a masculine brain.

So I always take distance from the world of instincts cause the world is a magic place and it would be a waste when we limit our magical brain to be busy with instincts.

©Susan Afarin

پایان گرفتن ظلم و دار و تجاوز و شکنجه آیا ممکن است، جواب ریختن خونها
جهان در آتش کینه و حرص و آز و حماقت خودخواهان پول پرست سوخت شبها و روزها
کودکان کار و جنگ، زنان زیر شکنجه، نبود طبیب و درد لقمه نانی با شوربا
دلم می‌خواهد بخوانم ولی اینهمه درد ساکتم کرد، چون ماندن در قفسی برای توکا

©سوسن آفرین

.......

Ist es möglich, Unterdrückung, Folter, Vergewaltigung und Blutvergießen ein Ende zu setzen?
Tag und Nacht brennt die Welt im Feuer des Hasses, der Gier und der Dummheit selbstsüchtiger, geldgieriger Menschen
Kinder der Arbeit und des Krieges, Frauen unter der Folter, das Fehlen der medizinischen Versorgung und der Schmerz für einen Bissen Brot mit Suppe
Ich möchte singen, doch all dieser Schmerz hat mich verstummen lassen – wie das Eingesperrtsein in einem Käfig für Amsel

©Susan Afarin

.......

Is it possible to put an end to oppression, torture, rape, and bloodshed?
Day and night, the world burns in the fire of hatred, greed, and the folly of selfish, avaricious people
Children of labor and war, women under torture, the lack of medical care, and the pain endured for a morsel of bread and soup
I long to sing, yet all this pain has silenced me—like a blackbird trapped within a cage

©Susan Afarin

My mom said, as woman when you are respectable, you could run along barrocks under thousands of men without having anything with them, as long as these man are not allowed to touch you.

She is right.

If they masturbate in their brain while thinking about me, that is not my fault.

Am I frigid?!

I don't think so.

I could talk about tabos and details but I don't feel being excited.

I am a woman and have 60 years experimentation in many regards.

He asked me which type man I prefer?!

I said whom I could fall in love with his brain!

Sexuality is in my opinion too much in our society.

And I found it also exactly like that as I was younger.

Having compliments friom an attractive young man is nice but I take it just as compliment.

I have tomorrow another meeting.

But it's cause of beauty of nature and enjoying it.

When people talk about interesting topics it doesn't matter to me who they are.

The content is important.

I had to think about what once a friend said.

She said:

"Men want only one thing from women.

When they are young they want to have orgasem as much as possible.

When they get older, they try the same but with the blue pill to experience the same!!!"

With women you have to fight with their competition and jealousy feelings, seeing you as conquering object.

What a pitty.

I only want to talk higher, about life and nature...

There are somany topics which make my brain being busy.

I share sometimes a pic of what I cooked.

Still I think that instincts are not worth to talk about too often as long as no one has to starve.

But sex will be maybe forever an instinct that I combine with love and devotion and so I don't believe that I would ever want to having sex with anyone anymore, cause it seems to me not possible to fall in love again.

©Susan Afarin

Bild: Austria Forum

The nightingales in Iran wear in human corpus forever black for the grief, which the regime cause them deterred
No soul could be caged, but the body is weak, I have lost my motivation for good, still my heart sings like blackbird

©Susan Afarin

Bild: Grüne Münster

08.05.2026....
Dieser Tag ist der Jahrestag der Befreiung von Nationalsozialismus!
Es sind 81 Jahre vergangen.
Deutschland hat viel versucht, um von dieser Form Terrorismus weg zu kommen.
SPD Gründung, und andere Parteien, die alle gegen NS propagiert haben und als Beweis der Heilung, mit sich mit Zionisten verbündeten, in meisten heikelen Themen geschwiegen habe oder konservative Gespräche geführt haben.
Das Monster, was in asozialen Menschen wohnt, kann verschiedene Namen haben, je nachdem, wo sie geboren und aufgewachsen sind und wie sie gebildet wurden.
In Afghanistan sind es Taliban, in Ghaza sind es Hamas, im Iran sind es die Mullahs, in Israel sind es die Zionisten, in Deutschland sind es die Neonazis und in USA sind es KuKluxKlan.
Im Prinz kann man den globalen zerstörischen Narzismuss in zwei Sorten oder Polen teilen.
Nazis und Islamisten.
Ich habe alle Sorten von Nazis und Zionisten in einem Pol als Nazi und alle Formen der Jihadisten in Islamisten abgekürzt.
Ich wünschte mir, dass nach 81 Jahren, Deutschland seine furchtbare Vergangenheit vergessen würde.
Dass die gute Menschen in diesem Land sich für kriminellen Taten ihrer Vorfahren nicht schämen und die bösen erkennen, dass diese Schande nur der Vergangenheit angehört.
Aber wir sind geführt von einer Regierung, die nur noch einen kleinen Schritt zu dieser Vergangenheit entfernt ist.
Eine Regierung, die dumm und extrem gierig und für dumme gemacht ist.
Vielleicht sollte man diesen Tag umbenennen,
"Tag der Eroberung Deutschlands durch Neonazis".
Heute hat ein falscher Freund von mir Geburtstag.
Möge er immer gesund sein und erfolgreich, ohne dass er das Leben guter Menschen zerstören kann.

©Susan Afarin

......

May 8, 2026...
This day marks the anniversary of the liberation from National Socialism!
Eighty-one years have passed.
Germany has made great efforts to distance itself from this form of terrorism.
The founding of the SPD—and other parties that all campaigned against the Nazis—served as proof of this healing; yet, in most sensitive matters, they either remained silent or engaged in conservative discourse.
The monster that dwells within antisocial individuals can take on various names, depending on where they were born and raised, and how they were educated.
In Afghanistan, it is the Taliban; in Gaza, it is Hamas; in Iran, it is the Mullahs; in Israel, it is the Zionists; in Germany, it is the Neo-Nazis; and in the USA, it is the Ku Klux Klan.
In principle, this global, destructive narcissism can be divided into two categories or poles: Nazis and Islamists.
I have grouped all varieties of Nazis and Zionists together under one pole—labeled "Nazis"—and all forms of Jihadists under the other—labeled "Islamists."
I wish that, after 81 years, Germany could finally forget its terrible past.
May the good people of this country feel no shame for the criminal acts of their ancestors, and may the wicked recognize that such disgrace belongs solely to the past.
Yet we are led by a government that stands but a single small step away from that very past.
A government that is foolish, insatiably greedy—and made for fools.
Perhaps this day should be renamed:
"The Day of Germany's Conquest by Neo-Nazis."
Today is the birthday of a false friend of mine.
May he always be healthy and successful—yet without ever having the power to destroy the lives of good people.

©Susan Afarin

If in a toxic relationship or by politician, it's valid.

Because politician are mostly narcissts.

They show a fake nice face when they need the folks and bomb and steal them when they think, they don't need us. We have exactly to protect ourselves and never trust any sort of these vilains.

......

Own lyrics for Georgie Fames Bonnie and Clyde
"Jekyll & Hyde"

Jekyll & Hyde have not the same of tepal
One is knocking on steeple, but the other is villain
I don't wanna say, that steeple won't foolin
But evils are bad doing, in every way

From psych aspect, they can't exist in a one
Unless the person has schizophrenia
The one doesn't know 'bout other one

Jekyll & Hyde, both could have frustration
A whole must have mutation, with or without lithness
In society the Hydes are mostly hunter
They ambush and catch grunter
Maybe a Facebook-tag

The Jekyll tries, to say that he's not a prey
He is just nice, cause it's more beautiful
He doesn't wish darken Hydes day

Jekyll would never feel love to harm, Even a Hyde with gun
But Hyde could never let the Jekyll in peace, Hurt and done

Hydes are used to love spying
While Jekylls are transparent
When you take a Hyde for flying
Don't let him touch your feature

Imagine just for a second that they fall in love with you

Most would prefer Jekylls generation
Cause Hydes isolation, would mean death with bad push
If Hyde would know, that you love him, but no wine
Would ever make his evil good, and you're not dumb

Groom, your bride
She loved you by all weather
But all of her feather
Brock on stride

©Susan Afarin

Ich bin in Maßen zu genießen, aber habe keine Gift-Struktur wie Sauerampfer
Wenn ich Social Media und News mir ansehe, denke ich, ich bin nicht genug tapfer
Mein Leben lang habe ich geleistet, gegeben, sogar hinter der Säule als Bierzapfer
Weißt Du, dass Dein Inners immer zart bleibt, wenn Du Charakter hast, auch als ewiges Opfer

©Susan Afarin

.......

I am best enjoyed in moderation, yet I possess no toxic nature like sorrel.
When I look at social media and the news, I feel as though I'm not brave enough.
All my life, I have strived and given—even from behind the bar, pulling beers.
Do you know that your inner self remains tender—provided you have character—even if you are an eternal victim?

©Susan Afarin

*What is the use of so much love bubbles?!

You destroyed everything and still have not changed.

Every name, every comment, every click.

I wanted your love and gave you my whole, but you only abused me.

So these romantic words don't change me.

If I have had heard them six years ago, I would call me the luckiest woman on earth.

Even if you have called me the first time I asked you for, but your importance and tendency to fool me were the priority.

I saw a persian clip about self confidence.

Like always, don't let others abuse you, show exactly your boundaries, don't help people all the time or spend your time for them...

When all people get educated to be a narcisst to protect themselves, we have this terrible world with psychs rulling us and helpless ones who become victims.

I have lost wrong friends through my kindness but now I'm happy cause otherwise I have had kept them and they could harm me longer.

Being a dumb victim out of lack of self confidence is also something else as being kind and empathic.

I could maybe find another friends but they must be truly nice and must have class.

In partnership it would be much harder.

I don't think that I would be able to share my life with anyone anymore, cause I'm tired and old.

But if it will happen, I have to trust him and have no lust to protect me all the time or endure these teenager games.

But now?!

It's just another lie and we both know that.

Keep them for your valentine's crime or all others with whom you shared your happier times.

I don't share my pain and suffer with anyone and these are the only things you ever gave me.

😞

It's funny that two young men want to meet me in animal park!

I don't know any of them.

But when they are kind, I could be an older sister for them and if they think about sexual world they will find out that I'm not what they are searching for.

I'm like any other one a human.

But I have too much discipline and moral.

Some take it for arrogance, many lable me, but who has a soul and is not blind hearted will know who I am.

I saw today a clip in which a little boy said that he feels often wanting to cry
If he feels that the world is too sad in his young age, he will later can not stop to die
As a little girl I was happy but as I got sad, I didn't show my tears in eye
Your love was fake, so I stopped arguing, left you behind, for could in my own hell to fly

©Susan Afarin

سیاستمداران طبق معمول همیشه شیشکی بستند و خودشان خندیدند.
چه چیزی با لبخند کریه مرز تغییر کرد؟!
او قول داد، که شرافتمند باشد و بخاطر لفت و لیس هایش در بازار بورس، به ملت آلمان کمتر توهین کند؟!
دولت کریه آلمان با هیتلر فاصله اش را هر روز کمتر می‌کند.
نازی‌ها و نارسیست ها، به سبزها هم رشوه ای دادند و دولت آلمان، رسما بدون اپوزیسیون ماند.
فقط چپ هاباقی مانده اند.
آنها هم اعتماد آدمهایی مثل من را که از اسلام واقعی میهراسند با تبلیغ روسری گرفتند و درصدی کمتر از پنج در آلمان دارند.
گرچه آنها قصد این را داشتند که رای جمع کنند و تصورشان پشتیبانی از مسلمانان باشرافتی بود که در آلمان بخاطر اعتقادات عجیب و قدیمی خود، ایزوله شده اند اما از این فرصت ها، نازی‌ها آ اف د سؤ استفاده کردند و طالبان رسما در بن به سفارت خانه رسید.
جالب است که نازی‌ها و تروریست ها اینقدر خوب همدیگر را می‌فهمند.
آنهایی که آ اف د را دنبال می‌کنند، کسانی هستند که توان اندیشیدن ندارند.
اما آنهایی که س د او را دنبال می‌کنند، اغلب منافع مادی دارند و مثل مرز رویای قدرت تولید چین را با برده داری دارند.
جمله هیتلر مبنی بر فواید کار، در آلمان قدغن بود.
اما به آن بی صدا جامه عمل پوشانیده میشود.
تا قبل از ریاست مرز، آلمان هنوز دموکراتی داشت و سوسیالیسم اگر انجام نمیشد ولی مسخره هم نمیشد.
بی کفایتی مرز و کابینه او قدرت کنترل قیمت بنزین را حتی برای یک ماه نداشت و آنها با ملاها دست دوستی دادند و طناب دار را از دور گردن جوانان ایران برنداشتند.
امروز کلیپ روانشناسی را دیدم که خیلی قشنگ راجع به حسادت مرز و بقیه مفت خورهای لابی به قدرت تولید در چین حرف می‌زد.
او گفت، مشکل صادرات ماشین آلمان بخاطر بروکراتی احمقانه، حرص و آز و فساد سیاستمداران است.
سال 1993 وقتی به آلمان آمدم، سرزنده نبودن آلمانی ها برایم عجیب بود.
آلمان آن سالها قوانین سالم تری داشت و اگر هلموت کول چند صد هزار یورو از مردم دزدید و آنها را تحمیق کرد، الان مرز میلیونها از مردم خود می‌دزدد و احمقهایی که طرفدار او هستند، خارجی های بیگناه را مسئول تخریب مادی کشور خود می‌کنند.
چون خارجی پناهی ندارد ولی مرز می‌تواند بی دلیل به خانه مردم حمله کند و به آنها انگ دروغین بزند.
در مصاحبه ای از این می‌گفتند که نمیتوانند آ اف د را از مجلس بیرون کنند، چون اینجا مملکت دموکراتیک است!
زن شصت ساله ای که ویزای کوتاه مدت می‌گرفت و در آشپزخانه کار می‌کرد، مثل جنایتکاران به زندانش انداختند و می‌خواهند او را به کشوری پس بدهند که برایش خطرناک است و از آن فرار کرده.
دموکراتی؟!
این فقط یک کلمه کلفت است که سیاستمداران وقتی قصد تحمیق ملت را دارند، از آن استفاده می‌کنند.
بعد از آدمهایی که مثل این زن بیچاره ویزای ناپایدار دارند، نوبت به اقامتهای طولانی تر میرسد و بعد به آنهایی که بیشتر زندگی‌شان اینجا گذشته و یا اینجا دنیا آمده اند و آلمانی شده اند و بعد از آن نوبت آلمانی هایی ست که ضعف جسمانی، روحی، معلولیت و یا سن بالا دارند و همینطور زنان باردار...
قرن بیست و یکم، سال بیست و پنجم، ماه پنجم، روز هفتم
از نظر کیفیت زندگی و مقام انسان، قرن بیستم، سال سی و نهم

©سوسن آفرین
.......

Politiker legen sich, wie üblich, furzen ins Gesicht des Volkes und lachen ins Fäustchen.
Was hat sich durch Merz’ hässliches Lächeln geändert?!
Hat er etwa versprochen, ehrenhaft zu handeln und das deutsche Volk weniger mit seinen Speichelleckereien an der Börse zu verhöhnen?!
Die hässliche deutsche Regierung rückt Hitler von Tag zu Tag näher auf den Leib. Die Nazis und Narzissten haben zudem die Grünen bestochen, sodass die deutsche Regierung offiziell ohne Opposition dastand.
Übrig geblieben sind nur noch die Linken.
Selbst das Vertrauen von Menschen wie mir – die Angst vor dem wahren Islam haben – haben sie verspielt, indem sie das Kopftuch propagierten; dementsprechend liegen sie in Deutschland nun bei unter fünf Prozent.
Obwohl sie beabsichtigten, Stimmen zu sammeln – und ihre Idee darin bestand, jene ehrenwerten Muslime zu unterstützen, die in Deutschland aufgrund ihrer fremdartigen und überholten Überzeugungen isoliert sind –, missbrauchten die Nazis und die AfD diese Gelegenheiten; infolgedessen traten die Taliban offiziell in der Botschaft in Bonn in Erscheinung.

Es ist bemerkenswert, wie gut sich die Nazis und die Terroristen gegenseitig verstehen.
Jene, die der AfD folgen, sind Menschen, die zum eigenständigen Denken unfähig sind.
Diejenigen hingegen, die der CDU/CSU folgen, verfolgen häufig materielle Interessen und träumen wie Merz von Chinas Produktionskraft, die auf Sklaverei beruht.
Hitlers Aussage über den Nutzen der Arbeit wurde in Deutschland verboten.
Aber es wird leise genauso praktiziert.
Vor Merz war Deutschland noch demokratisch verfasst; und der Sozialismus wurde – wenngleich nicht praktiziert – so doch auch nicht verspottet.
Die Inkompetenz von Merz und seinem Kabinett reichte nicht einmal aus, um den Benzinpreis auch nur für einen Monat unter Kontrolle zu halten; stattdessen verbündeten sie sich mit den Mullahs und nahmen der iranischen Jugend die Schlinge nicht vom Hals.
Heute sah ich einen psychologischen Beitrag, der auf sehr treffende Weise den Neid von Merz – und den übrigen Lobbyisten – auf die Produktionskraft Chinas thematisierte.
Darin wurde dargelegt, dass die Probleme bei den deutschen Autoexporten auf die dämliche Bürokratie sowie die Gier und Korruption der Politiker zurückzuführen seien.
Als ich 1993 nach Deutschland kam, empfand ich es als befremdlich, dass die Deutschen so wenig Lebensfreude ausstrahlten.
In jenen Jahren verfügte Deutschland noch über gesündere Gesetze; und während Helmut Kohl damals „nur“ einige Hunderttausend Euro vom Volk stahl und die Menschen zum Narren hielt, stiehlt Merz heute Millionen von seinen eigenen Landsleuten – und die Idioten, die ihn unterstützen, machen unschuldige Ausländer für den materiellen Niedergang ihres Landes verantwortlich.
Denn ein Ausländer hat keinen Schutz; die Grenzbehörden hingegen können grundlos in die Häuser der Menschen eindringen und diese fälschlicherweise stigmatisieren.
In einem Interview hieß es, man könne die AfD nicht aus dem Parlament ausschließen – schließlich sei dies ein demokratisches Land!
Eine sechzigjährige Frau, die im Besitz einer Duldung war und in einer Küche arbeitete, wurde wie eine Kriminelle ins Gefängnis geworfen; nun will man sie in ein Land abschieben, das für sie gefährlich ist und aus dem sie einst geflohen ist. Demokratisch?!
Das ist doch bloß ein großes Wort, das Politiker ausnutzen, wenn sie die Nation hinters Licht führen wollen.
Nach Menschen wie dieser armen Frau – die über eine Duldung verfügen – ist es an der Zeit für jene, die bereits länger hier ansässig sind; darauf folgen jene, die den Großteil ihres Lebens hier verbracht haben oder hier geboren wurden und zu Deutschen geworden sind; und schließlich sind die geborene Deutschen an der Reihe, die körperlich oder geistig behindert sind oder dem Seniorenalter angehören – ebenso wie schwangere Frauen ...
21. Jahrhundert, Jahr 25, Monat 5, Tag 7
Was Lebensqualität und menschlichen Status betrifft aber:
20. Jahrhundert, Jahr 39

©Susan Afarin

.......

Politicians, as usual, fart in the face of the people and chuckle up their sleeves. What, exactly, has changed thanks to Merz’s ugly smile?!
Did he, perhaps, promise to act honorably—and to stop mocking the German people quite so much with his sycophantic pandering to the stock market?!
The hideous German government draws closer to the spirit of Hitler with each passing day.
Moreover, the Nazis and narcissists have bribed the Greens, leaving the German government officially without an opposition.
All that remains are the Left.
The Left have squandered even the trust of people like me—those who fear the true nature of Islam—by actively promoting the headscarf; consequently, their support in Germany now stands at less than five percent.
Although they intended to garner votes—and their strategy was to support those honorable Muslims who find themselves isolated in Germany due to their alien and antiquated beliefs—the Nazis and the AfD exploited these opportunities; as a result, the Taliban officially made an appearance at the embassy in Bonn.
It is remarkable how well the Nazis and the terrorists seem to understand one another.
Those who follow the AfD are people incapable of independent thought.
Those, however, who follow the CDU/CSU frequently pursue material interests and—much like Merz—dream of China’s productive power, which is founded upon slavery.
Hitler’s assertion regarding the utility of labor was banned in Germany.
Yet, quietly, it is practiced there just the same.
Prior to Merz, Germany was still democratically constituted; and socialism—while not practiced—was at least not subjected to ridicule.
The incompetence of Merz and his cabinet was insufficient to keep gasoline prices under control for even a single month; instead, they allied themselves with the mullahs and failed to remove the noose from the necks of Iran’s youth.
Today, I came across a psychological commentary that, in a highly apt manner, addressed the envy felt by Merz—and the other lobbyists—regarding China’s productive power.
It argued that the difficulties plaguing German automotive exports could be attributed to mindless bureaucracy, as well as the greed and corruption of politicians.
When I arrived in Germany in 1993, I found it disconcerting that the German people radiated so little *joie de vivre*.
In those years, Germany still possessed sounder laws; and while Helmut Kohl back then “only” stole a few hundred thousand euros from the public and made fools of the people, Merz today steals millions from his own compatriots—and the idiots who support him blame innocent foreigners for their country’s material decline.
For a foreigner has no protection; the border authorities, conversely, can invade people’s homes without cause and falsely stigmatize them.
In an interview, it was stated that the AfD couldn't be excluded from parliament—after all, this is a democratic country!
A sixty-year-old woman, who held a temporary stay permit and worked in a kitchen, was thrown into prison like a criminal; now, they intend to deport her to a country that is dangerous for her—the very country from which she once fled.
Democratic?!
That is merely a grand word that politicians exploit whenever they wish to hoodwink the nation.
After people like this poor woman—who hold a temporary stay permit—it is time for those who have been settled here for a longer period; next come those who have spent the majority of their lives here or were born here and have become German citizens; and finally, it is the turn of native-born Germans who are physically or mentally disabled, or who are elderly—as well as pregnant women...
21st Century, Year 25, Month 5, Day 7
As for quality of life and human status, however:
20th Century, Year 39

©Susan Afarin

وقتی قانون کوره و سیاستمداران فاسد و بی کفایت هستند، اون کشور خراب میشه.
از ایران با قوانین 1400 سال پیش اعراب در حمله اسلامیست ها، قانون انسانی و عدالت سلب شد و ملاها و خلیفه ها و آخوندها با اشد فساد شخصی و اجتماعی شان، و به دور از هر گونه شعور و لیاقت حاکم شدند و اگر هم سلطنت کنارش بود، حرف آنها ارجحیت داشت.
در آلمان، قوانین تار عنکبوتهایی وحشتناک هستند که در عرض کمتر از صد سال اخیر با کوچکترین جزئیات، سفسطه و تناقض و ابهام تنیده شده اند و خیلی از آنها را باید دور ریخت و به غیر از چند استثنا به دست نالایق ترین افراد و فاسد ترین، ترسو ترین و بی کفایت ترین افراد که دست نشاندگان سرمایه هستند، حکومت می‌کنند.
در کلن غذا دادن به کبوترها جرم محسوب میشه و میتونه تا 1000 یورو مجازات بشه.
من همیشه شنیده بودم که به کبوتران نباید غذا بدهیم، چون آنها مثل موش‌های کانال هستند که پرواز هم میکنند و مریضی میآورند.
امروز دلم گرفت، وقتی تبلیغی برای نجات کبوتران دیدم.
بخاطر یک قانون احمقانه، کبوتران شهر کلن از گرسنگی میمیرند.
سال پیش هشتصد کبوتر را از قصد مسموم کرده اند؟!
چه کسی چنین کاری می‌کند؟!
آدمهایی مثل ترامپ، خامنه ای، پوتین، ماسک، مرز، بزوس، بیل گیتس، نتان یاهو.
آنها به ماموران ترسناک خود دستور می‌دهند که پروسه کارها را هر چه می‌توانند طولانی کنند.
تا همه آدم‌ها از صبح تا شب در تار عنکبوت آنها له شوند و از زندگی‌شان، اگر شانس آورده باشند، لقمه نانی خورده اند و دنبال کارهای بی مورد اداری، وقتشان را تلف کرده اند.
بدبختهایشان بمب می‌خورند و تجاوز و تحقیر و گرسنگی و زندان و اعدام را تحمل می‌کنند.
سیاست به عمد، هیچ چیز را شفاف نمی‌کند.
کدام صنف دیگری را دیده ایم که از ما پول بگیرند ولی با وقاحت توی صورتمان نگاه کنند و بگویند، تنبل/ خارجی/ پیر/ معلول/حامله... ، برو بیشتر از خودت کار بکش، تا سهم من بیشتر بشه، زر زیادی هم نزن که اونوقت چهار تا قانون کلفت دیگه رد میکنم، تا ک*ونت پاره شه.
یا بگویند، به بچه ات تجاوز کردیم، چون لیاقت بهشت را نداشت، که باکره از این دنیا برود، پول گلوله اش را هم باید بدهید، وگرنه گمنام چالش میکنیم، همه جا هم باید بگویید که بسیجی بوده و شهید شده...
کبوتران میمیرند و ما برای یک قانون کور زندگی شان را نجات نمیدهیم.
مگر ما با انسانها چه میکنیم؟!
اما به این ایمان دارم که امکان نجات برای کبوتران از انسانها خیلی بیشتر است.

©سوسن آفرین

.......

Wenn die Gesetze verfault sind und die Politiker korrupt und inkompetent, dann ist das Land dem Untergang geweiht.
Im Iran – unter den Gesetzen der Araber von vor 1400 Jahren, die im Zuge der islamistischen Invasion eingeführt wurden – wurden den Menschen Recht und Gerechtigkeit geraubt; stattdessen herrschen nun Mullahs, Kalifen und Geistliche, geprägt von tiefster persönlicher und gesellschaftlicher Korruption und bar jeglichen Verstandes oder jeglicher Kompetenz.
Und selbst wenn die Monarchie noch an ihrer Seite stünde, wäre deren Wort meist dem der Kaiser vorzuziehen.
In Deutschland gleichen die Gesetze einem schrecklichen Spinnennetz, das in den letzten knapp hundert Jahren mit akribischer Detailversessenheit, Sophismen, Widersprüchen und Unklarheiten gewebt wurde; viele dieser Gesetze sollten schlichtweg abgeschafft werden.
Zudem wird das Land – von wenigen Ausnahmen abgesehen – von zutiefst inkompetenten, korrupten und feigen Personen regiert, die nichts weiter als Marionetten des Kapitals oder selbst Kapitalist sind.
In Köln gilt das Füttern von Tauben als Ordnungswidrigkeit und kann mit einer Geldbuße von bis zu 1.000 Euro geahndet werden.
Ich habe immer gehört, dass wir Tauben nicht füttern sollten, weil sie wie fliegende Kanalratten seien, die Krankheiten übertragen.
Heute brach es mir das Herz, als ich eine Anzeige sah, in der dazu aufgerufen wurde, Tauben zu retten.
Wegen eines dummen Gesetzes verhungern die Tauben in Köln.
Letztes Jahr haben sie absichtlich 800 Tauben vergiftet?!
Wer würde so etwas tun?!
Leute wie Trump, Khamenei, Putin, Musk, Merz, Bezos, Bill Gates, Netanjahu.
Sie befehlen ihren furchteinflößenden Handlangern, den Prozess so lange wie möglich in die Länge zu ziehen.

Damit jeder von morgens bis abends in ihren Spinnennetzen zermahlen wird und – wenn man Glück hat – bekommt gerade mal einen Bissen Brot vom eigenen Leben ab, während man seine Lebenszeit mit unnötigen Verwaltungsaufgaben vergeudet hat.
Aber die Unglücklichen werden bombardiert und erleiden Vergewaltigung, Demütigung, Hunger, Inhaftierung und Hinrichtung.
Die Politik macht bewusst nichts transparent.
Welche andere Proffession haben wir je erlebt, die uns unser Geld abnimmt, uns dabei jedoch dreist ins Gesicht blickt und sagt:
„Du Fauler/Ausländer/Alte/Behinderte/Schwangere ... arbeite noch härter, als Du es ohnehin schon tust, damit mein Anteil noch größer wird!
Halte auch Deinen Maul – sonst verabschiede ich gleich noch vier weitere dicke Gesetze, und schiebe es Dir tief hinein, sodass Dein Ar*ch platzt!“
Oder sie sagen:
„Wir haben Dein Kind vergewaltigt, weil es den Himmel nicht verdient hatte – damit es diese Welt nicht als Jungfrau verlässt.
Du musst zudem für die Kugel bezahlen, mit der wir es erschossen haben; andernfalls werden wir seinen Körper anonym begraben.
Und Du musst überall behaupten, es war ein Basidsch-Mitglied und ist als Märtyrer gestorben ...“
Tauben sterben – und wir retten ihr Leben nicht, nur um eines blinden Gesetzes willen.
Was für Illusion, dass wir uns um Menschen kümmern würden?!
Doch ich glaube, dass die Aussicht auf Rettung für Tauben weitaus größer ist als für die Menschen.

©Susan Afarin

.......

When the laws are rotten and the politicians corrupt and incompetent, the country is doomed to ruin.
In Iran—governed by the laws of the Arabs from 1,400 years ago, which were imposed in the wake of the Islamist invasion—the people have been robbed of their rights and justice; instead, the country is now ruled by mullahs, caliphs, and clerics, characterized by the deepest personal and societal corruption and utterly devoid of any intellect or competence.
And even if the monarchy still stood by their side, its word would, in most cases, be preferable to that of the emperors.
In Germany, the laws resemble a hideous spiderweb—woven over the last century with meticulous obsession with detail, sophistry, contradictions, and ambiguities; many of these laws should simply be abolished.
Moreover—with few exceptions—the country is governed by deeply incompetent, corrupt, and cowardly individuals who are nothing more than puppets of capital, or are themselves capitalists.
In Cologne, feeding pigeons is classified as a minor administrative offense and can be punished with a fine of up to 1,000 euros.
I have always heard that we should not feed pigeons because they are like flying sewer rats that transmit diseases.
Today, my heart broke when I saw an advertisement calling for the rescue of pigeons.
Because of a foolish law, pigeons in Cologne are starving to death.
Last year, they deliberately poisoned 800 pigeons?!
Who would do such a thing?!
People like Trump, Khamenei, Putin, Musk, Merz, Bezos, Bill Gates, Netanyahu.
They command their fearsome henchmen to drag out the process for as long as possible.
So that everyone is ground down within their spiderwebs from morning till night—and, if one is lucky, manages to snatch barely a single morsel of one’s own life, having squandered one’s time on earth on unnecessary administrative tasks.
But the unfortunate ones are subjected to bombardment, suffering rape, humiliation, starvation, imprisonment, and execution.
The political establishment deliberately keeps nothing transparent.
What other profession have we ever encountered that takes our money, yet brazenly looks us right in the face and says:
“You lazy bum—you foreigner, you old person, you disabled person, you pregnant woman... work even harder than you already do, so that my share grows even larger!
And keep your trap shut—or else I’ll pass four more massive laws right now and shove them so deep inside you that your as* explodes!”
Or they say:
“We raped your child because it didn’t deserve Heaven—just so it wouldn’t leave this world a virgin.
Furthermore, you must pay for the bullet we used to shoot it; otherwise, we will anonymously burry its body.
And everywhere you go, you must claim that it was a Basij member and died a martyr...”
Pigeons die—and we don't save their lives, solely for the sake of some blind law. What an illusion—that we would actually care about human beings!
Yet I believe that the prospect of salvation is far greater for pigeons than it is for humans.

©Susan Afarin

خمینی جلاد قبل از به قدرت رسیدن، به مردم قول‌های غیر عادی میداد.
با وجودی که سلطنت طلبها نمی‌خواهند قبول کنند که در دوران سلطنت آریامهر، زاغه نشینی و کوخ و مردم بدبخت و فقیر هم وجود داشتند ولی طبیعتا وضعیت خیلی بهتر از کودتای 1979 بود.
قشر متوسط وضعیت خوبی داشت، حالا اینکه در عرض ده سال بعد با ریخت و پاش های آنها و دیوار کشیدن دور زمین‌های مردم به نام خودشان، کشور به سمت اقتصاد بدتری حرکت میکرد و اینکه او با دیکتاتوری خود، چقدر اختناق آفریده بود را در نظر نمیگیریم.
چیزی که می‌خواهم بگویم، مقایسه حرفهای مرز با خمینی ست.
خمینی میخواست نفت را سر سفره های مردم بیاورد، برق و آب و گاز را مجانی کند، گوشت یخ زده را عار میدید و میگفت، مردم همه ثروت مند خواهند شد.
او و کفتارها اسلامی دیگر و پاسدارها واقعا ثروت هنگفتی پیدا کردند ولی مردم همان آرامش و اقتصاد نیمه دوران شاه را هم از دست دادند و اگر شاه سه هزار نفر زندانی سیاسی داشت، آنها سیصد هزار تا گرفتند و شکنجه کردند و اعدام کردند و تا امروز وضعیت هر روز بدتر می‌شود.
خمینی تا وقتی که به قدرت نرسیده بود، دروغهای قشنگی میگفت.
مرز حتی این را بلد نیست.
تا دو روز پیش به تمام مردم فحش میداد و کابینه اش مثل خودش گانگسترهای لابی هستند.
یکباره بخاطر انتخابات بعدی به دروغ افتاد؟!
یعنی واقعا مردم آلمان به این راه کار جدید ایشان که در واقع معنایش هست، تا 2035 همه خارجی ها، پیرها. زنانی که نیمه وقت کار می‌کنند و بچه دارند، معلولین را کشته اند و کشور چون دیگر نیاز به نیروی انسانی ندارد، برای خود این پارازیت‌ها روبوت به عنوان کارمند هست و این بهشت برین کارتل ها و شرکت های بزرگ خواهد بود؟!
شاید به او هم مثل هیتلر و خمینی، از عالم غیب  الهام میشود!!!!

©سوسن آفرین

......

Vor seiner Machtergreifung machte Khomeini, der Henker, dem Volk außergewöhnliche Versprechen.
Obwohl die Monarchisten nicht wahrhaben wollen, gab es unter Aryamehr Dynastie, Ghetto und Elend auch, obwohl die Lage natürlich deutlich besser als nach dem Putsch von 1979 war.
Der Mittelschicht ging es gut, doch innerhalb der nächsten zehn Jahre, durch ihre Verschwendungssucht und asoziale Konsum und den Bau von Mauern um fremde Grundstücke in ihrem eigenen Namen, steuerte das Land auf eine noch schlechtere Wirtschaft zu.
Und wir bedenken nicht, wie viel Leid er mit seiner Diktatur verursacht hat.
Ich möchte Merz' Worte mit denen Khomeinis vergleichen.
Khomeini wollte Öl auf die Tische der Menschen bringen, Strom, Wasser und Gas kostenlos machen, verachtete Tiefkühlfleisch und sagte: „Alle Menschen werden reich werden.“
Er und die anderen islamischen Hyänen und die Garden haben sich zwar enorm bereichert, aber das Volk hat sogar den Frieden und die Wirtschaftslage aus der Zeit des Schahs verloren.
Hatte der Schah dreitausend politische Gefangene, so wurden bei Mullahs dreihunderttausend gefangen genommen, gefoltert und hingerichtet, und die Lage verschlimmert sich täglich.
Khomeini hat bis zu seiner Machtergreifung wunderschöne Lügen erzählt.
Merz kann nicht einmal das.
Bis vor zwei Tagen hat er noch alle beschimpft, und sein Kabinett gleicht einer skrupellosen Lobbyistengängsterbande.
Und jetzt lügt er plötzlich wegen der nächsten Wahl?!
Heißt das etwa, dass das deutsche Volk diese neue Arbeitsweise wirklich unterstützt, die faktisch bedeutet, dass bis 2035 alle Ausländer, Rentner, Teilzeitbeschäftigte mit Kindern und Behinderte umgebracht sind und das Land, da es keine Arbeitskräfte mehr benötigt, Roboter als Angestellte haben wird und dies ein Paradies für Kartelle und Großkonzerne darstellt?!
Vielleicht ist er, wie Hitler und Khomeini, von der unsichtbaren Welt inspiriert!

©Susan Afarin

.....

Before seizing power, Khomeini, the executioner, made extraordinary promises to the people.
Although the monarchists refuse to acknowledge it, there was also by dynasty, ghettos, and misery under Aryamehr, although the situation was, of course, significantly better than after the 1979 coup.
The middle class was doing well, but within the next ten years, due to their profligacy, antisocial consumption, and the construction of walls around other people's property in their own name, the country was heading toward an even worse economy.

And we don't consider how much suffering he caused with his dictatorship.
I would like to compare Merz's words with those of Khomeini.
Khomeini wanted to put oil on people's tables, make electricity, water, and gas free, despised frozen meat, and said:
"Everyone will become rich."
He and the other Islamic hyenas and the guards certainly enriched themselves enormously, but the people even lost the peace and economic situation they had enjoyed under the Shah.
While the Shah had three thousand political prisoners, under the mullahs three hundred thousand were captured, tortured, and executed, and the situation is worsening daily.
Khomeini told beautiful lies until he seized power.
Merz can't even do that.
Until two days ago, he was insulting everyone, and his cabinet resembles a ruthless gang of lobbyists.
And now he's suddenly lying because of the next election?!
Does this mean that the German people actually support this new way of working, which effectively means that by 2035 all foreigners, pensioners, part-time workers with children, and the disabled will be killed, and the country, no longer needing workers, will have robots as employees, making it a paradise for cartels and large corporations?!
Perhaps, like Hitler and Khomeini, he is inspired by the invisible world!

©Susan Afarin

Oh, I have to wait for the train, I understand.

You will never be like me and never understand me that I'm not like you needing every night someone to hold me.

That is wonderful that you step for step stalk me everywhere!!!

I don't know if we come together.
He is very nice and attractive and he finds me attractive.
We said goodbye and we hugged each other.
He said today that he can't forget our hug.
I know that is the nature of men but I also know that I spread love despite all my bitterness and so many people specially when they are kind feel my warmth.
I could hug the whole world and feel universal love but I still don't find being excited.
It's not something new.
But since you have betrayed me, it got worse and therfore I told him that I'm a betrayed woman and unoriented.
So it could maybe stay only as just friends but we could meet each other and just be open what the time brings.
Now I know that one of these men who seemed to be a gentleman and talked so much, was again you, a scum behind another person.
I can't curse you for all what you have done to me.
But I hope no woman would ever waste one second of her life for you, cause you are "The Harm".
Mr. Intelligent, if I find feelings for him at some point, I know you will again come to destroy my life.
But you have no entry anymore.

©Susan Afarin

چند سال پیش با همکاری بحث شدیدی داشتم.
او معتقد بود که روان‌شناس‌ها حق دارند و بچه باز بودن یک بیماری ست!!!
اینگونه روانشناس ها به نظر من از متجاوزان پولدار پول می‌گیرند و دروغ تحویل مردم می‌دهند.
همانگونه که کاپیتال سیاست و قانون را کنترل می‌کند، تجاوز به حقوق شهروندان هم این وسط باطل می‌شود.
بچه بازها از دید من بیمار نیستند، بلکه مثل پسایک ها، عاری از اخلاقیات و صفات انسانی هستند.
با برملا شدن فایل های آپ اشتاین، این دروغ واضح تر شد.
کسانی مثل ترامپ، چون شخصیت بزهکار و کریهی دارند و شاید حتی از طرف نزدیکترین آدمهایشان طرد میشوند، سعی می‌کنند با اعمال زور، برای خودشان هویت بسازند.
چند روز پیش مطلبی خواندم که در آن ترامپ گفته بود، دلش می‌خواهد با دخترش ازدواج کند، حیف که نمی‌شود!!!
شاید به دخترش هم تجاوز می‌کند.
خوک‌های فاسد ضد اخلاق جهان را رسما به صحنه دائمی جنگ تبدیل کرده اند، چه با بمب‌های تبعیض گرانه شان و تجاوز به کشورهای دیگر و چه در سطح شخصی زندگی خود.
تجاوز به بچه و خوردن گوشت او، چگونه می‌توان به چنین موجوداتی نام انسان داد.
امروز کلیپی دیدم از مرد جوانی که راجع به متجاوزان خودش حرف می‌زد و گریه میکرد که پلیس و دادگستری به او گفته اند، یکی از متجاوزان را دستگیر کرده اند، اما نه بخاطر شکایت او بلکه چون او چیزهایی را دزدیده است و بهتر هم هست که شکایت خود را پس بگیرد، چون جرم مالی از جرم تجاوز مهم تر است!!!
سیاستمدارانی که کاپیتال را حمایت می‌کنند، دادگستری و قاضی های آن، همه در دست بچه بازان این جهان است.
آنها به هر موجودی که بتوانند مستقیم تجاوز می‌کنند و به هر کس که نتوانند مستقیم به او تجاوز کنند، با بمب می‌کشند.
این تئوری توطئه نیست.
من ده سال پیش این حرفها را زدم و کلی انگ خوردم.
اما امروز جهان به وضوح می‌بیند که ترامپ و نتان یاهو بچه بازهای قاتل هستند و هیچ فرقی با ملاهای ایران ندارند.

©سوسن آفرین

......

Vor einigen Jahren hatte ich eine heftige Auseinandersetzung mit einem Kollegen. Er glaubte, Psychologen hätten Recht und Pädophilie sei eine Krankheit!
Meiner Meinung nach nehmen solche Psychologen Geld von reichen Vergewaltigern an und verbreiten Lügen.
So wie das Kapital Politik und Recht kontrolliert, wird in diesem Umfeld auch die Verletzung von Bürgerrechten ignoriert.
Meiner Ansicht nach sind Pädophile nicht bemittleidenswert krank, sondern eher Psychopathen, denen jegliche Moral und Menschlichkeit fehlen.
Mit der Veröffentlichung der Epstein-Akten wurde diese Lüge noch deutlicher. Menschen wie Trump, die eine kriminelle und hasserfüllte Persönlichkeit haben und vielleicht sogar von ihren Nächsten abgelehnt werden, versuchen, sich mit Gewalt eine Identität zu schaffen.
Vor ein paar Tagen las ich einen Artikel, in dem Trump sagte, er würde gerne seine Tochter heiraten, aber schade, dass es nicht dazu kommt!
Vielleicht vergewaltigt er seine Tochter ja auch.
Diese korrupten, unmoralischen Schweine haben die Welt offiziell in ein permanentes Kriegsgebiet verwandelt, sowohl mit ihren diskriminierenden Bomben und ihrer Aggression gegen andere Länder als auch auf persönlicher Ebene.
Ein Kind vergewaltigen und sein Fleisch essen – wie können solche Kreaturen überhaupt noch Menschen genannt werden?
Heute sah ich einen Clip von einem jungen Mann, der über seine Vergewaltiger sprach und weinte, als ihm Polizei und Justiz mitteilten, dass sie einen der Vergewaltiger festgenommen hatten, aber nicht aufgrund seiner Anzeige, sondern weil dieser gestohlen hatte.
Es wäre besser, wenn er seine Anzeige zurückzöge, denn Finanzkriminalität sei wichtiger als Vergewaltigung!
Die Politiker, die das Kapital unterstützen und die Justiz und ihre Richter sind alle in den Händen der Kinderschänder Akteure dieser Welt.
Sie vergewaltigen jedes Lebewesen, das sie erreichen können, und bombardieren alle, die sie nicht direkt vergewaltigen können.
Das ist keine Verschwörungstheorie.
Ich habe das schon vor zehn Jahren gesagt und wurde dafür völlig geächtet.
Aber heute sieht die Welt ganz klar, dass Trump und Netanjahu mörderische, Kinderschänder Akteure sind und sich nicht von den Mullahs des Iran unterscheiden.

©Susan Afarin

......

A few years ago, I had a heated argument with a colleague.
He believed psychologists were right and that pedophilia was an illness!
In my opinion, such psychologists accept money from wealthy rapists and spread lies.
Just as capital controls politics and law, violations of civil rights are ignored in this environment.
In my view, pedophiles are not pitifully ill, but rather psychopaths who lack all morality and humanity.
With the release of the Epstein files, this lie became even clearer.
People like Trump, who have a criminal and hateful personality and are perhaps even rejected by those closest to them, try to create an identity for themselves through violence.
A few days ago, I read an article in which Trump said he would like to marry his daughter, but it's a shame that it won't happen!
Perhaps he rapes his daughter, too.
These corrupt, immoral pigs have officially turned the world into a permanent war zone, both with their discriminatory bombing and aggression against other countries, and on a personal level.
Raping a child and eating its flesh—how can such creatures even be called human? Today I saw a clip of a young man talking about his rapists and crying when the police and judiciary informed him that they had arrested one of the rapists, not because of his complaint, but because he had stolen something.
It would be better if he withdrew his complaint, because financial crime is more important than rape!
The politicians who support capital, and the judiciary and its judges, are all in the hands of the child-molesting actors of this world.
They rape every living being they can reach and bomb all those they can't directly rape.
This is not a conspiracy theory.
I said this ten years ago and was completely ostracized for it.
But today the world clearly sees that Trump and Netanyahu are murderous, child-abusing perpetrators, no different from the mullahs of Iran.

©Susan Afarin

*I didn't click any of these sites but a cheap person or group are trying to hack me through Instagram.

Two sorts of financial wealth are killing the world.
Cause the more they have the more they need.
It's greed, the worst brain disease which has no therapy.
The nouveau riche behave themselves like vultures and hyenas but who are born in financial wealth are colder snakes.
Both group are antisocial but the second group thinks it has class while the first group try to imitate the cheap class of the second group.
When normal people would think deeper and don't let them being impressed about the size of such beggars, they would automatically consume less, ignore their cheap news and let them at least being dishonored and with time maybe we will gain on class and that would help us to see the world better.

When beggars become kings, it is always the same shame, Putin, Khamenei, Bill Gates, Merz, Zuckerberg
There are surly criminals who are born in wealth like Musk and Trump, but Instagram belongs Fuckerberg

©Susan Afarin

I've discovered this man yesterday by Instagram.

He is too religious but in peace and has a voice with much pain and suffer in it.

I liked his music very much, cause it comes from deep inside.

©Susan Afarin

My Bankacces is:

FUCKYOUCRIMINALSFROMUSA&IRLAND

It is so disgusting.

Why these thieves don't try to steal by rich and criminal politicians?!

Irland was once one of the topic I tought they are discriminated by England. 

But with USA and Irland I can't be friend.

They harmed me much.

This time I think massive tries from USA, cause of politics or is that again for stealing money.

I didn't click of any of these links.

But they must have tried to hack me.

When you have nothing in your account they will overdrow it, no moral, no concious.

The thought that they could need the money more than me doesn't sooth me cause first I don't believe that they are poorer than me, like the beggars in Germany who sometimes begg and you see, a luxury Mercedes Benz pick them up home!

Second a nice heart even if it's poor is not criminal.

As my bank acount was overdrawn I starved, didn't tell it my family, cause I was ashamed and blamed.

A kind heart won't put his hand on things which don't belong to him.

All from Instagram, fuck you Zuckerberg that you are such a  nouveau riche, are still greedy and don't pay to remove trash but only are licking Trump's and Netanyahu's asses.

Fuck parasites and criminals all over the world.

©Susan Afarin

The meeting today in the nature and a pleasant companion was nice
I'm now too indifferent towards men and can't see them else than a vice
I didn't turn to antisexual, but I'm busy in mind, can't trust dice
Fulfillment in my soul before I die, that's I long for, don't need advice

©Susan Afarin

Own lyrics for Billy Joel, Piano Man
"Run-Woman"


l feel to deserve a holiday
Big one before turning sixty
I got old like all other human
But my feelings are still ever green


I've also experienced previous century
Those memories are still much more close
l felt the beauties mighty, and cold and the heat
But I didn't feel sad or froze

I've danced, sang and draw
I wrote all what l saw
Oh, somehow



Dance for nature you're a run-woman
Dance and sing for the light
It's hard to stay soft while you're a forelady
But your wings fly even through night

How l get from Teheran there on the Rhine
Are all good things ever three?
But one thing l know is the holiness of soul
l won't spend my life just like a tree


Medical assistant or pharmacist, it's me
No matter what you do, but the grace
Don't trust the Vain who gives you pain or makes scar
And be careful of hunters who chase

I've danced, sang and draw
I wrote all what l saw
Oh, somehow

Don't waste your life for always opposites
They won't let their daggers and knife
They'll tell you lies maybe, but force you for more gravy
They're not original but rife



Let bricks which are fixed, and whoever kicks with tricks
All who accusate and doubt, think you're owned
Avoid whatever harms, smells like moldiness
Be happy that you are not their clone


Dance for nature you're a run-woman
Dance and sing for the light
It's hard to stay soft while you're a forelady
But your wings fly even through night

Oh, being meaningless compare to milky way
Think 'bout you're allowed to wonderwhile
How paradoxical' s life on itself, to be
Everyone has his own private file


A nano particle we're all, that marginal
And funny kings of throne, who're not clear
Oh, be happy that you are not their fooling star
They are worlds away and far, not near

I've danced, sang and draw
I wrote all what l saw
Oh, somehow


Dance for nature you're a run-woman
Dance and sing for the light
It's hard to stay soft while you're a forelady
But your wings fly even through night

©Susan Afarin

Bilder: Susan Afarin, Amazon
Karaoke: Sing King

People who works for himself hard and collect money and things want you to honor them for being the hero in their own life.

No matter if they are not even able to support their own family, which they call devil!

Such arrogant and greedy people try to melt your heart away!!!

They have to choose the way of pirates like the corrupte politucian or they have at least to stop mourning for things the most people have to make much more efforts without any approval.

I know it's useless to talk to narcissts but I hope they will find the other way also useless, that they stopp repeating lies or own imagination specially when you had to suffer for their cruelty.

©Susan Afarin

Bild: خروش رعد

تا دویست سال پیش هم جنگ قیافه واقعی داشت.
منظورم درد و مرگ مظلومان و قربانیان نیست.
آنها همیشه واقعی بودند.
اما دولت‌ها، حکمروایان و شاهان برای نجات خودشان سلاح غیر عادی تر از مردم واقعی نداشتند.
آنها نهایتا با توپ و اسلحه و شمشیر از انهدام خود جلوگیری میکردند.
امروز آنها خزانه را جلوی ملت میچاپند و برای برنده شدن در بورسهای کوفتی شان، جنگ راه میندازند.
با پول مردم فقیر و بیمار، بچه ها و پیرها میهمانی های غیر لازم و شخصی راه می اندازند و با اینکه وجودشان ارزشی بیشتر از یک بار سیفون کشیدن در توالت ندارد، با جت شخصی تردد می‌کنند.
گروه های تروریستی مسلح برای دفاع در اختیار دارند و ملت ها را با بمب اتم تهدید می‌کنند.
آنها با وجود نارضایتی مردم با وقاحت روی صندلی هایشان نشسته اند و شرفی ندارند که بهشان بر بخورد.
پارازیت‌های جهان دولت‌های مخوف حاکم بر آنها هستند.
آمریکا و اروپا، اسرائیل و ایران در دست هیولاهایی شبیه به هم است که اگر حتی به زبان متفاوت حرف می‌زنند، زبان واقعی شان فساد و قساوت است.
کاش دویست سال پیش بود و مردم می‌توانستند از کاخ ها و مجلس ها بالا بروند و حاکمان پلید و بیشرف را به خاک بیفکنند.

©سوسن آفرین

......

Bis vor zweihundert Jahren hatte der Krieg eine reale Gestalt.
Ich meine damit nicht den Schmerz und den Tod der Unterdrückten und Opfer.
Die waren immer schon real.
Aber Regierungen, Herrscher und Könige hatten keine außergewöhnlicheren Waffen als die Menschen selbst, um sich zu retten.
Letztendlich verhinderten sie ihre eigene Vernichtung mit Kanonen, Gewehren und Schwertern.
Heute plündern sie vor den Augen der Nation die Staatskasse und führen Kriege, um an ihren maroden Börsen zu gewinnen.
Mit dem Geld der Armen und Kranken, der Kinder und Alten veranstalten sie unnötige und private Feste und reisen in Privatjets umher, obwohl ihr Leben nicht mehr wert ist als eine Toilettenspülung.
Sie verfügen über terroristischen Gruppen und Waffen zur Verteidigung und bedrohen Nationen mit Atombomben.
Trotz der Unzufriedenheit der Bevölkerung sitzen sie unverschämt auf ihren Posten und kennen keine Ehre.
Die Parasiten der Welt sind die schrecklichen Regierungen, die sie beherrschen. Amerika und Europa, Israel und Iran befinden sich in den Händen ähnlicher Ungeheuer, die, selbst wenn sie unterschiedliche Sprachen sprechen, in Wahrheit Korruption und Grausamkeit sprechen.
Ich wünschte, es wäre vor zweihundert Jahren gewesen, als die Menschen die Paläste und Parlamente hätten erklimmen und die korrupten und ehrlosen Herrscher zu Boden werfen können.

©Susan Afarin

......

Up until two hundred years ago, war had a real form.
I don't mean the pain and death of the oppressed and the victims.
Those have always been real.
But governments, rulers, and kings had no more extraordinary weapons than the people themselves to save themselves.
Ultimately, they prevented their own annihilation with cannons, rifles, and swords. Today, they plunder the treasury before the nation's eyes and wage wars to profit from their ailing stock exchanges.
With the money of the poor and sick, the children and the elderly, they throw unnecessary and private parties and travel around in private jets, even though their lives are worth no more than a toilet flush.
They have terrorist groups and weapons for defense and threaten nations with nuclear bombs.
Despite the discontent of the people, they shamelessly sit in their positions and know no honor.
The parasites of the world are the terrible governments that rule them.
America and Europe, Israel and Iran are in the hands of similar monsters who, even if they speak different languages, in truth speak corruption and cruelty.
I wish it had been two hundred years ago when people could have scaled the palaces and parliaments and thrown the corrupt and dishonorable rulers to the ground.

©Susan Afarin

Mehrpooya, Meine Träne sitzt inmitten Trauer

In jenen Tagen, als der müde Blick der Möwen,
Die Stille der Dunkelheit der Nächte der Einsamkeit
In Zeiten, wo mein Leben ohne ihn einer Welle der Trauer glich

Eine Träne war Balsam für meine Seele
Nun, da diese Träne inmitten Trauer sitzt
Hat auch die Medizin gegen meinen unheilbaren Schmerz eine neue Trauer begonnen

Der Himmel weint heute Nacht
Mein Instrument heult heute Nacht
Er weiß, dass meine Träne inmitten Trauer sitzt
Er weiß, dass mein trauriges Stöhnen beendet ist

.....

Mehrpooya, My Tear Sits Amidst Grief

In those days, when the weary gaze of the seagulls,
The silence of the darkness of the nights of loneliness
In times when my life without him resembled a wave of sorrow

A tear was balm for my soul
Now that this tear sits amidst grief
Even the medicine against my incurable pain has begun a new grief

The sky weeps tonight
My instrument wails tonight
He knows that my tear sits amidst grief
He knows that my sorrowful groaning has ended

Translation by ©Susan Afarin

Everyone has to die.

My blood isn't more colourful as others.

Aida was murdered with 27.

I'm 60 and the human society is a dangerous pool of mostly greedy, corrupte people.

I don't see in everyone an enemy but when they have proven it, there is no reconcill.

The comedian who was attacked and stabbed five times with a knife, has foreigner roots.

I don't know him.

But I'm not a comedy actress.

If he with a name has no protecting through german laws I won't have more chances.

In Germany you get a big problem when you are the victim as migrant and are stupid enough to go to the police and want help.

They will treat you so badly as if you are the criminal one.

Specially when the perpertrator is German or American.

I long for death but it doesn't give me the honor.

Islamist or nazi, one of them want to kill me, so please do.

I won't ad you nor protect me.

Cause I have at least the hope to see my family again.

©Susan Afarin

بیش از صد سال است که نفت ایران و امکاناتی که ایران از طریق تنگه هرمز به جهان داده ست، مردم جهان را از نظر سوخت تامین کرده ست.
خود ملت ایران پول نفت را هیچوقت ندید ولی بقیه جهان از آن لذت برد.
ایران هزار و چهارصد سال است که از حمله اسلام زجر می‌کشد.
دین ایرانیان، دین زرتشت بود و نیازی به آیین جدید نداشتند.
بنابر این ایران شاید تنها کشور مسلمان جهان است که بیشترین ناباوران را دارد.
چون آنها قوانین اسلام را بر تن و روح خود تجربه کرده اند و مثل خیلی از مسلمانان خود را برده الله ندیدند و مثل مسلمانانی که در دموکراسی زندگی می‌کنند، از دین خود به قول آلمانی‌ها، کشمش هایش را سوا نمی‌کنند و راجع به قوانین ترسناک اسلامی، نه تنها نمی‌دانند، بلکه واقعیت را منکر می‌شوند.
نتان یاهوی مجنون مثل کفتار هار به جان مشرق افتاده است و آلمان بخاطر گذشته تلخ هولوکاست جرئت ابراز نظر ندارد و مثل احمق ها، پای جنایات او امضا می‌کند.
غزه را فراموش نکنیم، چون آنها از بدو رانده شدن خود از زمین موروثی شان توسط اسرائیل با دخالت و وقاحت آمریکا، تحت آزار و شکنجه هستند.
لبنان را فراموش نکنیم، چون آنها بخاطر تفاوت های دینی درونشان هم جنگ داخلی را تحمل کردند و هم از طرف اسرائیل در حال تخریب روزافزون و مرگ هستند.
اما ایران را هم فراموش نکنیم.
کشوری که زیر بار اسلام له شد و ملاها هر روز ثروت اش را خوردند و بچه هایشان را شکنجه و اعدام کردند.
خون این ملت را پنجاه سال است که آخوندها می‌خورند و بقیه جهان به جای دفاع از آنها بخاطر دولتی که آمریکا به آنها تحمیل کرده، به آنها نام تروریست داده اند.
اگر اروپا چند هفته قیمت بالای بنزین را تحمل نمی‌کند و به ملاها دست دوستی می‌دهد و به شرافت و حق زندگی ایرانیان تف میکند، و ترامپ این هیولای خونخوار بچه باز به ملاها می‌گوید حیوان و تصمیم دارد، همه ایران را بخاطر تنگه هرمز نابود کند...
پس مردم ایران در قبال اینهمه جنایت و تبعیض چه بگویند؟!

©سوسن آفرین

......

Seit über hundert Jahren versorgt iranisches Öl und die Infrastruktur, die der Iran über die Straße von Hormus der Welt zur Verfügung gestellt hat, die Welt mit Treibstoff.
Die iranische Nation selbst profitierte nie von den Öleinnahmen, der Rest der Welt hingegen schon.
Der Iran leidet seit vierzehn Jahrhunderten unter islamischer Einflussnahme.
Die iranische Religion war der Zoroastrismus, und sie brauchten keine neue Religion.
Daher ist der Iran vielleicht das einzige muslimische Land der Welt mit den meisten Atheisten.
Denn sie haben die Gesetze des Islam an Leib und Seele erfahren und sehen sich, wie viele Muslime, nicht als Diener Allahs.
Ähnlich wie Muslime in einer Demokratie, haben Iraner nicht die Wahl, wie die Deutschen sagen, sich beliebig die Rosinen auszupicken.
Muslime in Demokratie kennen nicht nur die erschreckenden islamischen Gesetze nicht, sondern leugnen sie sogar.
Der wahnsinnige Netanjahu ist dem Osten verfallen wie eine tollwütige Hyäne, und Deutschland wagt es aufgrund seiner bitteren Holocaust-Vergangenheit nicht, seine Meinung zu äußern und billigt wie ein Narr seine Verbrechen.
Vergessen wir nicht Gaza, denn die Menschen dort werden verfolgt, seit sie mit der Intervention und der Unverschämtheit USA von Israel aus ihrer Heimat vertrieben wurden.
Vergessen wir nicht den Libanon, denn er hat aufgrund seiner religiösen Differenzen sowohl einen Bürgerkrieg als auch zunehmende Zerstörung und Tod durch Israel erlitten.
Aber vergessen wir auch nicht den Iran.
Ein Land, das unter der Last des Islam erdrückt wurde, dessen Reichtum die Mullahs täglich ausbeuteten und dessen Kinder folterten und hinrichteten.
Die Mullahs beuten dieses Volk seit fünfzig Jahren aus, und anstatt Iraner wegen der von Amerika aufgezwungenen Regierung zu verteidigen, bezeichnet der Rest der Welt sie als Terroristen.
Wenn Europa die hohen Benzinpreise nicht ein paar Wochen lang ertragen kann, den Mullahs entgegenkommt und die Ehre und das Menschenrecht der Iraner mit Füßen tritt, und wenn Trump, dieses blutrünstiger Monster und Kinderschänder, die Mullahs als Tiere bezeichnet und erklärt, er sei entschlossen, ganz Iran wegen der Straße von Hormus zu zerstören …
Was sollen die Iraner dann zu all diesem Verbrechen und diesen Diskriminierungen sagen?!

©Susan Afarin

......

For over a hundred years, Iranian oil and the infrastructure that Iran has provided across the Strait of Hormuz have supplied the world with fuel.
The Iranian nation itself never profited from the oil revenues, but the rest of the world did.
Iran has suffered under Islamic influence for fourteen centuries.
The Iranian religion was Zoroastrianism, and they didn't need a new religion. Therefore, Iran is perhaps the only Muslim country in the world with the most atheists.
Because they have experienced the laws of Islam in body and soul and, like many Muslims, don't see themselves as servants of Allah.
Similar to Muslims in a democracy, Iranians don't have the option, as the Germans say, of cherry-picking the best parts of life.
Muslims in democracies not only don't know the appalling Islamic laws, but they even deny them.
The mad Netanyahu has become obsessed with the East like a rabid hyena, and Germany, because of its bitter Holocaust past, doesn't dare to voice its opinion and foolishly condones his crimes.
Let's not forget Gaza, because the people there have been persecuted ever since they were driven from their homeland by Israel through the intervention and outrageous actions of the USA.
Let's not forget Lebanon, because it has suffered both a civil war and increasing destruction and death at the hands of Israel due to its religious differences.
But let's not forget Iran either.
A country crushed under the weight of Islam, whose wealth the mullahs exploited daily, and whose children were tortured and executed.
The mullahs have been exploiting this people for fifty years, and instead of defending Iranians because of the American-imposed government, the rest of the world labels them terrorists.
If Europe can't bear the high gasoline prices for a few weeks, panders to the mullahs, and tramples on the honor and human rights of the Iranian people, and if Trump, that bloodthirsty monster and child molester, calls the mullahs animals and declares he is determined to destroy all of Iran because of the Strait of Hormuz… What are the Iranians supposed to say to all this crimes and discrimination?!

©Susan Afarin

Bild: Youtube

Ich bin für eine Koalition mit rot-rot-grün!!!

Aber👇

Ich habe jemanden aus der Linke, der Partei, aus meiner Liste entfernt.
Der Bundeskanzler ist tatsächlich eine Witzfigur.
Aber wenn die Linke, die die Schwachen und Unterdrückten verteidigen muss, ein sturer Islamist ist, der mit Kopftuch wirbt, Kurden und Türken verteidigt aber kein gutes Wort für Iraner hat, die durch Islam terrorisiert werden, ist er auch ein Blinder und solche Menschen, die keinen Gerechtigkeitsinn haben und nur eigene Interessen verfolgen, sollte man auch meiden.
Ich habe SPD verlassen, weil sie mit einem unfähigen und rassistischen Kanzler und seiner inzwischen Rechtsextreme Partei koallierten.
Ich versuchte, alles zu entschuldigen aber SPD ist nun mal nicht mehr die SPD von früher, wo gebildete hoch intelligente Menschen als Mitglieder im Parlament hatte.
Der Niedergang von SPD hat mit Schröder begonnen und sie sind mit der Zeit dümmer und rechter geworden.
Deshalb haben sie auch an ihre Anhänger stark verloren.
Wenn SPD stur weiterhin zu Lobbyisten und Kapital und einem nicht tragbaren Kanzler hält, wird sie sich nie erholen.
Grüne sind meist gute Menschen aber sie sind zu viel Akte X und entfernt von Realität.
Ihr Niedergang hat mit Fischer begonnen.
Die Linke hatte Gysi, Lafontaine und Wageknecht.
Aber Grüne und die Linke wollten mit Islam Punkten und so haben sie vielen Deutschen erschreckt und an Anhänger verloren.
Muslime, die in Demokratie leben, wissen nicht, was Islam bedeutet.
Ich urteile nicht die gute herzliche Muslime aber solange sie ihren Glauben der Menschenrechte vorziehen, können sie nicht integriert werden.
Glaube an Gott und Religion, wenn sie heilig sind, warum geht man so provokativ damit um und versucht andere zu bekehren und zu polarisieren.
Muslime ja, aber Islamisten nein!
Genauso wie Christen ja aber Nazis nein!
Juden ja, Zionisten nein!

©Susan Afarin

Bild: Instagram

I know you deeply in my heart and it's enough to let me know that you are hurt.

But I can't do anything else.

We are done.

You had enjoyed abusing me and killing me, treatened a worm?! Like the arrogant narcissts are used to defend themselves.

Your wars with me are useless.

I've touched the reality.

You are a man without moral and honesty and only enjoy being celebrated.

I made even approval by your crimes, for your techniq in music based on killing me.

There is nothing I can do for you.

You could turn all realities to lies and all lies to reality, that's your strenght.

But I believed you as long as I trusted you blindly.

Now I could choose any unknown on the street.

Surly it will be a risk trusting an unknown but it's still courage.

But if I choose you again, it would mean, that I have no dignity, no intelligence and no class.

Therfore please find someone else to kill.

I will forever reject you.

©Susan Afarin

Er sagte, ich lüge und trickse, weil es meine Natur ist als Schlange.
Ich sagte, ich werde gebissen und bin naive, deshalb halte ich lange sogar an eine Lüge, weil ich Hinterlist nicht kenne.
Aber es ist auch meine Natur, beissende Schlangen kaputt zu treten, weil ich ein Pferd bin.

©Susan Afarin

.....

او گفت من دروغ می‌گویم و تقلب می‌کنم چون طبیعت این من به عنوان یک مار است.
گفتم که گزیده می‌شوم و ساده‌لوح هستم، بنابراین حتی به دروغ مدت طولانی می‌توانم باور داشته باشم، چون فریبکاری بلد نیستم.
اما این هم طبیعت من است که مارهای گزنده را له کنم چون من یک اسب هستم.

© سوسن آفرین

......

He said I lie and cheat because it's my nature as a snake.
I said I get bitten and I'm naive, which is why I cling to a lie for so long, because I don't know deceit.
But it's also my nature to stomp on biting snakes, because I'm a horse.

©Susan Afarin

جمله ای که این روزها زیاد به آن فکر میکنم، اشتباه دنبال کردن ماری ست که به تو زخم زده، نیشت زده و مسموم ات کرده ست.
این جمله واقعی ست و من فکر میکنم که هر موجودی با ذهن سالم، به آن عمل می‌کند.
البته آدمهایی با تفکر مازوخیستی می‌توانند به دنبال مارهایی بروند که جز نیش و زجر چیزی برایشان ندارند.
اما آدمهای خوب، همه مازوخیست نیستند.
مازوخیسم یک سیستم اشتباه فکری ست در آدمهایی که عزت نفس خود را به دلایل متفاوت روانشناسی از دست داده اند.
آنها اغلب در کودکی آزار شده اند و خشونت دیده اند و ذهنشان نتوانسته دفاع سالم برایشان بسازد.
آنها خود را شکست خورده می‌بینند و وقتی سادیست ها از آنها سؤ استفاده میکنند، با اشتباه ذهنی خود، خود را به واقعیت نزدیک می‌بینند، که ارزش آنها بیشتر از این نیست.
نمی‌دانم که چرا ویلیام فالکنر در جمله ای درد را به مرگ ترجیح داده است.
شاید هیچوقت درد واقعی نداشته ست.
سادیست هایی که فکر می‌کنند، مازوخیست ها از درد لذت می‌برند و حقشان زجر کشیدن است، از نظر کیفیت انسانی خیلی پست تر و حقیر تر از مازوخیست ها هستند.
اما متاسفانه در اجتماع انسانی یادگیری ها اینقدر سطحی شده اند که به جای دیدن مکان حقیرانه این موجودات پلید، خیلی ها آنها را بخاطر موفقیت مادی و اجتماعی شان که بخاطر کاستی های ذهنی مثل حرص و طمع و خشونت بوجود آمده، می‌ستایند و آرزو می‌کنند که ای کاش خودشان جای این هیولاها بودند.
من از خوشبختی و یا نارضایتی هیولا ها حرف نمیزنم.
چون نه درکشان میکنم و نه علاقه ای به دانستن دلیل جرائم آنها دارم.
گرچه آنها مسیر حرکت زندگی آدمها را با زور و ستم مشخص می‌کنند، وزنی در معیار واقعیت وجود انسان ندارند.
اما آدمهای خوب زیادی هستند که خوبی را بخاطر خودش انجام می‌دهند و آنها وزن معیار حقیقت انسان را بیان می‌کنند.
آنها دنبال مارهای سمی نمیروند، حتی اگر دلشان برای مارهای پلید بسوزد و برای آنها آرزوی بشارت و خوشبختی کنند، این مارها هستند که گاهی دندان نیش زهر آلود خود را در گوشت لطیفشان جا می‌گذارند و آنها را تعقیب می‌کنند.
در مثال جامعه با سیاستمداران حاکم هم این صدق می‌کند.
اکثر آدمها تاثیری روی انتخاب حکما ندارند و متاسفانه در این زمینه کشورهایی که شبه دموکراتی داشتند هم تقریبا همه به استبدادهای نرم تر کشیده شده اند.
نه ایرانی‌ها ملاها را انتخاب کردند، نه آمریکایی ها ترامپ را.
ترامپ آخرین سلول دموکراتی در آمریکا را کشت.
حالا در اروپا شعله دموکراتی هر روز خفیف تر میشود.
حتی احزاب سوسیالیست هم پشت پول ایستاده است و برای مردم ارزشی قائل نیست.
صدراعظم آلمان راه هیتلر را در پیش گرفته است.
رفتن او لازم است ولی کافی نیست.
کمونیستها اینقدر برای رای کم خود جنگیدند که با اسلامیست ها بیعت کردند.
این اشتباه را سبزها هم انجام دادند و این باعث شد که آلمانی‌ها بیشتری به سمت آ اف د بروند و صدراعظم هم حزب محافظه کار را به نازی‌ها تبدیل کرد.
نمی‌گویم که همه آدمهای این احزاب احمق و یا خطرناک و بی وجدان هستند ولی آنهایی که اجازه حرف زدن دارند، یا به وضوح معیارهای ضد انسانی را در میکروفون ها فریاد می‌زنند و یا از اسلامیست های خطرناک دفاع می‌کنند، تا بین خارجی‌ها طرفدار پیدا کنند.
مار سیاست هم کسی دنبالش نمیرود، اما خود این مار است که نیاز دارد، تک تک افراد اجتماع را در سوراخهایشان پیدا کند و باز نیش بزند.
برای همین این جمله که مرا مشغول کرده است، از سویی برایم جالب است، چون نهی انسان از تکرار اشتباه خود اوست و هم از سویی واقعیت محض ندارد، وقتی مارها اجازه ریاست و مکان قدرت داشته باشند.

©سوسن آفرین

......

Ein Satz, über den ich in letzter Zeit oft nachdenke, lautet:
Es ist falsch, einer Schlange zu folgen, die einen gebissen und vergiftet hat.
Dieser Satz ist wahr, und ich glaube, dass jeder Mensch mit gesundem Verstand danach handelt.
Natürlich können Menschen mit masochistischem Denken Schlangen nachjagen, die ihnen nichts als Bisse und Leid bringen.
Aber nicht alle guten Menschen sind Masochisten.
Masochismus ist ein falsches Denkmuster bei Menschen, die aus verschiedenen psychologischen Gründen ihr Selbstwertgefühl verloren haben.
Sie wurden oft in ihrer Kindheit misshandelt und Gewalt ausgesetzt, und ihre Psyche konnte keinen gesunden Schutz für sie entwickeln.
Sie sehen sich als Versager, und wenn Sadisten sie missbrauchen, halten sie sich mit ihrem geistigen Irrtum der Realität näher, weil sie denken, dass ihr Wert nicht höher sein kein.

Ich weiß nicht, warum William Faulkner in einem Satz Schmerz dem Tod vorzog. Vielleicht hat er nie wirklichen Schmerz erfahren.
Sadisten, die glauben, Masochisten genössen Schmerz und hätten ein Recht zu leiden, sind in ihrer menschlichen Qualität weit unterlegen.
Doch leider ist Bildung in der menschlichen Gesellschaft so oberflächlich geworden, dass viele, anstatt die Demut dieser abscheulichen Wesen zu erkennen, sie für ihren materiellen und sozialen Erfolg loben, der auf geistigen Mängeln wie Gier und Gewalt beruht, und sich wünschen, an ihrer Stelle zu sein.
Ich spreche nicht vom Glück oder Unglück von Ungeheuern.
Denn ich verstehe sie weder, noch interessiert es mich, den Grund für ihre Verbrechen zu erfahren.
Obwohl sie mit Gewalt und Unterdrückung den Lebensweg der Menschen bestimmen, haben sie im Vergleich zur Realität des menschlichen Daseins kein Gewicht.
Doch es gibt viele gute Menschen, die aus eigenem Antrieb Gutes tun, und sie bringen das Gewicht der menschlichen Wahrheit zum Ausdruck.
Sie jagen keine Giftschlangen, selbst wenn ihr Herz für die bösen Schlangen brennt und sie ihnen Glück und Freude wünschen.
Denn diese Schlangen lassen manchmal ihre Giftzähne in ihrem zarten Fleisch zurück und verfolgen sie.
Dies trifft auch auf Gesellschaften mit herrschenden Politikern zu.
Die meisten Menschen haben keinen Einfluss auf die Wahl von Politiker, und leider sind in dieser Hinsicht selbst ehemals quasi-demokratische Länder fast alle zu gemäßigteren Diktaturen abgedriftet.
Weder die Iraner wählten die Mullahs, noch die Amerikaner Trump.
Trump hat die letzte demokratische Zelle in Amerika ausgelöscht.
Nun schwindet in Europa die Flamme der Demokratie täglich.
Selbst die sozialistischen Parteien stellen das Geld in den Vordergrund und kümmern sich nicht um die Menschen.
Der deutsche Bundeskanzler ist Hitlers Weg gefolgt.
Sein Rücktritt ist notwendig, aber nicht ausreichend.
Die Kommunisten haben so hart um ihre wenigen Wählerstimmen gekämpft, dass sie den Islamisten die Treue geschworen haben.
Auch die Grünen begingen diesen Fehler, was mehr Deutsche zur AfD trieb und der Kanzler, der die Konservative Partei in eine Nazi-Partei verwandelte.
Ich will nicht sagen, dass alle in diesen Parteien dumm, gefährlich oder skrupellos sind, aber diejenigen, die das Wort ergreifen dürfen, brüllen entweder unmenschliche Maßnahmen ins Mikrofon oder verteidigen gefährliche Islamisten, um im Ausland Unterstützung zu gewinnen.
Die Schlange der Politik wird zwar von niemandem gejagt, aber sie ist es, die jeden einzelnen Menschen in seinen Löchern aufspüren und erneut zubeißen muss.
Deshalb finde ich diesen Satz, der mich schon länger beschäftigt, einerseits interessant, weil er jemanden davor bewahrt, seinen Fehler zu wiederholen, und andererseits, weil er nicht ganz der Wahrheit entspricht, solange Schlangen an der Macht sind und Machtpositionen bekleiden dürfen.

©Susan Afarin

......

A sentence I've been thinking about a lot lately is: It's wrong to follow a snake that has bitten and poisoned you.
This sentence is true, and I believe that every person with a sound mind acts accordingly.
Of course, people with masochistic thinking can chase snakes that bring them nothing but bites and suffering.
But not all good people are masochists.
Masochism is a false thought pattern in people who, for various psychological reasons, have lost their self-esteem.
They were often abused and subjected to violence in their childhood, and their psyche was unable to develop healthy protection for them.
They see themselves as failures, and when sadists abuse them, they keep themselves closer to reality with their mental fallacy because they think their worth can't be higher.
I don't know why William Faulkner, in one sentence, preferred pain to death. Perhaps he never experienced real pain.
Sadists who believe that masochists enjoy pain and have a right to suffer are far inferior in their humanity.
Unfortunately, education in human society has become so superficial that many, instead of recognizing the humility of these abominable beings, praise them for their material and social success, which is based on intellectual deficiencies such as greed and violence, and wish to be in their place.
I'm not speaking of the happiness or unhappiness of monsters.
For I neither understand them nor am I interested in knowing the reason for their crimes.
Although they determine the course of human life through violence and oppression, they carry no weight compared to the reality of human existence.
Yet there are many good people who do good of their own accord, and they embody the weight of human truth.
They don't hunt venomous snakes, even if their hearts burn for the evil serpents and they wish them happiness and joy.
For these snakes sometimes leave their fangs embedded in their tender flesh and pursue them.
This also applies to societies with ruling politicians.
Most people have no influence on the election of politicians, and unfortunately, in this respect, even formerly quasi-democratic countries have almost all drifted toward more moderate dictatorships.
Neither the Iranians elected the mullahs, nor the Americans Trump.
Trump extinguished the last democratic cell in America.
Now, the flame of democracy is dying out daily in Europe.
Even the socialist parties prioritize money and don't care about the people.
The German Chancellor has followed Hitler's path.
His resignation is necessary, but not sufficient.
The Communists fought so hard for their few votes that they swore allegiance to the Islamists.
The Greens also made this mistake, which drove more Germans to the AfD and the Chancellor, who transformed the Conservative Party into a Nazi party.
I don't want to say that everyone in these parties is stupid, dangerous, or unscrupulous, but those who are allowed to speak either shout inhumane measures into the microphone or defend dangerous Islamists to gain support abroad.
The snake of politics may not be hunted by anyone, but it is the snake that must track down every single person in their holes and bite them again.
That's why I find this sentence, which has been on my mind for some time, interesting, on the one hand because it prevents someone from repeating their mistake, and on the other hand because it isn't entirely true as long as snakes are in power and allowed to occupy positions of power.

©Susan Afarin

امروز جواب سوالی را دادم و خودم متعجب شدم از واکنش حاصله
با بیش از دو بیلیون پول چه کار خواهم کرد، اگر سهم من شد تصمیم گرفتن این قائله
به جهان جنگ و درد تقریبا همه را خواهم بخشید، به پیر و بچه و زن حامله
اما برای ذهن اخلاقی عاشق، جزیره ای خواهم ساخت چون مدینه فاضله

©سوسن آفرین

.....

Heute habe ich eine Frage beantwortet und war von meiner Reaktion selbst überrascht
Was würde ich mit mehr als zwei Billionen tun, wenn es nach mir ginge?
Ich würde das der Welt des Krieges und Leidens für fast alle Menschen azsgeben, für die Alten, die Kinder und die Schwangeren
Aber für alle mitfühlenden und moralisch gesinnten Menschen würde ich eine Insel wie eine Utopie errichten.

©Susan Afarin

......

Today I answered a question and was surprised by my own reaction
What would I do with more than two trillion if it were up to me?
I would give it to the world of war and suffering for almost everyone—the elderly, the children, and the pregnant
But for all compassionate and morally minded people, I would build an island like an utopia.

©Susan Afarin

*Nothing is worth it if it is out of love.
If Money and fame or intelligence.
All three caused more trouble in the world.
About money and fame no one needs to discuss.
They cause deadly competition and harm people with war and misery.
Plato died for love, but the intelligence of Aristotle has burned Persepolis.

©Susan Afarin

بزرگترین گناه من شاید داشتن آمازون و سفارش به این هیولای ترسناک باشد.
اما در این جهان دست روی هر چه بگذاری، مال یک هیولای خبیث است.
اگر آمازون را با نت فلیکس عوض کنم، به بلک راک کمک خواهم کرد.
جهان از صد سال پیش تا به امروز، هیچوقت در این مقیاس خطرناک نبوده ست.
تقریبا تمام تئوری‌های توطئه درست از آب در آمدند.
سال‌های 2010-2011 خبر کوتاهی راجع به بچه بازها و آدمخوارها بین پولداران آمریکایی را در فیس بوک خواندم.
چند جا درباره اش خواندم.
اما دو روز بعد هیچکدام این مطالب دیگر در دسترس نبودند.
آدمیزاد شعور زیاد داشتن ندارد.
وقتی توانایی های مادی او زیاد می‌شوند، او از مصرف زیاد خسته می‌شود و دنبال مطالبی می‌رود که نه ارزش دارند و نه اخلاقی هستند.
کسی که زیاد داشته باشد و واجد شرف باشد، با دیگران تقسیم می‌کند و دوباره وضعیت متوسط پیدا می‌کند.
چند روز پیش از مطلبی خیلی ناراحت شدم.
زن اسکار شیندلر, امیلی مولد اصلی انسانیت او در خصوص یهودیان بوده ست.
ضمن اینکه، پس از رفتن به آرژانتین، او بعد از جنگ امیلی را با قرض زیادی تنها می‌گذارد و به آلمان برمی‌گردد.
زنان خطرناک و کثیفی مثل فان در لاین، معصومه ابتکار، آلیس وایدل برای تمام زنان جهان مایه شرمساری هستند.
با اینکه علاقه به قدرت اغلب در مغزهای معیوب و نارس زیست میکند، اما من فکر میکنم با اینحال، اگر جهان در دست زنان بود، امکان جهنم امروز کمتر بود.

©سوسن آفرین

.....

Meine größte Sünde ist vielleicht, dass ich Amazonprime habe und bei diesem furchteinflößenden Monster bestelle.
Aber in dieser Welt gehört alles, was man anfasst, einem bösen Monster.
Wenn ich Amazon gegen Netflix tauschen würde, würde ich BlackRock unterstützen.
Die Welt war noch nie so gefährlich wie heute, von vor hundert Jahren bis heute. Fast alle Verschwörungstheorien haben sich als wahr erwiesen.
2010/2011 las ich auf Facebook einen kurzen Artikel über Kinderschänder und Kannibalen unter den Reichen in Amerika.
Ich las darüber an verschiedenen Stellen.
Doch zwei Tage später war nichts mehr davon zu finden.
Der Mensch ist nicht intelligent genug, um viel zu besitzen.
Wenn seine materiellen Möglichkeiten zunehmen, werden sie des übermäßigen Konsums irgendwann müde und streben nach Dingen, die weder wertvoll noch moralisch sind.
Wer viel hat und es wert ist, teilt es mit anderen und erlangt so einen bescheidenen Status zurück.
Vor einigen Tagen war ich sehr aufgebracht.
Oskar Schindlers Frau Emily war die Hauptquelle seiner Menschlichkeit gegenüber den Juden.
Darüber hinaus ließ er Emily nach dem Krieg mit hohen Schulden in Argentinien zurück und kehrte nach Deutschland zurück.
Gefährliche und skrupellose Frauen wie Ursula von der Leyen, Masoumeh Ebtekar und Alice Weidel sind eine Schande für alle Frauen der Welt.
Obwohl das Machtstreben oft in unreifen und fehlerhaften Gehirnen wurzelt, glaube ich dennoch, dass die Gefahr der Hölle auf Erden heute geringer wäre, wenn die Welt in den Händen von Frauen läge.

©Susan Afarin

.....

Perhaps my greatest sin is having Amazon Prime and ordering from that terrifying monster.
But in this world, everything you touch belongs to an evil monster.
If I were to trade Amazon for Netflix, I would be supporting BlackRock.
The world has never been as dangerous as it is today, from a hundred years ago until now.
Almost all conspiracy theories have turned out to be true.
In 2010/2011, I read a short article on Facebook about child abusers and cannibals among the rich in America.
I read about it in various places.
But two days later, there was no trace of it.
Humans are not intelligent enough to own much.
As their material resources increase, they eventually tire of excessive consumption and strive for things that are neither valuable nor moral.
Those who have much and are worthy share it with others and thus regain a humble status.
A few days ago, I was very upset.
Oskar Schindler's wife, Emily, was the primary source of his humanity toward the Jews.
Furthermore, after the war, he left Emily in Argentina with substantial debts and returned to Germany.

Dangerous and unscrupulous women like Ursula von der Leyen, Masoumeh Ebtekar, and Alice Weidel are a disgrace to all women in the world.
Although the lust for power often stems from immature and flawed minds, I still believe that the danger of hell on earth would be less today if the world were in the hands of women.

©Susan Afarin

I got so many stuff about, how you have to protect yourself from narcissts, cause they will never change to honorable beings.

As if good hearted people are the wrong ones on earth.

We don't have to forget that high class people are kind hearted ones.

The human society had to develope so that all people turn to good, cause that is the right way.

But some try to unsocialize the good for the danger and harm what selfish ones would inflict on them.

Would you talk to a narcisst how to become human?!

No cause he can't.

Then stop expecting good hearted people to be inhuman only to protect themselves.

Through these wrong advices we turn the world to a world of narcissts and cowards.

It would be good if we teach nice people how to find out if someone is a narcisst through two or three signs to could avoid contact to them.

And teach the narcissts why they are left behind.

©Susan Afarin

Thank you for the joke, no one will come to save me!!!

I'm not used to be saved and I truly know how you help on my own loaf, so never again I would wish any nice soul to have contact to you.

If you are the saviour, I will make suiccide.

I'm not used to be saved by anyone.

Not like you were protected by B.B.King.

Now you want to sell people that you are a nice man who gives away now and then the broke bluser a guitar.

People like you got services and made one job.

I gave services and made many jobs.

If you are the smart one, I'm happy for you but I prefer my kindness and class.

Would you ever let me in peace?!

You howled years nice songs for a whore, for my sacrificing you gave me years your middle finger?!

Why?!

Cause I'm Iranian, have no fame and money.

Exactly therfore you are rejected, an american narcisst with fame and money.

Please, go Mr.Trump-Bluser.

You are not in Epsein affairs only cause it could bother your victim playing business and not cause you are a better person.

Your cries and tries are useless.

I loved you unconditional but you took it as obvious and later as my weakness.

I still could have almost every man in bed if I want.

But I am not like you, earning from pick me up offers.

You have brocken my self confidence cause you have yourself not any but only arrogance.

And now?!

What are you expecting from me?!

Now you want me back cause you know I won't get back to you.

I prefer being seperated from you cause people like you appreciate coldness and ignorance.

I don't make it specially to could have your attention.

I do it, cause I can't do anything else but kick traitors and betrayers out of my life and turn my back to them.

It's not resentment, nor revenge.

It is the answer and reaction of what you have been to me.

©Susan Afarin

Left ginseng for preventing dementia and right a clover for luck.

Doing good, let you feel good.

I wished I could have a witch magic wand through it I could just touch the world and bring happiness, wherever is dry to water, plant flowers and trees, save all victims in the world from dangerous criminals, create balance and justic, let evil disapear...

I couldn't enjoy my handpan.

I will never be a musician.

I made a gift for the children of my neighbor.

The children were very happy.

Their mom said, if I would want money from her?!

If I wanted money I had never given any offer.

But that is our world.

The most believe not in good anymore.

But I'm an old believer.

©Susan Afarin

Childlike, old, funny, cheesy?!

I was always the shoulder where people whom I love and trust could lean on me.

I had a couple times nice knights in my life who truly offered their shoulder for my bitter days, but I couldn't love them, so I rejected the offers.

Two men in my life, two snakes, who are not able to love offered me their shoulder too, but every time I was on explosion and needed help they were busy with something more important than me!

So I let them stay important and took my love and devotion away but both of them cried and I don't feel guilty.

I hope no other nice women will ever trust the shoulder of a cold narcisstic man.

There were times I followed and gave chances without hope, but cause I had pitty with the biting snake

But he follows me everywhere to could bite me and I cry to reject him for God's sake

©Susan Afarin

She's running out the door and he has pain cause she didn't trust her body on his shoulder?!
What an ungreatful woman, sensitive by being called as older, molder and colder!
She was always invited to play a clown, withness for his betrayal watching folder
He said I love you while he kissed others, laughed at her naivity, rolled her, she cried, told her:
Understand the nature of my job, so stand just there for my throwing cakes, as place holder
She thought that much meaness couldn't be collected in one person, she died, cause he sold her

©Susan Afarin

احتیاط چیزی ست که در این سن بالا تازه یاد گرفته ام.
چند سال پیش تازه فهمیدم که محیط کار همیشه با دشمنان احاطه شده، رئیس تو را به شکل ابزار کار می‌بیند و همکاران حسودی میکنند، با وجود اینکه تو همیشه به فکرشان هستی و آنها را رعایت میکنی.
شاید دو سال است که فهمیده ام، خیلی از زنان علاقه ای به ارتباط با همجنس خود ندارند، مگر لزب باشند، یا از طریق تو منافعی دریافت کنند.
حتی قدیمی ترین آدمها در زندگی ات، که برایشان مثل خواهر و مادر بوده ای، افعی می‌شوند و در حالیکه تو قاشق غذا در دهانشان فرو میکنی، آنها دستت را گاز می‌گیرند.
در صفحه ای که به تازگی در آن وارد شدم، تا هر از گاهی تفریحات دسته جمعی داشته باشم، آدمها را جور دیگری میبینم.
نه از کسی بدم می‌آید و نه به کسی نزدیک میشوم.
شبیه نگاتیو عکسی در گذشته با گروهی راه میروم ولی به هیچ چیز تعلق ندارم.
حرفهای روان‌شناس‌ها گاه باعث تسلی ست و من غم خودم را در آن میبینم و شجاعت و شرافت ام را.
اما واقعیت اینست که تمام این حرفها را حتی پیچیده تر خودم در درونم میدانم.
اما فشار مجازی که به من وارد می‌شود، کسی نمی‌بیند.
کسی که مثل اسکندر با تخت جمشید وجود من رفتار کرده، دنبال ایراد سوختن من می‌گردد.
او خیلی شبیه نتان یاهو ست.
موجود مخوفی مملو از خودپرستی کور و پیش قضاوت که به خودش اجازه داد ست، روح نجیب و کودکانه مرا بکشد، چون ضد خارجی ست، دین تحمیلی اسلام را انتخاب من می‌داند و بابت آن هم از من میترسد و هم متنفر است و هر بار که امکانش را داشته باشد با کارد نفرت و حماقت خود به تن بیمار و خونین من زخم دیگری می‌زند.
او در کوچکترین مطالب زندگی من که به اینترنت وصل هستند، دخالت می‌کند، با اینکه می‌داند، با جنایاتی که در حق من انجام داده، من هیچوقت او را در زندگی خودم راه نخواهم داد.
شاید هم نمی‌داند.
آدمهایی که در اجتماع از پول و نام برخوردار هستند، نمی‌توانند باور کنند که کسی آنها را پس بزند.
دلم هیچ کس را نمی‌خواهد.
حتی اگر چند سال پیش، بدون موفقیت و علاقه ای برای فراموش کردن سعی به آشنایی با مردها داشتم، امروز روز بین آنها و زنان فرقی نمیبینم.
مهم نیست، آنها مرا چگونه می‌بینند.
بیشتر آنها فکر می‌کنند که خوشبختی در آسایش آلت تناسلی آنها معنا می‌شود و گاه دلم برای این همه کمبود ذهنی می‌سوزد.
گاه آنها مهربان هستند و دنبال عشق می‌گردند ولی من نمی‌توانم دوستشان بدارم، از بس که قلبم مرده است.
من از مرزهایی گذشته ام که خود خدا از تصور آنها میترسد.

©سوسن آفرین

......

Caution is something I have just learned at this old age.
A few years ago I realized that the workplace is always surrounded by enemies, that the boss sees you as a tool of the work, and that colleagues are jealous, even though you always think of them and respect them.
Maybe two years ago I realized that many women are not interested in relationships with their own sex, unless they are lesbians, or they receive benefits through you. Even the oldest people in your life, to whom you have been like sisters and mothers, become snakes and bite your hand while you put a spoonful of food in their mouths.
On the page I recently entered, to have group entertainment from time to time, I see people differently.
I don't hate anyone, nor do I get close to anyone.
I walk with a group like a negative photo from the past, and I don't belong to anything.
The words of psychologists are sometimes comforting, and I see my own sadness in them, and my courage and honor.
But the truth is that I know all these words as even more complicated in me myself, inside.
But no one sees the virtual pressure that is being put on me.
Someone who treated the Persepolis of my being like Alexander, is looking for a reason to burn me down.
He is very much like Nathanyahu.
A horrible creature full of blind egotism and prejudice who allowed himself to kill my noble and childish soul, because he is anti-foreign, he considers the imposed religion of Islam to be my choice, and because of that he is both afraid and hates me, and every time he has the opportunity, he inflicts another wound on my sick and bloody body with the knife of his hatred and stupidity.

He interferes in the smallest details of my life that are connected to the Internet, even though he knows that with the crimes he has committed against me, I will never let him into my life.
Maybe he doesn't know.
People who have money and fame in society can't believe that someone would reject them.
I don't want anyone.
Even if a few years ago, without success and without interest in forgetting, I tried to get to know men, today I don't see any difference between them and women.
It doesn't matter how they see me.
Most of them think that happiness is defined by the comfort of their penis, and sometimes my heart aches for all this mental deficiency.
Sometimes they are kind and seek love, but I can't love them, my heart is dead.
I have crossed boundaries that God himself fears to imagine.

©Susan Afarin

Six years but not one step further, blaming my vagina for Johny Depp, Ethan Hawks...all of the American Arcus

What a pitty, only protecting you at cost of my existance, but I can't heal you, if Jesus, Daniel, Buhhhr..., Marcus

©Susan Afarin

From one side I'm happy that you have no real problem, but from another side I wish people in real trouble get help.

My brother and his collegues had to secure a bacterial-viral-labor in the pathological station last night, although they are bodygurds.

The reason is disgusting.

The fine bureaucracy found that these poor people whos lives as just foreighners in Germany means nothing have to carry the danger.

Yeah, I'm happy that you have only fantom pain and could every night solve your selfpitty in alcohole and new whores but I will never give you and people like you the honor to have me, not even as one night stand.

Read the superfacial comments of your fans.

Hier is nothing which could make you ever happy.

Don't expect me this year to send congratulations for your birthday.

Not that I wish you something bad.

But you were my worst enemy and I'm not that much tasteless sending you indirect blessings.

You didn't learn anything in all these years, not cause you are dumb but cause you are ignorant.

I gave up help my enemies cause they are all like you.

They take everything nice, let their shit, go and make gossip behind my back and feel being smart.

So this levelless beings don't deserve my efforts.

I saw a clip in that a woman said that women earn through marriage nothing, but lose their freedom in opposite to the men.

Your beardy friend married an older woman.

I hope he is kind to her as people say about his personality.

In your case cause I know your personality if you ask me marry a very young naive rich woman, so she will pay for everything due to your greed and hopefully never be a victim of you and take your sick harrassments as attention.

I think it's better.

It's my life and I do as long as it's possible like I want it to be.

I'm a strong woman.

Why I let a betrayer abuse me?!

The reason was that it was not a simple contact.

He abused his status as excuse and I let him play and do as he wanted, cause I loved him.

I experienced unnecessary so much pain for nothing, nothing good.

I have loved an individual who is out of every nice feelings.

He broke other women cause once one of these broken girls blamed him after he tortured her long.

In my case he was much more deceitful cause a hurt snake is more dangerous.

He bited me again and again, I scolded him again and again and died a thousands of times.

I still don't know why people fall in love.

It is a horrible hell and I wish me never again have such feelings towards anyone, cause the most people don't deserve unconditional love.

They play games for having things, licking their wounds which other created through inflicting their harm on innocent victims.

I will never turn to a person like he was despite his crimes and my doubts towards others.

I think that a clean soul would never want harming for anyone.

Today I thought that the only reason why this relationship could never made was that he was a spoiled little boy with rare problems and a great crowd, a great narcisst who like every other powerful narcisst acted.

He never got who I was, cause he only collected things.

I was just another tree of a forest to him.

I am gone and he finally got which trash his imperial is but it won't help him nor lead me to help the greatest devil I've ever met in my life.

I don't enjoy that he has pain and that is what he will never understand and that is the difference between cold blooded and warm blooded human creatures.

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

I didn't leave him cause I didn't love him.

But I saw which barren seed out of love he was.

He took my love like any other person cause he thinks he is important and so I let him live with people and feelings which are artificial like him to could digest it.

He is not the first one who dragged the name of love in the mud through narcissm but he was my greatest belief in the world of love.

I was blind through love, he through narcissm.

2 paralle ways which will never reach each other.

I don't seek for love in people anymore, cause who has this unbelievable wealth will appear himself.

The rest of this battlefield is an unending war for arrogant psychs who claim to search for love but hunt beautiful souls to tame and kill.

Out of love sometimes you let them cage you, but even if your body is caged your soul will fly away.

Never let you go for your strong feelings towards someone who holds himself as a win by lottery
He will choose you, not love you, every act in your life what is without him, he'll lable as tottery
You first maybe are overwhelmed with your nice strong feelings but he only cries for himself watery
A secure honorable relationship needs both sides respect and love, doesn't feel like cautery

©Susan Afarin

Cover Moein, Naneh (Mama)
"Maman"

You didn't lock the door, Mom
You've tolerated my good and bad, Mom

Take my head in your skirt,
l want to die for the smell of your skirt

You wanted the world for me
You've invested your life for me
Come and give me allusion
You're the competent master

I am existing always in your words and stories
I'm in love with your beautiful hair
It's white like snow,
Really it's very professional

You didn't lock the door, Mom
You've tolerated my good and bad, Mom

Take my head in your skirt,
l want to die for the smell of your skirt

You sat waiting to see me,
You didn't close the door, cause maybe l would come
You are sitting down and talk to God,
You are calling my name all the time

You wanted the world for me
You've invested your life for me
Come and give me allusion
You're the competent maste

You are worrying cause of me and you sooth my heart
I am worrying cause of you and calm your heart

You didn't lock the door, Mom
You've tolerated my good and bad, Mom

Take my head in your skirt,
l want to die for the smell of your skirt

You wanted the world for me
You've invested your life for me
Come and give me allusion
You're the competent master

[l made a couple changes.
Naneh is a bad degrading name for Grandma and Mom, I've changed it in Maman, which is common in lran.
I also have changed a couple too religious words.
Pilgrimage with allusion,
Prayer and worship with, you are the best in competence
Translation: ©Susan Afarin]

Bilder: IWtheaters.co.uk, Pinterest, Gedankenwelt, Visgoon
Karaoke: AvazKhoneh

Bild: Facebook

امروز احساس خوبی دارم.
خواب مادرم را دیدم.
بتی لباس بلند سپیدی بر تن داشت و ما در قایقی میان دریاچه ای آرام نشسته بودیم.
حتی صدای قورت دادن حباب در دهان ماهی‌ها شنیده نمیشد.
سکوت تقریبا کامل بود.
از نگاه مادرم عشق می‌بارید ولی اشک نمیشد.
او با سر انگشت خود روی سطح آب موجی ساخت و مرا نگاه کرد و گفت:
"وقتی آدمها از مرگ می‌گذرند و به جهان سکوت باز میگردند، دو راه دارند.
آنهایی که برای جهان و قلب انسانها درد و رنج آفریده اند، بخاطر ولع و حرص زیاد خود، با سرعت زیاد در آب پرت می‌شوند و زیر آب هر لحظه احساس خفگی می‌کنند، با اینکه نمی‌توانند بمیرند و مجبور می‌شوند با دنباله کریه وجودشان که تبدیل به تمساح و هیولاهای زیر آب شده است، بجنگند.
آنها با کشتن سر های متعدد این هیولاها درد زیادی حس می‌کنند، چون خودشیفتگی خودشان را می‌کشند.
کاری که باید روی زمین انجام می‌دادند، حالا خیلی سخت تر باید انجام بدهند.
اما نجات نمی‌یابند.
گاه آنها سعی می‌کنند در پوست هیولا رسوخ کنند و دوباره به دنیا بیایند.
اما باز جز آزار روی جهان فانی انجام نمی‌دهند و باز همینجا باز می‌گردند و چرخه آزار و کفاره را هیچوقت به پایان نمی‌برند.
کسانی که عشق را در زندگی به لذائذ گذرا و خودپرستی و آز ترجیح داده اند، همه اینجا مثل من قایقی دارند.
وقتی خیلی جوان بودم، شاید خودخواهی من زیاد بود ولی داشتن بچه هایم، مرا تا ابدیت به عشق پیوند زد و جهان را عاشقانه دیدم.
تو خودت فرزندی نداشتی ولی از سن کم، عشق را در انسانیت، محبت و بخشش دیدی.
اینگونه جهانی فرزند تو شد.
شرافت و عشق فقط در بطن رحم مادرانی نیست که کودک می زایند.
گاه بعضی از زنان لیاقت داشتن عشق فرزند ندارند و آنها را حمایت نمی‌کنند.
چنین فرزندانی، به دنبال عشق مادری می‌گردند و آن را در دامان انسان‌هایی چون تو پیدا می‌کنند.
گاه حتی مردانی که قلب رقیق و انسانی دارند، مادر فرزندان نادیده گرفته شده می‌شوند.
داشتن این قایق بعد از مرگ موهبت بزرگی ست.
برعکس جهان فانی، اینجا عدالت برقرار است و هیولاهای زیر آب، جز رفتن راه خود انجام نمی‌دهند و قادر به آسیب زدن به ارواح زیبا نیستند.
قایق تو آماده ست.
حتی من هم نمی‌دانم که تو کی به ما باز میگردی ولی میدانم که وقتی برسی، خستگی جسم و روحت پایان خواهند گرفت."
او را محکم در آغوش گرفتم و گفتم:
" حتی یک لحظه بعد از رفتن تو زندگی زیبا نبود.
هر روز هم جهان تلخ تر و غیر قابل تحمل تر میشود.
آدمها به همه چیز انگ می‌زنند.
تمام سال باید به نام عشق باشد ولی آنها یک روز سال را برای مادر جشن می‌گیرند.
تو تمام سال منی. "

©سوسن آفرین

......

Mir geht es heute gut.
Ich habe von meiner Mutter geträumt.
Betty trug ein langes weißes Kleid, und wir saßen in einem Boot mitten auf einem ruhigen See.
Nicht einmal das Geräusch der Fische, die Blasen schluckten, war zu hören.
Es herrschte fast vollkommene Stille.
Die Augen meiner Mutter waren voller Liebe, aber wandelnten sich nicht zu Tränen.
Sie erzeugte mit ihrer Fingerspitze eine kleine Welle auf der Wasseroberfläche, sah mich an und sagte:
„Wenn Menschen durch den Tod gehen und in die Welt der Stille zurückkehren, haben sie zwei Möglichkeiten.
Jene, die aus unbändiger Gier Leid und Schmerz über die Welt und die Herzen der Menschen gebracht haben, stürzen sich mit hoher Geschwindigkeit ins Wasser und fühlen sich unter Wasser jeden Augenblick erstickt, obwohl sie unsterblich sind.
Sie müssen gegen die grausamen Folgen ihrer Existenz kämpfen, die sich in Krokodile und Unterwassermonster verwandelt haben.
Sie empfinden großen Schmerz, wenn sie die unzähligen Köpfe dieser Monster töten, denn sie töten damit ihren eigenen Narzissmus.
Was sie auf Erden tun mussten, müssen sie nun umso schwerer tun.
Doch sie sind nicht erlöst.
Manchmal versuchen sie, die Haut des Monsters zu durchdringen und wiedergeboren zu werden.
Doch wieder richten sie nichts als Leid in der Welt der Sterblichen an und kehren hierher zurück, ein endloser Kreislauf aus Leid und Buße.
Alle, die im Leben die Liebe flüchtigen Vergnügungen, Egoismus und Gier vorgezogen haben, befinden sich hier wie ich in einer sicheren Geborgenheit.
Als ich jung war, mag mein Egoismus groß gewesen sein, doch meine Kinder haben mich mit der ewigen Liebe verbunden, und ich sah die Welt mit Liebe.

Du selbst hattest keine Kinder, aber schon früh hast Du die Liebe in der Menschlichkeit, die Güte und die Vergebung erkannt.
So wurde die Welt zu Deinem Kind.
Ehre und Liebe sind nicht nur im Schoß von Müttern, die Kinder gebären.
Manche Frauen verdienen die Liebe von Kindern nicht und geben ihnen keine Geborgenheit.
Solche Kinder suchen mütterliche Liebe und finden sie in den Armen von Menschen wie Dir.
Manchmal werden sogar Männer mit einem gütigen Herzen zu Müttern vernachlässigter Kinder.
Dieses Boot nach dem Tod zu besitzen, ist ein großer Segen.
Anders als in der Welt der Sterblichen herrscht hier Gerechtigkeit, und Unterwassermonster gehen ihren eigenen Weg und können schönen Seelen nichts anhaben.
Dein Boot ist bereit.
Selbst ich weiß nicht, wann Du zu uns zurückkehren wirst, aber ich weiß, dass dann die Müdigkeit Deines Körpers und Deiner Seele ein Ende haben wird.“
Ich umarmte sie fest und sagte:
„Das Leben war keinen einzigen Augenblick mehr schön, nachdem Du gegangen bist.
Jeden Tag wird die Welt bitterer und unerträglicher.
Mensch stigmatisiert alles.
Das ganze Jahr sollte im Zeichen der Liebe stehen, aber man feiert nur einen Tag im Jahr für Mütter.
Du bist mein ganzes Jahr. "

©Susan Afarin

......

I feel well today.
I dreamt about my mother.
Betty was wearing a long white dress, and we were sitting in a boat in the middle of a calm lake.
Not even the sound of fish swallowing bubbles could be heard.
There was almost perfect silence.
My mother's eyes were full of love, but they didn't turn to tears.
She created a small ripple on the water's surface with her fingertip, looked at me, and said:
"When people pass through death and return to the world of silence, they have two options.
Those who, driven by insatiable greed, have brought suffering and pain to the world and to people's hearts, plunge into the water at high speed and feel suffocated every moment underwater, even though they are immortal.
They must fight against the cruel consequences of their existence, which have transformed into crocodiles and underwater monsters.
They feel great pain when they kill the countless heads of these monsters, for in doing so, they kill their own narcissism.
What they had to do on Earth, they must now do even more arduously.
Yet they are not redeemed.
Sometimes they try to pierce the monster's skin and be reborn.
But again, they cause nothing but suffering in the world of mortals and return here, an endless cycle of suffering and penance.
All those who in life have chosen love over fleeting pleasures, selfishness, and greed find themselves here, as I do, in safe haven.
When I was young, my selfishness may have been great, but my children connected me to eternal love, and I saw the world with love.
You yourself had no children, but early on you recognized love in humanity, kindness, and forgiveness.
Thus, the world became your child.
Honor and love are not only found in the wombs of mothers who bear children. Some women don't deserve the love of children and don't give them security.
Such children seek maternal love and find it in the arms of people like you. Sometimes even men with a kind heart become mothers to neglected children.
To possess this boat after death is a great blessing.
Unlike in the world of mortals, justice reigns here, and underwater monsters go their own way and can't harm beautiful souls.
Your boat is ready.
Even I don't know when you will return to us, but I do know that then the weariness of your body and soul will end.”
I hugged her tightly and said:
“Life hasn't been beautiful for a single moment since you left.
Every day the world becomes more bitter and unbearable.
People stigmatize everything.
The whole year should be about love, but we only celebrate one day a year for mothers.
You are my whole year.”

©Susan Afarin

We are not what we say, write, sing, paint,
Cause they are theories and describing our own feelings.
We are not, what we eat,
Cause some have no choice to take what they get.
We are not what we promise,
Cause we don't know if we would live to realize our promise.
We are what we do to others.
Who has betrayed you has to shut his mouth when you never again trust to say a simple word to him.
Turn your back forever to him.
I once was asked by my ex husband to trust him, close my eyes and let me fall down, cause he stays behind me and surley will support and intercept me.
I couldn't.
He was very hurt and disappointed.
But I was right.
Cause I was always there for him, while he only chose what he wanted.
I was reliable, he wasn't.
And I repeated exactly the same with him, as the last betrayer in my life.
I hate the psychological advice which says you don't love yourself when you let someone abuse you.
I love myself as a part of this world.
Who has betrayed me has seen himself as the whole world.
That is the difference.
Why aren't we about to change wrong advices which lead us to confirm that we all have only to love ourselves cause if we don't the world will abuse us.
Why can't we say to narcissts and selfish people that they have to fuck up, cause their smartness is antisocial.
I had the choice today to hear nice loving songs.
But I can't hear any love song again.
Cause I only can imagine they are lies written by liars, sang by liars for fooling kind hearts.

©Susan Afarin

What is the use of a person who claims to be your soulmate
While he makes you responsible for all his bad happened rate
When he has light speed for whole world but for you is always late
Who destroyed your life, cheated on you with others and felt great
Who wants ever possible access of you but let you wait
I'm old and have overweight, but I say fuck up to such fate

©Susan Afarin

I am about to heal inside.

To know that I'm a good person is not a show cause being nice is the responsibility of a true human.

I don't see me as dumb, but real.

Actually I think who let the help when he can and it's needed is a non human.

I tried to fix a relationship which was the ugliest horror which any woman could imagine, to protect a perpetrator from his own concious while he kept torturing me.

I think he was the devil himself.

But I overlived and am about to see the world else.

Between ashes and bombs, between my pain and disappointments, inside sickness and distrust, between disgust and ignorance, I found my wings again.

These wings won't stop spreading anywhere where people could need help, but they learned that certain routes will be forever blocked, cause they boycotted who were able to prove for sure, that they are non human.

Two sorts of people develope inside, to outside, a horrible doubt
Who have experienced often betrayal deeply in bones, completely drought
Although this sort will not lable anyone but get sceptic to the out
The second sort is the betrayer himself, deceite is his ever route

©Susan Afarin

A 4.man has written, he wants to meet me next week.

Regulary you have to have stress when you have a date. But I see it as a meeting with a nice person.

So I have no excitement, no stress.

🤷

امروز جلسه اول نقاشی فقط راجع به این بود که چرا دوست دارم نقاشی کردن را یاد بگیرم.
چیزی که بیش از همه به ذهنم رسید، این بود که دلم می‌خواهد فانتزیهایم شکل واقعی بگیرن و این روح مرا آزاد خواهد کرد.
باید ببینم، چطور از پس مخارج آن برخواهم آمد.
تشویق و انتقاد سازنده، هر دو لازم هستند.
تصمیم گرفتم بعد از دو ماه برای رقص در ماه مای، به کلاس مان بروم، در حالیکه فقط جشن است و در آن حداقل همکلاسی های بعدی و معلم ها را ببینم.
امروز به مطلبی فکر کردم و آن این بود که در انجمن جدیدی که تا بحال فقط یکبار در گروه عکاسی آن شرکت داشتم، واقعا فکر میکردم زنها بیشتر علاقه به دوستی های عادی و صمیمیت داشته باشند، اما اشتباه میکردم.
نمی‌خواهم این مطلب را راجع به همه بسط بدهم، اما برایم عجیب بود که در چند برخورد، زنها خیلی سرد و حتی عجیب رفتار می‌کنند.
مردها اغلب چیزی از آدم می‌خواهند و اگر مستقیم به آنها بگویی که دنبال رابطه جسمانی نیستی، می‌روند.
مگر اینکه دنبال چیز دیگری باشند.
الان سه مرد با من همزمان چت می‌کنند.
دو نفر آنها خیلی جوان هستند و انگار فقط گرمای انسانی و محبت می‌خواهند و خیلی مودب و باکلاس هستند.
سومی جدید است و هنوز نمی‌دانم که دنبال چیست.
حرف زدن با آدمها همیشه قشنگ نیست.
اما برخی آدمها وزن انسانی و اخلاقی زیبایی دارند و همینکه وجود دارند، انگار قسمتی از جهان که حتی به من مربوط هم نمی‌شود، زیباست و این مرا خوشحال می‌کند.
اینستاگرام هم تهدید می‌کند و هم از درک من می‌گوید.
ویدئوهایی که در خصوص خوب بودن شخصیت انسانی هستند، به من قدرت می‌دهند، چون حتی اگر یک نفر در این جهان که جنگ و مرگ حکومت می‌کنند، انسانیت و زیبایی را درست بداند، چون راه درست اینست، احساس میکنم در جهان تنها نیستم.
می‌توان زیبا بود و شرافت داشت، بخشید و رفت.
اما بازگشت به جایی که در آن روح تو بخاطر عشق و وفاداری به تمسخر گرفته شده، آزارت داده و به تو همه جور توهین و خیانت شده، امکان پذیر نیست.
امروز با خودم فکر کردم، آیا رومانتیک برای همیشه از زندگی من گم شده است؟!
شاید اینطور باشد.
اما عشق میلیون ها فرم دارد و اگر من گاه در دوستی و همیشه در روابط عشقی شکست خورده ام، انسان‌هایی را دور خودم دارم که با اینکه تعدادشان زیاد نیست، قدرت عشق و انسانیت آنها اینقدر زیاد است که فکر میکنم، این شکست ها هر قدر ترسناک و بی دلیل بوده اند، در مقایسه با ارزش های واقعی موجود در زندگی ام هیچ نیستند.

©سوسن آفرین

....

In meiner ersten Zeichenstunde heute ging es nur darum, warum ich zeichnen lernen möchte.
Mir kam vor allem der Gedanke, dass ich meine Fantasien realistisch verwirklichen möchte und dass mich das befreien wird.
Ich muss herausfinden, wie ich mir das finanziell leisten kann.
Sowohl Ermutigung als auch konstruktive Kritik sind wichtig.
Ich habe mich entschieden, nach zwei Monaten zum Maiball zu gehen, auch wenn es nur eine Party ist.
Wenigstens sehe ich dort meine zukünftigen Klassenkameraden und Lehrer.
Heute ist mir etwas aufgefallen: In der neuen Gemeinschaft, in der ich bisher nur einmal an der Fotogruppe teilgenommen habe, dachte ich, Frauen wären eher an lockeren Freundschaften und Nähe interessiert.
Aber da habe ich mich geirrt.
Ich möchte das jetzt nicht auf alle übertragen, aber ich fand es seltsam, dass sich Frauen in einigen Begegnungen sehr kühl und sogar merkwürdig verhalten haben. Männer wollen oft etwas von einer Frau, und wenn man ihnen direkt sagt, dass man keine körperliche Beziehung sucht, ziehen sie sich zurück.
Es sei denn, sie suchen etwas anderes.
Gerade chatten drei Männer gleichzeitig mit mir.
Zwei von ihnen sind sehr jung und scheinen sich einfach nach menschlicher Wärme und Zuneigung zu sehnen; sie sind sehr höflich und zuvorkommend.
Der dritte ist neu, und ich weiß noch nicht, was er sucht.
Gespräche sind nicht immer angenehm.
Aber manche Menschen besitzen eine tiefe menschliche und moralische Würde, und allein ihre Existenz lässt einen Teil der Welt, der mich eigentlich gar nicht betrifft, schön erscheinen, und das macht mich glücklich.
Instagram bedroht und bekräftigt zugleich mein Verständnis.
Videos über die Güte des menschlichen Charakters geben mir Kraft, denn selbst wenn nur ein einziger Mensch in dieser von Krieg und Tod beherrschten Welt Menschlichkeit und Schönheit erkennt, weil dies der richtige Weg ist, fühle ich mich nicht allein.

Man kann schön sein und Ehre besitzen, vergeben und gehen.
Doch die Rückkehr an einen Ort, an dem die eigene Seele aus Liebe und Treue auf jede erdenkliche Weise verspottet, verletzt und verraten wurde, ist unmöglich.
Heute habe ich mich gefragt: Ist die Romantik für immer aus meinem Leben verschwunden?!
Vielleicht.
Aber Liebe hat unzählige Formen, und auch wenn ich in Freundschaften manchmal und in Liebesbeziehungen immer wieder gescheitert bin, gibt es Menschen in meinem Umfeld, deren Liebe und Menschlichkeit – auch wenn sie nicht viele sind – so stark sind, dass ich denke: So beängstigend und unvernünftig diese Misserfolge auch gewesen sein mögen, sie sind nichts im Vergleich zu den wahren Werten in meinem Leben.

©Susan Afarin

......

In my first drawing lesson today, we talked only about why I want to learn to draw. The main thought that came to mind was that I want to realize my fantasies realistically and that this will liberate me.
I need to figure out how I can afford it.
Both encouragement and constructive criticism are important.
I've decided to go to the May Ball after two months, even if it's just a party.
At least I'll see my future classmates and teachers there.
Something struck me today: In this new community, where I've only participated once so far in the photography group, I thought women would be more interested in casual friendships and close relationships.
But I was wrong.
I don't want to generalize, but I found it strange that some women behaved very coldly and even oddly in certain encounters.
Men often want something from a woman, and if you tell them directly that you're not looking for a physical relationship, they withdraw.
Unless they're looking for something else.
I'm currently chatting with three men at the same time.
Two of them are very young and seem to simply yearn for human warmth and affection; they are very polite and obliging.
The third is new, and I don't yet know what he's looking for.
Conversations aren't always pleasant.
But some people possess a profound human and moral dignity, and their mere existence makes a part of the world, which doesn't actually concern me, seem beautiful, and that makes me happy.
Instagram both threatens and reinforces my understanding.
Videos about the goodness of human character give me strength, because even if just one person in this world dominated by war and death recognizes humanity and beauty, because that is the right way, I don't feel alone.
One can be beautiful and have honor, forgive, and leave.
But returning to a place where one's soul has been mocked, hurt, and betrayed in every conceivable way out of love and loyalty is impossible.
Today I asked myself: Is romance gone from my life forever?!
Perhaps.
But love takes countless forms, and even though I've sometimes failed in friendships and repeatedly in romantic relationships, there are people in my life whose love and humanity—even if they aren't many—are so strong that I think: However frightening and unreasonable these failures may have been, they are nothing compared to the true values ​​in my life.

©Susan Afarin

A woman has talked today about difference between honesty and transparency
I think I've already chosen to be the second one but it can't help discrepancy
First for that when you have to do with a know-it-all and his belief on inerrancy
Second you over talk yourself to death, and who is blind will lable you with heresy

©Susan Afarin

I found another way to hopefully get ride of interested men in this community.

I took my pic away and let one of my drawings.

And I wrote as first sentence that I don't search for partners.

Most men don't read and only see your pic but still I wrote it.

When you get disgusted for betrayal, you have the feeling as if behind every masculine being larks a rapist.

I am old and so many young men scroll away by me.

But men with perverted intentions could still bother me.

Some cause they want a mom, some think you could be their sugar momy, if they think you have money and the person who still follows me to could hurt me.

©Susan Afarin

I remove all possible way to blues.

I'm sorry for bluser who are correct people and talk about reality.

I truly love the atmosphere of the blues.

But for wrong people that is a mask which could bring honest and loving people in trouble.

I think I will never be able again to hear the kind of american romantic blues.

It only hurts me.

It's like someone wants to fool me again, dangerous, wrong, lying, deceitful, sarcastic and hurting.

No blues song will ever move me again.

I only could imagine betrayers behind howling heart breaking songs.

No, I will never reconcill with blues again.

©Susan Afarin

I visited the grave of a cousine of my mom. 

Cemetries are so beautiful and peaceful.

I have the feeling as if she could bring my messages to my deceased ones.

In the community I am shortly registered, I found till now just this group for fotography.

Men try like always to contact women. 

I answer when they are polite.

But I know they all search for a one night stand or something superfacial.

Two women who organized something like eating, drinking and walk, were also not accountable and I think why they search for finding contact for their hobbies or after work for their leisure time, when they are not accountable or reliable.

I think he is controling me with sending me such men contacts but I'm not upset. He shall think what he wants.

What I have learned is that you could never have a healthy conversation with a know-it-all, cause they search for things they want to blame you with.

He shall continue bother me.

At some point he will understand or not.

I just don't care.

©Susan Afarin

Own text for, Father and Son, Cat Stevens

"And Not, l Have To For"

At the same time love is strange
But it's nice like soft breezy
When beloved one knows the salt
And bread meaning and the snow
Catch the pearl of Heaven-City
Wish yourself being a Fairy
Or a Mermaid,
An angel, are you sappy?!

No word in world could say how,
But never say to love, "I'm busy"
No theaters at cost of others for fun
Don't touch a wound with the salt
Don't let be fooled for a Schachmatt
For who can't share happiness with you
Gossip won't make you hot

Which sort is your heart and brain
Do you feel you're the whole world and just a grain
At the same time, dust and God's glory
Feel the earth under, when you walk
Despite of difference, it's freedom
That makes a day full of wow
And Not win or have to pay
And not, "l Have To For"

( Fly with souls who at least have lost themselves for loving someone more than them themselves.
Let vain and arrogant little souls with their little problems.
Think about above, light and love)

At the same time love is strange
But it's nice like soft breezy
When beloved one knows the salt
And bread meaning and the snow
Catch the pearl of Heaven-City
Wish yourself being a Fairy
Or a Mermaid,
An angel, are you sappy?!

There was a boy I've died
For thinking and do for him suicide
He's scarred
But in hurting he is more fit
So l let him, to be free
He must feel, the taste of being a tree
And how he turns day, for his snow
He buys and sells love this way
I won't say any more

©Susan Afarin

Why I'm able to make conversations with a couple people at the same time?!
That's because I see them as humans.
If many men make conversations and chat with women cause they hope of a bed story, it's not my problem.
I say nothing which could let them think, I want something in this regard from them.
It's spring and they are allowed to try it.
But in me something is brocken.
I don't trust any men and I'm not interested in them as sexual partners.

In some cases I think it's him trying to inflict his anger and prove and control me.

But I don't care.

He once could have the whole of me now I won't give him a long dialog.

I can't say that I hate him but he will stay unforgiven and at some point he will be also bored and will go.
If these men have a nice soul and see me that also like a natural part of the world, we could talk.
But who wants me in bed, will be bored at some point and go themselves.
My feminin strength have not changed but I won't waste it on men who search for a warm body.
Who can't touch my soul isn't allowed to touch my body.
I am caring and think about humanity and their pain and I help them if I am able to but their gossip doesn't affect me.

©Susan Afarin

تمام زندگیمان روی نفت نشستیم، بدون اینکه چراغ خودمان روشن شود، نسوز!
کشتی‌های این جهان بزرگ همه بی فایده اند، تا وقتی که بسته بماند تنگه هرمز
مشرق در آتش میسوزد،خیلی ها مردند و میمیرند، اینجا غم، قیمت بنزین است و، و لا جز
سرمایه داران پول بیشتری از خون ساختند، برای بی کلاسی و نخوت و آز، نیست هیچ ترمز

©سوسن آفرین

......

Wir haben unser Leben lang auf Öl gesessen, ohne selbst Laterne zu entzünden zu haben, Verbrenne nicht!
Die Schiffe dieser großen Welt sind alle nutzlos, solange die Straße von Hormus gesperrt bleibt
Der Osten geht in Flammen auf, viele sind gestorben und sterben noch immer, hier ist der Benzinpreis die größte Trauer, und nichts anderes
Die Kapitalisten haben mit Blut noch mehr Geld verdient, für Klassenlosigkeit, Arroganz und Gier gibt es keine Grenzen, keine Bremse

©Susan Afarin

......

We've sat on oil our whole lives without ever having a lantern for lighting ourselves
Don't burn!
All the ships of this great world are useless as long as the Strait of Hormuz remains closed
The East is ablaze; many have died and are still dying, here, the price of gasoline is the greatest sorrow, and nothing else
The capitalists have made even more money with blood, there are no limits to classlessness, arrogance, and greed, no brake

©Susan Afarin

امروز بعد از بحثی به این نتیجه رسیدم که من بیش از حد نرمال اجتماعی هستم و این در اجتماعی که خودپرستی و خودشیفتگی در آن هر روز عادی تر میشود و کم کم نام "نفس سالم" میگیرد، برای من خطرناک تر میشود.
دکترم گفت: چطور می‌شود که من هر چه میپرسم، شما اول فکر می‌کنید، چه عواقبی برای اجتماع و محیط دو و برتان دارد؟!
شما از انجام وظیفه و تکالیف بیرون هم میایید ؟! "
گفتم:
" نه.
واقعیت اینست که من از وظیفه ای به وظیفه دیگری میرسم و وقتی حتی تمام وظایفم انجام شد و می‌توانم به خودم اجازه لذت بردن بدهم، نمیدانم لذت بردن یعنی چه.
لذت بردن را فقط در هارمونی طبیعت، میان گیاهان و حیوانات اهلی میبینم. "
مثلا کلاس رقصی که الان دو ماه است در آن ثبت نام کرده ام ولی هر وقت به آن فکر میکنم، به جای تفکر خوب، به ایران و اعدام جوانان فکر میکنم، به اینکه اینهمه انسان از گرسنگی و وحشی گری همنوع خود هر روز می‌میرند.
باور کنید، خیلی دلم میخواست جای آدمهایی باشم که خوب هستند ولی به خودشان هم فکر میکنند.
چطور می‌توان این را یاد گرفت؟!
چندین بار در شرایط متفاوت خودم را مجبور کرده ام که به خودم فکر کنم، ولی بغضم می‌گیرد.
انگار که هزاران نفر پشت پلکهایم ایستاده اند و در می‌زنند و می‌گویند، چرا ما را نمیبینی، ما خسته ایم، گرسنه ایم و به کمک تو نیاز داریم"...

©سوسن آفرین

......

Heute bin ich nach einem Gespräch zu dem Schluss gekommen, dass ich übersozialisiert bin, und das wird in einer Gesellschaft, in der Egoismus und Narzissmus immer häufiger vorkommen und zunehmend als „gesundes Ego“ bezeichnet werden, immer gefährlicher für mich.
Mein Arzt sagte: „Wie kommt es, dass Sie immer zuerst an die Folgen für Gesellschaft und Umwelt denken, wenn ich Sie frage?!
Kommen Sie denn auch vor dem Kreis Ihrer Pflichten und Aufgaben hinaus?!“
Ich sagte:
„Nein.
Ich hetze von einer Aufgabe zur nächsten, und selbst wenn ich alle meine Pflichten erledigt habe und mir etwas gönnen könnte, weiß ich nicht, was Genuss bedeutet.“
Ich finde nur Freude in der Harmonie der Natur, im Zusammenspiel von Pflanzen und Haustieren.
Zum Beispiel der Tanzkurs, den ich seit zwei Monaten besuchen sollte.
Aber immer, wenn ich daran denke, denke ich nicht an etwas Schönes, sondern an den Iran und die Hinrichtung junger Menschen, daran, wie so viele Menschen täglich an Hunger und der Grausamkeit anderer Leute sterben.
Glauben Sie mir, ich möchte wirklich an der Stelle von Menschen sein, die gut sind, aber auch an sich selbst denken.
Wie kann man das lernen?!
Ich habe mich mehrmals in verschiedenen Situationen gezwungen, an mich selbst zu denken, aber ich werde wütend.
Es ist, als stünden Tausende von Menschen hinter meinen Augenlidern, klopften an meine Tür und riefen:
„Warum siehst Du uns nicht?
Wir sind müde, hungrig und brauchen Deine Hilfe.“...

©Susan Afarin

......

Today, after a conversation, I came to the conclusion that I am oversocialized, and this is becoming increasingly dangerous for me in a society where selfishness and narcissism are more and more common and are increasingly labeled as a
"healthy ego."
My doctor said: "How come you always think about the consequences for society and the environment first when I ask you?!
Do you ever escape the confines of your duties and responsibilities?!"
I said: "No.
I rush from one task to the next, and even when I've fulfilled all my obligations and could treat myself, I don't know what enjoyment means.
I only find joy in the harmony of nature, in the interplay between plants and pets. For example, the dance class I was supposed to be attending for the past two months.
But whenever I think about it, I don't think about something beautiful, but rather about Iran and the execution of young people, about how so many people die every day from hunger and the cruelty of others.
Believe me, I truly wish I were in the shoes of people who are good but also think of themselves.
How can you learn that?!
I've forced myself to think of myself in various situations, but it makes me angry.
It's as if thousands of people are standing behind my eyelids, knocking on my door and shouting:
"Why don't you see us?
We're tired, hungry, and need your help."...

©Susan Afarin

Cover Mohsen Chavoshi, Hair slide

No one cried over my mother's death
Dad didn't say anything with his cold look
Mom, you must know that father made excuses
He replaced you with someone els in our house
She comes to your place at night and tells me stories
She knows I don't like her, but she still stays with me
But I still didn't let her sleep on your bed
Why is she in our house, it is an unanswered question

Jasmine flowers are nervous in the garden at sunset
They all made a promise, to die on your grave
Cold and empty photo frame of mother's last smile
A souvenir hair slide, but with all full withered flowers

Bild: David Avocado Wolfe

When you love someone you could sacrifice your life for him with your last breath
Even if you fall in love knowing he'll kill you, you give your love to death
The death angel can not be accountable, but you have to avoid Seth
Cause you won't forget his crimes, no matter how often you drink from the Lethe

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

دیشب خواب سلمان رشدی را دیدم.
دلیلش حتما تبلیغات اخیر در اینستاگرام بوده ست.
چای می‌خوردیم.
او کاغذهای زیادی دورش ریخته بود و تلفنی به عربی با کسی حرف می‌زد.
حرفش که تمام شد، پرسیدم، با من چکار دارید، من امروز خیلی کار دارم.
گفت:
" میدانم، از آمدنت ممنون هستم.
چرا داستان‌های لیلی-سو را دیگر نمینویسی؟!
گفتم:
" برای چه، این مهم است؟!
من طرفداری ندارم.
از راه هنرهای نصفه نیمه ام پول در نمی‌آورم و اصلا کسب و کار هم بلد نیستم.
لیلی-سو وقتی من از درد در حال مرگ هستم، می‌میرد.
بالهای او برای اینهمه درد روی کره زمین ساخته نشده اند.
او نه قادر به رقصیدن است، نه حوصله شوخی و داستان ساختن دارد. "
او گفت:
" چرا از درد عشق ات نمینویسی؟!"
گفتم:
" دلیلی برای تکرار نمیبینم.
در واقع زجر چند ساله من را در چند جمله می‌توان نوشت.
من دیوانه وار عاشق مردی شدم که یک موی راست در تنش نبود و فکر می‌کرد، من جن چراغ جادوی او هستم.
مرا در آشغالها پنهان کرده بود و جز توهین و دشنام و بی احترامی جلوی دیگران در حق من نکرد.
وقتی هم که تنها بودیم مثل بچه ها خودش را لوس می‌کرد و گریه میکرد و به دروغ میگفت، دوستت دارم.
حالا هم هر از گاهی در زندگی من دخالت میکند، تا آزارم کند و بخندد.
نه، این داستان ارزش نوشتن ندارد."
حدود پانزده سال پیش داستان خیلی خنده داری در خصوص اسلام و ظهور آن نوشتم.
نمی‌دانم کجاست و حوصله گشتن هم ندارم.
اما دلیلی برای چاپ آن نمیبینم، چون به اندازه کافی دشمن دارم.
اینجا نازی‌ها به اندازه کافی آماده باش برای کشتن خارجی‌ها دارند.
حالا من مسلمانان آتشی را هم به جان خودم بیندازم.
آنوقت مثل شما برای سرم جایزه می‌گذارند و در جهان امروز هیچکس مرا حفاظت نخواهد کرد، ضمن اینکه زن هم هستم و زندگیم از دید اجتماع امروز هنوز از مردها بی ارزش تر است.
سلمان رشدی لبخندی زد و گفت:
"از حرفهایت آتش می‌بارد.
اما از نگاهت عشق و نومیدی."
گفتم:
"اینها سهم من از زندگی بود.
عشق را بخشیدم، ناامیدی جوابش بود، کلامم سوزان شد.
شما آدم جالبی هستید و امیدوارم که همیشه حالتان خوب باشد.
اما این را شخصی به دل نگیرید.
من هیچ اعتمادی به آدمهای نامدار ندارم، خصوصاً وقتی از من تعریف می‌کنند و می‌خواهند، هنرم را به ثبت برسانند.
اگر شما هم دنبال یک چیز مفتی هستید.
برایتان میگردم و داستان را پیدا میکنم.
به نام خودتان چاپش کنید.
من عادت دارم. "
سلمان رشدی گفت:
" خیلی تلخ شدی، دختر جان.
مگر چه اتفاقی افتاده ست. "
کلاهم را سرم کردم و از جایم بلند شدم و گفتم:
" قصد توهین به شما را ندارم و اصلا خود شما را نمی‌شناسم.
اما هر کس به من سلام کرد، چیزی از وجود و امکانات مرا میخواست و من احساس پرستاری را دارم که با میز بانداژ و دارو میان مردم حرکت می‌کند.
به همه کمک می‌کند، تا سلامتی خود را به دست آورند ولی جز آه و ناله دردشان، که مولد آن کسان دیگری بوده اند، چیزی عاید من نمیشود.
بنابر این دیگر بیش از یک ثانیه وقت برای آدمها نمیگذارم و اگر بی ظرفیت، پررو و حق ناشناس باشند، از کنارشان بی صدا عبور میکنم و دیگر سرم را هم برنمی‌گردانم.
ببخشید که این را می‌گویم ولی دنیا دیگر نیاز به داستان ندارد.
انسان هر چه داستان زیبا بود را به نفرت تبدیل کرد وگرنه اگر قصه های زیبا باعث تغییر می‌شدند، الان جهان باید بهشت می‌بود. "

©سوسن آفرین

......

Letzte Nacht habe ich von Salman Rushdie geträumt.
Der Grund dafür müssen die neuen Instagram-Werbeanzeigen gewesen sein.
Wir tranken Tee.
Er hatte viele Papiere herumliegen und telefonierte auf Arabisch.
Als er fertig war, fragte ich:
„Was mache ich hier? Ich habe heute viel zu tun.“
Er sagte: „Ich weiß, danke fürs Kommen.
Warum schreibst Du keine Lilly-Sue-Geschichten mehr?!“
Ich sagte: „Was ist denn daran so wichtig?! Ich habe doch keine fans.
Mit meiner halbfertigen Kunst verdiene ich kein Geld, und von Wirtschaft habe ich keine Ahnung.
Lilly-Su stirbt, wann ich auch immer vor Schmerzen sterbe.
Ihre Flügel sind nicht für all den Schmerz auf Erden geschaffen.
Sie kann nicht tanzen, sie kann keine Witze machen oder Geschichten erfinden."
Er fragte: „Warum schreibst Du nicht über Deinen Liebeskummer?!“,
Ich sagte: „Ich sehe keinen Grund, mich zu wiederholen.
Tatsächlich lassen sich meine jahrelangen Leiden in wenigen Sätzen zusammenfassen.

Ich verliebte mich unsterblich in einen Mann, der kein einziger Strahl an Wahrheit trug und mich für seinen Flaschengeist hielt.
Er versteckte mich im Müll und beleidigte, beschimpfte und missachtete mich vor anderen.
Wenn wir allein waren, benahm er sich wie ein Kind, weinte und log:
„Ich liebe Dich.“
Noch immer mischt er sich ab und zu in mein Leben ein, um mich zu ärgern und mich zu verarschen.
Nein, diese Geschichte ist es nicht wert, erzählt zu werden.
Vor etwa fünfzehn Jahren schrieb ich eine sehr lustige Geschichte über den Islam und seine Entstehung.
Ich weiß nicht, wo sie ist, und ich habe keine Geduld, danach zu suchen.
Aber ich sehe keinen Grund, sie zu veröffentlichen, denn ich habe genug Feinde. Hier sind die Nazis bereit, Ausländer zu töten.
Jetzt sollte ich auf eigenes Risiko ein paar Muslime auch noch an den Pranger stellen?!
Dann wird man ein Kopfgeld auf mich aussetzen, genau wie auf Sie, und in der heutigen Welt wird mich niemand beschützen.
Außerdem bin ich eine Frau, und mein Leben ist in der heutigen Gesellschaft immer noch weniger wert als das eines Mannes.
Salman Rushdie lächelte und sagte:
„Deine Worte sind Feuer.
Aber Deinen Augen strahlen mit Liebe und Verzweiflung.“
Ich sagte:
„Das war mein Anteil am Leben.
Ich gab Liebe, Verzweiflung war die Antwort, meine Worte brannten.
Sie sind ein interessanter Mensch, und ich hoffe, es geht Ihnen immer gut.
Aber nehmen Sie es nicht persönlich.“
Ich misstraue berühmten Leuten, besonders wenn sie mich loben und meine Kunst vermarkten wollen.
Wenn Sie etwas kostenloses suchsen, werde ich für Sie suchen und die Geschichte finden.
Veröffentliche sie unter Ihren Namen.
Ich bin es gewohnt. "
Salman Rushdie sagte:
„Du bist sehr verbittert, meine Liebe.
Was ist passiert?“
Ich setzte meinen Hut auf, stand auf und sagte:
„Ich wollte Sie nicht beleidigen und kenne Sie überhaupt nicht.“
Doch jeder, der mich grüßte, wollte etwas von mir und meinen Ressourcen, und ich fühlte mich wie eine Krankenschwester, die mit einem Verbandstisch und Medikamenten durch die Menschen zieht.
Ich helfe allen, wieder gesund zu werden, doch ernte ich nichts außer ihren Seufzern und Stöhnen vor Schmerzen, die von anderen verursacht wurden. Deshalb verbringe ich nicht länger als eine Sekunde mit Menschen, und wenn sie inkompetent, arrogant oder unwissend sind, gehe ich schweigend an ihnen vorbei und wende mich nie wieder um.
Verzeihen Sie mir, wenn ich das so sage, aber die Welt braucht keine Geschichten mehr.
Der Mensch hat jede schöne Geschichte in Hass verwandelt.
Hätten schöne Geschichten denn wirklich etwas bewirkt, wäre die Welt heute ein Paradies.

©Susan Afarin

....

Last night I dreamt about Salman Rushdie.
The reason must have been the new Instagram ads.
We drank tea.
He had a lot of papers lying around and was talking on the phone in Arabic.
When he was finished, I asked:
"What am I doing here? I have a lot to do today."
He said: "I know, thanks for coming.
Why don't you write Lilly-Sue stories anymore?!"
I said: "What's so important about that?! I don't have any fans.
I don't make any money with my half-finished art, and I don't know anything about economics.
Lilly-Sue dies whenever I die of pain.
Her wings aren't made for all the pain on Earth.
She can't dance, she can't tell jokes or make up stories."
He asked, "Why don't you write about your heartbreak?!"
I said, "I see no reason to repeat myself.
In fact, my years of suffering can be summed up in a few sentences.
I fell hopelessly in love with a man who didn't possess a shred of truth and who mistook me for his genie.
He hid me in the trash and insulted, berated, and disrespected me in front of others.
When we were alone, he acted like a child, crying and lying: "I love you."
He still occasionally interferes in my life to annoy and make fun of me.
No, this story isn't worth telling.
About fifteen years ago, I wrote a very funny story about Islam and its origins.
I don't know where it is, and I don't have the patience to look for it.
But I see no reason to publish it, because I have enough enemies.
Here, the Nazis are ready to kill foreigners.
Now, at my own risk, I'm supposed to publicly shame a few Muslims too?!
Then they'll put a bounty on my head, just like they did on you, and in today's world, no one will protect me.
Besides, I'm a woman, and my life is still worth less than a man's in today's society. Salman Rushdie smiled and said:
"Your words are fire.
But your eyes shine with love and despair."
I said: "That was my share of life.
I gave love, despair was the answer, my words burned.
You are an interesting person, and I hope you always do well.
But don't take it personally.
I distrust famous people, especially when they praise me and want to market my art.
If you're looking for something free, I'll search for you and find the story.
Publish it under your name.
I'm used to it."
Salman Rushdie said:
"You are very bitter, my dear. What happened?"
I put on my hat, stood up, and said:
"I didn't mean to offend you, and I don't know you at all.
But everyone who greeted me wanted something from me and my resources, and I felt like a nurse going through people with a dressing table and medication.
I help everyone get well, but I reap nothing but their sighs and groans of pain caused by others.
Therefore, I don't spend more than a second with people, and if they are incompetent, arrogant, or ignorant, I silently walk past them and never look back. Forgive me for saying this, but the world doesn't need any more stories.
Humanity has turned every beautiful story into hate.
If beautiful stories had truly made a difference, the world would be a paradise today.

©Susan Afarin

Love ist the most important competent in every emotional relationship, towards universe, family, friends, and partners enviornment.

But relatinship between 2 adult person in every regard, if romantic love or not is a both sided relationship. 

If you are not the mother who made faults or the child that is ungreatfull, almost always it needs good connection and respect. 

Respectful at the same time while you love someone.

All other stories about one sided love based on naivity, shortcomings, being selfless, stupidity, jeaulousy, being psyche.

I confess the first three.

No one would endure a one sided love forever.

©Susan Afarin

Bild: Instagram

Die Gier unter regierenden Politiker wächst jeder Sekunde, wieviel müssen noch sterben
Nur damit von Eppstein Akten und Korruption abgelenkt wird, Kinder missbrauchen und gärben
Der tollwutiger Zionist, der im Nahen Osten um sich schießt, Netanyahu und Trump, Zwergen
Dämliche Nazi Politiker im Bundestag, die lachen und furzen auf Kosten der Särgen
Ich nannte die Mullahs und Terroristen noch nicht, Leben wurden zerstört, es blieben nur Scherben

©Susan Afarin

......

The greed among ruling politicians grows every second, how many more must die? Just so that the Epstein files and corruption are diverted, children are abused and festering
The rabid Zionist shooting indiscriminately in the Middle East, Netanyahu and Trump, dwarfs
Stupid Nazi politicians in the Bundestag, laughing and farting at the expense of the coffins
I haven't even mentioned the mullahs and terrorists yet, lives have been destroyed, only shards remain

©Susan Afarin

I won't take any calls when I don't know the number.

I don't know how often I told it!!!

Even if I choose a new partner it's my right and it's not your business.

Let me tell you why you are following me.

Brocken proud, not having sex with me, wanting to break me again?!!!

All that could be but why shall I take you back?!

Cause you were honest, loyal, loving, caring, generous?!

You think your fame and money is the main but it's useless.

You have money but you are stingy, greedy, are able to steal my last cent without having moral crush. 

You sent me the news about this pair, the man is famous and his girlfrind has overweight.

So she decided to let social media cause cheap people harrassed her.

You want again to say, you wanted to protect me?!

I don't see you superior.

As I couldn't that much english I was ashamed not to make conversations with you but now I know that was not a problem. Cause your short smaltalks don't need high quality english.

I wasn't impressed by your size, but by my own feelings.

These shortcomings are your problem not mine.

Who has self confidence doesn't need to be arrogant.

I'm self confident, you're arrogant.

I had to go through hell in my life, you are not even able to apologize for abusing my pain and understimating my losses.

You are a hell boy, not a kind boy, not a ripe man.

You never loved, protected or cared about me.

I even stood to you while my family didn't like you.

You couldn't stand to me and now want to give me this discrimination as reason. 

Shame on you.

I won't choose you even if you were the only man on earth.

I won't give you the honor for a one night stand although I once were able to sacrifice my solitude being your fucking bride. 

So much pain was not necessary cause I saw enough bad in my life.

But still I'm happy cause if you didn't show me your real devillness, I could be since years caged even bodily in the prison of your hatred.

The last time you fooled me for a couple weeks, I saw your real face.

To me you are not something better than Trump or Musk, only to feel why I will never want such a disgusting person in my life.

I won't give you advices nor I begg you not to stalk me, cause you will always do what you want.

This site is a part of my life, not yours.

You have lost me forever, Joseph.

You could let me in peace to could heal yourself but you won't.

Still I want you to know that you will always be unwelcome by me.

©Susan Afarin

Bild: Actuarial Rewies

You are not a dog, but a werwolf

You are not a dove, but a vulture

You are not a butterfly, but a snake

These are the reasons why I can't miss you.

I don't want to argue, cause I don't want you in my life.

I've wasted already so much time for you and I regret it.

If I gave a dessert so much attention and love I had now a garden.

You are barren, out of love and every beautiful feeling.

The only emotion you could ever express is your selfpitty, howling how cruel the women in your life were.

You are pure poison for whatever.

Once I believed your pain about Sandy.

But now I'm sure that even this bad voiced whore had a heart but you have not even one single heart cell.

Don't waste my time.

You are the ugliest part of my life and I don't want any moment of this painful story get repeated.

We are done.

Believe it and don't make the life of your momentanous girlfriend to hell cause of your whoring penis.

You have never any chance by me again, cause I know your real face.

Don't snow in my life, you are unforgiven and hated by me till end of my life.

Don't ever wait for me cause I'm not used to trash.

Go for god's sake and find another victim.

I only wish that she is a much more dangerous snake than you are, fuck up, Joseph.

His blues was like begging.

And he was a true beggar too.

But I was in love and took his howling as reaction of his love and what he feels.

I gave him more than I had.

So the beggar doesn't need to appear again by me.

He shall try his lies by another unlucky woman, cause in my humble life there is no place for beggars and liars.

He acts as he would be a loyal dog.

But he still stays there and expect you forgive all his betrayal and abuse, cause he is still waiting!!!

For what?!

Donating money for a whore who searchs every night in other women's arm the warmth you couldn't give him cause he didn't make you a worthy part of his life?!

Even his own failure and crimes he wants you to put them on your account, cause he couldn't do anything else.

He never stood to you, prefered every single trash to you, controled and labled you.

He shall fuck up forever.

Not a single word, not one gaze, not one moment again.

He shall find another woman and I hope she is a real witch and bitch who will take revenge for me and all women he abused and betrayed in his life.

Never believe a man with a guitar who is singing blues
Cause he probably has destroyed many lives with abuse
Howling and playing victim that's his job, always him refuse
If you want peace close your door consequently to such lose

©Susan Afarin

Vangalis, La Petite Fille de la mer
Own lyrics in 3 languages
" Life is beautiful"

ابر، توی آسمونه
خواب شبا پشت بومه
شب با مهتاب میشه تزئین
روز با آفتاب میشه رنگین
آرزو فرداست
زندگی زیباست
©Susan Afarin

....

Im Himmel sieht man manche Wolken
Auf dem Dach verbergen sich Träume
Die Nacht dekoriert sich mit Mondschein
Der Tag wird bunt mit Sonnenschein
Wunsch steckt in Morgen
Wunderschön ist das Leben

©Susan Afarin

.....

Silence and tune, are natural products
Fall asleep with moon, awaking trough sun

.......

In the sky there are clouds which swimming
Behind the roof are hidden all dreaming
Nights are beautiful with moonlight
Days are colorful through sunlight
Tomorrow is the craving
Beautiful is to living

.....

Rainbows don't touch the darkness
But the dark could wish to turn to
Beauty and light
If it's pure but lost
Although it's rare
But rainbows must be smart
And don't fall in a dark trap
Cause darkness could hide it's real wish

©Susan Afarin

Bilder: ©Susan Afarin

Music: Vangelis-Thema

I'm tired today.
I got a couple messages from men who are interested in having partners or a date whatever.
I'm indifferent.
No longing or desire, no trust, no lust, no flames...
All that you could take for sadness and depression but it feels like peace in my chest.
I think about the whole world which could be beautiful and safe but for a couple greedy goblins it burns in hatred flames.
That is what makes me sad.
Today I felt no pain.
From the dessert the betrayer let remain from my heart is nothing to feel.
I'm truly in peace with my inside and it happened to me just like that.
From a moment to the next, I got like being dement about this part of my life.
A levelless narcissist has abused me, while I thought he is my soulmate.
I think I gave me myself the pain.
It was my heart which wanted him so badly and now it's my heart that sees him so pittyful as he is in real.
But I don't blame me for cause it was an enormous power which my heart was able to feel and to give.
I'm sorry for all disabled hearts which can't feel love cause vanity and selfishness have darken them.
But I don't invest my time and energy to help such hearts cause they don't need purity and will forever stick in a limbo which they chose themselves as protecting, being special and arrogant.
I let them live with their own wasting.
Time alone can't heal our wounds.
We must be aware of our own strengths and abilities.
As I wrote him for a couple weeks and saw his ugly face after years, I smiled inside.
He wasn't worth any second of my time and devotion but I grew like a giant redwood in all the years I've mourned on an empty grave.
I thought I'm crying on my dead heart.
But love is inside me and so it will blossom again.
Who can't understand and love me, won't be a part of my life.
Many say to me that I'm too fast, but for throwing out the wrong people in my life I have even earned a higher speed.

©Susan Afarin

آمریکا تا به حال در هیچ جنگی برنده نشده است.
دولت‌های کریه سیاسی جهان هیچکدام لیاقت تمجید ندارند ولی زشت ترین روش ها از صد سال پیش همیشه کار آمریکا بوده ست، از استعمار و استثمار که از انگلیس و فرانسه یاد گرفته ست، تا تولید و ایجاد گروه های تروریستی مثل ملاهای ایران، القاعده، داعش...
غرور ابلهانه سیاستمداران آمریکایی و اداهای هالیوودی آنها باعث می‌شود که انسانهای بدون شخصیتی مثل صدراعظم آلمان، راحت تر رل کریه خود را ایفا کنند.
عوض اینکه به شترهایی مثل ترامپ اعتراض کنند و بگویند که آنها نه سیاست بلد هستند و نه شیوه جنگ کردن را بعد از اینهمه کشتار در جهان یاد گرفته اند، خودشان تبدیل به چکمه لیس های کابوی های بی فرهنگ بیابانی می‌شوند.
من یک آدم تنها هستم که از طرف مذهبیون همیشه رد میشوم، از طرف بی خایه ها و سفسطه گران به نام آنارشیست و تئوری توطئه پراکن مهر میخورم و برای حرفهای تند من ترسوها همیشه از من فاصله می‌گیرند.
اما کپی کردن و برداشت هایشان از مطالب من و فضولی و رصد کردن من پایانی ندارد.
مردی که چند روز پیش راجع به تحصیلات فلسطینی ها حرف می‌زد، مرا به سوی ایده دیگری برد.
کشتار ایرانیان به عنوان قدیمی ترین تمدن جهان و ملتی که زیر بار جبر و خفقان زندگی کردن به بهترین شکل را بلد است و بیش از اغلب کشورها نخبه و تحصیل کرده دارد، شاید شباهتی به فلسطین نداشته باشد.
اما فلسطینی ها هم در میان اینهمه کشتار و تبعیض زندگی زیبا کردن را یاد گرفتند و از آموختن دست نکشیدند.
کشتن این دو ملت نشانه حسادت هم هست، وقتی به سران دول غربی نگاه می‌کنیم.
اگر از ترامپ پول و قدرت اش را بگیریم، او را فقط می‌توان در توالت انداخت و سیفون را کشید، چون او حتی به عنوان کود هم به طبیعت آزار خواهد رساند.
همینطور نتان یاهو.
نفرت عجیب او نسبت به ایرانیانی که دودمان او را نجات دادند و به دربار راهشان دادند، بخاطر اسلامی ست که با زور به آنها تحمیل شده؟!
خیر.
او به کلاس و شعور این دو ملت حسادت می‌کند.
او هم جز سیفون کشیدن ارزش بیشتری ندارد.
سیاستمداران آلمان و فرانسه و انگلیس هم پر از عقده های پایان ناپذیر هستند.
انگلیس که همیشه دستش در جیب هندوستان و ایران و بقیه مستعمرات اش بوده تا یک پادشاهی نفرت انگیز را حمایت کند، که جز مصرف کردن و تجاوز به بچه ها کار دیگری ندارد، یک دکور زشت به خرج ملت انگلیس و مستعمرات آن.
ماکرون بالاخره سعی کرد عقده پسربچه بودنش را در رابطه زناشویی با اعلام به جنگ در جهان تغییر دهد، تا بقیه به شکل مرد کامل نگاهش کنند.
مرز هم که یک تازه به دوران رسیده فاشیست است که اینقدر شبها از شمردن پولهایش لذت می‌برد که لبخند کریه او در تمام روز پایانی ندارد، یک کوتوله که به گونی طلا دست یافته ست.
در برنامه های سیاسی و اخبار آلمان یک مشت دروغ تحویل مردم می‌دهند و ژورنالیست هایشان هم یک دست به تخم و یک دست به میکروفون حرفهایی می‌زنند که به درد هیچکس نمیخورد، تزویر و دیپلماسی و نگفتن واقعیت ها یا تبدیل آنها به سوال.
ما دوباره در قرن دوازدهم زندگی میکنیم و حتی رنسانس هم خیالی در آینده باقی مانده ست.

©سوسن آفرین

.......

Amerika hat noch nie einen Krieg gewonnen.
Keine der politisch verwerflichsten Regierungen der Welt verdient Lob, doch die abscheulichsten Methoden wurden seit hundert Jahren von Amerika angewendet – vom Kolonialismus und der Ausbeutung, die sie von England und Frankreich übernommen hatten, bis hin zur Förderung und dem Aufbau von Terrorgruppen wie den iranischen Mullahs, Al-Qaida und dem Is....
Die arrogante Dummheit amerikanischer Politiker und ihre hollywoodreifen Gesten erleichtern es charakterlosen Leuten wie der deutschen Bundeskanzler, ihre widerliche Rolle zu spielen.
Anstatt gegen solche Wichtigtuer wie Trump zu protestieren und zu sagen, dass sie weder Politik verstehen noch nach all dem Morden in der Welt kämpfen gelernt haben, werden sie selbst zu den Stiefelnlecker unkultivierter Wüsten-Cowboys.
Ich bin ein einman Partei, die von religiösen Menschen stets abgelehnt wird, von feigen Heuchler als schamloser und weltfremder Anarchisten und Verschwörungstheoretikern gestempelt wird, während Feiglinge sich wegen meiner harten Worte stets von mir distanzieren.
Doch ihr Kopieren und Interpretieren meiner Inhalte sowie ihre Neugier und Überwachung nehmen kein Ende.

Ein Mann, der vor einigen Tagen über das palästinensische Bildungssystem sprach, brachte mich auf einen anderen Gedanken.
Die Tötung von Iranern, der ältesten Zivilisation der Welt und einer Nation, die es schafft, unter der Last von Unterdrückung und Diskriminierung zu leben und über mehr gebildete und elitäre Menschen verfügt als die meisten anderen Länder, mag nicht mit der Situation in Palästina vergleichbar sein.
Doch die Palästinenser haben inmitten all dieser Tötungen und Diskriminierungen auch gelernt, ein würdevolles Leben zu führen und nie aufgehört zu lernen.
Die Tötung dieser beiden Völker ist auch ein Zeichen von Neid, wenn wir die Führer westlicher Länder betrachten.
Wenn wir Trump seine Geld und Macht weg nehmen, können wir ihn nur noch die Toilette hinunterspülen, denn selbst als Dünger schadet er der Natur.
Dasselbe gilt für Netanjahu.
Ist sein seltsamer Hass auf die Iraner, die seine Dynastie retteten und ihnen den Zugang zum Hof ​​gewährten, etwa auf den ihnen aufgezwungenen Islam zurückzuführen?!
Nein.
Er beneidet die Klasse und Intelligenz dieser beiden Nationen.
Auch er ist nichts weiter wert außer die Toilette hinuntergespült zu werden. Deutsche, französische und britische Politiker sind ebenfalls voller Komplexe. England, das seit jeher Indien, Iran und seine übrigen Kolonien missbraucht, um eine verabscheuungswürdige Monarchie zu stützen, die nichts Besseres zu tun hat, als Kinder zu missbrauchen und zu vergewaltigen, und mit hässlichem Geschmack weiter zu konsumieren, ist eine hässliche Zierde auf Kosten der britischen Nation und ihrer Kolonien.
Macron versuchte schließlich, seinen kindischen Komplex in einer Ehe zu überwinden, indem er der Welt den Krieg erklärte, damit ihn andere als erwachsenen Mann wahrnehmen würden.
Merz ist ein frischgebackener Faschist, der nachts so gern sein Geld zählt, dass sein hässliches Grinsen den ganzen Tag anhält – ein Zwerg, der einen Sack voll Gold angehäuft hat.
In deutschen politischen Sendungen und Nachrichten werden den Menschen Lügen aufgetischt, und ihre Journalisten, mit einer Hand am Ei und der anderen am Mikrofon, erzählen Dinge, die niemandem etwas nützen: Täuschung und Diplomatie, Fakten werden verschwiegen oder in Frage gestellt.
Wir leben wieder im 12. Jahrhundert, und selbst die Renaissance bleibt eine Zukunftsvision.

©Susan Afarin

.......

America has never won a war.
None of the world's most politically reprehensible governments deserve praise, yet the most despicable methods have been employed by America for a century—from the colonialism and exploitation they inherited from England and France, to the sponsorship and development of terrorist groups like the Iranian mullahs, al-Qaeda, and ISIS...
The arrogant stupidity of American politicians and their Hollywood-style posturing make it easy for unscrupulous individuals like the German Chancellor to play their repugnant roles.
Instead of protesting against such self-important figures as Trump and saying that they neither understand politics nor have learned how to fight after all the killing they've done around the world, they themselves become the bootlickers of uncivilized desert cowboys. ...
I am a one-man party, consistently rejected by religious people, branded by cowardly hypocrites as a shameless and out-of-touch anarchist and conspiracy theorist, while cowards always distance themselves from me because of my harsh words.
Yet their copying and misinterpreting of my content, as well as their curiosity and surveillance, continue unabated.
A man who spoke about the Palestinian education system a few days ago gave me another thought.
The killing of Iranians, from the world's oldest civilization and a nation that manages to live under the weight of oppression and discrimination, and which boasts more educated and elite people than most other countries, may not be comparable to the situation in Palestine.
Yet, amidst all this killing and discrimination, the Palestinians have also learned to live dignified lives and have never stopped learning.
The killing of these two nations is also a sign of envy, if we look at the leaders of Western countries.
If we take away Trump's money and power, we might as well flush him down the toilet, because even as fertilizer he harms the environment.
The same applies to Netanyahu.
Is his strange hatred of the Iranians who saved his dynasty and granted them access to the court perhaps due to the Islam imposed upon them?!
No.
He envies the class and intelligence of these two nations.
He, too, is worth nothing more than being flushed down the toilet.
German, French, and British politicians are also riddled with complexes.
England, which has always exploited India, Iran, and its other colonies to prop up a despicable monarchy that has nothing better to do than abuse and rape children, and then proceeds to consume them with ugly taste, is an ugly ornament at the expense of the British nation and its colonies.
Macron finally tried to overcome his childish complex in a marriage by declaring war on the world so that others would perceive him as a grown man.
Merz is a newly minted fascist who enjoys counting his money at night so much that his ugly grin lasts all day—a dwarf who has amassed a sack of gold.
In German political broadcasts and news programs, people are fed lies, and their journalists, with one hand on their testicle and the other on the microphone, say things that benefit no one: deception and diplomacy; facts are suppressed or questioned.
We are living in the 12th century again, and even the Renaissance remains a distant vision.

©Susan Afarin

I stay this naive authentic worm, cause it's still a part of nature.

The wanna be pefects if academical or else shape need to repeat the reality which all know inside but having no testicles has no adventages.

They stay cold, arrogant, distanced to play the role of importance.

I am respectful and try to understand them like a teenager by competition.

Let all win.

They must know the real goal , so let him free drive forever.

And here the air would be thiner, pleasant.

©Susan Afarin

...

Wenn we force perfection even for the hobbies, the last joys will disappear
At least to me although I want them a bit better, to feel be them near
The vain with know-it-all syndrome brought the whole world just pain, forced the war and  sever
The rest are conspiracy theoretician, was wished is hypocrisy here

©Susan Afarin

Healing is a process.

For that you need a complete break with all which made you get brocken.

It is valid by normal friendships, collegues, neighbors...

All who are ugly to you and took your goodness for obvious or your being dumb.

But in romantic love matters it might be harder and the more intense your feelings and investigations are the more you feel being far from this emergency needed healing and no one could help you but you.

No one feels what you mean and if you are known as intelligent in your envoirnment your family and friends think that you become crazy and are sad not to be able to help you.

You stay on your own.

Psychology can only be a letter to read but you can't realize the words you read.

For losing energy, time and feelings on a wrong object, you get weak and other parasites and infection could occupy your body and soul.

If you are so unlucky like me and the torturer has much power he could continue hurting you and it's the worst which could happen, when you still argue with devil who has not one healthy cell and enjoys your illness.

If you were once loved in your life, from family members or from another partner whom you have lost for a reason you will have roots.

Not the leaves, not the branches, not the blossom or your flowers, but your root will keep you from soul death.

Hear your inside voice.

It comes from your roots that someone once watered, your grandma, mom, siblings, or a platonic love...

They knew your worth and gave you love like watering a plant and this strenght grew in the soil of your being.

You will feel these roots as if you are able to stand, move and run.

You will see the magic fruit which is grown through your inside love, despite of pain and disappointments and you will heartily smile, cause only you were able to give birth to a fruit wich symbolizes your soul.

People who stand around you seeing your pain but not be able to help you, like your family and true friends experience your new birth and are lucky to having you back.

All parasites and the devil who hurt you will stay like an ugly pic from your past.

You have no need to blame them, argue with them or expecting understanding, cause they were all under your level and a lower level can't help by running higher.

They don't cause you anger or pain cause they are like a nothingness and no one wants to have to do with nothing.

I don't believe in making good for getting something good as result.

But I believe in goodness, cause it is right and true and if I want to represent a human, it's in my inside and I can't do something against it.

I have lost many people and I think this pain was unnecessary.

But I was responsible myself standing near a dangerous snake and expect him to learn humanity when he sees the good.

Only my naivity is my fault but every natural beauty is naive.

So I stopped to blame me for being natural too.

I had luck and through love I got roots and carry fruits of knowledge and so I think that is what every human must have if he wants to survive and live while he belongs to nature.

The grown knowledge is silent like a heaven fruit
You may think that a storm solving must be acute
After you got brocken had inside large dispute
You become whole of you again, cause you have root

©Susan Afarin

I cooked bean pilow and it's delicious.

For my brother I sent a message if he wants a portion of it.

Today I remembered Rolf.

He enjoyed my cooking and I cook with lust.

If he really loved me I can't know but he was the kindest adult man I've ever experienced.

Cause I have only him and my platonic childhood love as absolutly loyal worthy men in my life.

From the new community I get sometimes messages.

Men in spring are usually only able to see the woman pic and don't read that I could be their mother.

Who needs his mom has to get back home and who searchs for a relationship or a one night stand must find another woman.

I'm so fed up with these charakterless men that I wished me today, if humans would for 1 year just stop feel sexual needs.

We would havd peace on earth and a reduction of population.

When men write the first sentence I know what they want and that is so boring, wasting the precious time through cheap smaltalks to could land in a bed.

They waste my time cause there is no brain or emotions there but a bloody testosteron path.

I read today that Trump got attacked although these american cheap games could be fake I wished deeply in my heart that someone would end his worm life and Musk and other rich parasites behind him also.

Nethanyahoo has a prostata cancer and I wished him the worst methastase.

Hopfully the heads of AfD and the Cancellor of Germany would all get sick and die or get terrored and die.

Oh and above all I wish the whole world the eradication of Mullahs and all terrorists.

So many beautiful flowers, children are paying for their parasite lives and devilness, so that is my sunday praying.

©Susan Afarin

Blues is a game from betrayer for their victims or vice versa.

Let's forget about the past?!!!

Cause the feelings of him were superfacial.

He didn't care about her and wants her back after he betrayed her.

Take my ignorance as my love, cause I respected your freedom and believe me that crime must be seen as a mistake.

So after we droped our animal insticts and had again a couple orgasem together, I will go and make the next mistake cause only through betrayal I will find out your worth again!!!

Did you get the game?!

Yes I am so tender and in love for couple of seconds when I'm raping you while I'm thinking about my revenge from my previous disapointments and my possibly next victims.

Don't cry girl that is nice blues, I love you!!!

...

Teenager should also have dignity so I won't say that blues is for the unstable hormonical longing of kids cause there are also teenagers who are able to think further than their sexual organs.

Romantik blues is for lechers and whores and has no level.

No matter how wonderful their techniq and melody is.

The message of romantic blues is from lechers and liars for the weak unstable, untrustworthy people when it sounds loving.

Aggresive romantic blues is also made by lechers who want to discriminate authentic strong personalities who are able to find out what feelings are true and which belong to trash can.

I'm not religious and even if I had power to could make blues forbidden cause it's for weak morally people, I won't.

But I would let people talk about these shape of superfacial instincts so at least people with class won't be attracted to this outward howling and see the lechers and whores through and don't waste their time for cheap content of music. 

So, I only could say, fuck such a blues.

©Susan Afarin

کنار دریا نشسته بودم.
هوا گرگ و میش بود و ماسه ها بیش از حد نیاز من خنک بودند.
با اینحال پنجه های پاهایم را بیشتر درونشان فرو میبردم، اما با احتیاط، چون ممکن بود پوست حلزونی زیر پاهایم بشکند.
امواج دریا آرام بودند.
نسیم خنکی که با خودشان می‌آوردند پشت گردنم در شال بلندی محصور میشد و پس از مور مور کردن پوستم، حجمی ولرم میشد و خودش را در لباسهایم پنهان می‌کرد.
تا طلوع خورشید هنوز نیم ساعتی مانده بود.
شبحی از دور به من نزدیک شد.
می‌دانستم که از دیار رفتگان است.
وقتی نزدیک شد، دیدم که فروغ فرخزاد است.
از فلاسکی که کنارم بود، چای گرمی برایش ریختم و نگاهمان در هم با مهربانی و دانش پیچید.
به او گفتم:
"کاش به جای من، تو و آیدا زنده بودید."
جرعه ای از چای را نوشید و گفت:
"قدرت تو از هر دوی ما بیشتر است.
من و آیدا را کشتند ولی تو هنوز زنده ای."
لبخندی زدم و گفتم:
"حرفهای تو و آیدا لطیف تر و زنانه تر از من بود.
مردها لطافت شما را راحت تر تخریب کردند."
بعد گفتم:
"بچه که بودم، همیشه فکر میکردم که جوجه اردک زشت هستم و به هیچ جا وصل نمی‌شوم.
حالا بعد از مرارت های زیاد و سؤ استفاده آدمهای بد در سن بالا احساس میکنم که شبیه پیچ هرزی شده ام که به سوراخ هیچ در و دیواری وصل نمی‌شود.
پره های ظریف فلزی ام را آدمها اینقدر در سوراخهای اشتباه مغز خود پیچانده اند که دیگر پیچ نیستم، بلکه شبیه میخ شده ام.
فروغ لبخند زیبایی زد و گفت:
"آدمهایی مثل تو و من و آیدا همیشه میخ بوده اند، صیقل زده و صاف بدون تناوب مکارانه.
وقتی بزدلان تو را پیچ کردند، تو دچار درد بزرگی شدی، انگار که اشعه آفتاب حامله شود.
درد زایمان نور برای همه سخت است.
خصوصا که اشعه زاییده شده، مال تو نیست، بلکه برای جهان باقی میماند، انگار که طفل ات را دزدیده باشند.
فکر نکن که میخ بودن تو حالا تو را از دست درازی دستهای چرب و کثیف دیگران نجات می‌دهد.
آدمها برای ساختن زندگی کوتاه خود روی باد که حتی تصوری از آن ندارند، فقط دیگران را مصرف می‌کنند.
اگر قبلا از آچار و انبر قفلی فرار میکردی، حالا باید از چکش دوری کنی.
پرسیدم:
"فکر میکنم که با اینحال متامورفوز خوبی بود، چون روی شیارهای دردناک وجودم جای دستان خیانت و نیرنگ دیگران مانده بود."
مستقیم در چشمانم زل زد و پرسید:
"گرفتار عشق زمینی هستی؟!"
گفتم:
"اگر منظورت رومانتیک است، نه.
اما برای زمین و محتوی آن هر روز گریه میکنم و فکر می‌کنم عشقی بزرگتر از آن نیست. "
فروغ دستانم را نوازش کرد و گفت:
" تو جزو تبار عاشقان هستی.
اما مثل من نتوانستی روحی هم وزن خودت پیدا کنی که بتوانی عاشق او بشوی.
اما دست از تنبیه کردن خودت بردار.
خوشحال باش که سرنوشت ات را به دست یک خیانتکار نسپردی.
سرمای دروغ و خیانت وقتی واضح است، نمی‌توانی دلت را گول بزنی.
باور کن وقتی عاشق یک دروغ میشوی که به تو پاسخ دلنشین می‌دهد، تحمل خیانت خیلی سخت تر است. "
دانه های اشک بلورین او روی دامن سپیدش می‌ریختند.
محکم بغلش کردم و گفتم:
" تو خود عشق بودی، برای همین هیچ مردی لیاقت تو را نداشت. "

©سوسن آفرین

......

Ich saß am Meer.
Es dämmerte bereits, und der Sand war mir zu kühl.
Dennoch vergrub ich meine Zehen tiefer im Sand, aber vorsichtig, denn ein Schneckenhaus hätte unter meinen Füßen zerbrechen können.
Die Wellen waren ruhig.
Die kühle Brise, die sie mit sich brachten, wurde von einem langen Schal um meinen Nacken umschlossen und, nachdem sie meine Haut gekribbelt hatte, veränderte sich zu einer lauwarmen Masse, die sich in meinen Kleidern verbarg.
Es war noch eine halbe Stunde bis zum Sonnenaufgang.
Ein Geist näherte sich mir aus der Ferne.
Ich wusste, die Gestalt kam aus dem Land der Toten.
Als sie näher kam, sah ich, dass es Forough Farrokhzad war.
Ich schenkte ihr heißen Tee aus der Thermoskanne neben mir ein, und unsere Blicke trafen sich voller Güte und Wissen.
Ich sagte zu ihr:
„Ich wünschte, Du und Aida wärt an meiner Stelle noch am Leben.“
Sie nahm einen Schluck Tee und sagte:
„Deine Stärke ist größer als unsere beider.
Sie haben Aida und mich getötet, aber Du lebst noch.“
Ich lächelte und sagte:
„Deine und Aidas Worte waren sanfter und weiblicher als meine.
Männer haben Eure Sanftmut leichter zerstört.“
Dann sagte ich:
„Als Kind dachte ich immer, ich sei ein hässliches Entlein und nirgends dazugehörig.

Jetzt, nach so viel Bitterkeit und Misshandlung durch böse Menschen in meinem Alter, fühle ich mich wie eine abgenutzte Schraube, die in kein Loch in einer Tür oder Wand passt.“
Die Menschen haben meine zarten Metallklingen so sehr in die falschen Löcher ihrer Gehirne gedreht, dass ich keine Schraube mehr bin, sondern ein Nagel." Forough lächelte wunderschön und sagte:
„Menschen wie Du, ich und Aida waren schon immer Nägel, glatt poliert, ohne jede listige Veränderung.
Als die Feiglinge Dich verdrehten, littest Du sehr, als wäre ein Sonnenstrahl schwanger.
Die Geburt eines Lichts ist für jeden schmerzhaft.
Besonders, weil der geborene Strahl nicht Dir gehört, sondern der Welt bleibt, als wäre Dein Kind gestohlen worden.
Glaube nicht, dass Dich das Dasein als Nagel nun vor den schmierigen und schmutzigen Händen anderer Menschen schützen wird.
Die Menschen beuten andere nur aus, um ihr kurzes Leben auf dem Wind zu gründen, den sie sich nicht einmal vorstellen können.
Wenn Du früher vor Schraubenschlüsseln und Zangen geflohen bist, solltest Du jetzt Hämmer meiden.“
Ich fragte:
„Ich glaube, es war eine gute Metamorphose, denn die schmerzhaften Spuren, die Verrat und Täuschung anderer in mir hinterlassen haben, sind verschwunden.“
Sie sah mir direkt in die Augen und fragte:
„Bist Du in irdischer Liebe gefangen?!“
Ich sagte: „Wenn Du romantische Liebe meinst, nein.
Aber ich weine jeden Tag um die Erde und alles, was sie birgt, und ich glaube, es gibt keine größere Liebe als diese.“
Forough streichelte meine Hände und sagte:
„Du gehörst zu den Nachkommen der Liebenden.
Aber wie ich konntest Du keine Seele von Deinem Kaliber finden, in die Du Dich hättest verlieben und verschmelzen können.
Hör auf, Dich selbst zu bestrafen.
Sei froh, dass Du Dein Schicksal nicht einem Verräter überlassen hast.
Wenn die Kälte der Lügen und des Verrats deutlich wird, kannst Du dein Herz nicht täuschen.
Glaub mir, wenn man sich in eine Lüge verliebt, die einem eine angenehme Antwort gibt, ist es viel schwerer, Verrat zu ertragen."
Ihre kristallklaren Tränen fielen auf ihren weißen Rock.
Ich umarmte sie fest und sagte:
„Du warst die Liebe selbst, deshalb hat Dich kein Mann verdient.“

©Susan Afarin

......

I sat by the sea.
It was already getting dark, and the sand was too cold for me.
Nevertheless, I dug my toes deeper into the sand, but carefully, for a seashell might have broken beneath my feet.
The waves were calm.
The cool breeze they carried was enveloped by a long scarf around my neck and, after tickling my skin, transformed into a lukewarm mass that remained hidden within my clothes.
There was still half an hour until sunrise.
A ghost approached me from a distance.
I knew the figure came from the land of the dead.
As she drew nearer, I saw that it was Forough Farrokhzad.
I poured her hot tea from the thermos beside me, and our eyes met, filled with kindness and knowledge.
I said to her,
"I wish you and Aida were still alive in my place."
She took a sip of tea and said:
"Your strength is greater than both of ours.
They killed Aida and me, but you are still alive."
I smiled and said,
"Your and Aida's words were gentler and more feminine than mine.
Men more easily destroyed your gentleness."
Then I said,
"As a child, I always thought I was an ugly duckling and didn't belong anywhere. Now, after so much bitterness and abuse from wicked people in this age, I feel like a worn-out screw that won't fit any hole in a door or wall.
People have twisted my delicate metal blades so far into the wrong holes of their brains that I'm no longer a screw, but a nail."
Forough smiled beautifully and said,
"People like you, Aida, and I have always been nails, polished smooth, without any cunning alteration.
When the cowards twisted you, you suffered greatly, as if a sunbeam were pregnant.
The birth of a light is painful for everyone.
Especially because the born ray doesn't belong to you, but remains with the world, as if your child had been stolen."
Don't think that being a nail will now protect you from the greasy and dirty hands of other people.
People only exploit others to build their short lives on winds they can't even imagine.
If you used to run from wrenches and pliers, you should avoid hammers now.
I asked:
"I think it was a good metamorphosis, because the painful marks left on me by the betrayal and deception of others have disappeared."
She looked me straight in the eye and asked:
"Are you trapped in earthly love?!"
I said:
"If you mean romantic love, no.
But I weep every day for the earth and all that it holds, and I believe there is no greater love than that."
Forough stroked my hands and said:
"You belong to the offspring of lovers.
But like me, you could not find a soul of your caliber with whom you could fall in love and merge.
Stop punishing yourself.
Be glad you didn't leave your fate to a traitor.
When the coldness of lies and betrayal becomes clear, you can't deceive your heart. Believe me, when you fall in love with a lie that gives you a pleasant answer, it's much harder to bear betrayal."
Her crystal-clear tears fell onto her white skirt.
I hugged her tightly and said,
"You were love itself, that's why no man deserved you."

©Susan Afarin

Bild: Prime Video, Good Boy

I saw a movie yesterday, called "Good boy" .
Scenes and stars were not special, but the story.
A rich famous man dated a normal superficial girl.
He seemed to be very shy, for much women maybe attractive but he had a dog, which was a masculine human but wore a dog costume.
The girl was disappointed and confused as she saw this dog and this being obvious how a human imitated a dog.
Although she had spent the night with the man, she couldn't even let an explanation from him, but left him alone and turned back in her flat.
As her roommate found out who the man was she convinced the superficial girl that was an special case and such a possibility she shall not miss!
Till one day the dog dared to say her, that the man, the owner is a psych and she is in danger.
The man found the dialog between them out, killed the dog and at the end, she was the dog herself, a feminine human who wore a dog costume!
It was a very macabre and morbid movie.
Still it rememberd me on what is happened to me.
With the difference that I was in love and not like the girl after his fame and money.
The wrong friend who had to be my patient stone, was irritated that I'm too rude to such a personality!!!
For him, I hid his existence but one day I was very upset about him, that he didn't respect me and I was like a subject whenever he wanted, he came or went and wanted me to understand the nature of his job and I talked about him only to this wanna be a friend, my respected master.
She could better English and has convinced me that I have to understand his importance!!!
She was before always nice to me and I trusted her.
But she fell herself in love with him and turned to my worst enemy.
I couldn't believe that a married woman in the age of my mom could be so dumb and accepted her dumb advices.
As I told him that one other person knows about us, his vanity took a revenge with sarcasm and he said, so please tell all your friends and family that we are a pair.
I was in love and had the pink glasses on.
He took me as obvious although he was my one and only.
I don't want to talk about this dark past.
I've lost this master friendship, cause she was too dumb and superfacial and brought me pain in her envy and jealousy.
I've lost also another wrong friend but now I know that she was very greedy and as she found out, that I part with him, she let me in a very bad shape down.
Back to the movie, I think that the most powerful people are psychs.
Even when they say that they search for love, they want to break a person to be their pet and prove the theory that the whole world is ugly like themselves.
They think that all people with normal social status want their fame and money.
They are maybe their whole life in the darkness of their own soul and the most people pay attention to them cause they want to have something material from them.
But rarely there are also people like me who search for true love and are that much drowned in love that they get blind and can't see which monster they adore.
I wore the dog costume many years even after I parted, cause my heart couldn't do anything else.
If you have a clear soul, no matter how long you endured the pain and got adopted to it and how strong you wanted someone, you see yourself in the mirror in this bloody costume, put it off, spread your wings and fly away.

©Susan Afarin

You only wasted me, Joseph.
Once to begin you said, I'm a woman who needs jewels and gold.
It's true.
But not the way you thought.
You are greedy in every regard so you blamed me as if I would want your money.
Now I know that is your only wealth.
And people who are financially wealthy think like goblins.
You sing about love but would die for one cent.
That is also one of the biggest reason why you mostly are alone.
What you need is something for free and so the soul quality of your life is like a beggar.
Please don't waste my time.
All things what you send me won't bring me to take you back again.
Tell the whole world that you are a victim.
It's true, but not in the way you claim.
You destroy the lives of beautiful people to could have more things.
You are the victim of your greed, soul blindness, arrogance and competition.
I gave you the last gift.
To could lie about how we parted.
Your whole life is artificial so keep this lie too.
My need is not what people think about me, I'm not like you.
I want to have a good conscious and be with my own soul in harmony.
My whole effort towards you was always therfore, if I made a mistake and hurt you, while you searched ways to destroy me for your revenge on Sandy.
We won't see each other.
We won't ever meet.
I hope with the permission that you could make again a new lie song I did everything possible for your vanity and greed.
Don't snow in my life again.
You will forever be unwelcome.

©Susan Afarin

Since yesterday I'm again hacked.
For using the word terrorist?!
Blaming the Chancellor as Hitler?!
Or saying in a comment that monster mullahs at cost of Iranian helped and made orient safer for Arab nations?!
I hate this show of democracy which is sortet and allowed by dictators.
Mullahs are as ugly as Netanyahu and all Zionists with their criminal Islam.
They are executing, raping, torturing Iranian since 47 years and no one ever cared.
They bring profit to Europe countries with taking sanctions against Iranian and buying weapon from them.
Mullahs were loving to USA and Israel too.
They were also the direct whores of Putin.
The only folks they hate are Iranian.
You are allowed to say the truth in half democracy but it brings nothing.
Cause who has financial wealth will always win, if through war, lies, democracy propaganda, whatever.

©Susan Afarin

الان ویدیویی از سلمان رشدی دیدم که آدم‌ها را به نوشتن داستان ترغیب می‌کرد.
در هفته من چندین داستان مینویسم و در سال صدها.
آن را به دو زبان دیگر هم ترجمه میکنم.
این نیاز درون من است، هیچوقت اسم خودم را نویسنده و شاعر نگذاشتم.
در ماه چندین متن برای ترانه ها مینویسم، یا ترانه جدیدی می‌سازم ولی اسم خودم را خواننده، موزیسین و ترانه ساز نمیگذارم، چون اینها خواست درون من هستند.
دقیقا این کار را با نقاشی هم میکنم.
ادعای هنرمند بودن ندارم، حتی اگر از برخی که نامی دارند کارهای بهتری انجام داده باشم.
دنیا آمدم که زندگی کنم و یاد بگیرم.
دانش ام را به هر کس که نیاز داشت بخشیدم.
چه آن را به نام خود فروخت، چه از روی حسادت نام مرا لکه دار کرد.
این طبیعت من است.
به من چه که حسادت و حرص و آز، درون برخی انسانها را مثل پنیر سوراخ کرده ست.
امروز کلیپی دیدم که در آن مردی از شخصیت قدرتمند و با کلاس مردم فلسطین میگفت اما او این قدرت را به تحصیلات آنها مربوط کرد.
خیلی از انسانهای با کلاس تحصیل کرده اند ولی از دید من تحصیلات لازمه شرافت و کلاس انسانی نیست، بلکه به زیبایی آن میفزاید.
ترامپ یک خوک بی‌شعور و بدون تحصیلات است ولی مهم این نیست که او دانشگاه نرفته ست، بلکه خوک بودن اوست که زندگی انسان ها را روی کره زمین به جهنم تبدیل کرده ست.
از سوی دیگر صدراعظم آلمان دانشگاه هم رفته ست ولی کلاس او مثل یک انسان غارنشین باقی مانده ست.
از زمان دانشگاه، دوستان زیادی برایم باقی نماندند.
چون خیلی از انسانها متاسفانه تحصیلات را به عنوان جایگزین شرافت و کمال انسانی می‌بینند.
دوستانی که از دانشگاه برایم باقی ماندند، همه متواضع و با شخصیت هستند و دوستی آنها را بر مبنای مدرک دانشگاهی آنها انتخاب نکردم.
این در خصوص شهرت و پول هم صدق می‌کند.
پول چه فایده ای دارد وقتی خوک بی کلاسی مثل ماسک به اندازه بقیه مردم جهان آن را دارد ولی جز کثافت و لجن برای کره زمین نیاورده ست.
شهرت چه فایده ای دارد وقتی یک بچه باز مشهور برای آزار و تجاوز و خوردن گوشت کودکان معصوم از آن استفاده می‌کند.
نه.
بدون شعور اجتماعی، تحصیلات به کلاس و شخصیت هیچکس اضافه نمی‌کنند.
از زمان ماندن من روی زمین چیز زیادی باقی نمانده ست.
دلم میخواست عظمت شعور انسانی را در این قرن تجربه میکردم ولی این قرن به افول انسانیت منتهی شد.

©سوسن آفرین

......

Ich habe gerade ein Video von Salman Rushdie gesehen, in dem er Menschen zum Geschichtenschreiben ermutigt.
Mehrere Geschichten pro Woche und Hunderte im Jahr schreibe ich.
Übersetzt werden sie auch in zwei weitere Sprachen.
Das ist ein inneres Bedürfnis; ich habe mich nie als Schriftsteller oder Dichter bezeichnet.
Monatlich schreibecich mehrere Liedtexte oder komponiere neue Lieder, aber ich bezeichne mich nicht als Sänger, Musiker oder Liedermacher, denn das sind meine innersten Wünsche.
Genauso verfahre ich mit der Malerei.
Ich behaupte nicht, ein Künstler zu sein, auch wenn ich bessere Werke geschaffen habe als manch einer, der einen Namen hat.
Zum Leben und Lernen bin ich geboren.
Mein Wissen habe ich mit jedem geteilt, der es brauchte.
Ob sie es nun unter ihrem eigenen Namen verkauften oder meinen Namen aus Neid beschmutzten.
Das ist meine Natur.
Es geht mich nicht an, dass Neid und Gier manche Menschen innerlich wie Käse durchdrungen haben?
Heute sah ich einen Clip, in dem ein Mann vom kraftvollen und eleganten Charakter des palästinensischen Volkes sprach, diese Stärke aber auf deren Bildung zurückführte.
Viele Menschen mit Klasse sind gebildet, aber meiner Meinung nach ist Bildung keine Voraussetzung für Menschenwürde und Klasse, sondern trägt vielmehr zu deren Schönheit bei.
Trump ist ein ungebildetes Schwein, aber es ist nicht wichtig, dass er nicht studiert hat, sondern dass er ein Schwein ist, das das Leben der Menschen auf Erden zur Hölle gemacht hat.
Der deutsche Bundeskanzler hingegen hat studiert, aber seine Klasse ist immer noch die eines Höhlenmenschen.
Von meiner Studienzeit sind nicht viele Freunde übrig geblieben.
Denn leider sehen viele Menschen Bildung als Ersatz für Würde und menschliche Vollkommenheit.
Die Freunde, die ich von der Uni habe, sind alle bescheiden und umgänglich, und ich habe ihre Freundschaft nicht aufgrund ihrer Hochschulabschlüsse gewählt.

Das Gleiche gilt für Ruhm und Geld.
Was nützt Geld, wenn ein niveauloses Schwein wie Musk so viel davon hat wie der Rest der Welt, aber nichts als Dreck und Schmutz auf den Planeten gebracht hat? Was nützt Ruhm, wenn ein bekannter Kinderschänder ihn benutzt, um unschuldige Kinder zu missbrauchen, zu vergewaltigen und ihr Fleisch zu essen?
Nein.
Ohne soziale Kompetenz trägt Bildung weder zur Klasse noch zum Charakter bei. Mir bleibt nicht mehr viel Zeit auf Erden.
Ich würde gerne die Größe der menschlichen Klasse in diesem Jahrhundert erleben, doch dieses Jahrhundert führte zum Niedergang der Menschheit.

©Susan Afarin

.....

I just watched a video of Salman Rushdie encouraging people to write stories.
I write several stories a week and hundreds a year.
They are also translated into two other languages.
It's an inner need; I've never called myself a writer or poet.
I write several song lyrics or compose new songs every month, but I don't call myself a singer, musician, or songwriter, because these are my deepest desires.
The same with painting.
I don't claim to be an artist, even though I've created better works than some who have a name.
Born to live and learn.
I've shared my knowledge with anyone who needed it.
Whether they sold it under their own name or tarnished my name out of envy.
That's my nature.
It's none of my business that envy and greed have permeated some people like cheese.
Today I saw a clip in which a man spoke of the powerful and elegant character of the Palestinian people, but attributed this strength to their education.
Many classy people are educated, but in my opinion, education is not a prerequisite for human dignity and class, but rather contributes to their beauty.
Trump is an uneducated pig, but it's not important that he didn't go to university, but that he's a pig who has made life on earth hell.
The German Chancellor, on the other hand, went to university, but his class is still that of a caveman.
Not many friends from my university days have survived.
Because, unfortunately, many people see education as a substitute for dignity and human perfection.
The friends I have from university are all humble and easy to get along with, and I didn't choose their friendship based on their degrees.
The same goes for fame and money.
What good is money if a classless swine like Musk has as much of it as the rest of the world, but has brought nothing but filth and depravity to the planet?
What good is fame if a notorious child molester uses it to abuse, rape, and eat innocent children?
Without social skills, education contributes neither to class nor to character.
I don't have much time left on Earth.
I would have liked to witness the greatness of the human class in this century, but this century has led to the decline of humanity.

©Susan Afarin

You can not love people who always prefer to you the whole world and their business
Also not who have a terrible vanity-arrogance-betrayal illness
And also who caused you pain for his joy and profit, craved your dying as witness
I forgive what ever is possible, but all above deserve no forgiveness

©Susan Afarin

When you are vocated to be a nice healing nurse
You treat people worthy, don't expect them a reverse
It's not depended on whom they are nor on their purse
But don't waste much time for the unworthy with your verse

©Susan Afarin

The Wall ! !دیوار
It's a wall, it's a wall, it's a wall,
It's a wall that it does not have anything behind it,

They have covered the top of the wall as black eyebrows,

The sun does not rise through it any more,

It's a bird, it's a bird, it's a bird,
It's a bird that is frustrated of its own flying,
Yesterday's hand has fastened the root of its wing,
Even tomorrow does not occur to its memory,

One day during summer time, there was a house which the sun used to spread above its roof,

An old fig tree which used to be in the garden was watching all my childhood,

It's a song, it's a song, it's a song,
It's a song that has been backlogged in my heart,

It's a drop of tear that drips on the guitar,
Ultimately when all those will be handled by this one,

It's a swamp, it's a swamp, it's a swamp,
It's a swamp in the body from the oblivion,
It's a light that is dying out,
The flame will not come on again, you are trying in vain,

One day during summer time, there was a house which the sun used to spread above its roof,

An old fig tree which used to be in the garden was watching all my childhood,

It's a wall, it's a wall, it's a wall,
It's a wall that it does not have anything behind it,

They have covered the top of the wall as black eyebrows,
The sun does not rise through it any more,

It's a bird, it's a bird, it's a bird,
It's a bird that is frustrated of its own flying,
Yesterday's hand has fastened the root of its wing,
Even tomorrow does not occur to its memory.

© 2008-2026 LyricsTranslate.com

I always have left people when they were wrong and betrayed me but I was in my whole life from no one ever left

Who has only arrogance, pride and vanity as life content is a poor person, let him keep on lies and theft

©Susan Afarin

Having a nice side for people whom you love, without your protecting shell is the greatest gift you could give your family and true friends.
Through this side you let people come close to you, and you enclose them in to your heart.
When you let unworthy and wrong people come closer to this side of you, you endanger yourself.
Wrong people abuse you and drag your loyalty, love, adoring, apprroval in the mud of their own shortcomings and limbos.
Take good care of your nice heart and ignore the hiss of dangerous snakes who want to fool you again.
You know what love and respect is, don't waste them on the unworthy.
After all the crimes the person whom you have left has only one problem, that he wants to say he has left you for your best!
He destroyed your life and wants to claim that he was nice but for your best he had to let you go.
Give him this pitty gift, "Yes, you have left me!!!"
Go and be proud and happy and try your little half feelings on someone who is one sided like you.
I remember as you came again after I have left you only to say, that you have left me.
You think I miss you?!
No, I don't, cause not even one atom class, honor and love was what you have shared with me.
I wish you will find a levelless woman who takes your arrogance as honor but I will never be this brain amputated woman again for you.
Love is something you feel and has not with arrogance and wrong promises and changing the truth to do.
I got a very big gift from my sister for my birthday.
She filled a big cardboard with so many nice things that I like.
That is one of them a necklace.
Love in every regard must feel like home, if family, friend, partner.
The coldness and arrogance which you spread bring only distance and disgust.
From you I always got discriminations, fooling, teasing, disrespect, abuse and betrayal as gift.
So I give you all the ugliness you gave me over years and your wished sentence that "You have left me."
But this lie will also not calm you, cause lies maybe give us a wrong mask under other people but at least when we are alone, we feel the truth inside and forced realities won't sooth us.
Take the lie and let my social media in peace.

I felt right now something new in me.

You were at no point the man whom I loved.

That was my own imagination about a classy man I always wished in my heart, but this imagination is the opposite of you.

He has class, is loving and kind, fair, peaceful, generous, down to earth...

It was my fault.

Cause I can't expect a little spoiled boy be a ripe classy man. 

You still run after me to have this wrong confess that you have left me to could heal your previous wounds.

You get the sentence, You have left me.

OK?!

In a world of destroying and ugliness you gave me as gift, it could fit and I'm happy if this lie will help you coming further.

I see how wrong I was, you are a little boy inside and I'm not only years older, I'm thousands of years older than you.

Play your tasteless games with little girls who follow you and never again dare to come closer to a real dame cause you will not be able to survive the truth.

I loved you so much and I'm wondered how I could let me go so far for a lie.

I can't forgive nor forget your crimes.

But I hope you got now everything you need for your vanity.

I can't wish you the best but I hope that my generous heart will do it at some point.

Go your own way, Joseph.

Don't have the feeling you missed something.

I am a meal that only a classy man could digest, so you didn't lose anything which you could need.

©Susan Afarin

Bild: IMP Awards

دیشب فیلم در، محصول 2009 آلمان را نگاه کردم.
مدس میکلسن هنرپیشه فوق العاده ای ست و من هیچوقت فیلم مزخرفی از او ندیدم ضمن اینکه داستان فیلم هم خیلی جالب است.
مردی که بخاطر هوس جسمانی مرتب به زنش خیانت می‌کند و زندگی خانوادگی شان را تخریب کرده ست، بابت بوالهوسی دیگری با یکی از زنان همسایه، دختر هشت ساله اش را در خانه تنها می‌گذارد و بچه بخاطر سانحه کوچکی در استخر میفتد و غرق می‌شود.
بخاطر مرگ دخترک قسمت خیانت او ابعاد وحشتناک تری هم می‌گیرند و نه تنها زنش که دیگر هیچ دلیلی برای ماندن ندارد، را از دست می‌دهد، بلکه با درد تنها گذاشتن و مرگ بچه اش شبیه به قتل غیر عمد، با وجدانش 5 سال می‌جنگد.
عاقبت وقتی زنش توی صورتش به او می‌گوید که هیچ راهی برای تسلی دادن به او ندارد، چون او بخاطر یک لذت آنی کثیف و احمقانه بزرگترین هدیه زندگیش را با دست خودش نابود کرده ست، به انتها می‌رسد.
او به استخر قدیمی باز می‌گردد و خودش را در آن پرت میکند، تا بمیرد.
قبل از مردنش، برادر زن او از خفگی نجاتش میدهد، در حالیکه او یک لحظه قبل از مرگ جسمانی اش، دخترش را می‌بیند و بعد هم او را به شکل یک پروانه آبی رنگ دنبال می‌کند و نهایتا بعد از عبور از راه عجیبی میان طبیعت و یک تونل مخوف به دری می‌رسد.
وقتی در را می‌گشاید، به پنج سال پیش برمی‌گردد و همان لحظه را تجربه می‌کند که دخترش در آب افتاده ست و اینبار می‌تواند دخترش را نجات دهد.
اما او با ورژن پنج سال پیش خودش درگیر می‌شود و ناخواسته او را می‌کشد.
نمی‌خواهم تمام فیلم را تعریف کنم.
او نهایتا با ورژن پنج سال پیش زن خودش آشتی می‌کند و موفق می‌شود که زن و دخترش را از همان در عجیب به آینده بفرستد و خودش با ورژن جدید زن اش در پنج سال پیش، جلوی استخر می‌نشینند و اینجا فیلم تمام می‌شود.
من از چندین زن شنیده ام که بخاطر بچه هایشان مردان خیانتکار خود را طرد نکرده اند.
برای این قسمت هیچ توافقی نمیبینم.
فکر نمی کنم همه زنها چنین مردانی را تحمل کنند، اگر از نظر اجتماعی قدرت جدایی دا‌شته باشند.
در جوامع مذهبی و سنتی گاه خیانت مردان یک چیز بدیهی ست و زنان حتی عادت به خیانت دارند و برایشان کافی ست که مرد آنها را از نظر احساسی به فواحش خود ترجیح بدهد.
من اگر بچه هم داشتم، و به خیانت شوهرم پی میبردم، بچه را زیر بغلم میزدم و او را ترک میکردم.
دختر بزرگ خانواده بودن، قدرت زیادی می‌خواهد.
در واقع اغلب این دختران هم پدر و مادر هستند و هم خواهر و برادر برای تک تک افراد خانواده.
هیچ دلیلی در جهان خیانت را مستدل نمی‌کند و درب منزل را باید برای همیشه به روی آنها بست.
در آن قسمت فیلم که او شانس دومی پیدا کرد و توانست دخترش را از خفگی نجات بدهد، اشکهایم می‌ریختند.
من قدرت جلوگیری از قتل آیدا را نداشتم ولی همیشه احساس گناه میکنم.
درست است که فقط یک فیلم بود.
اما پیش خودم گفتم، جهان چقدر بی رحم است.
به یک خیانتکار شانس دوم داده می‌شود ولی به قربانی هیچوقت هیچ شانسی داده نمی‌شود.
دلم میخواست، این در را پیدا میکردم و میمردم ولی میتوانستم آیدا را لحظه ای در آغوشم بگیرم و نجاتش دهم.

©سوسن آفرین

.....

Gestern Abend habe ich den Film „Die Tür“ gesehen, einen deutschen Film aus dem Jahr 2009.
Mads Mikkelsen ist ein großartiger Schauspieler, und ich habe noch nie einen schlechten Film von ihm gesehen.
Außerdem war die Geschichte des Films sehr interessant.
Ein Mann, der seine Frau aus reiner Lust immer wieder betrügt und das Familienleben zerstört hat, lässt seine achtjährige Tochter allein zu Hause, weil er eine Affäre mit der Nachbarin hat.
Das Kind fällt bei einem kleinen Unfall in den Pool und ertrinkt.
Durch den Tod des kleinen Mädchens nimmt sein Betrug noch schrecklichere Ausmaße an.
Er verliert nicht nur seine Frau, die keinen Grund mehr hat zu bleiben, sondern kämpft auch fünf Jahre lang mit seinem Gewissen, mit dem Schmerz des Alleinseins und dem Tod seines Kindes, was einer fahrlässigen Tötung gleichkommt.
Als seine Frau ihm schließlich ins Gesicht sagt, dass sie ihn nicht trösten kann, weil er das größte Geschenk seines Lebens für einen Moment schmutziger und dummer Lust mit eigenen Händen zerstört hat, kehrt er zum alten Teich zurück und stürzt sich hinein, um zu sterben.
Doch bevor er stirbt, rettet ihn sein Schwager vor dem Ertrinken.

Einen Augenblick vor seinem Tod sieht er seine Tochter und folgt ihr in Gestalt eines blauen Schmetterlings.
Nach einem seltsamen Pfad zwischen Natur und einem furchterregenden Tunnel erreicht er schließlich eine Tür.
Als er die Tür öffnet, reist er fünf Jahre zurück und erlebt denselben Moment, als seine Tochter ins Wasser fiel.
Diesmal gelingt es ihm, sie zu retten.
Doch er trifft auf sein jüngeres Ich von vor fünf Jahren und tötet ihn versehentlich.
Ich möchte den ganzen Film nicht beschreiben.
Er versöhnt sich schließlich mit der Version seiner Frau von vor fünf Jahren und schafft es, seine Frau und Tochter durch dieselbe seltsame Tür in die Zukunft zu schicken.
Er sitzt mit der neuen Version seiner Frau von nach fünf Jahren am Pool, und hier endet der Film.
Ich habe von mehreren Frauen gehört, die ihre untreuen Ehemänner ihren Kindern zuliebe nicht verlassen haben.
Dem kann ich nicht zustimmen.
Ich glaube nicht, dass alle Frauen solche Männer tolerieren würden, wenn sie die gesellschaftliche Macht hätten, sich zu trennen.
In religiösen und traditionellen Gesellschaften ist die Untreue von Männern manchmal eine Selbstverständlichkeit, und Frauen sind sogar an Untreue gewöhnt. Es genügt ihnen, dass ein Mann sie emotional seinen Geliebten vorzieht.
Hätte ich Kinder und hätte von der Untreue meines Mannes erfahren, hätte ich das Kind unter den Arm genommen und ihn verlassen.
Älteste Tochter zu sein, erfordert viel Kraft.
Tatsächlich sind die meisten dieser Mädchen für jedes einzelne Familienmitglied gleichzeitig Eltern und Geschwister.
Nichts auf der Welt rechtfertigt Untreue, und die Tür zum Haus sollte für immer vor ihnen verschlossen bleiben.
In der Szene des Films, in der er eine zweite Chance bekam und seine Tochter vor dem Ersticken retten konnte, war ich zu Tränen gerührt.
Ich konnte Aidas Mord nicht verhindern, aber ich fühle mich immer schuldig.
Es stimmt, es war nur ein Film.
Aber ich dachte bei mir: Wie grausam die Welt doch ist.
Ein Verräter bekommt eine zweite Chance, doch ein Opfer nie.
Ich wünschte, ich könnte diese Tür finden und sterben, aber ich könnte Aida noch einen Moment in meinen Armen halten und sie damit retten.

©Susan Afarin

.......

Last night I watched the film "The Door," a German film from 2009.
Mads Mikkelsen is a great actor, and I've never seen a bad film of his.
Furthermore, the story of the film was very interesting.
A man who repeatedly cheats on his wife for pure lust and has destroyed his family life leaves his eight-year-old daughter home alone because he's having an affair with the neighbor.
The child falls into the pool in a minor accident and drowns.
With the little girl's death, his infidelity takes on even more horrific dimensions.
He not only loses his wife, who no longer has any reason to stay, but also struggles for five years with his conscience, the pain of loneliness, and the death of his child, which amounts to manslaughter.
When his wife finally tells him to his face that she can't comfort him because he has destroyed the greatest gift of his life with his own hands in a moment of filthy and foolish lust, he returns to the old pond and throws himself in to die.
But before he dies, his brother-in-law saves him from drowning.
A moment before his death, he sees his daughter and follows her in the form of a blue butterfly.
After a strange path through nature and a terrifying tunnel, he finally reaches a door.
When he opens the door, he travels back five years and relives the same moment his daughter fell into the water.
This time, he manages to save her.
But he encounters his younger self from five years ago and accidentally kills him.
I don't want to describe the whole film.
He eventually reconciles with the version of his wife from five years ago and manages to send his wife and daughter through the same strange door into the future.
He sits by the pool with the new version of his wife from five years later, and that's where the film ends.
I've heard of several women who didn't leave their unfaithful husbands for the sake of their children.
I can't agree with that.
I don't think all women would tolerate such men if they had the social power to leave.
In religious and traditional societies, male infidelity is sometimes taken for granted, and women are even accustomed to it.
It is enough for them that a man emotionally prefers them to his lovers.
If I had children and were informed about my husband's infidelity, I would have taken the child in my arms and left him.
Being the eldest daughter takes a lot of strength.
In fact, most of these girls are both parents and siblings to every single member of the family.
Nothing in the world justifies infidelity, and the door to the house should remain closed to them forever.
I was moved to tears by the scene in the film where he got a second chance and was able to save his daughter from suffocating.
I couldn't prevent Aida's murder, but I always feel guilty.
It's true, it was just a movie.
But I thought to myself: How cruel the world is.
A traitor gets a second chance, but a victim never does.
I wish I could find that door and die, but I could hold Aida in my arms for just one more moment and save her.

©Susan Afarin

دست خدا به راحتی جان کودکان و بزرگسالان بی گناه را می‌گیرد ولی در گرفتن جان هیولاهای پیر این جهان که دایناسورهایی فرتوت، خطرناک با بیماری‌هایی مثل آلزایمر، انسانخواری، تجاوز و کشتار کودکان است، درنگ میکند.
امروز پس از دیدن یک کلیپ از وزیر فاسد انرژی و اقتصاد اول فکر کردم، کاش یک سایت وجود داشت که در آن همه مردم آلمان، سیاستمداران فعلی را بایکوت می‌کردند.
هیچکس از آنان عکس نمی‌گرفت، با آنها حرف نمیزد و مصاحبه نمی‌کرد.
بایکوت کامل پارلمان.
کاش میشد آنارشیسم ندیده گرفتن پیشه میکردیم.
وقتی وزرا و صدراعظم توی دوربین در صورت آدمها نگاه می‌کنند و با زبان کثیف خود، دروغ می‌گویند، کاش ما شوی آنها را تحریم میکردیم؟!
چه میشد؟!
ایده های من خوب هستند، چون همیشه چند سال بعد از گفتن حرفهایم، مردم به آن پی می‌برند، مثل قاتل بودن نتان یاهو.
ولی دیر است و من قدرت اجرایی ندارم.
فانتزی هایم و ایده هایم در هر زمینه ای، همه بوسیله دیگران مصرف می‌شوند و من به این موضوع عادت دارم و دیگر برایم مهم نیست که ایده هایم دزدیده میشوند، بلکه فقط آرزو میکنم این ایده ها به شکل درستی اجرا شوند.
چه در هنر و موزیک، چه در کلام و سیاست.
آنهایی که از خلاقیت هایم دزدیدند و به من فحش هم دادند، برای همیشه منفور باقی خواهند ماند، چون چهره کریه واقعی آنها را هیچوقت فراموش نخواهم کرد.
اما وقتی ایده ها بتوانند از طریق دیگران سازندگی بیاورند، حتی بدون بردن اسم من، مهم نیست.
این خوب است که چیزی در این جهان در حال مرگ تغییر مناسب ایجاد کند.
اما امروز با خودم فکر کردم که کاش چند تروریست خیلی زبل هم صفحه مرا می‌دیدند و به جای اینکه قصد کشتن من و آدمهای بی گناه دیگر را بکنند، شبیه فیلم‌های هالیوودی مثل بروس ویلیس پیدا می‌شدند و در مخ معیوب ملاها، مزدوران آدمکش مثل سپاه و بقیه تروریست ها، پولدارهای مثل ماسک و بیل گیتس و بزوس، ترامپ، نتان یاهو، پوتین، مرتز و وزرای کثیف و ضد انسانی شان یک گلوله خالی می‌کردند.
امروز از ته دل آرزوی مرگ این آشغال ها را دارم.

©سوسن آفرین
......

Die Hand Gottes nimmt unschuldigen Kindern und Erwachsenen leicht das Leben, zögert aber, die alten Monster dieser Welt zu bestrafen – verkommene, gefährliche Dinosaurier mit Krankheiten wie Alzheimer, Kannibalismus, Gewalttäter und Kindermörder.
Nachdem ich heute einen Clip des korrupten Energie- und Wirtschaftsministerin gesehen hatte, dachte ich als Erstes: Ich wünschte, es gäbe eine Website, auf der alle in Deutschland die aktuellen regierenden Politiker boykottieren würden. Niemand würde sie fotografieren, mit ihnen sprechen oder ihnen Interviews geben. Ein vollständiger Boykott des Parlaments.
Ich wünschte, wir könnten Ignoranz-Anarchismus praktizieren.
Wenn Minister und Kanzler den Menschen vor laufender Kamera ins Gesicht lügen und sich in ihrer schmutzigen Sprache ausdrücken, wünschte ich, wir würden ihre dreckige sarkastischen Shows boykottieren!
Was wird denn passieren?!
Meine Ideen sind meistens gut, weil die Leute immer erst ein paar Jahre später davon erfahren, wie zum Beispiel, dass Netanjahu ein Mörder ist.
Aber dann ist es zu spät, und ich habe selbst keine Macht, sie umzusetzen.
Meine Fantasien und Ideen in allen Bereichen werden von anderen vereinnahmt, und ich bin daran gewöhnt.
Es ist mir mittlerweile egal, ob meine Ideen gestohlen werden; ich wünsche mir nur, dass sie richtig umgesetzt würden.
Ob in Kunst und Musik oder in Rede und Politik.
Diejenigen, die meine Werke gestohlen und mich verflucht haben, werden für immer bei mir gehasst werden, denn ich werde ihre wahren, hässlichen Gesichter nie vergessen.
Aber wenn Ideen durch andere konstruktiv genutzt werden können, selbst ohne meinen Namen zu nennen, spielt das keine Rolle.
Es wäre gut, wenn in dieser sterbenden Welt wenigstens etwas Gutes bewirkt wird.
Heute dachte ich mir, ich wünschte, ein paar richtig fiese Terroristen würden meinen Texte sehen und anstatt zu versuchen, mich und andere Unschuldige zu töten, wie Bruce Willis in Hollywoodfilmen erscheinen und den Mullahs, den mörderischen Söldnern der Revolutionsgarden und anderen Terroristen, den Reichen wie Musk, Bill Gates und Bezos, Trump, Netanjahu, Putin, Merz und ihren korrupten und unmenschlichen Ministern eine Kugel in ihren kriminell verdrehten Köpfe jagen.
Heute wünsche ich mir von ganzem Herzen, dass diese Abschaumtypen sterben.

©Susan Afarin

......

The hand of God easily takes the lives of innocent children and adults, yet hesitates to punish the old monsters of this world—degenerate, dangerous dinosaurs with diseases like Alzheimer's, cannibalism, violent criminals, and child murderers.
After seeing a clip of the corrupt Minister of Energy and Economic Affairs today, my first thought was: I wish there were a website where everyone in Germany could boycott the current politicians in power.
No one would photograph them, speak to them, or give them interviews.
A complete boycott of parliament.
I wish we could practice ignorance anarchy.
When ministers and chancellors lie to people's faces on live television and use their foul language, I wish we would boycott their filthy, sarcastic shows!
What will happen?!
My ideas are usually good because people only find out about them a few years later, like, for example, that Netanyahu is a murderer.
But then it's too late, and I have no power to implement them either.
My fantasies and ideas in all areas are appropriated by others, and I'm used to it.
I no longer care if my ideas are stolen; I only wish they were properly implemented. Whether in art and music or in speech and politics.
Those who stole my work and cursed me will forever be hated by me, for I will never forget their true, ugly faces.
But if ideas can be used constructively by others, even without mentioning my name, that doesn't matter.
It would be good if at least some good could be done in this dying world.
Today I thought to myself, I wish that some truly nasty terrorists would see my writing and, instead of trying to kill me and other innocent people, appear like Bruce Willis in Hollywood movies and put a bullet in the criminally twisted heads of the mullahs, the murderous mercenaries of the Revolutionary Guard and other terrorists, the rich like Musk, Bill Gates and Bezos, Trump, Netanyahu, Putin, Merz and their corrupt and inhumane ministers.
Today, I sincerely wish that these scumbags would die.

©Susan Afarin

Bild: Goodmann Gallery

چندین بار در مطالبم نوشته ام که من سلطنت و خانواده پهلوی را دوست ندارم و از دید من آنها قابلیت حکومتی ندارند.
اما رفتار یک ایرانی احمق که دیروز به او رنگ پاشید را محکوم میکنم.
چپ. یا مجاهد، کارش احمقانه بود.
اگر به دستهای پدر رضا پهلوی خون چسبیده ست، این جرم خود او نیست.
ضمن اینکه ساخت و پاخت مرتز با ملاها خیلی کثیف تر است.
آنها به هیولاهای خونخوار حکومت ایران احترام می‌گذارند، تا نفت و بنزین ارزان‌تر داشته باشند و برای کلکسیون ترامپ بچه باز و مجنون اورانیوم غنی شده را از ایران ضبط کنند.
در این فاصله پشت قتل عام های نتان یاهو، این روانی بچه کش، ایستاده اند و مواضع ضد انسانی و قتل عام های او را حمایت می‌کنند.
پاییز که بیاید، حزب قهوه ای برنده خواهد شد.
دلیل اصلی آن بی کفایتی و عدم لیاقت مرتز به عنوان احمق ترین و خونخوار ترین صدراعظم آلمان بعد از هیتلر است.
اس پ د با کوآلیسیون خود، خودش را ضعیف کرد و حالا هم طرفداران سوسیالیسم و دموکراتی باورشان را از دست داده اند و هم اگر چند نفر معدود انسان شریف جزو س د او بودند، آنها هم به طرفداری از حزب قهوه ای پرداخته اند.
بزرگترین اشتباهات سیاسی ما انسانهای معمولی اجتماع، اینست که فقط تا جلوی بینی خود را می‌بینیم و دنبال مطالب خودمان هستیم و هر حزبی با مطلب مورد علاقه ما جور در بیاید، او را انتخاب میکنیم و افسار زندگی را به دست دروغگو ها می‌دهیم.
از دید من تنها راه نجات آلمان، همبستگی و کوآلیسیون جدید بین اس پ. د، چپ ها و سبزها با هم است.
آنها باید اختلافات خود را کنار بگذارند و انگ مذهبی را هم ندید بگیرند و با اسلام تبلیغ نکنند.
بلکه برای انسانهای مقیم آلمان آستین بالا بزنند.
مشکل اما اینجاست که دوباره بین هم رقابت می‌کنند.
الان برای اینکه آلمان به سمت فاشیسم و تخریب زندگی قشر متوسط نرود، رفتن مرتز و کوآلیسیونی که نام بردم واجب است وگرنه از پاییز به بعد، فقط خارجی‌ها نیستند که در کوره های آدم سوزی میسوزند، یا به کشورهای در حال جنگشان باز پس داده می‌شوند که آلمان هم تسلیحات به آنها فروخته ست، بلکه دموکراسی خواهد مرد، ژورنالیسم و هنر نابود خواهند شد.

©سوسن آفرین

....

Ich habe in meinen Artikeln schon mehrfach geschrieben, dass ich die Monarchie und die Familie Pahlavi ablehne und sie meiner Meinung nach nicht regierungsfähig sind.
Aber ich verurteile das Verhalten eines dummen Iraners, der gestern Reza Pahlavi mit Farbe beschmiert und beleidigt hat.
Ob ein Kommunist oder ein Mujahid, seine Aktion war dumm.
Auch wenn Blut an den Händen von Reza Pahlavis Vater geklebt hat, ist es nicht sein eigenes Verbrechen.
Merz Pakt mit den Mullahs ist derweil viel schmutziger.
Sie respektieren die blutrünstigen Monster der iranischen Regierung, um billigeres Öl und Benzin zu bekommen und angereichertes Uran aus dem Iran für für die Sammlungen Trumps, dieser Kinderschänder und Geisteskranken zu beschlagnahmen.
Gleichzeitig stehen sie hinter den Massakern Netanjahus, dieses Kindermörders und Psychopathen, und unterstützen seine unmenschlichen Positionen und Massaker.
Wenn der Herbst kommt, wird die braune Partei gewinnen.
Der Hauptgrund dafür ist Merz Inkompetenz und seine Unwürdigkeit als dümmster und blutrünstigster Kanzler Deutschlands seit Hitler.
Die SPD hat sich mit ihrer Koalition selbst geschwächt, und nun haben sowohl die Anhänger des Sozialismus als auch der Demokratie ihr Vertrauen verloren.
Und falls es in der CDU Partei überhaupt noch ein paar anständige Menschen gab, unterstützen auch diese nun die braune Partei.
Die größten politischen Fehler von uns, den einfachen Bürgern, sind, dass wir nur das sehen, was direkt vor unserer Nase liegt, unsere eigenen Ziele verfolgen, die Partei wählen, die uns am meisten belügt, und die Zügel unseres Lebens Lügnern überlassen.
Meiner Meinung nach kann Deutschland nur durch Solidarität und eine neue Koalition aus SPD, Linken und Grünen gerettet werden.
Sie sollten ihre Differenzen beiseitelegen, die religiöse Stigmatisierung weg lassen und nicht den Islam predigen.
Stattdessen sollten sie sich für die Menschen in Deutschland engagieren, Migranten angeschlossen.

Das Problem ist, dass sie wieder miteinander konkurrieren.
Damit Deutschland nicht in den Faschismus abgleitet und die Lebensgrundlagen der Mittelschicht zerstört werden, ist der Rücktritt von Merz und der von mir erwähnten Koalition unerlässlich.
Andernfalls werden ab Herbst nicht nur Ausländer in Krematorien verbrannt oder in ihre kriegführenden Länder zurückgeschickt, an die Deutschland ebenfalls Waffen verkauft hat, sondern auch die Demokratie, Journalismus und Kunst werden zerstört.

©Susan Afarin

.....

I have written several times in my articles that I reject the monarchy and the Pahlavi family and, in my opinion, they are unfit to govern.
But I condemn the behavior of a stupid Iranian who smeared paint on and insulted Reza Pahlavi yesterday.
Whether a communist or a mujahideen, his action was stupid.
Even if there was blood on the hands of Reza Pahlavi's father, it is not his own crime.
Meanwhile, Merz's pact with the mullahs is much dirtier.
They respect the bloodthirsty monsters of the Iranian government in order to obtain cheaper oil and gasoline and to seize enriched uranium from Iran for the collections of Trump, these child molesters and lunatics.
At the same time, they stand behind the massacres of Netanyahu, this child murderer and psychopath, and support his inhumane positions and massacres. When autumn comes, the brown party will win.
The main reason for this is Merz's incompetence and his unworthiness as the dumbest and most bloodthirsty chancellor of Germany since Hitler.
The SPD has weakened itself with its coalition, and now both supporters of socialism and democracy have lost their trust.
And if there were any decent people left in the CDU, they too are now supporting the brown party.
The biggest political mistakes we, the ordinary citizens, make are that we only see what's right in front of us, pursue our own goals, vote for the party that lies to us the most, and leave the reins of our lives to liars.
In my opinion, Germany can only be saved through solidarity and a new coalition of the SPD, the Left Party, and the Greens.
They should put aside their differences, drop the religious stigmatization, and stop preaching Islam.
Instead, they should get involved for the people in Germany and join forces with migrants.
The problem is that they are competing with each other again.
To prevent Germany from sliding into fascism and the livelihoods of the middle class from being destroyed, the resignation of Merz and making the new coalition I mentioned is essential.
Otherwise, starting this fall, not only will foreigners be cremated or sent back to their warring countries, to which Germany has also sold weapons, but democracy, journalism, and the arts will also be destroyed.

©Susan Afarin

فیلمی از پسر جوان ایرانی دیدم، که حکومت شکنجه اش کرده بود.
او را کور کرده بودند و دستهایش را قطع کرده و پوست صورتش را در حد غیر قابل تشخیصی سوزانده بودند.
با اینحال او جلوی دوربین بود و می‌گفت که مرا به چه تهدید میکنید، مگر چیزی هم از من باقی مانده ست.
او لبخند میزد و این حرفها را میگفت و من با خودم فکر میکردم، مگر کسی در ایران اینترنت دارد؟!
نکند این فیلم جعلی باشد؟!
از سوی دیگر اگر جعلی نباشد، این تفکر من زشت ترین چهره من خواهد بود، که به چنین موجود بردبار و قدرتمندی اتیکت مشکوک زده ام.
در پست دیگری خواندم که انگار جهان از سال 2019 به بعد دیگر احساس واقعی زندگی را ندارد.
کورونا، جنگ، حالا جنگ جهانی...
به مادرم فکر کردم که پس از رفتن او در سال 2019، طعم زندگی برای همیشه تغییر کرد و من زیر این جمله را امضا میکنم.
ویدئوهای کوتاه زیادی را نگاه کردم که در آن چه زن و چه مرد، همه از قدرت زنانی می‌گفتند که بعد از ایثار و فداکاری، مردان بی لیاقت را ترک کرده اند.
احساس درونم در این خصوص، بی نیازی بود.
حتی دیگر نیاز به تایید خوب بودن و درستکاری ام را ندارم.
من به قدرت‌های واقف هستم و زمانی که در ذهنم یک سوال را مطرح کردم، فهمیدم که من حداقل از این طوفان مهلک که آن را عشق نامیده بودم، گذشته ام.
سوالم این بود، فکر کن که به او شانسی بدهی و او باز گردد، به چه درد تو می‌خورد، مردی که جز بی احترامی و زجر برایت معنایی نداشته و رختخوابش را با هر مادینه دیگری می‌تواند تقسیم کند و پس از سواستفاده حیوانی از تو در هر زمینه ای، اسمت را هم بخاطر داشتن یک اسم در این اجتماع افراد مهم و مشهور که از آن لجن میبارد، با وقاحت تمام به کثافت کشیده و با آن پول بیشتری کسب کرده است.
چون اگر هم برگردد، جای او فقط می‌تواند سطل آشغال خانه باشد.
کلیپی را دیدم که در آن زنی میخواست به زنان دیگر یاد بدهد، چگونه مرد بدی را که آنان ترک کرده اند و یا او آنها را ترک کرده است، دوباره به دست آورند!!!
چرا باید کسی که لیاقتش بستن در خانه ات به روی اوست، با حیله و فریب به بازگشت ترغیب کنی.
چنین رابطه ای که ارزش تف هم نداشته، با مکر دوباره زنده کنی؟!
اینگونه جهان فکری چقدر کثیف است.
من هنوز هم به اینکه انسانهای واقعی هنوز در جهان زیست می‌کنند، باور دارم، چون اینقدر خوشبخت هستم که بخشی از این جواهرات ذهنی خانواده و دوستان من هستند.

©سوسن آفرین

......

Ich sah einen Film über einen jungen iranischen Mann, der von der Regierung gefoltert wurde.
Man hatte ihn geblendet, ihm die Hände abgehackt und sein Gesicht bis zur Unkenntlichkeit verbrannt.
Und doch stand er vor der Kamera und fragte: „Womit bedroht ihr mich? Ist denn überhaupt noch etwas von mir übrig?“
Er lächelte, während er das sagte, und ich dachte bei mir:
Hat denn überhaupt irgendjemand im Iran Internet?!
Könnte dieser Film gefälscht sein?!
Andererseits, wenn er echt ist, wäre dieser Gedanke mein hässlichstes Zeugnis: dass ich einem so toleranten und starken Wesen einen verdächtigen Stempel aufgedrückt habe.
Ich las in einem anderen Beitrag, dass die Welt seit 2019 anscheinend den Bezug zur Realität verloren hat.
Corona, Krieg, jetzt der Weltkrieg …
Ich dachte an meine Mutter, deren Tod 2019 meinen Lebenssinn für immer veränderte, und unterschreibe diesen Satz.
Ich sah mir viele kurze Videos an, in denen Männer und Frauen über die Stärke von Frauen sprachen, die sich selbstlos aufopferten und unwürdige Männer zurückließen.
Innerlich dachte ich, dass dies nicht mal nötig sei.
Ich brauche nicht einmal mehr die Bestätigung meiner Güte und Rechtschaffenheit. Ich bin mir meiner Mächte bewusst, und als ich mir die Frage stellte, wurde mir klar, dass ich zumindest diesen tödlichen Sturm, den ich Liebe genannt hatte, überstanden hatte.
Meine Frage war:
Was bringt es Dir, ihm eine Chance zu geben?
Er kommt zurück.
Ein Mann, der Dir nichts als Respektlosigkeit und Leid gebracht hat, mit jeder anderen Frau das Bett teilen kann und Dich bestialisch misshandelt hat, Deinen Namen schamlos in den Dreck gezogen hat, nur weil er in dieser Gesellschaft von Wichtigen und Berühmten einen Namen hat, aus der der Dreck nur so quillt, und für seinen kriminellen Handlungen auch noch mehr Geld verdient hat.

Denn wenn er zurückkommt, gehört sein Platz nur noch in den Mülleimer.
Ich habe einen Clip gesehen, in dem eine Frau anderen Frauen zeigen wollte, wie sie ihren Ex-Partner zurückgewinnen können!
Warum sollte man jemanden, der es nur verdient, hinter der Tür des eigenen Zuhause zu sein, überlisten und ihn zur Rückkehr bewegen?
Wie verdorben ist diese Art von Gedankenwelt?
Ich glaube immer noch, dass es immer noch wahre Menschen gibt, denn ich habe das große Glück, einige dieser intellektuellen Juwelen zu meiner Familie und meinen Freunden zählen zu dürfen.

©Susan Afarin

.......

I saw a film about a young Iranian man who was tortured by the government.
He was blinded, his hands were chopped off, and his face was burned beyond recognition.
And yet he stood before the camera and asked:
"What are you threatening me with?
Is there anything left of me?"
He smiled as he said this, and I thought to myself: Does anyone in Iran even have internet access?!
Could this film be fake?!
On the other hand, if it's real, this thought of mine would be my ugliest testament: that I've branded such a tolerant and strong person with suspicion.
I read in another article that the world seems to have lost touch with reality since 2019.
Corona, war, now world war…
I thought of my mother, whose death in 2019 changed my purpose in life forever, and I wholeheartedly agree with this statement.
I watched many short videos in which men and women spoke about the strength of women who selflessly sacrificed themselves and left behind unworthy men.
Inside, I thought this wasn't even necessary.
I no longer need confirmation of my goodness and righteousness.
I am aware of my powers, and when I asked myself the question, I realized that I had at least survived this deadly storm I had called love.
My question was: What good will it do you to give him another chance?
He'll come back.
A man who has brought you nothing but disrespect and suffering, who can sleep with any other woman, who has brutally abused you, who has shamelessly dragged your name through the mud simply because he has a name in this society of the important and famous, a society overflowing with filth, and who has even earned more money for his criminal acts.
Because if he comes back, his place will only be in the trash.
I saw a video where a woman tried to show other women how to win back their ex-partner!
Why would you try to trick someone who only deserves to stay behind the door of your own home and try to get him to come back?
How corrupt is this kind of mindset?
I still believe that true human beings exist, because I am incredibly fortunate to count some of these intellectual gems among my family and friends.

©Susan Afarin

Monsters are 2 sorts.

The first ones want to eat the whole world and become ruling politicians.

For kicking them out you need a revolution.

The second sort are the narcissts who terrorize the people in their enviornment.

If they are your family members you are done.

But if they are wrong friends or your partner, you have to kick them out of your life and ignore them.

©Susan Afarin

I think that I really got the core of the problem.

A narcisst will have everything and still stays dissatisfied.

You as a nice kind person will neither help him to become human nor you could be a friend of him.

He is damned to solitude.

It is something absolutly different as choosing solitude.

With the first sign, that he doesn't care about you but wants you to understand him, kick him out.

He is a parasite.

You will only lose yourself and die if you are kind to a monster

Cause no monster could ever be nice, but he holds all for his conster

©Susan Afarin

I would laugh if it was not that much sad, the narcisst told me that's also the sign of love, that he now will from my life disappear!
As he was the greatest part of my life, he prefered the world to me, now a new game as if he were infection of middle ear
I wish him not the same soul crime, cause his body and soul would probably die, but I wish him no worthy woman as souvenir
I'm back to my own body, I can only be nice but I've learned, never trust monsters, I dedicate me for good as volunteer

©Susan Afarin

He said, I love you but I can't talk about my feelings and you must stay hidden, cause I'm superior and polarizing. Stay on automatic door, so every time it gets open or close, you break your nose, knees, hands and so I could laugh at you and believe you are my own clown and are faithful!
Infact he never said these but did it. Now he is regreting or not?!
It doesn't matter to me anymore.
I was never a clown but a lover.
He must find a real cheap clown for his life or play himself the clown to feel joy.
Sarcastic people has a low personality, cause they feel much shortcomings but try to hide it through abusing other people as inferior to could feel better.
Although they are at most inferior themselves.
I am silent cause I have touched the reality inside me and decided to invest my tender feelings for strong and loving personalities if family, friends or new people who could be worthy carrying the name, friend.

©Susan Afarin

I saw an Iranian superstar by doc right now.

This dame sings folklore.

She was so nice.

We talked together while waiting and her being humble fascinated me.

Such souls are beautiful.

I don't talk to every celebrity.

He/She must have class.

©Susan Afarin

Dedicated to my Irismann/Mirzadeh Eshghi

Cover Karaoke, Amin Bani, Afsoos, Vaghti mikhandi, still when you laugh, Susan Afarin

Cover, still when you laugh, (Alas)

The lyrics of the song still, when you laugh, Toraj Shaabankhani
Vocals: Amin Bani

Your eyes are still like a stary night
Seeing you is still like a rebirth for me

I still feel that the world laugh, when you are laughing
Sitting with you is still worth the whole world

But alas, it is too late to want you
But alas, my heart doesn't calm down with not wanting you

As a flower from your porch got withered and collapsed
A sad dew hung from the corner of my eyes

As a flower from your porch got withered and collapsed
A sad dew hung from the corner of my eyes

The distance between you and me is like the distance between the garden and the view
The distance between you and me is like the distance between the fish and the sea

But alas, it is too late to want you
But alas, my heart doesn't calm down with not wanting you

Source: song text reference (melotext _ melotext.ir)
Translation:©Susan Afarin

Bilder: Pinterest, Pixels, Skyforum, Flickr, IStock, Visgoon, Tamasha

Bild: Instagram

I have still no wifi and it's unbelievable in 21.century, such disability.

I had to stay by my first providor.

I'm angry therfore that no one do anything.

I saw a couple hints about how sorry he is.

That he misses his mom!!!ME!!!

My ears are filled with every sort of discriminations which is existing on this earth.

I hated me long for letting him abuse and betray me.

But there is no forgiveness and not one ray af beauty that I could miss.

I miss my own imagination about a beautiful man in my mind.

And I miss the dreams of Mirzadeh Esghi.

Because I think I have lost the captivity being able to see a man without having prejudices.

Solitude will help me hopfully to digest this ugly part of my life.

Time didn't heal my pain but my own analysis about what makes a human worthy.

Don't believe in his crocodile crying rain
Just move on, remember his causing pain

©Susan Afarin

Diskriminierung ist schon längst überschritten, dann fangen wir doch ruhig an mit Tötungen, diese gefährliche Nilgänse

Danach wird uns viel leichter vorkommen, wenn wir beginnen, Migranten zu töten, nichts könnte uns abhalten, keine Bremse

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

I thought right now, how egotistical I am with my not working wifi. Iran has since many weeks no wifi. And if people buy a white card it will be heard from mullahs. 

I could read or paint, but I worked today too much in the basement and have a back ache.

I had to think about my childhood and how we enjoyed life withouth digital world.

Then I thought about this community that is based on meeting people in live with common interests. 

Still they need this digital app to could find each other for a common interesting hobby.

How many people are hanged, tortured to death, raped in prisons of Iran and how many become homeless and are starving, lost their jobs...

Today I thought about the ugly hurting sentence of my exhusband, who said I enjoy the pain!

With such people you should not even make a smaltalk let alone marry them and live years together.

At that time I got only angry and disappeared, not to scream.

If I would meet him as unknown again, I would say, I try to focus on life, to stop dying only for your joy in this moment and if you think I'm the only one you are damned wrong but the world is ruled  by people like you.

©Susan Afarin

So many things are depended on Wifi!

Again me and something new.

I think that it won't be solved cause I think the power outlet

is not compatible with the new device.

How I hate such troubles.

Today a very young man in the new community wanted my number.

He knows that I don't search for partners and says that he also wants just friendship.

He is nice but I am so often bitten that I see only snakes in all ropes.

So if I see people in real and feel they are kind then I give them my number.

I saw a clip, a man said if his girlfriend wants him to remove all social media, he will do it!

If she wants to control his phone, he will give it to her and if she needs his passwords she will get it.

These distrusts has killed me and it was so bothering in my case and every app meant that I am a slut.😔

I gave him all of my passwords, the life turned to dessert and he overdrew even my bank account.

Never again I will trust a man who has a PTBS and wants to control and destroy my life for his ego.

Never.🐑

©Susan Afarin 

*The truth is, I wanted another song of Googoosh, but it had no translation. The song about "People".

No, I'm not in love.

But today I have no wifi and can't use my another devices to could copy.

I hate techniq problems and the only thing I could do, is waiting.

😕

Cover Googoosh, The glassy night

We need each other
Like sleep for a crazy
Like soil for the wheat
Like water for the dessert

We need each other
We need each other

We need each other
Like other people for us
Like water for a fish
Like air for human
(Like Eve for Adam)

We need each other
We need each other

If one day our hands would stay away from each other
The glassy night wouldn't break
Out of this infinite glassyness would a cardboard sun rise

Our hands mourn for being seperated
Alleys would get dark and silent

The smell of exile will spread everywhere
All doors would be opened to loneliness
All our streets, which reached the sun
Would be unending like darkness

We need each other
We need each other

(Translation ©Susan Afarin)

Bilder: Pinterest, Gedankenwelt, Etsy, Visgoon
Karaoke: Village

Being playful, fooling, sarcastic, teasing...

All of these has nothing to do with love.

Love is beautiful, kind, generous.

The flatulance of perverted brains who are not able to be honest makes all this shit.

Nothing is more important than honesty, being authentic and true, no matter in which relationship.

If we want to play with the soul of someone then the tricks are maybe correct.

But a healthy mind won't make deceite and also not being fooled.

Even a naive person who sees the people beautiful like he is inside will leave decietful people, cause all these theaters are loveless and levelless.

Ich sah ein Clip über Beziehungen, wie eine Frau drei Sätze sagen sollte, damit sie einen Mann an sich fest binden kann!!!
Was ist der Sinn einer romantischen Beziehung, die auf Theater, Hinterlist und Spielchen beruht, wo bleibt die Ehre dann
Wenn wir eine liebe Herkunft Familie haben, darin gibt es doch auch keine Spielchen, Sarkasmus, ob und ab und wann
Wir spielen heutzutage wie eine dumme Spinne, weben drum herum, um klug gemein zu sein, ob Frau oder Mann

©Susan Afarin

......

I saw a clip about relationships, about how a woman should say three sentences to keep a man to her!!!
What's the point of a romantic relationship based on theatrics, deceit, and games? Where's the honor then?
If we have a loving family, there are no games or sarcasm there, are there, maybe, now and then?!
These days, we play like a silly spider, weaving around to be cleverly mean, whether woman or man.

©Susan Afarin

Translation of the Persian part

The light of the lantern is full of sorrow
The sea is wet with tears and blood
People's lives pass in the shadows

Pain and death are not over
The war of greed for money is not over
The quality of life didn't get over the quality of ants life

Beauty is much easier
But it's is much harder for humans
He winds the straight path
Then he says that means higher intelligence

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

I don't mourn on him anymore nor over my wrong friends.

Cause he let only bad memories and these wrong friends for whom I was the best friend have sold me for an unknown person and let me down.

For him I mourned too long although he didn't deseve any single second of it.

But I realized it truly for a couple weeks as I saw his true ugly face deeply inside and I felt how wrong he is and wrong people can't attract me at all added to I had to die so often for such an ungreatful monster.

So I removed even the good memories about my wrong friends.

Some say, you could keep the good memories but the reality is that I see the ugly heads of the betrayer and these common beautiful times, even when I was honest must be removed cause I want to remove the whole of them like a rotten fruit.

Being in groups for same interests, continue learning new things help me.

I surly heared of a couple psychological's advices but the real help was me myself.

What I miss is my own wasted energy, time and feelings.

Infact only time is wasted, cause I grew and my heart is still strong despite pain and troubles.

I have cried for his betrayal and crimes loud in my site without the help of anyone, absolutely alone
Wrong friends who were jealous of me despite of such damned hell only cause of his outwards, have also betrayal shown
My own family has rejected him and I was too ashamed being alive at all and even to my bone
I couldn't get healing cause of my feelings and his continuous harrassmants while he made more fame for his throne
I've died inside thousands of times but not one person was on my side, just cause he is celebrity, me Unknown
I hated me and him so long, till I found my own strength back, he became my worst past, I loved me on my own

©Susan Afarin

Own text for Michael Nyman Piano

نور فانوس پر غمه
اشک دریا خیس خون و تره
زندگی آدما تو سایه میگذره

درد و مرگ تموم نشد
جنگ حرص پول بس نشد
کیفیت زندگی از مورچه رد نشد

زیبایی که راحت تره
واسه آدم بس سختره
راه راست و پیچ میزنه
بعد میگه هوش برتره

Human prefered the shadows
Avoided depth, followed the shallows
And he let nature defeat with his hate arrows

Pain and death made alliance
War became his compliance
Life quality has died for his cheap science

Beauty is so much easier
But he chose the sleazier
Politician and vizier
Down with, air gets breezier

©Susan Afarin

.....

Translation of the Persian part

The light of the lantern is full of sorrow
The sea is wet with tears and blood
People's lives pass in the shadows

Pain and death are not over
The war of greed for money is not over
The quality of life didn't get over the quality of ants life

Beauty is much easier
But it's is much harder for humans
He winds the straight path
Then he says that means higher intelligence

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

خانمی در یک سایت نوشته بود، که در نزدیکی ما مردی طعمه مسموم مثل تله کار گذاشته ست!
چه جور تفکری پشت این کار هاست؟!
که سگ و گربه ها بمیرند؟!
از طرفی حقوق حیوانات در آلمان از خارجی ها بیشتر است و از طرفی گاه خودشان کارهایی را می‌کنند که مسلمانان تند رو انجام می‌دهند.
کمد لباسم را کمی مرتب کردم و این خیلی کار سختی بود.
با اینکه جاز کولی ها را گوش کردم، تا با ریتم موزیک حواسم از حجم کار پرت بشود.
لباسهایم دو سایز متفاوت برای چاق و لاغر شدنم در فصول متفاوت هستند و خیلی از قطعات آن خاطره هستند.
لباسهایی که مادرم بافته، یا آیدا کادو داده و حتی لباس‌های کهنه مادرم که آنها را هر وقت دلم تنگ می‌شود، میپوشم.
اما چند قطعه را هم یافتم که از دوستان قدیمی کادو گرفته بودم، که تبدیل به دشمن شدند.
از بچگی توجه کردن و با آرامش کار کردن برایم خیلی سخت تر است تا تند کار کردن.
بهار انرژی می‌آورد، گرچه من این انرژی را مدیون چند چیز متفاوت هستم.
مهمتر از همه خداحافظی واقعی با آدمی بود که چندین سال فجیعانه زندگیم را مختل کرده بود، حتی اگر سهم خودم را هم حساب کنم، که مصمم رفتارنکردم و این اجازه را به او دادم.
امروز ویدیویی دیدم که انگار برخورد من را زیر سوال می‌برد.
در این ویدئو که هنرپیشه مشهوری که نامش را نمی‌دانم، چون فیلم‌های اکشن بازی می‌کند، و من علاقه ای به اینگونه فیلم‌ها ندارم، از سوی مردی گفته می‌شد که کول است.
او می‌گوید که سکوت او و بی‌تفاوت بودنش، نشانه عشق او به زنی بوده ست که مثل من روحیه آتشین داشته.
در خصوص این آدم چیزی نمی‌دانم، چون همانطور که گفتم، اسمش را هم نمی‌دانم و اصولا زندگی شخصی سلبریتی ها برایم مهم نیست، بلکه فقط اگر هنرمند هستند و کارشان برایم جالب است، کارهایشان را میبینم و می‌شنوم.
کسی که روحیه آتشین دارد را نمی‌شود به آب بودن دعوت کرد.
نه اینکه بخواهم از تندخویی‌ام دفاع کنم.
اما بسیاری از مردان راه آسان را انتخاب می‌کنند و سرد می‌مانند، گرچه اگر اشتباه آنها وجود نداشت، این دعوا اصلاً اتفاق نمی‌افتاد.
برخی از ایده های روانشناسی بر علیه شخصیت درون انسان هستند.
به تو می‌گویند آرام باش و سکوت کن، وقتی در حال انفجار هستی.
من شاید محل را ترک کنم و در اطاق خودم منفجر شوم، یا زیر دوش، یا وقتی نقاشی میکنم.
اما اینکه روحیه من به آدمی دیگر تبدیل شود، چیزی ناممکن است.
راجع به بروس لی و نظر او راجع به آب چند روز پیش نوشته ام.
حرف او در این خصوص تشویق تزویر است، با اینکه خیلی دوستش دارم.
خود را با محیط تطبیق دادن تا میزانی امکان پذیر است که شخصیت مان لطمه نبیند.
ویدئوی دیگری را هم دیدم که به نظر خیلی قدرتمند و خاص بود.
در آن امواج دریا به صخره ها می‌خوردند و مردی میگفت که اگر صخره ها در راه آب نباشند، آب صدایی تولید نخواهد کرد.
بدون سختی کشیدن در زندگی انسان‌ها می‌توانند تبدیل به هیولا بشوند، چون درد دیگران را نمیفهمند و تجارب زندگی برای ساختن شخصیت آدمها مهم است.
اما مگر برای خود آب تولید صدا چه فرقی دارد.
این ما آدمها هستیم که صدای برخورد آب به سنگ و صخره را می‌توانیم دوست داشته باشیم.
ترجمه آن به زندگی آدمها، خیلی ترسناک است.
دلم می‌خواهد بدانم، آدمهایی که زیر بمب و جنگ و دیکتاتور زندگی میکنند، نظرشان راجع به این صدا چیست؟!
از قرار آدمهایی که نیاز به شنیدن فریاد مظلومان را دارند، از صدای زجر و مرگ دیگران لذت می‌برند.

©سوسن آفرین

....

Eine Frau schrieb auf einer Website, dass ein Mann in unserer Nähe mehrere Giftfallen auf der Straße aufgestellt hatte!
Was für eine Denkweise steckt dahinter?!
Dass Hunde und Katzen sterben sollen?!
Einerseits werden Tierrechte in Deutschland höher bewertet im Vergleich zu Ausländern, andererseits tun sie manchmal Dinge, die radikale Muslime tun.
Ich habe meinen Kleiderschrank ein wenig aufgeräumt, und es war sehr schwierig. Ich habe dabei Gypsy-Jazz gehört, um mich vom Arbeitsstress abzulenken.
Meine Kleidung habe ich in zwei verschiedenen Größen, je nach Jahreszeit, ob ich zu- oder abnehme, und viele Stücke sind Erinnerungsstücke.
Kleidung, die meine Mutter gestrickt hat, oder die mir Aida geschenkt hat, und sogar die alten Kleider meiner Mutter, die ich trage, wenn ich sie vermisse.
Aber ich sortierte auch ein paar Stücke aus, die ich von alten Freunden geschenkt bekommen hatte, die zu Feinden geworden waren.

Seit meiner Kindheit fällt es mir viel schwerer, konzentriert und ruhig zu arbeiten als schnell.
Der Frühling bringt Energie, obwohl ich diese Energie verschiedenen Dingen verdanke.
Vor allem aber war es ein endgültiger Abschied von einem Menschen, der mein Leben über Jahre hinweg auf tragische Weise durcheinandergebracht hat, auch wenn ich meinen Anteil daran mitrechne, dass ich nicht entschlossen gehandelt und ihm freie Hand gelassen habe.
Heute sah ich ein Video, das meine Herangehensweise infrage zu stellen schien.
In diesem Video bezeichnete ein Mann sein Schweigen in der Beziehung bei Konflikten als cool und ein Zeichen der Liebe, wenn er das Feld verlässt.
Er ist ein bekannter Schauspieler, dessen Namen ich nicht kenne, weil er in Actionfilmen mitspielt und ich mich für solche Filme nicht interessiere.
Er sagte, sein Schweigen und seine Gleichgültigkeit seien ein Zeichen seiner Liebe zu einer Frau mit einem feurigen Temperament wie mir.
Ich weiß nichts über diese Person, denn wie gesagt, ich kenne nicht einmal seinen Namen und interessiere mich nicht wirklich für das Privatleben von Prominenten. Ich sehe und höre mir nur ihre Arbeit an, wenn sie Künstler sind und ich ihre Arbeit interessant finde.
Jemand mit einem feurigen Temperament kann nicht eingeladen werden, sich zum Wasser umzuwandeln.
Nicht, dass ich mein starkes Temperament verteidigen will.
Aber viele Männer machen sich das leicht und bleiben kalt, obwohl ohne ihren Fehler das Drama nicht einmal passiert wäre.
Manche psychologischen Vorstellungen widersprechen der inneren Persönlichkeit eines Menschen.
Sie raten einem, ruhig zu bleiben, obwohl man kurz vor dem Ausrasten steht.
Ich könnte den Ort verlassen und in meinem Zimmer, unter der Dusche oder beim Malen explodieren.
Aber es ist unmöglich, dass sich meine Seele in eine andere Person verwandelt.
Vor ein paar Tagen schrieb ich über Bruce Lee und seine Ansicht über Wasser. Seine Worte in diesem Falle fördern Heuchelei, obwohl ich ihn sehr mag.
Man kann sich der Umgebung nur so weit anpassen, dass die eigene Persönlichkeit nicht Schaden nimmt.
Ich sah auch ein anderes Video, das sehr eindrucksvoll und besonders wirkte.
Darin schlugen die Wellen des Meeres gegen die Felsen, und ein Mann sagte, dass das Wasser keinen Laut von sich geben würde, wenn die Felsen nicht im Weg wären!
Ohne Leid im Leben können Menschen zu Monstern werden, weil sie den Schmerz anderer nicht verstehen, und Lebenserfahrungen sind wichtig für die Charakterbildung.
Aber was macht es für einen Unterschied für Wass selbst, ob es Geräusche erzeugt?
Sondern wir Menschen können das Geräusch von Wasser, das auf Felsen und Steine ​​trifft, lieben.
Diese Übertragung auf das Leben der Menschen ist beängstigend.
Ich möchte wissen: Was denken die Menschen, die unter Bomben, Kriegen und Diktaturen leben, über dieses Geräusch?
Offenbar genießen manche die Schreie der Unterdrückten, das Geräusch von Leid und Tod anderer.

©Susan Afarin

.....

A woman wrote on a website that a man near us had set up several poison traps on the street!
What kind of mindset is behind that?!
That dogs and cats should die?!
On the one hand, animal rights are valued more highly in Germany compared to foreigners, on the other hand, they sometimes do things that radical Muslims do.
I tidied up my wardrobe a bit, and it was very difficult.
I listened to gypsy jazz while I did it to distract myself from work stress.
I have my clothes in two different sizes, depending on the season, whether I gain or lose weight, and many pieces are keepsakes.
Clothes that my mother knitted, or that Aida gave me, and even my mother's old dresses that I wear when I miss her.
But I also sorted out a few pieces that I had received as gifts from old friends who had become enemies.
Since childhood, I've found it much harder to work with focus and calm than to work quickly.
Spring brings energy, although I owe that energy to various things.
Above all, it was a final farewell to someone who had tragically disrupted my life for years, even though I acknowledge my own role in not acting decisively and giving him free rein.
Today I saw a video that seemed to challenge my approach.
In this video, a man described his silence during conflicts in a relationship as cool and a sign of love, a way of walking away.
He's a well-known actor whose name I don't know because he's in action movies, and I'm not interested in those kinds of films.
He said his silence and indifference were a sign of his love for a woman with a fiery temperament like mine.
I know nothing about this person because, as I said, I don't even know his name and I'm not really interested in the private lives of celebrities.
I only watch and listen to their work if they are artists and I find their work interesting.
Someone with a fiery temper can't be invited to turn into water.
Not that I'm defending my own fiery temper.
But many men take the easy way out and remain cold, even though without their mistake, the drama wouldn't have happened at all.
Some psychological ideas contradict a person's inner personality.
They advise you to stay calm even when you're about to explode.
I could leave the place and explode in my room, in the shower, or while painting.
But it's impossible for my soul to transform into another person.
A few days ago, I wrote about Bruce Lee and his view on water.
His words in this case promote hypocrisy, even though I like him very much.
One can only adapt to the environment to the extent that one's own personality is not harmed.
I also saw another video that seemed very impressive and special.
In it, the waves of the sea were crashing against the rocks, and a man said that the water wouldn't make a sound if the rocks weren't in the way!
Without suffering in life, people can become monsters because they don't understand the pain of others, and life experiences are important for character development.
But what difference does it make to water itself whether it makes a sound?
Yet we humans can love the sound of water hitting rocks and stones.
This transfer to human life is frightening.
I want to know: What do people living under bombs, wars, and dictatorships think about this sound?
Apparently, some enjoy the cries of the oppressed, the sound of the suffering and death of others.

©Susan Afarin

I made an online seminar for drawing.

It was so useful and I couln't feel how many hours passed and I wasn't bored at all.

I was only once by a real painting lesson for many hours.

But I think it was not the right one for me.

The most did abstract and I wanted to paint people, faces, portraits.

We had to paint a dog in five minutes.

I first wanted to draw the doggy of Lilly-Sue but then the teacher said, only the head.

Techniq could make many things easier.

I was very satisfied with the seminar.

My body begin to aging but my brain not.

When you have stomatch problem and don't like soups, rice and yogurt are the best.

I prefer roasted chickens but the cooked ones are better for the stomatch and you could use curcuma for a better taste cause other spices could disturb digesting.

Still I put a bit bitter orange juice for the taste although sour is also not good by stomatch pain.

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

روی صورتم اشکی چکید که مال من نبود.
در تختم خوابیده بودم.
اشک را لمس کردم و چشمم را باز کردم.
کانت بود که بالای سرم گریه میکرد.
نیمه شب بود و تاریک.
گفتم:
"استاد هیچوقت فکر نمیکردم که شما گریه کنید.
چه شده؟!"
کانت کنارم روی لبه تخت نشست ولی یکباره هر دومان روی هلال ماه نشسته بودیم و من آیدا را بغل کرده بودم که هنوز نوزاد بود و در خواب شیرینی به سر می‌برد.
کانت از جیب جلیقه اش ساعتش را در آورد و درون آن عکس الفریده را به من نشان داد.
نمی‌دانستم غمش چیست.
منتظر شدم تا خودش حرف بزند.
در این فاصله به لپهای صورتی و زیبای آیدا نگاه میکردم که با مکیدن پستانک سایه روشن آنها تغییر می‌کرد و صدای آرام تنفس او را گوش میدادم.
کانت دستمال را درآورد و اشک‌هایش را پاک کرد.
او گفت:
"تا وقتی زنده بودم، غرورم اجازه نمی‌داد که به عشق الفریده اعتراف کنم.
همیشه با او به سردی رفتار کردم و هیچوقت به او نامی ندادم و پیوسته در اجتماع به نام روح غیر قابل تسخیر و بدون احساسات زندگی کردم.
انفجارهای فلسفی درونم را نوشتم و زندگیم را شبیه یک ماشین برنامه ریزی کردم که حتی ثانیه ای هدر نرود.
اما از لمس نکردن دستان الفریده و زل نزدن در چشمان ساده و زیبای او خیلی زجر کشیدم.
دلم میخواست دیده شوم ولی او را ندیده بگیرم.
چرا اینقدر قلبم سنگین است؟!
دست کانت را گرفتم و روی پتوی آیدا گذاشتم.
گفتم:
"استاد، چیزی که ما انسانها را از بقیه موجودات متمایز می‌کند، تفکر بی انتهای ماست، که شما جور دیگری آن را با جملات زیبای خودتان گفتید که دو چیز شما را در شگفتی فرو میبرد، تفکرات ذهن و ستارگان آسمان.
اما در فکر قدرتمند هم هنوز بزرگترین قدرت در عشق خالص نهفته ست.
آیدا دختر من نبود، خواهر کوچکم بود.
اغلب از نبودنش و قتل دردناک او گریه میکنم و رنج میبرم.
اما خاطرات شیرینی که با او دارم، زیر پوستم حک شده اند.
در عشق میان افراد خانواده، بازی‌های مسخره رومانتیک و غرور وجود ندارند، برای همین این عشق بی شائبه ست.
شاید شما هم اگر عشقتان را به الفریده ابراز میکردید، دچار بازی‌های رومانتیک میشدید، حسادت، غرور، غیرت.
اینها همه احساسات دون هستند.
اما دوست داشتن و دوست داشته شدن، بزرگترین برکت های جهان هستند.
من هم در عشق رومانتیک شکست خوردم، اما مقصر نبودم.
با اینحال قدرت ابراز احساسم، مرا به موجودی شکننده تبدیل می‌کند که در حین فرود و اضمحلال زیباست، چون واقعی ست.
در نعمت داشتن خانواده ای مهربان، شانس بزرگی داشتم، با اینکه حقارت روح طمعکاران این جهان و بیماری و پیری آنها را از من گرفته است.
اما بخشی از آنها هنوز کنارم هستند و صمیمیتی که با رفتگان ام دارم، هنوز در رگهایم می‌دوند. "
صورت کانت را بوسیدم و گفتم:
" من همیشه چون شما در منطق و فلسفه طلایه دار هستید، شما را ستوده ام.
اما باور کنید که نبودن مهر و تلخی ناشی از آن را در سطور شما حس میکنم.
شما دوست داشته شده اید، چه در زمان حیات خودتان و چه قرنها بعد.
با خودتان آشتی کنید.
دانش اگر بدون عشق باشد، هم خود انسان را آزار می‌کند و هم دیگران را. "
کانت سکوت کرده بود و اشک‌هایش از چشمانی میچکیدند که در آنها شوق حیات دیده می‌شد.
به او گفتم:
" امروز آیدا را به شما می‌سپارم.
اگر پنج دقیقه او را بغل کنید، عاشق میشوید، چون او معصومیتی بی پایان است.
او زنی نیست که با احساسات شما بتواند بازی کند، کودکی با هوش است که عشق و لبخند را به روحتان باز می‌گرداند.
اگر با ورزیون بزرگتر او همکلام شوید، او مولانا را با شما آشنا خواهد کرد و شاید بعد از این ملاقات، فروتنی را از زاویه دیگری نگاه کنید. "

©سوسن آفرین

......

Eine Träne, die nicht meine war, rollte über mein Gesicht.
Ich lag in meinem Bett.
Ich berührte die Träne und öffnete die Augen.
Über mir weinte Kant.
Es war Mitternacht und dunkel.
Ich sagte: „Meister, ich hätte nie gedacht, dass Sie weinen würdet.
Was ist passiert?!“
Kant setzte sich neben mich auf die Bettkante, doch plötzlich saßen wir beide auf der Mondsichel, und ich hielt Aida im Arm, die noch ein Baby war und friedlich schlief.
Kant holte seine Uhr aus der Westentasche und zeigte mir ein Foto von Elfriede darin.
Ich wusste nicht, was ihn so traurig machte.
Ich wartete darauf, dass er selbst sprach.
Währenddessen betrachtete ich Aidas wunderschöne, rosane Wangen, deren zarter Farbton sich schattig veränderte, als sie am Schnuller nuckelte, und lauschte ihrem leisen Atem.

Kant nahm sein Taschentuch und wischte seine Tränen ab.
Er sagte:
„Solange ich lebte, erlaubte mir mein Stolz nicht, Elfriede meine Liebe zu gestehen. Ich behandelte sie stets kühl, gab ihr nie meinen Namen und lebte in der Gesellschaft als unbezwingbare, gefühllose Seele.
Ich schrieb meine philosophischen Gedanken nieder und plante mein Leben wie eine Maschine, damit keine Sekunde verschwendet wurde.
Doch ich litt sehr darunter, Elfriedes Hände nicht zu berühren und nicht in ihre einfachen, schönen Augen blicken zu können.
Ich wollte gesehen werden, aber sie nicht sehen.
Warum ist mein Herz so schwer?!“
Ich nahm Kants Hand und legte sie auf Aidas Decke.
Ich sagte: „Meister, was uns Menschen von anderen Geschöpfen unterscheidet, ist unser unaufhörliches Denken.
Sie haben es auf andere Weise mit ihren wunderschönen Sätzen ausgedrückt, die Sie über zwei Dinge staunen lassen: die Gedanken des Geistes und die Sterne am Himmel.
Doch selbst im tiefgründigen Denken liegt die größte Kraft in der reinen Liebe.
Aida war nicht meine Tochter, sie war meine kleine Schwester.
Ich weine oft und leide unter ihrer Abwesenheit und ihrem schmerzlichen Tod.
Aber die süßen Erinnerungen an sie sind tief in mir verwurzelt.
In der Liebe zwischen Familienmitgliedern gibt es keine romantischen Spielchen und keinen Stolz, deshalb ist diese Liebe vollkommen.“
Hätten Sie Elfriede vielleicht Ihre Liebe gestanden, wären Sie in romantische Spielchen, Eifersucht und Stolz verstrickt gewesen.
Das sind alles niedere Gefühle.
Doch zu lieben und geliebt zu werden sind die größten Segnungen der Welt.
Auch ich bin in der romantischen Liebe gescheitert, doch ich trug keine Schuld daran.
Die Kraft meines Gefühlsausdrucks macht mich zu einem zerbrechlichen Wesen, das inmitten von Verfall und Untergang schön ist, weil es echt ist.
Ich hatte das große Glück, eine liebevolle Familie zu haben, obwohl die Niedrigkeit der gierigen Seelen dieser Welt, Krankheit und Alter sie mir genommen haben. Doch ein Teil von ihnen ist noch immer bei mir, und die Verbundenheit mit meinen Verstorbenen fließt noch immer in meinen Adern.
Ich küsste Kant auf die Wange und sagte: Ich habe Sie immer gepriesen, weil Sie ein Pionier der Logik und Philosophie sind.
Aber glauben Sie mir, ich spüre die Abwesenheit von Liebe und die daraus resultierende Bitterkeit in ihren Zeilen.
Sie wurden geliebt, sowohl zu ihren Lebzeiten als auch Jahrhunderte später. Schließen Sie Frieden mit sich selbst.
Wissen, wenn es ohne Liebe ist, schmerzt uns selbst und anderen."
Kant schwieg, und Tränen rannen ihm über die Wangen, in denen jetzt aber die Lebensfreude sichtbar war.
Ich sagte zu ihm: „Heute vertraue ich Ihnen Aida an.
Wenn Sie sie fünf Minuten lang umarmen, werden Sie sich in sie verlieben, denn sie ist unendliche Unschuld.
Sie ist keine Frau, die mit ihren Gefühlen spielt, sondern ein intelligentes Kind, das Ihrer Seele Liebe und Lächeln schenkt.
Wenn Sie mit ihrer älteren Version sprechen, wird sie Ihnen Rumi vorstellen, und vielleicht werden Sie nach dieser Begegnung Demut aus einem anderen Blickwinkel betrachten.“

©Susan Afarin
......

A tear, not mine, rolled down my face.
I was lying in my bed.
I touched the tear and opened my eyes.
Kant was crying above me.
It was midnight and dark.
I said, "Master, I never thought you would cry.
What is happened?!"
Kant sat down beside me on the edge of the bed, but suddenly we were both sitting on the crescent moon, and I was holding Aida, who was still a baby and sleeping peacefully.
Kant took his watch out of his waistcoat pocket and showed me a photograph of Elfriede inside.
I didn't know what was making him so sad.
I waited for him to speak.
Meanwhile, I gazed at Aida's beautiful, rosy cheeks, their delicate hue shifting in shade as she suckled on her pacifier, and listened to her soft breathing.
Kant took his handkerchief and wiped away his tears.
He said: “As long as I lived, my pride didn't allow me to confess my love to Elfriede.
I always treated her coldly, never gave her my name, and lived in society as an unconquerable, unfeeling soul.”
I wrote down my philosophical thoughts and planned my life like a machine, so that not a second would be wasted.
But I suffered greatly from not being able to touch Elfriede's hands and not being able to look into her simple, beautiful eyes.
I wanted to be seen, but not to see her.
Why is my heart so heavy?! "
I took Kant's hand and placed it on Aida's blanket.
I said, "Master, what distinguishes us humans from other creatures is our ceaseless thinking.
You have expressed it differently with your beautiful sentences, which make you marvel at two things: the thoughts of the mind and the stars in the sky.
Yet even in profound thought, the greatest power lies in pure love.
Aida was not my daughter; she was my little sister.
I often weep and suffer from her absence and her painful death.
But the sweet memories of her are deeply rooted within me.
In the love between family members, there are no romantic games and no pride; therefore, this love is perfect."
If you had confessed your love to Elfriede, you might have been entangled in romantic games, jealousy, and pride.
These are all unworthy emotions.
But to love and be loved are the greatest blessings in the world.
I, too, have failed in romantic love, but it was not my fault.
The power of my emotional expression makes me a fragile being, beautiful amidst decay and ruin because it is real.
I was very fortunate to have a loving family, although the baseness of the greedy souls of this world, illness, and old age have taken them from me.
Yet a part of them is still with me, and the connection to my deceased still flows in my veins.
I kissed Kant on the cheek and said: I have always praised you because you are a pioneer of logic and philosophy.
But believe me, I sense the absence of love and the resulting bitterness in your writing.
You were loved, both in your lifetime and centuries later.
Make peace with yourself.
Knowing that without love, it hurts ourselves and others."
Kant fell silent, and tears streamed down his cheeks, in which the joy of life was now visible.
I said to him: "Today I entrust Aida to you. If you embrace her for five minutes, you will fall in love with her, for she is infinite innocence.
She is not an adult woman who plays with your feelings, but an intelligent child who bestows love and smiles upon your soul.
If you speak with her older version, she will introduce you to Rumi, and perhaps after this encounter you will see humility from a different perspective."

©Susan Afarin

Bild: Die Zeit

طبق معمول صد سال اخیر، سه کشور استعمارگر اروپا خود را کردند داخل جنایت
پوزه های کثیف این سه خونخواران نشانه موفقیت جدیدی ست، علامت رضایت
چرا وقتی آمریکا و اسرائیل به ملت ایران تجاوز کنند، آنها سعی بکنند بر وساطت؟!
کسی در جهان، خیری از این اوباش ندید، خوکهایی که جز منافع مادی خود نکنند حمایت
آنها نفت و معادن مردم را میچاپند، ملت را با دست نشاندگان خود می‌کشند به اسارت
فقط تزویر شان برایم سوال است، چرا با دست پس می‌زنند، دزدان سیاسی می‌کشند خجالت؟!

©سوسن آفرین

.......

Wie so oft in den letzten hundert Jahren sind die drei Kolonialmächte Europas in Verbrechen verwickelt
Die schmutzigen Gesichter dieser drei blutrünstigen Gestalten zeugen von neuem Erfolg, von Genugtuung
Warum sollten sie versuchen, zu vermitteln, wenn USA und Israel in den Iran einmarschieren?!
Niemand auf der Welt hat etwas Gutes an diesen Verbrechern gefunden, diesen Schweinen, die nur ihren eigenen materiellen Interessen dienen
Sie rauben den Menschen Öl und Minen, sie versklaven die Nation mit ihren Marionetten
Ich hinterfrage nur ihre Heuchelei, warum lehnen sie die Beute mit Händen ab? Als ob diese politische Diebe sich schämen würden.

*(Mit Händen weg schieben aber mit Füßen zu sich schieben, ist eine persische Redewendung über Heuchler, die lügnerisch ihre Interessen, verstecken.)

©Susan Afarin

.....

As so often in the last hundred years, the three colonial powers of Europe are implicated in crimes
The dirty faces of these three bloodthirsty figures testify to renewed success, to satisfaction
Why should they try to mediate when the USA and Israel invade Iran?!
No one in the world has found anything good about these criminals, these swine who serve only their own material interests
They rob the people of oil and mines, they enslave the nation with their puppets
I only question their hypocrisy: why do they reject the loot with their bare hands?
As if these political thieves would know what shame means

*(Pushing things away with their hands but pushing them towards themselves with their feet is a Persian idiom about hypocrites who deceitfully conceal their interests.)

©Susan Afarin

Crossword puzzles, cemetry visiting and animal park are on my to do list.

I did inbetween much other things, like learning online and make seminars with exams.

Although I don't feel good.

My brain is old but still it works.

And right now I wrote a text for Michael Nyman soundtrack for the movie Piano.

But I will sing it in the next days, cause I'm tired and sick.

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

Betrayal in romantic world I've experienced fortunately only one time.

It could be that I was more betrayed but I didn't registered it, cause I have not a betrayer brain.

Such a betrayal breaks you to the bone and you are disgusted for a long time.

Flirting with someone when you have a partner is also a betrayal and also drinking alcohole with another person, inspecting the bodies and exciting gaze...

But talking to people about life, say hello and being kind is not a betrayal.

Even dancing happily isn't a flirting as long as the person doesn't want to touch you immorally.

I got once that problem and couln't get ride of this man, so at last I had to let the dance school, cause the team didn't help me by his harrassments.

Even by Salsa and Bachata you could feel safe when your partner has a healthy mind.

By Rumba it is not truly easy and I won't do it again with someone as long as he is not my own partner.

I'm naive but once I danced it with a young man I felt that he was bodily very excited and that was disgusting.

I never have danced Rumba since then.

Even mounths after I got that I'm betrayed in every possible way and made a couple dates, I went only to just one of this appointments and couldn't endure his excited gaze, begged him to let it!

After years of betrayal I tried to sleep with a man.

He was not truly interesting to me but he was a good artist and I enjoyed his paintings.

But I couldn't touch or kiss him and no sex, so I call it half one night stand.

Today I am very far from this person I was.

And I'm proud of something, my heart.

It is still after such a terrible happening pure and I don't lable any men as betrayer cause I've experienced this hell.

Every person is unique and inflicting our own disappointments of others is antisocial.

Although I have learned to protect me more and if someone would show interests and he could probably be my taste, I will check and have more attention, if his morality, loyalty and kindness are true.

Maybe I will remain single for my whole life, cause if I again want to sacrifice my solitude he must be the love of my life.

©Susan Afarin

Cover Simin Ghanem, Meine Blume, Lyrik

Meine Blumenvase ist durch den Wind zerbrochen.
Komm bitte damit mein Herz nicht schreien muss.
Levkojen düftet nachts nicht mehr.
Wer hat sie vom Ast gepflückt?

Am Horizont ist voller Regenbogen.
Ich bin wie die Dunkelheit, Du wie das Mondlicht.
Wenn der Wind Deine Haare nicht streichelt, werde ich mich im Dschungel des Traumes verlieren.

Du bist die Blume meiner Vase.
Du bist das Mondlicht meines scheinenden Mondes auf der Veranda.
Ich bin ohne Dich so allein wie der Fisch ohne Wasser.
Du bist die Blume jedes Wunsches.
Wenn Du an Farbe und Geruch verlierst, werde ich ein Fluß und mein Herz wird zum Sumpf.

Der Himmel wird blau, aber die Sonne ist traurig über die Zweige der Weidenbaum.
Es wird ein mondbeschienenes Tal, aber das Mondlicht klettert die Traumteiche nicht hinauf.

Wenn Du mit der Hand schwenkst, erweckst Du den Stern zum Leben.
Und der Garten blüht.
Wenn Du Deine Augen schließt, sind zwei Sterne weniger auf der Welt.
Und Klatschmohn brennt aus Trauer.

Du bist die Blume meiner Vase.
Du bist das Mondlicht meines scheinenden Mondes auf der Veranda.
Ich bin ohne Dich so allein wie der Fisch ohne Wasser.
Du bist die Blume jedes Wunsches.
Wenn Du an Farbe und Geruch verlierst, werde ich ein Fluß und mein Herz wird zum Sumpf.

....

Cover Simin Ghanem, My Flower, Lyrics

My flower vase broke in the wind.
Please come so that my heart doesn't have to cry.
Matthiola no longer smells at night.
Who picked them from the branch?

The horizon is full of rainbows.
I am like the dark, you like the moonlight.
If the wind doesn't caress your hair, I'll lose myself in the jungle of dreaming.

You are the flower of my vase.
You are the moonlight of my shining moon on the porch.
I'm as alone without you as the fish without water.
You are the flower of every wish.
When you lose color and smell, I become a river and my heart becomes a swamp.

The sky turns blue, but the sun is sad over the branches of the willow tree.
It becomes a moonlit valley, but the moonlight doesn't climb up the dream ponds.

If you wave your hand, you bring the star to life.
And the garden is blooming.
When you close your eyes, there are two fewer stars in the world.
And poppies burn with grief.

You are the flower of my vase.
You are the moonlight of my shining moon on the porch.
I'm as alone without you as the fish without water.
You are the flower of every wish.
When you lose color and smell, I become a river and my heart becomes a swamp.

Bild: Pinterest

جادوی سیب

آفتاب کمرکش کوه را نوازش میداد آنگاه که سلطان بانو با عزمی راسخ بر پشت مادیان نشست و روانه صحرا شد.
اینک سه سال می‌گذشت و او برای جهانگیر فرزندی نیاورده بود.
تمسخر اهل ده مستاصل ش کرده بود.
از طرف دیگر دلش می‌خواست بتواند،
او نیز مانند دیگر زنان ده کودکانش را نوازش کند.
در دل میگفت خدایا درویش ت را امروز به من برسان،
میدانم کلید در بسته در دستان اوست.
چقدر جهانگیر را دوست داشت،
و چقدر دلش می‌خواست شکمش مثل گلبانو ورم کند.
هوا لطیف بود مثل آرزوهایش
و مادیان هم انگار می‌دانست که درویش کجاست،
راه خود میرفت.
سلطان بانو با خود گفت:
مگر از روی جنازه ام رد بشوند،
می‌خواهند گلرخ را به زنی به جهانگیر بدهند،
انگار که من اصلا وجود ندارم!
از گلبانو خواهر هووی آینده اش هم که دل خوشی نداشت،
با آن زبان زهر آلودش!

نور زیاد دیگر دیدش را ربوده بود،
اما احساس می‌کرد که مقصد خیلی دور نیست.
به زودی خیمه درویش را در برابر چشمان ناباورش یافت.
پیرمرد لباس سپید بلندی بر تن داشت،
و ریش طولانی او در مسیر باد و شن حرکت می‌کرد.
چشمان نافذش را از خاک برداشت و در نگاه زن رسوخ کرد.
آمرانه به او گفت:
از همین راه که آمدی برگرد،
علاج غمت گم پیش من نیست،
بگذر از این آرزو.
زن اشک میریخت:
به من رحم کن،
من هیچکس را ندارم،
مگذار آشیانه ام ویران شود.
زبان گرفته بود و هق هق می‌کرد.
درویش دمی انگشت سبابه اش را به روی شقیقه زن فشرد و گفت:
نادانی میکنی،
من راه نجات را می‌دانم،
اما در انتهای آن،
بر سر طفل چهارم ت،
فرشته مرگ خواهد رسید،
و طعمه اش شوی توست.
حال چه خواهی کرد؟!
سلطان بانو سر و دستانش را در خاک فرو برد و دمی آرام بماند.
و سپس مصمم گفت:
من آماده ام، بگو علاج دردم را.
درویش به آرامی دستمالی سبز رنگ را گشود،
و از درون آن سیبی در آورد و به زن داد.
و گفت:
امشب نیم آن را خودت و نیم دیگر را شویت بخورید،
اما باری دیگر به عواقب آن بیندیش.
من دیگر هیچ نمی‌گویم.

وقتی سلطان بانو روی اسب نشست تا به آبادی برگردد،
سری چرخاند تا درویش را باری دیگر ببیند.
اما پشت سر بیابان خالی بود.
سیب را در سینه اش پنهان کرده بود،
نفسی عمیق از درون پیراهنش کشید و بوی سیب آرامش کرد.
زیر لب زمزمه  تلخی کرد:
خداوند برای من بدی نخواهد خواست و نخواهد آورد،
حکمت او اینگونه نیست.

هفت سال از ماجرای سیب گذشت.
سلطان بانو از پشت پنجره مطبخ به سه کودکش چشم دوخته بود،
که روی تخت در ایوان نشسته بودند و به آرامی غذا می‌خوردند.
دلش آشوب بود،
از صبح زود شکمش خیلی درد داشت.
حال که وقت وضع حمل نبود،
این درد اصلا عادی نمی‌نمود،
او که در دوران حاملگی هیچ زمان درد نداشت.
خدایا امروز چه روز بدی ست.
کاش جهانگیر اینک در خانه بود،
و مرا پیش حکیم می‌برد.
آفتاب داغی بود،
ذرات هوا همدیگر را لمس نمی‌کردند.
همه چیز ساکن بود،
و سه کودک نیز قیلوله می‌کردند.
زن اندیشید:
خداوندا از تو ممنونم،
چه سال‌های زیبایی نصیب این بنده ات کردی،
من دیگر هیچ از تو نمی‌خواهم،
جهانگیرم را برسان!
ناله هایش را می‌خورد و فرو می‌برد،
تنفس‌ ش بریده و کوتاه بود.
از پنجره به آسمان نگریست،
چه ابرهای سهمگین و سیاهی!!
به ناگاه آسمان غرید و بارانی سیل آسا روان شد.
سلطان بانو مبهوت به قطره های باران خیره شد،
که مانند اشک‌هایش درشت و غیر قابل انکار بودند.
آرام می‌گریست و نفهمید چقدر گذشت،
که بر در کوفتند.
صدای کلون در همچون پتکی بر سرش وارد می‌شد و انگار اصلا نمی‌خواست قطع شود.
نالان و هراسان خود را برساند و در را گشود.
کدخدای ده بود، سر به زیر داشت:
خواهرم خداوند متعال کودکانت را به تو ببخشد و تو را به آنها،
او همیشه خوب ها را زودتر می‌برد.
و هم او صبرت خواهد بخشید،
شویت را غضب آسمان بخشکاند!
باران و اشکهای سلطان بانو به یکباره متوقف شدند.
به ناگاه انگار زمان نیز ایستاد.
دیگر هیچ دردی حس نمی‌کرد،
دیگر هیچ چیز را حس نمی‌کرد.
زیر لب ترانه ای را زمزمه کرد،
شعری آشنا،
آوازی که جهانگیر در خفا به هنگام کار می‌خواند.

"یه پرنده که نگاش، پر شه از آرزوهاش،
اگه بال داشته باشه، میتونه وایسه رو پاش."

©سوسن آفرین

......

Die Magie der Äpfel

Die Sonne streichelte den Berg, als Soltan Banu voller Entschlossenheit ihre Stute bestieg und in die Wüste aufbrach.
Drei Jahre waren vergangen, und sie hatte Jahangir kein Kind geboren.
Die Dorfbewohner hatten sie für ihre Verzweiflung verspottet.
Andererseits wünschte sie sich, sie könnte, wie die anderen Frauen des Dorfes, ihre Kinder streicheln.
In ihrem Herzen sagte sie:
„Oh Gott, zeige mir heute Deinen Derwisch.
Ich weiß, der Schlüssel zur verschlossenen Tür liegt in seinen Händen.“
Wie sehr liebte sie Jahangir, und wie sehr wünschte sie sich, dass ihr Bauch so anschwellen würde wie der von Golbanu.
Die Luft war sanft, wie ihre Wünsche.
Und die Stute schien zu wissen, wo der Derwisch war.
Sie ging ihren eigenen Weg.
Soltan Banu sagte zu sich selbst:
Nur über meine Leiche, wenn sie Golrokh als zweite Frau mit Jahangir verheiraten wollen, als ob ich gar nicht existierte!
Zu Golbanu, der zukünftigen Schwester von ihrer Hawoo, also der Nebenfrau, hatte sie ebenfalls keine gute Beziehung, mit ihrer giftigen Zunge!
Das helle Licht hatte ihr bereits die Sicht geraubt, doch sie spürte, dass ihr Ziel nicht mehr weit war.
Bald fand sie das Zelt des Derwischs vor ihren ungläubigen Augen.
Der alte Mann trug ein langes weißes Gewand, und sein langer Bart bewegte sich im Wind und Sand.
Er hob seinen durchdringenden Blick vom Staub und starrte der Frau in die Augen. Herrisch sagte er zu ihr:
"Geh zurück, wohin Du gekommen bist.
Ich habe kein Heilmittel für Deinen Kummer.
Vergib mir diesen Wunsch."
Die Frau weinte:
"Hab Erbarmen mit mir.
Ich habe niemanden.
Lass nicht zu, dass mein Nest zerstört wird."
Sie war sprachlos und schluchzte.
Der Derwisch drückte seinen Zeigefinger an die Schläfe der Frau für eine Sekunde und sagte:
"Du bist unwissend.
Ich kenne den Weg zu Erfüllung Deines Wunsches.
Aber am Ende wird der Todesengel kommen, wenn Dein viertes Kind unterwegs ist.
Und Dein Ehemann wird seine Beute sein.
Was wirst Du jetzt tun?!
Soltan Banu vergrub Kopf und Hände in der Erde und blieb eine Weile still.
Und dann sagte sie entschlossen:
Ich bin bereit, sag mir das Heilmittel für meinen Schmerz.
Der Derwisch öffnete langsam ein grünes Taschentuch, entnahm einen Apfel und gab ihn der Frau.
Und er sagte:
Iss heute Abend die Hälfte davon selbst und die andere Hälfte gibst Du Deinem Ehemann, aber denk noch einmal über die Konsequenzen nach.
Mehr sage ich nicht. "
Als Soltan Banu auf dem Pferd saß, um ins Dorf zurückzukehren,
Sie drehte den Kopf, um den Derwisch wiederzusehen.
Doch hinter ihr lag eine leere Wüste.
Sie hatte den Apfel in ihrer Brusttasche versteckt.
Sie atmete tief aus ihrem Hemd, und der Duft des Apfels beruhigte sie.
Sie flüsterte bitter vor sich hin:
"Gott wird mir nichts Böses wollen oder bringen.
Seine Weisheit ist nicht so.
Sieben Jahre waren seit der Geschichte mit Apfelvorfall vergangen.
Soltan Banu blickte aus dem Küchenfenster auf ihre drei Kinder, die auf dem Tisch-Bett auf der Veranda saßen und langsam aßen.
Ihr Herz war in Aufruhr, ihr Magen schmerzte seit dem frühen Morgen.
Jetzt, da es noch nicht Zeit zur Entbindung war, kamen ihr diese Schmerzen überhaupt nicht normal vor.
Sie hatte während einer Schwangerschaft noch nie so viel Schmerzen gehabt.
Oh mein Gott, was ist das für ein schlimmer Tag heute.
Ich wünschte, Jahangir wäre jetzt zu Hause und würde mich zum Arzt bringen.
Die Sonne brannte heiß, die Luftpartikel berührten sich nicht.
Alles war still, und auch die drei Kinder schliefen.
Die Frau dachte:
"Oh Gott, ich danke Dir, was für schöne Jahre Du Deiner Dienerin geschenkt hast.
Ich will nichts mehr von Dir.
Bring mir meinen Jahangir!"
Sie unterdrückte ihr Stöhnen.
Ihr Atem ging kurz und flach.
Sie blickte aus dem Fenster in den Himmel.

Was für schreckliche schwarze Wolken!
Plötzlich dröhnte der Himmel, und ein sintflutartiger Regen prasselte herab.
Soltan Banu starrte erstaunt auf die Regentropfen, die so groß und unübersehbar waren wie ihre Tränen.
Sie weinte leise und wusste nicht, wie lange es her war, als man an die Tür klopfte. Das Zuschlagen der Tür klang wie ein Hammerschlag auf ihren Kopf und schien nicht mehr aufhören zu wollen.
Sie streckte stöhnend und verängstigt die Hand aus und öffnete die Tür.
Es war der Dorfvorsteher, den Kopf gesenkt:
"Meine Schwester, möge der allmächtige Gott Dir Deine Kinder mit Glück besegnen. Er holt die Guten immer früh.
Und er wird Dir Geduld geben.
Möge der Zorn des Himmels Dirr vergeben!"
Der Regen und die Tränen von Soltan Banu hörten sofort auf.
Plötzlich schien es, als ob auch die Zeit stehen geblieben wäre.
Sie spürte keinen Schmerz mehr.
Sie spürte nichts mehr.
Sie summte leise ein Lied.
Ein bekanntes Gedicht, ein Lied, das Jahangir immer heimlich sang, während er arbeitete.
„Ein Vogel, dessen Blick sich mit seinen Wünschen auffüllt
Wenn er Flügel bekäme, würde er alles schaffen.“

©Susan Afarin

The Magic of Apples

The sun caressed the mountain as Soltan Banu, full of determination, mounted her mare and set off into the desert.
Three years had passed, and she had not borne Jahangir a child.
The villagers had mocked her for her despair.
On the other hand, she wished she could caress her children like the other women in the village.
In her heart, she said:
"Oh God, show me your dervish today.
I know the key to the locked door lies in his hands."
How much she loved Jahangir, and how she wished her belly would swell like Golbanu's.
The air was gentle, like her wishes.
And the mare seemed to know where the dervish was.
She went her own way.
Soltan Banu said to herself:
" Only over my dead body if they want to marry Golrokh to Jahangir as his second wife, as if I didn't even exist!"
She didn't have a good relationship with Golbanu, the sister of her future Hawoo, or concubine, either, with her poisonous tongue!
The bright light had already robbed her of her vision, but she sensed that her goal was not far away.
Soon she found the dervish's tent before her disbelieving eyes.
The old man wore a long white robe, and his long beard stirred in the wind and sand.
He raised his piercing gaze from the dust and stared into the woman's eyes.
He said to her imperiously:
"Go back to where you came from.
I have no cure for your sorrow.
Forgive me for this wish."
The woman wept:
"Have mercy on me.
I have no one.
Don't allow my nest to be destroyed."
She was speechless and sobbed.
The dervish pressed his index finger to the woman's temple for a second and said: "You are ignorant.
I know the path to the fulfillment of your wish.
But in the end, the angel of death will come when your fourth child is on the way. And your husband will be its prey.
What will you do now?!"
Soltan Banu buried her head and hands in the earth and remained silent for a while. And then she said resolutely:
" I am ready, tell me the cure for my pain.
The dervish slowly opened a green handkerchief, took out an apple, and gave it to the woman.
And he said:
" Eat half of it yourself this evening and give the other half to your husband, but think again about the consequences.
I will say no more."
As Soltan Banu mounted the horse to return to the village, she turned her head to see the dervish again.
But behind her lay an empty desert.
She had hidden the apple in her breast pocket.
She breathed deeply from her shirt, and the scent of the apple calmed her.
She whispered bitterly to herself:
"God won't wish or bring me harm.
His wisdom is not like that."
Seven years had passed since the apple incident.
Soltan Banu looked out the kitchen window at her three children sitting on the table-bed on the veranda, eating slowly.
Her heart was in turmoil; her stomach had been aching since early morning.
Now that it was not yet time for confinement, these pains didn't seem normal at all. She had never experienced such pain during pregnancy.
Oh my God, what a terrible day this is.
I wish Jahangir were home right now to take me to the doctor.
The sun was burning hot, the air particles were not touching each other.
Everything was quiet, and even the three children were asleep.
The woman thought:
"Oh God, I thank you for the wonderful years you have given your servant.
I don't want anything more from you.
Bring me my Jahangir!"
She suppressed her groans.
Her breathing was short and shallow.
She looked out the window at the sky.
What terrible black clouds!
Suddenly, the sky roared, and a torrential rain poured down.
Soltan Banu stared in amazement at the raindrops, which were as large and conspicuous as her tears.
She wept quietly, not knowing how long it had been since someone knocked on the door.
The slamming of the door sounded like a hammer blow to her head and seemed to never stop.

Groaning and frightened, she reached out and opened the door.
It was the village chief, his head bowed:
"My sister, may Almighty God bless your children with happiness.
He always takes the good ones early.
And he will give you patience.
May the wrath of sky forgive you!"
Soltan Banu's rain and tears stopped immediately.
Suddenly, it seemed as if time had stood still.
She no longer felt pain.
She no longer felt anything.
She softly hummed a song.
A well-known poem, a song Jahangir always sang secretly while he worked.
"A bird whose gaze fills with its desires
If it were given wings, it could accomplish anything."

©Susan Afarin

یمن از سال دوهزار و چهارده تحریم جدی شده است، از دوهزار و بیست و سه جنگ و گرسنگی میدود در سودان
در کنگو جنگ داخلی و خشونت بیداد می‌کند، در افغانستان زمان به هزار و چهار صد سال پیش بازگشته ست، دوستان
علت اینکه حمله آمریکا و اسرائیل به ایران اصلا در جهان مطرح می‌شود، نفت ست و تنگه هرمز ست و اوران
ملل آفریقا و آسیا برای غرب معنای تاراج منابع زیر زمینی شان، فروش اسلحه ست و سود بدان
در جهان مشکل اصلی، زیاد بودن جمعیت همزمان با بی عدالتی وحشتناک ست، نسبت به جمع اندکی پولداران
ایرانی جهان وطن، چون فردوسی بزرگ دانشی درون دارد، درد دیگری را حس می‌کند، حتی اگر باشد خندان

©سوسن آفرین

.....

Der Jemen ist seit 2014 schweren Sanktionen ausgesetzt, im Sudan herrschen seit 2023 Krieg und Hungersnot
Im Kongo wüten Bürgerkrieg und Gewalt, in Afghanistan scheint die Zeit um 1400 Jahre zurückgedreht worden zu sein, Freunde
Der Grund, warum der Angriff der USA und Israels auf den Iran überhaupt weltweit diskutiert wird, liegt nur am Öl, der Straße von Hormus und den Uran
Nationen Afrikas und Asiens haben für den Westen nur Bedeutung, wegen Plünderung ihrer Bodenschätze, den Waffenverkauf und die daraus resultierende Profitgier der Bösen
Das Hauptproblem der Welt ist die große Bevölkerung gleichzeitig mit schrecklicher Ungerechtigkeit gegenüber einer kleinen Gruppe Reicher
Der weltoffene Iraner, wie der große Ferdowsi, besitzt Weisheit in sich; er fühlt den Schmerz anderer, selbst wenn er lächelt

©Susan Afarin

......

Yemen has been subject to severe sanctions since 2014, and Sudan has been plagued by war and famine since 2023
Civil war and violence rage in the Congo, and in Afghanistan, time seems to have been turned back 1400 years, friends
The reason the US and Israeli attack on Iran is being discussed worldwide, solely due to oil, the Strait of Hormuz, and uranium
Nations in Africa and Asia are only important to the West because of the plundering of their natural resources, arms sales, and the resulting greed of the evil ones
The world's main problem is the large population coupled with terrible injustice towards a small group of rich people
The cosmopolitan Iranian, like the great Ferdowsi, possesses wisdom; he feels the pain of others, even when he smiles

©Susan Afarin

I dedicated me today to technology at home. 

DIY bathroom cabinet and replacing a broken cabinet door handle.

😄

Killers sometimes get a feeling of being sad about their crimes.

But who claimed to think about me as first in the morning and last in the night did nothing but trying me to blame and lable me after all of my pure love to be unworthy, clown and parrot.

Perpetrators could never feel what they do to their victims.

I have not a single common sense with you.

I let me be blamed from people you killed me for a couple cents as an unknown known and slut and witch with my gaze that couldn't believe so much devillness, for fame, game, money.

But now if this claim is real, the horror you have done to me got an echo in your heart and brain.

You are blamed before your own soul and heart, if you have any and that is much more pain than being blamed before unknown people who follow you.

I have the pain of lost feelings and time for a wrong man, you have the pain of loss for the right woman.

No, better is to say a nice woman cause I'm true and kind but I can't be the right woman for you, cause you prefer a disloyal woman to could inflict your anger and stress to and only such a woman could be adored by you, a betrayer.

There are two different worlds.

You still are playing but it is useless cause I know now my worth and know that men like you are not to trust for one second, no matter which feelings I have, I won't let you again in my life.

Try to enjoy your life and lable me again with a piece of trash how you always do.

What you have done, I can't forgive.

So there will never be a ray of trust for making something new, taking you back?!

I'm naive but not crazy.

With your tempo you'll first begin to realize what you have done to me, when I am long dead.

Using others to tell me nice things, doesn't me more impress
Cause I got millions of times your betrayal and crimes, not less
I was loyal, loved you to the bone, I still do, I confess
But I know you now, fooling, teasing and hurting, no progress

©Susan Afarin

در رژیم ملایان کمتر کسی ایرانی بود.
خود خمینی رگ هندی داشت.
فامیل خامنه ای از مشهد هستند ولی اجدادش مال بغداد و نجف بودند.
لاریجانی ها عراقی بودند.
این حکومت، حکومت اعراب تندروی مسلمان بوده ست.
نمی‌دانم که آیا آمریکا و فرانسه در زمان به تخت نشاندن آنها از این مطلب آگاهی داشتند، یا مثل برخوردهایی که خود ما ایرانیان در غرب داریم، به همه ما می‌گویند، کله سیاه ها، که از آن پایین ها می‌آیند!
الان هم مزدوران عراقی و پاکستانی، افغانی و لبنانی در ایران اسلحه دارند و بابت کشتن هر ایرانی، هزار دلار می‌گیرند.
از طرف دیگر بمب ها و راکت های آمریکا و اسرائیل کشور و زیر ساخت هایش را تخریب می‌کنند و ویرانی به جا می‌گذارند و به زودی سربازان اروپا و آمریکا هم از راه دور شلیک خواهند کرد و کله سیاه ها را در هم خواهند کشت.
قرن بیست و یکم، سال بیست و ششم، ماه چهارم، روز شانزدهم.

©سوسن آفرین

......

Nur wenige Mitglieder des Mullah-Regimes waren und sind Iraner.
Khomeini selbst hatte indische Vorfahren. Die Familie Khamenei stammte aus Maschhad, seine Vorfahren jedoch aus Bagdad und Nadschaf.
Die Larijanis waren Iraker.
Diese Regierung war eine Regierung radikaler arabischer Muslime.
Ich weiß nicht, ob Amerika und Frankreich sich dessen bei ihrer Einsetzung bewusst waren oder ob sie uns Iraner im Westen, ähnlich wie wir Iraner, alle als „Schwarzköpfe“ bezeichnen, die von dort unten kommen!
Auch jetzt noch sind irakische, pakistanische, afghanische und libanesische Söldner im Iran bewaffnet und erhalten tausend Dollar für jeden getöteten Iraner. Auf der anderen Seite zerstören amerikanische und israelische Bomben und Raketen das Land und seine Infrastruktur und hinterlassen Verwüstung.
Bald werden auch europäische und amerikanische Soldaten aus der Ferne schießen und die Schwarzköpfe durch einander töten, sowohl Iraner als auch Söldner.
21. Jahrhundert, 26. Jahr, 4. Monat, 16. Tag.

©Susan Afarin

.......

Few members of the mullah regime were or are Iranian.
Khomeini himself had Indian ancestors.
The Khamenei family came from Mashhad, but his ancestors were from Baghdad and Najaf.
The Larijanis were Iraqis.
This government was a government of radical Arab Muslims.
I don't know if America and France were aware of this when they installed it, or if they, like us Iranians, refer to us Iranians in the West as "blackheads" who come from down there!
Even now, Iraqi, Pakistani, Afghan, and Lebanese mercenaries are armed in Iran and receive a thousand dollars for every Iranian killed.
On the other hand, American and Israeli bombs and missiles are destroying the country and its infrastructure, leaving devastation in their wake.
Soon, European and American soldiers will also be firing from a distance, killing the blackheads indiscriminately, both Iranians and mercenaries.

21st century, 26th year, 4th month, 16th day.

©Susan Afarin

I follow a page of monarchists which is not always trustworthy but has at most the news.

Cause the only big opposition for the poor Iranian is unfortunatly kingdoms and royalty and they only know their dictatorship or the worse version of dictatorship trough islamists and that is a very dangerous shape, the worst.

Now and then Shirin Ebadi or another bitch like Alinejad of the opposition of secularists, who try to point by folks with fanatic islam in a mild version, shows herself and I hate these people.

They are damned dangerous like once Shariati war and the Mudjahedin sind.

They are sects.

For a couple days I heard a beautiful song in english with pics of Iran.

At first the pictures and content were about the crime to brainwashing children to get dangerous for a belief.

It was beautiful and I shared it before I saw the last piece of it and in this last part as opposition or better say saving Iran they show Reza Pahlavi.

I was angry cause although he is not disgussting like mullahs to me, he will never be my choice neither as Shah nor as president.

It makes me angry getting so much advertisement.

I have the feeling I'm drowned in advertisements.

I am not perfect but I have my own opinion even if I am distracted and let something be cause I didn't care.

Still I have to reduce a bit my presence in social media in the shape of contact like a comment.

Otherwise again larks a jealous, or dangerous soul, or an unworthy creature, an enemy who could harm me in a way.

©Susan Afarin

جنگ انسانها برای چیست، چرا پایان نیست این نیاز به دفاع
حفاظت قصه زندگی انسان شد و جان‌ها باختند، خون شد بها
باور به عشق میان آوار و مرگ، خیانت و دروغ، تلخی ندا
امکانش سخت است، او شیرین خفته ست میان تاریخ و درون قصه ها

©سوسن آفرین

.....

Welchen Sinn hat der Krieg der Menschen? Warum hört dieses Bedürfnis nach Verteidigung nicht auf?
Schutz wurde zum bestimmenden Faktor für das menschliche Leben, Leben gingen verloren, Blut wurde zum Preis
Glaube an die Liebe inmitten von Trümmern und Tod, Verrat und Lügen, an die Bitterkeit des Rufes
Ist zu schwer, sie ruht friedlich zwischen Geschichten und inmitten der Erzählungen

©Susan Afarin

......

What is the sense of human war? Why does this need for defense never cease? Protection became the determining factor for human life; lives were lost, blood became the price
Faith in love amidst ruins and death, betrayal and lies, in the bitterness of the call
Is too hard to believe; it rests peacefully among history and amidst the fairytales

©Susan Afarin

Bild: Amazon UK

In Goodbye Again from 1961, Ingrid Bergmann decided herself for the betrayer, in this case my very favorite Yves Montand, although she was truly loved by Anthony Perkins, the younger loving man who admired her honestly.
Only cause of jealousy to the young man, Yves Montand tried to capture her heart.
But when he had her as his bride, he went away and found another whore.
Men who are used to whores they will never appreciate any classy woman.
As long as they can't conquer them, they play a game but they let this classy woman like all other whores, who keep their bed warm, like a mangy street animal.
The classy woman will maybe die inside but she will always repeat the Brahms symphony 3 poco allegretto and will close her door to him.
Ingrid Bergmann couldn't defend herself to that time and died and stayed.
But a classy woman from these times won't endure a betrayer.

©Susan Afarin

با اینکه اصلا انحراف شصت پا ندارم، شش ماه بود که خصوصا راه رفتن برایم سخت شده بود و درد آن هر روز بیشتر می‌شد.
بعد از معاینه دکتر اورتوپد گفت التهاب است و استرس و برایم درمانی با امواج صوتی تجویز کرد.
بار اول آن هم درمان و هم آن روز درد بیشتری داشتم، اما الان یک هفته ست که خیلی بهتر شده.
امروز از او جزئیات بیشتری در خصوص نحوه عمل این دستگاه پرسیدم.
چون اولین بار حدود بیست سال پیش این گونه تراپی برای سنگ کلیه استفاده می‌شده است و اینکه آیا من چیزی شبیه به آرتروز در این استخوان دارم، چیزی شبیه ملحی با اکسالات؟!
او گفت، نه.
هم روحی ست، چون اعصاب انگار به تو می‌گویند که درد جدید است و مزمن نشده و این درمان برایش کافی ست، که این بخش مربوط به اعصاب نباتی ست و از سوی دیگر این امواج باعث می‌شوند که التهاب مفصل کمتر بشود.
گر چه بیمه مخارج آن را تقبل نمی‌کند ولی خوشبختانه خیلی گران هم نیست.
بیمه دولتی آلمان تا بیست سال پیش که من جوان بودم و دارو و درمان لازم نداشتم، خیلی خوب بود.
البته هنوز هم از آمریکا بهتر است ولی خدمات بیمه فرانسه خیلی بهتر و انسانی تر هستند.
برای مسافرتی که در ماه آینده برای پاریس میخواهم برنامه ریزی کنم، به ایستگاه قطار کلن رفتم ولی با وجود شیک تر شدن دفتر مسافرتی قطار، خدمات آن تنزل کرده و خانمی که مسئول کار من بود، نتوانست به اویرو استار وصل شود.
پیاده روی خوبی کردم و از چند جا مثل توریست ها عکس گرفتم.
از جلوی رستورانی که در آن با شوهر سابقم آشنا شدم هم حتما رد شدم ولی اینقدر این منطقه از سی سال پیش تا به حال تغییر کرده ست که با اطمینان نمیتوانم بگویم، کدام این رستوران‌های شهر قدیم کلن آنجا بودند.
وقتی جوان هستی، دنیا شکل دیگری دارد.
یادم است، یکشب اینقدر کارم طول کشید که با یک ثانیه تاخیر میتوانستم، آخرین قطار کلن به بن را از دست بدهم و الان که فکر میکنم، ترس مرا فرا می‌گیرد.
یا آن وقتی که در هانوور وقتی کالج میگذراندم،  تا پاسی از نیمه شب در رستوران کار میکردم.
در این خصوص یادم است که یکی از دوستانم به زور به من اسپری فلفل داد، که اگر کسی ساعت سه صبح مزاحمم شود، بتوانم از خودم دفاع کنم.
به شوخی به او گفتم، اگر کسی بخواهد به من تجاوز کند، به او میگویم، ایدز دارم تا دست از سرم بردارد.
او به تفکر بچه گانه من اول خندید و بعد با حالت ساکارسم گفت، شاید او بگوید، چه بهتر، چون من هم ایدز دارم!
با سن بالاتر حالا ترس و شک من بیشتر هم شده ست.
امروز خودم را در صفحه ای ثبت کردم که برای دوست یابی ست، بدون پارتنر و مطالب رومانتیک.
گروه هایی که علایق شبیه به هم دارند.
ترجیح می‌دهم بیشتر با زنها ارتباط بگیرم، چون روحشان به من نزدیک تر است ولی با اینحال چند جا نوشتم که دنبال پارتنر نیستم و لزب هم نیستم، تا مشکلی پیش نیاید.
کسی که ادعا می‌کند سالها منتظر رسیدن لحظه مناسب برای اعتراف به عشق اش به تو بوده است ولی زندگی خودش را با لذت انجام داده و برای سواستفاده و آزار تو از تمام این لحظه ها در طول سال‌ها دست نکشیده ست، بهتر است به همان کسانی اعتراف عشقی بکند که زندگی شان را به لجن نکشیده است.
مکانیسم وجدان داشتن درد بزرگی ست.
وقتی کارهای پیش پا افتاده برای روحیه ام انجام می‌دهم، تمام مدت صحنه های هولناک جنگ ایران جلوی چشمانم می‌آیند.
دلم میخواست، قسمتی از آن را که نشانه سالم بودن روح است نگاه می‌داشتم و بقیه آن را بین هیولاهای این دنیا پخش میکردم، بلکه جنگها پایان بیابند.

©سوسن آفرین

.....

Obwohl ich gar keinen Klumpfuß, Hallux Valgus, habe, fiel mir das Gehen seit sechs Monaten besonders schwer, und die Schmerzen wurden täglich schlimmer.
Nach der Untersuchung meinte der Orthopäde, es handle sich um eine Entzündung und Überlastung, und verschrieb mir eine Stoßwellentherapie.
Beim ersten Mal hatte ich stärkere Schmerzen, sowohl während der Behandlung als auch am selben Tag, aber heute bei der 2. Behandlung ist mehr als eine Woche vergangen, und es ist viel besser geworden.
Heute fragte ich ihn genauer, wie dieses Gerät funktioniert.
Denn diese Therapieform wurde vor etwa zwanzig Jahren erstmals bei Nierensteinen eingesetzt, und ich fragte, ob ich so etwas wie Arthritis in diesem Knochen hätte, etwas wie eine Ablagerung von Oxalaten?
Er verneinte.
Es spielt auch psychologische Faktoren eine Rolle, denn die Nerven scheinen einem zu signalisieren, dass der Schmerz neu und nicht chronisch ist und dass diese Behandlung ausreicht.

Dies hängt mit dem autonomen Nervensystem zusammen, somatisch, und andererseits bewirken diese Nervenimpulse eine Linderung der Gelenkentzündung. Obwohl die Versicherung die Kosten nicht übernimmt, sind sie zum Glück nicht sehr hoch.
Die deutsche gesetzliche Krankenversicherung war bis vor zwanzig Jahren sehr gut, als ich jung war und keine Medikamente oder Behandlungen benötigte. Natürlich ist sie immer noch besser als in den USA, aber die Leistungen der französischen Krankenversicherung sind deutlich besser und kundenfreundlicher. Für eine Reise, die ich nächsten Monat nach Paris unternehmen möchte, ging ich zum Kölner Hauptbahnhof.
Obwohl das Bahnreisebüro moderner geworden ist, hat sich der Service verschlechtert, und die zuständige Mitarbeiterin konnte mir keinen Anschluss für den Eurostar bereitstellen.
Ich bin schön spazieren gegangen und habe wie eine Touristin ein paar Fotos gemacht.
Ich muss an dem Restaurant vorbeigekommen sein, in dem ich meinen Ex-Mann kennengelernt habe, aber die Gegend hat sich seit dreißig Jahren so sehr verändert, dass ich nicht mehr genau sagen kann, in welchem dieser Restaurants in der Kölner Altstadt damals ich gearbeitet habe.
Wenn man jung ist, sieht die Welt anders aus.
Ich erinnere mich an eine Nacht, in der ich so lange gearbeitet habe, dass ich den letzten Zug von Köln nach Bonn verpasst hätte, wenn ich nur eine Sekunde zu spät gekommen wäre – und heute habe ich panische Angst davor.
Oder als ich in Hannover Studienkolleg besuchte, habe ich bis nach Mitternacht in einem Restaurant gearbeitet.
Da erinnere ich mich, dass mir eine Freundin Pfefferspray aufgedrängt hat, damit ich mich verteidigen konnte, falls mich jemand um drei Uhr morgens belästigen sollte.
Ich habe ihr scherzhaft gesagt: „Wenn mich jemand vergewaltigen will, sage ich ihm, ich hätte AIDS, damit er aufhört.“
Sie lachte erst über meine kindische Idee und sagte dann sarkastisch:
„Vielleicht sagt er ja: ‚noch besser? Denn ich habe auch AIDS!‘“
Mit dem Alter sind meine Angst und meine Zweifel gewachsen.
Heute habe ich mich auf einer Seite angemeldet, die für die Suche nach Freunden gedacht ist, ohne Partner oder romantische Inhalte.
Gruppen mit ähnlichen Interessen.
Ich unterhalte mich lieber mit Frauen, weil sie mir seelisch näher sind.
Trotzdem habe ich an einigen Stellen geschrieben, dass ich keinen Partner suche und nicht lesbisch bin, um Missverständnisse zu vermeiden.
Jemand, der behauptet, jahrelang auf den richtigen Moment gewartet zu haben, um Dir seine Liebe zu gestehen, aber sein Leben in vollen Zügen genossen und Dich über die Jahre hinweg immer wieder missbraucht und verletzt hat, wäre besser beraten, seine Liebe jemandem zu gestehen, der sein Leben nicht in den Dreck gezogen hat.
Das Gewissen zu haben, ist echt nervig.
Wenn ich alltägliche Dinge für meine Seele tue, erscheinen mir ständig die schrecklichen Bilder des Iran-Krieges vor Augen.
Ich wollte einen Teil davon bewahren, ein Zeichen von innerer seelischen Gesundheit, und den Rest unter den Ungeheuern dieser Welt verteilen, damit die Kriege enden würden.

©Susan Afarin

...

Although I don't have clubfoot or hallux valgus, walking has been particularly difficult for me for the past six months, and the pain has been getting worse every day.
After the examination, the orthopedist said it was inflammation and overuse and prescribed shockwave therapy.
The first time, I had more severe pain, both during the treatment and on the same day, but today, at the second treatment, more than a week has passed, and it's much better.
Today I asked him more precisely how this device works.
This type of therapy was first used for kidney stones about twenty years ago, and I asked if I had something like arthritis in this bone, something like a deposit of oxalates?
He said no.
Psychological factors also play a role, because the nerves seem to signal that the pain is new and not chronic, and that this treatment is sufficient.
This is related to the autonomic nervous system, somatically, and on the other hand, these nerve impulses cause relief from the joint inflammation.
Although the insurance doesn't cover the costs, thankfully they aren't very high. German statutory health insurance was very good until twenty years ago, when I was young and didn't need any medication or treatment.
Of course, it's still better than in the US, but the benefits of French health insurance are significantly better and more customer-friendly.
For a trip I'm planning to take to Paris next month, I went to Cologne Central Station.
Although the train station's travel agency has become more modern, the service has deteriorated, and the employee couldn't arrange a connection for the Eurostar.
I went for a nice walk and took some photos like a tourist.
I must have passed the restaurant where I met my ex-husband, but the area has changed so much in the last thirty years that I can't say for sure which of those restaurants in Cologne's Old Town I worked at back then.
When you're young, the world looks different.
I remember one night when I worked so late that I would have missed the last train from Cologne to Bonn if I'd been even a second late—and now I'm terrified of that. Or when I was attending preparatory college in Hanover, I worked in a restaurant until after midnight.
I remember a friend practically forcing me to get pepper spray so I could defend myself if someone bothered me at three in the morning.
I jokingly told her, "If someone tries to rape me, I'll tell him I have AIDS so he'll stop." She laughed at my childish idea at first, then said sarcastically,
"Maybe he'll say, 'Even better? Because I have AIDS too!'"
With age, my fears and doubts have grown.
Today I signed up on a site for finding friends, without partners or romantic content.
Groups with similar interests.
I prefer talking to women because I feel closer to them emotionally.
Nevertheless, I've written in a few places that I'm not looking for a partner and that I'm not a lesbian, to avoid misunderstandings.
Someone who claims to have waited years for the right moment to confess his love to you, but has lived life to the fullest and repeatedly abused and hurt you over the years, would be better off confessing his love to someone whom he hasn't dragged her life through the mud.
Having a conscience is really annoying.
When I do everyday things for my soul, the horrific images of the Iran war constantly flash before my eyes.
I wanted to keep a part of it, as the sign of inner needed peace, and distribute the rest among the monsters of this world so that the wars would end.

©Susan Afarin

Own lyrics for Bamboleo, The love of an angel is like paradise, Gipsy Kings

خوردن سیب شروع عشق ممنوعه ست
خدا شاهد عشق بود
اما حسادت و کینه
شد مثل بغض توی سینه
رحمت خدا اون روز خود درد بود

Eating the apple was the begin of true love
God was the love witness
But jealousy and hatred
Become a chest lump sacred
God's mercy on this day was sickness

عشق فرشته
مثل بهشته
عشق و دوستی درون روح و سرشته

عشق فرشته
مثل بهشته
رو پیشونیت سرنوشت و نوشته

Großzügigkeit ist reine Menschen Erfindung
Der Mensch hat damit seinen Gott übertroffen
Bescheidenheit und Vergebung sind Empfindung
Von einer perfekten wahren Gemüt

Evolution ist das Schicksal aller Dinge
Überlegenheit zu ursprünglichen Gott
Eine notwendige Fortschritt und keine Sünde
Unsere Gene sagen wohin es dann geht

عشق فرشته
مثل بهشته
عشق و دوستی درون روح و سرشته

عشق فرشته
مثل بهشته
رو پیشونیت سرنوشت و نوشته

عشق فرشته
مثل بهشته
عشق و دوستی درون روح و سرشته

عشق فرشته
مثل بهشته
رو پیشونیت سرنوشت و نوشته

عشق فرشته
مثل بهشته
عشق و دوستی درون روح و سرشته

عشق فرشته
مثل بهشته
رو پیشونیت سرنوشت و نوشته

عشق فرشته
مثل بهشته
عشق و دوستی درون روح و سرشته

عشق فرشته
مثل بهشته
رو پیشونیت سرنوشت و نوشته
(Translation for Persian part:

The love of an angel is like paradise
Love and friendship have roots in soul and nature

The love of an angel is like paradise
Your fate is written on your forehead)

©Susan Afarin
Bilder: ©Susan Afarin

Bild: Union Kino Bochum

There is something I have to add to.
The first two years with my Ex husband were new and then also beautiful, cause he was older and I've learned from him.
He was charming and generous.
In my last relationship I had not one molecule beauty.
In both cases I stand loyal, but it was like the persian saying, throwing pearls for the pigs, wasting me on unworthy creatures.
I've learned from both although so much pain wasn't necessary.
Surly men and women have different souls but still being kind or not is similar.
There are also men who suffered from one sided relationships.
When I see to the past, cause a part of me, is remained there like a grave and I go visiting this grave.
The last disappointment shortly about wasn't really great.
It was as if I saw the incredible meaness in one person in light under my knowledge and humanity.
I didn't fail but I grew.
It doesn't hurt me anymore, cause I stay above these primivite values.
Not that I'm not ready for a relationship but I don't feel being attracted to someone and I let me be surprised if I till of end of my life choose my solitude or a worthy kind man could convince me that he knows my worth.

©Susan Afarin

بیش از آنکه به آدمها نزدیک شوم، آنها را ترک کرده ام.
خصوصا در سال‌های اخیر.
این فکر جدیدی از من نیست، جایی آن را خوانده ام، که ای کاش دانش امروزم را در جوانی داشتم و خیلی از اشتباهاتم را تکرار نمیکردم.
اما زمان مثل حبابی در گذشته ترکیده ست و به آنچه گذشته دسترسی ندارم.
ای کاش سی سال پیش به جای آلمان جای دیگری رفته بودم، مثلا فرانسه.
اینگونه از نفرت تبعیض نژادی دور بودم.
کاش به جای داروسازی حداقل پزشکی خوانده بودم و مجبور نبودم فشار یک کارمند فروشگاه را در مکانی برای تجویز و مشاوره سلامتی تحمل کنم.
ای کاش دو مرد در زندگیم را هیچوقت ندیده و نشناخته بودم، که اولی شوهرم و دومی هم چیزی شبیه به ازدواج بدون حداقل امکانات بود.
دیشب فیلم عجیبی دیدم که شبیه به رابطه آخرم بود.
آماده باشی یا نه.
عروسی در خانواده ثروتمندی که بی خبر در تله جنون این خانواده افتاده بود.
آنها از نفرینی رنج می‌بردند که آنها را مجبور کرده بود، در روز خاصی کسی را قربانی کنند، تا نمیرند!
برادر داماد یکبار موفق شد، او را از مرگ نجات دهد و به عروس گفت:
"آدمهای پولدار، گاه تفریحات عجیبی دارند."
این را به وضوح می‌توان دید.
پول زیاد جز تخریب خود آدمها و محیط اطرافشان نیست.
از زمان‌های قدیم هم این مشکل وجود داشته است.
مثل روم و گلادیاتورهایش، پرخوری و استفراغ، دربار فرانسه، پادشاهی انگلیس و قاجار...
مصرف بدون تولید پوچی می‌آورد.
قسمتی از داستان که یک پسربچه کوچک هم در این بازی مرگبار شرکت دارد و به عروس بیچاره شلیک میکند، خیلی وحشتناک بود.
کودکانی که روح خود را در این سن کم بخاطر تربیت و معیارهای غلط اجتماعی از دست می‌دهند، حتی صفای دوران کودکی را تجربه نمیکنند.
او مرا به یاد کودکانی انداخت که رژیم کثیف اسلامی با روضه و ندبه و زاریهای دروغین اسلامی و مغزشویی تبدیل به اسلحه مرگ کرده است.
کاش آدمهای بد و خطرناک جهان همه یکباره تبدیل به گلهای بی خطر می‌شدند و پس از عمر کوتاهشان، جهان از خشونت و ویرانی رها میشد.

©سوسن آفرین
......

Ich habe Menschen öfter verlassen als ihnen zugewandt.
Besonders in den letzten Jahren.
Das hier ist kein neuer Gedanke von mir, ich habe ihn irgendwo gelesen:
Ich wünschte, ich hätte das Wissen von heute schon in jungen Jahren gehabt, dann hätte ich viele meiner Fehler nicht wiederholt.
Aber die Zeit ist wie eine Seifenblase in der Vergangenheit geplatzt, und ich habe keinen Zugang mehr zu dem, was war.
Ich wünschte, ich wäre vor dreißig Jahren woanders hingegangen als nach Deutschland, zum Beispiel nach Frankreich.
So wäre ich dem Hass und der Rassendiskriminierung entgangen.
Ich wünschte, ich hätte wenigstens Medizin statt Pharmazie studiert und hätte nicht den Druck einer Verkäuferin in einer Apotheke ertragen müssen, in der man Medikamente abgibt und Gesundheitsberatung geben soll.
Ich wünschte, ich hätte zwei Männer in meinem Leben nie kennengelernt, von denen der erste mein Ex Ehemann war und der zweite eine Art gewaltige Ehe ohne jegliche Vorteile.
Letzte Nacht sah ich einen seltsamen Film, der mich an meine letzte Beziehung erinnerte.
Bist du bereit oder nicht?
Die Hochzeit einer einfachen Frau in einer reichen Familie, die unwissentlich in den Bann des Familienwahnsinns geraten war.
Sie litten unter einem Fluch, der sie zwang, an einem bestimmten Tag jemanden zu opfern, um nicht zu sterben!
Der Bruder des Bräutigams rettete sie einst vor dem Tod und sagte zur Braut: „Reiche Leute haben manchmal seltsame Hobbys.“
Das wird deutlich.
Zu viel Geld zerstört nur Menschen und ihr Umfeld.
Dieses Problem existiert seit der Antike.
Wie Rom mit seinen Gladiatoren, dem Völlerei und dem Erbrechen, dem französischen Hof, der britischen Monarchie und der Kadscharen-Dynastie… Konsum ohne Produktion führt zu Leere.
Die Stelle in der Geschichte, an der ein kleiner Junge an diesem tödlichen Spiel teilnimmt und die arme Braut erschießt, war sehr erschreckend.
Kinder, die aufgrund falscher Erziehung und unmoralischer gesellschaftlicher Normen in so jungen Jahren ihre Seele verlieren, erleben nicht einmal die Reinheit der Kindheit.

Er erinnerte mich an die Kinder, die das verwerfliche islamische Regime mit seinen falschen islamischen Gebeten, Klageliedern und seiner Gehirnwäsche zu Todeswaffen gemacht hat.
Ich wünschte, all die bösen und gefährlichen Menschen dieser Welt würden sich plötzlich in harmlose Blumen verwandeln, und nach ihrem kurzen Leben wäre die Welt frei von Gewalt und Zerstörung.

©Susan Afarin

......

I've left people more often than I've turned to them.
Especially in recent years.
This isn't a new thought of mine; I read it somewhere: I wish I'd had the knowledge I have today when I was younger.
Then I wouldn't have repeated so many of my mistakes.
But time has burst like a soap bubble into the past, and I no longer have access to what was.
I wish I had gone somewhere other than Germany thirty years ago, to France, for example.
That way I would have escaped the hatred and racial discrimination.
I wish I had at least studied medicine instead of pharmacy and hadn't had to endure the pressure of being a sales assistant in a pharmacy, where you're supposed to dispense medication and give health advice.
I wish I had never met two men in my life, the first of whom was my ex-husband, and the second a kind of massive marriage with no benefits whatsoever.
Last night I saw a strange film that reminded me of my last relationship.
Are you ready or not?
The wedding of a simple woman in a rich family who had unknowingly fallen under the spell of family madness.
They suffered from a curse that compelled them to sacrifice someone on a specific day to avoid dying!
The groom's brother once saved her from death and said to the bride,
"Rich people sometimes have strange hobbies."
This is clear.
Too much money only destroys people and their surroundings.
This problem has existed since antiquity.
Like Rome with its gladiators, gluttony, and vomiting, the French court, the British monarchy, and the Qajar dynasty…
Consumption without production leads to emptiness.
The part of the story where a young boy participates in this deadly game and shoots the poor bride was very disturbing.
Children who lose their souls at such a young age due to improper upbringing and immoral social norms don't even experience the purity of childhood.
It reminded me of the children whom the reprehensible Islamic regime, with its false Islamic prayers, laments, and brainwashing, has turned into weapons of death. I wish all the evil and dangerous people in this world would suddenly turn into harmless flowers, and after their short lives, the world would be free of violence and destruction.

©Susan Afarin

هر روز به شقایق‌های این جهان اضافه می‌شود هزاران گلبرگ
خدایا درب رحمتت را ببند، دیگر توان مان نیست دیدن مرگ

©سوسن آفرین
.....

Täglich kommen tausende Blütenblätter zu den Klatschmohn dieser Welt hinzu
Oh Gott, schließe die Tür Deiner Barmherzigkeit, wir können den Tod nicht länger ertragen.

©Susan Afarin

.....

Every day, thousands of petals are added to the poppies of this world
Oh God, close the door of Your mercy; we can no longer bear death

©Susan Afarin

Home by Dariush with lyrics by Jannati Ataee

This house, this empty house, has a thousand memories for me
What days does this empty house bring to mind what for days I remember
The walls of the house were full of windows
Till horizon our neighbor were the sea, the stars, the landscapes
The house was a playground for the sun and water
It was full of light for waking up, full of shade for sleeping

My father used to say that in the past we had thrown away our grudges
We had built the house with our hearts in the snow, wind, and rain
The house was my mother's love, who planted petunias in her garden
The house was my father's soul, He didn't love anything as much as home
The house was a playground for the sun and water
It was full of light for waking up, full of shade for sleeping

The flood of plunderers came It passed through the river
It broke the bridge and rushed and passed through the house
The hand of the flood of plunderers destroyed the house
It killed my old father
It drove my mother crazy
Now I am left with these ruins
Full of anger and hatred of madmen
I am wounded, I am tired, I am pure
I will write the last words on the ground
Who will come to put his hand in mine
So that we can rebuild our house?

Translation by ©Susan Afarin

No wicked games.

They are maybe attractive to some teenager who lack on selfconfidence.

But in adults it's a sign of being untrue.

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

وقتی مذهبی نیستی، بازی‌های مذهب تو را عصبانی می‌کنند، چون غیر منطقی، غیر سالم و حتی خطرناک هستند و دلیل اصلی داشتن مذهب اگر ترس آدمها از مرگ و زندگی ست، چرا صلح را انتخاب نمیکنند؟!
اگر ادیان سوره ها و عادات و رسوم خطرناک خود را دور میریختند، نیم بیشتر جهان زیبا میشد.
چون راسیسم کوچکتری باقی میماند.
صهیونیست ها می‌خواهند مسلمانان بمیرند، و اسلامیست ها مرگ یهودیان را می‌خواهند.
این وسط کلیسا با بکارت پیرمردهای بچه باز به ملایمت غارت ثروت می‌کند.
کلیپی دیدم که در آن صدراعظم آلمان طبق معمول بدون دانش راجع به مسلمانان حرف می‌زد.
اما بعد از او مرد دیگری سعی کرد، حرف او را تصحیح کند که باز هم اشتباه حرف می‌زد.
تروریسم اسلامی در خود قرآن نهفته ست.
اسلامیست ها از قانون جهاد قرآن پیروی می‌کنند و تا وقتی این خطر به شکل پتانسیل در این کتاب وجود دارد، خطر تروریسم اسلامی هم وجود دارد.
قوانین بدوی قصاص، سنگسار، اعدام، قطع عضو جزو دین یهود و اسلام هستند و اینها هم باید از کتابهایشان پاک شود، وگرنه این دو دین به خونخواری و بی‌عدالتی ادامه می‌دهند.
ضمن اینکه اینکار را باید با کلیسای کاتولیک هم انجام داد.
زنان و مردانی که با باکره بودن خودشان، قصد مقدس نشان دادن خود را دارند، یا پنهانی به فساد جسم رو می آورند و یا روحشان مکدر می‌شود و باعث زجر خود و دیگران می‌شوند.
آسکسوآلیتت امکان وجود دارد ولی باور آن در اینهمه انسان که خود را وقف کلیسا می‌کنند، قابل قبول نیست.
تا وقتی ریشه تفکر غلط بماند، راه رفته هم کج است.
اما حرفهای من فایده ندارد، با اینکه در قرن بیست و یکم زندگی می‌کنیم.

©سوسن آفرین
......

Wenn man nicht religiös ist, machen einen religiöse Spiele wütend, weil sie unlogisch, ungesund und sogar gefährlich sind.
Wenn der Hauptgrund für eine Religion die Angst der Menschen vor Leben und Tod ist, warum wählen sie dann nicht den Frieden?!
Wenn die Religionen ihre gefährlichen Suren und Bräuche abschaffen würden, wäre die halbe Welt wunderschön.
Denn es wird Rassismus verkleinern.
Zionisten wollen, dass Muslime sterben, und Islamisten wollen, dass Juden sterben.
Und inmitten all dessen plündert die Kirche auf subtile Weise den Reichtum der Menschen aufgrund der Jungfräulichkeit alter Männer.
Ich sah einen Clip, in dem der deutsche Bundeskanzler, wie üblich, unwissend über Muslime sprach.
Doch ein anderer Mann versuchte ihn anschließend zu korrigieren, aber er sprach immer noch falsch.
Islamischer Terrorismus ist im Koran selbst versteckt.
Islamisten folgen dem koranischen Dschihad-Gesetz, und solange diese potenzielle Gefahr in diesem Buch existiert, besteht auch die Gefahr des islamischen Terrorismus.
Die primitiven Gesetze der Vergeltung, Steinigung, Hinrichtung und Amputation sind Teil des Judentums und des Islams, und auch diese müssen aus ihren Schriften getilgt werden, sonst werden diese beiden Religionen weiterhin Blutvergießen und Unrecht begehen.
Dasselbe sollte auch mit der katholischen Kirche geschehen.
Frauen und Männer, die sich durch ihre Jungfräulichkeit als heilig darstellen wollen, verfallen entweder heimlich der Verderbnis des Körpers oder ihre Seelen werden verdorben, was ihnen und anderen Leid zufügt.
Asexualität ist möglich, doch daran zu glauben, dass soviele vielen, die sich der Kirche verschrieben haben, asexuell sind, ist nicht akzeptabel.
Solange die Wurzel dieses falschen Denkens fortbesteht, bleibt der Weg krumm. Aber meine Worte sind nutzlos, obwohl wir im 21. Jahrhundert leben.

©Susan Afarin

.....

If you're not religious, religious games make you angry because they're illogical, unhealthy, and even dangerous.
If the main reason for religion is people's fear of life and death, why don't they choose peace?!
If religions abolished their dangerous suras and customs, half the world would be beautiful.
Because it will reduce racism.
Zionists want Muslims to die, and Islamists want Jews to die.
And in the midst of all this, the Church is subtly plundering people's wealth because of the virginity of old men.

I saw a clip of the German Chancellor, as usual, speaking ignorantly about Muslims. Another man tried to correct him afterward, but he still spoke incorrectly.
Islamic terrorism is hidden in the Quran itself.
Islamists follow the Quranic law of jihad, and as long as this potential danger exists in this book, so does the danger of Islamic terrorism.
The primitive laws of retribution, stoning, execution, and amputation are part of Judaism and Islam, and these too must be eradicated from their scriptures, otherwise these two religions will continue to perpetrate bloodshed and injustice. The same should happen to the Catholic Church. Women and men who seek to portray themselves as holy through their virginity either secretly succumb to the corruption of the body or their souls are corrupted, causing suffering to themselves and others.
Asexuality is possible, but to believe that so many who have dedicated themselves to the Church are asexual is unacceptable.
As long as the root of this false thinking persists, the path remains crooked.
But my words are useless, even though we live in the 21st century.

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

Who chooses not the love but prefers having the control
Will lose love and attention, and I hope, that was his goal
Who prefers love with equality is a lonesome soul
The most mean with love having someone as possession role
I will never understand all these fighting for more whole
We all will die and our body needs, land in a tight hole

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

Washington hates me.

I understand it cause I hate Trump too.

He wanted to hack me, I heard he wants to kill me.

I don't believe in.

Wasps and bees don't hear of me.

If he got bitten, then his own fault, or an accident.

But if he continue ignoring Iranian, and let Iranian with mullahs alone or me or one of my loved ones, my family and friends harm in a way, I wish him a very blamimg and painful death, so that every one makes a party on his grave and Milania shall get back from UN and do what she can, like marring the next dumb criminal.

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

I was a tender petal in your dirty hands, but your acts and treatment made me be hard and arrogant to you.

Everytime you will try to catch me, I turn into the ashes you made out of my heart and you will see only dust.

This sahara is your own work.

Congragulations!

I don't talk to fill the air?!
...
A loving song, from a dominant man to an obedient woman.

What you mean, I don't care
I played myself, you the unfair🖤

I won't ever reconcill with blues.
Victim players, mom's sons, reckless betrayers.
For these people blues is something good, but I confess I don't understand it and I'm happy about it.
I'm not a humming bird but a nightingale on days I'm able to sing.
No one could trade with me and who couldn't trade his love with the whole world, has always lied and no matter what he will do, he can't convince me about his nice personality.
I never was a fan of Bruce Springsteen as musician but lately I heard his critics against the politics of USA and it was very pleasant to see someone as artist has courage against this pig, Trump.
I have a hard life but still I won't change it against a comfortable lie, be hypocritical nor diplomatic.
Sometimes I use harsh words, but even that is a sign of feelings in a world where true hearts and brains get bombed or executed and a little part is about to use innocent blood to have a bit more as substitute for their lacking on courage before they lie in a grave.

©Susan Afarin

فاشیست چه کسی ست، کیست؟!
آنکس که در تبعیض دارد نمره بیست
آنکه بمب و جنگ می‌آورد بر علیه زیست
آنکه به هستی دیگران می‌دهد فرمان ایست
آنکس که به دروغ دوست توست وقتی جای سربازی خالیست
آنکس که کلام و کردار اش در دو مسیر متفاوت جاریست
آنکس که وقتی راس قدرت است، مارست نه دوزیست
او اگر خدا هم باشد، وجودش از روح انسانی خالی ست

©سوسن آفرین

......

Wer ist ein Faschist, wer ist er?!
Derjenige, der in Diskriminierung eine eins plus hat
Derjenige, der Bomben und Kriege gegen das Leben führt
Derjenige, der gegen die Existenz anderer ein Stopp-Schild setzt
Derjenige, der sich lügnerisch als Dein Freund bezeichnet, wenn der Platz eines Soldaten leer steht
Derjenige, dessen Worte und Taten in zwei verschiedene Richtungen fließen
Derjenige, der, wenn er an der Spitze der Macht ist, eine Schlange ist, und kein Amphibium
Selbst wenn er Gott ist, ist seine Existenz ohne menschliche Seele

©Susan Afarin

......

Who is a fascist, who is he?!
The one who gets top marks for discrimination
The one who wages bombs and wars against life
The one who puts a stop sign against the existence of others
The one who falsely calls himself your friend when a soldier's place is empty
The one whose words and actions run in two different directions
The one who, when at the top of power, is a snake, not an amphibian
Even if he is God, his existence is without a human soul

©Susan Afarin

There are a couple speeches or advices that I find absolutly unwise.

Who love each other they tease each other?!👎

Who loves you will never play a game with you, blame, ashame and discriminate you.

This speech must be from a person who lacked love but loved himself too much or had great shortcomings to be honest with himself and with people he supposed to love.

Even my beloved Kant is not an exception with his:

Who behave himself with humility towards the world shall not be suprised if he get treatend like a worm.👎

And the past is a lighthouse not a harbor to live?!😳

Surly you can't live in the past with your body but your soul is able to when everything right now is dangerous and your future is cloudy.

©Susan Afarin

When I have to think about real romantic, I think about this movie.

Especially this song moves me.

I say I have to although romantic must be beautiful.

I had a wonderful platonic love and know how love tastes without having even a kiss or a touch.

But I was forced against my wish to part.

Surly I had a couple times the possibility to have a nice man on my side, but it is like as if my romantic way for love is under spell.

Therfore I think about romantic love like a burdon.

If someone is lucky and finds his love of life will handle it as if this one is like family.

You don't betray your family and so people who are fooling and teasing and playing games, will never be a lover for anyone.

I don't have any preferences about nationalities in this regard but hindi love stories are very similar to pure love in Iran.

I'm 60 and don't want to claim why I had never the luck to have a loving man in my life whom I could also love.

There are so many love pairs who died, were killed and couldn't touch happiness.

This movie is a horror movie and a very nice one that I saw with my mom once for years.

The man who thought that his beloved woman has betrayed her, became a dangerous witch and cursed her life, cause she was forced from her family and had to lie against him by the court , to could save him from death sentence.

But he didn't know it and wanted to destroy her life with her husband, cause although she loved him, their marriage was impossible, so she married a kind man from her university.

After the great witch found the truth out he was blamed and couldn't live with his crime.

He put himself in danger, saved her and her husband and was himself dead, in purgatory.

Romantic love was never a superfacial hollywood or bollywood story to me, but pain, distance, death.

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

My smarphone is very smart and protected me from one attack from USA. 

I can't donate much besids I've lost my belief in donation organizations.

And I think that was one of them, who tried to hack me.

I saw many things about love, waiting for the true one who lived his life amused while he put me permanently on fire to could laugh at my pain.

I buried my feelings towards a lie cause I don't want to have to do with liars.

He didn't understand one molecule of my sacrificing and pain so I wish him amnesia about me so he won't find a way again in my life to could destroy it again.

Understimating people for a couple of dollars is the way of criminals and I don't care about such people.

Even if you are naive there will exist one second after many years which let you make an true inventory
He claimed to be innocent, not one of these Rory, Mauri, Corey, Laurie, Gouri, no he waited for glory
He let you alone with monsters for his own doubts and profit, while he blamed you as unworthy unknown known hoary
I can't find any healthy point, will certainly never let it happen again, I'm too far from this sad story

©Susan Afarin

Cover Pari Zangeneh, Gole Laleh Abbasi (Wunderblume, )

یه شبه مهتابی بود
رنگ چشماش آبی بود
اما تو چشمای من
هرچی بود بی تابی بود
هرچی بود بی تابی بود
یه پرنده که نگاش پرشه از آرزوهاش
اگه بال داشته باشه میتونه وایسه رو پاش
مثل آهو توی دشت
مست و مستونه میگشت
که دلم پر زد و رفت رو گل بوسه نشست
گل بوسه پرکشید توی برکه ماه رو دید
مثل جنگ ماه و دیو
ماه رو از تو برکه چید
دم باد بی کسی تکیه دادن به کسی
گل لاله عباسی یه سبد یه عباسی
دم باد بی کسی تکیه دادن به کسی
گل لاله عباسی یه سبد یه عباسی

.....

Es war eine mondhelle Nacht
Die Farbe seiner Augen war blau
Aber in meinen Augen, was auch immer es war, es war die Ungeduld
Was auch immer es war, es war die Ungeduld

Ein Vogel, dessen Blick mit seinen Träumen befüllt sind, kann er auf seinen Beinen stehen, wenn er Flügel hat

Wie ein Reh in der Wiese, war er wie ein Besoffener auf einem Trieb, als seine Augen Flügel bekamen und weg flogen, und auf der Blume des Kusses saßen
Die Kussblume ist hoch geflogen, sah den Mond im Teich
Wie der Krieg des Mondes und der Sonne, pflückte er den Mond aus dem Teich weg

Dem Schweif des Windes, sich anlehnen an jemandem, sich auf jemanden verlassen
Ein Wundeblumen-Korb kostet 1 cent
Dem Schweif des Windes, sich anlehnen an jemandem, sich auf jemanden verlassen
Ein Wundeblumen-Korb kostet 1 cent

....

It was a moonlit night
The color of his eyes was blue
But in my eyes whatever it was, it was the impatience
Whatever it was, it was impatience

A bird whose eyes are filled with his dreams can stand on his legs if he has wings

Like a deer in a meadow, he was like a drunk on a shoot when his eyes got wings and flew away, and sat on the flower of the kiss
The kiss flower flew high, saw the moon in the pond
Like the war of the moon and the sun, he plucked the moon from the pool

The tail of the wind, lean on someone, rely on someone
A mirabilis basket costs 1 cent
The tail of the wind, lean on someone, rely on someone
A mirabilis basket costs 1 cent

خطر نازی‌ها در آلمان هر روز بالاتر می‌رود و شاید تا نوامبر آنها فاشیسم را در مجلس به ارتقاء برسانند.
فاشیسم به روزمرگی تبدیل شده ست.
ترامپ بزرگترین فاشیست جهان در حال حاضر است و ماسک و آشغالهای دیگری که با پولشان او را حمایت می‌کنند.
دموکراسی آمریکا همیشه یک مطلب نصفه بوده ست.
در کشوری که هنوز قانون اعدام و تبعیض بر علیه ملیت ها و ریشه ها وجود دارد و حتی کودکان از آن بی بهره نمی‌مانند.
آنها با جنگ و بمب و تحریم دموکراسی را به خورد بقیه جهان می‌دهند و به ازای این الطاف آنها را یا مثل آلمان برده خود برای نمایش سیاست جهانی می‌کنند و یا اگر با خاورمیانه و آفریقا طرف باشند، منابع آنها را میچاپند و تروریست ها را حاکم بر کشور می‌کنند، تا ملت هایشان حق زندگی کردن نداشته باشند.
دموکراسی آلمان چون همیشه از جنگ جهانی دوم به بعد دنباله روی آمریکا بوده ست با چنین وضعیتی در زیر زمین به سر می‌برد و فاشیست‌های مثل صدراعظم آلمان و حزب آ اف د، شاید برای کریسمس آینده کوره های آدم سوزی خود را به نشانه افتخار مشتعل کنند و اینبار با پیشرفت تکنولوژی امکان زنده ماندن خارجی ها خیلی کم است.
از آلمان کجا می‌توان رفت؟!
تنگه هرمز را ملاها بسته اند ولی انتقام بنزین گران را من به عنوان شهروند آلمان مثل همه باید پس بدهم، در حالیکه در خود ایران که روی نفت نشسته ایم، این نفت هیچوقت سر سفره خود ایرانی نبوده ست.
آتش کین و حرص و آز انسان کور است و خشک و تر با هم خواهند سوخت.
منفی بودن من دلیل کافی دارد.
در مجارستان راست گرایان باختند و این اتفاق خیلی خوبی ست، اما برای اروپا کافی نیست.
دیشب خوابی دیدم که خیلی خسته ام کرد.
در یک لابور عظیم ولی آشفته کار می‌کردم.
هیچ کس را نمی‌شناختم.
مردی از خودراضی و بی تربیت با تشر به من گفت که باید محلول دو درصدی از ملح سیانور با پتاسیم درست کنم.
در این لابور سیانور وجود نداشت.
وقتی با اکراه دوباره پیش او رفتم که بپرسم، اصلا سیانور کجا داریم و میز کار و وسایل تهیه آن را چه کنم.
با نیشخندی گفت:
"اینجا کسی به کسی کمک نمی‌کند و همه چیز به هم ریخته ست.
برای ترازو باید دو کیلومتر داخل جنگل راه بروی و ظروف آزمایشگاه مثل آرام مایر و پیپت هم هفت کیلومتر سربالایی به سمت قله کوه در آزمایشگاه دیگری هستند.
بعد از جیبش قوطی محتوی سیانور را در آورد و گفت:
" اگر تا صبح موفق به تهیه آن نشدی، یک قاشق آن را خودت بخور، چون دیگر لازم نخواهیم داشت!"
از قیافه اش بیزار بودم.
او یک نازی حزب اللهی بود.
روی روپوش او صلیب شکسته و سمبل حزب الله با هم چسبیده بودند.
با نفرت نگاهش کردم و گفتم:
" اصلا برای چه این محلول را میخواهی؟! "
گفت:
" برای کشتن موش‌های کانال مثل خودت!!! "
از در بیرون رفتم و به سمت جنگل روانه شدم.
مشکل این بود که این تنها قوطی سیانور نبود و او می‌توانست به قول خودش موش کانال دیگری را برای کشتار استفاده کند.
نهر خیلی کوچکی از میان جنگل می‌گذشت.
شیشه خالی آبی که همراهم بود را از آب نه پر کردم و بعد تمام محتوی قوطی را داخل آن ریختم و مخلوط کردم.
سینه خیز به سمت سیم خاردارهایی رفتم که مرز خارجی های در بند مثل من بود، مرز اماکن کشتار نازی ها برای خارجی ها. "
هوا داشت تاریک میشد.
محلول را درست زیر سیم خاردار های مرزی خالی کردم.
بعد به پشت دراز کشیدم و با خودم فکر کردم:
" فردا مرا بخاطر دور ریختن سیانور خواهند کشت ولی من کسی را با دستان خودم نخواهم کشت.
شاید این افتخار کوچکی باشد، چون همه ما خارجی ها به دست نازی های حزب اللهی خواهیم مرد، اما امروز و فردا صبح نه.
هوا خیلی سرد بود و در تاریکی فقط از مقر وجود این انسانهای وحشتناک و برده هایشان نور کریه اعدام ساطع بود.
خودم را بغل کردم، به آسمان پر ستاره نگاه کردم و با وجودیکه دندانهایم از سرما به هم میخوردند، برای دلم آوازی زمزمه کردم:
"اون پرنده که نگاش، پر شه از آرزوهاش..."

‌©سوسن آفرین

....

Die Nazi-Bedrohung in Deutschland wächst täglich, und vielleicht werden sie bis November die Faschisten das Parlament komplett übernehmen.
Faschismus ist alltäglich geworden.
Trump ist derzeit der größte Faschist der Welt, ebenso wie der Abschaum, der ihn mit seinem Geld unterstützt.
Die amerikanische Demokratie war schon immer eine brüchige Angelegenheit.
In einem Land, in dem die Todesstrafe und Diskriminierung aufgrund von Nationalität und Herkunft immer noch existieren, sind selbst Kinder nicht verschont.

Sie füttern den Rest der Welt mit Krieg, Bomben und Sanktionen, um Demokratie zu verbreiten und verschenken, und im Gegenzug versklaven sie die Menschen – wie Deutschland – aus weltpolitischen Gründen und stellen sich über sie, entscheiden für sie und machen eine Show.
Oder sie, die sich mit dem Nahen Osten und Afrika beschäftigen, beschlagnahmen deren Ressourcen und lassen Terroristen das Land regieren, sodass die Bevölkerung kein Recht auf Leben hat.
Die deutsche Demokratie, die sich seit dem Zweiten Weltkrieg stets an Amerika orientiert hat, befindet sich in einem Zustand der Verdrängung.
Faschisten wie der deutsche Bundeskanzler und die AfD könnten ihre Krematorien als Zeichen des Stolzes zum nächsten Weihnachtsfest anzünden.
Angesichts des technologischen Fortschritts sind die Überlebenschancen für Ausländer diesmal äußerst gering.
Wohin soll ich gehen, wenn ich Deutschland verlasse?!
Die Straße von Hormus wurde von den Mullahs gesperrt, aber als deutscher Staatsbürger muss ich, wie alle anderen auch, die hohen Benzinpreise zahlen, während im Iran, wo wir im Ölreichtum sitzen, dieses Öl nie den Iranern selbst zugutekam.
Der Hass und die Gier im Menschen sind blind, und sie werden gemeinsam alles verbrennen.
Es gibt also genug Grund für meine Negativität.
In Ungarn haben die Rechten verloren, und das ist gut so, aber es reicht nicht für Europa.
Letzte Nacht hatte ich einen Traum, der mich sehr müde gemacht hat.
Ich arbeitete in einem riesigen, aber chaotischen Labor.
Ich kannte niemanden.
Ein selbstgefälliger und blöder Mann sagte mir lächelnd, ich müsse eine zweiprozentige Lösung von Kaliumcyanid herstellen.
Es gab kein Cyanid in diesem Labor.
Als ich widerwillig wieder zu ihm ging und fragte, wo wir Zyanid hätten und wo ich einen Arbeitsplatz und den Geräten zur Herstellung finden sollten, sagte er grinsend:
„Hier hilft niemand, und alles ist im Chaos.
Man muss zwei Kilometer in den Wald laufen, um eine Waage zu bekommen, und Laborgeräte wie ein Mayer-Kolben und Pipetten befinden sich sieben Kilometer bergauf in einem anderen Labor.“
Dann zog er den Zyanidbehälter aus seiner Tasche und sagte:
„Wenn Du es nicht bis morgen früh schaffst, es herzustellen, iss selbst einen Löffel davon, denn wir brauchen Dich dann nicht mehr!“
Ich hasste seinen Gesichtsausdruck.
Er war ein Hisbollah-Nazi.
Auf seinem Gewand prangten ein Hakenkreuz und das Hisbollah-Symbol.
Ich sah ihn angewidert an und fragte:
„Wozu brauchst Du diese Lösung überhaupt?!“
Er antwortete:
„Um Ratten wie Dich zu töten!!!“
Ich ging zur Tür hinaus und in Richtung Wald.
Das Problem war, dass dies nicht die einzige Dose Zyankali war und er, wie er behauptet hatte, viele weitere hätte benutzen können, um die Ratten zu töten.
Ein kleiner Bach floss durch den Wald.
Ich füllte meine leere Wasserflasche mit Wasser, schüttete den gesamten Inhalt der Dose hinein und kräftig schüttelte und vermischte alles.
Ich kroch zum Stacheldraht, der die Grenze für Ausländer wie mich bildete, die Grenze zu den Nazi-Vernichtungslagern für Ausländer.
Es dämmerte bereits.
Ich schüttete die Lösung direkt unter den Stacheldraht.
Dann legte ich mich auf den Rücken und dachte:
„Morgen werden sie mich töten, weil ich Zyankali weggeworfen habe, aber ich werde niemanden eigenhändig töten.“
Vielleicht ist das eine kleine Ehre, denn wir alle Ausländer werden durch die Hand der Hisbollah-Nazis sterben, aber nicht heute oder morgen früh.
Es war bitterkalt, und in der Dunkelheit drang nur das grelle Licht der Hinrichtung aus der Behausung dieser schrecklichen Menschen und ihrer Sklaven.
Ich umarmte mich selbst, blickte zum Sternenhimmel und, obwohl meine Zähne vor Kälte klapperten, flüsterte ich ein Lied in mein Herz:
„Jener Vogel, dessen Augen mit seinen Wünschen erfüllt werden …“

©Susan Afarin

.......

The Nazi threat in Germany is growing daily, and perhaps by November the fascists will have completely taken over parliament.
Fascism has become commonplace.
Trump is currently the biggest fascist in the world, as is the scum who support him with their money.
American democracy has always been a fragile thing.
In a country where the death penalty and discrimination based on nationality and origin still exist, even children are not spared.
They feed the rest of the world with war, bombs, and sanctions to spread and bestow democracy, and in return, they enslave people—like Germany—for geopolitical reasons, placing themselves above them, deciding for them, and putting on a show.
Or they, who concern themselves with the Middle East and Africa, seize their resources and let terrorists rule the country, so that the population has no right to life.
German democracy, which has always looked to America for guidance since World War II, is in a state of displacement.
Fascists like the German Chancellor and the AfD could light their crematoria as a sign of pride for the next Christmas.
Given technological advances, the chances of survival for foreigners this time are extremely slim.
Where am I supposed to go if I leave Germany?!
The Strait of Hormuz has been closed by the mullahs, but as a German citizen, I, like everyone else, have to pay the high gasoline prices, while in Iran, where we sit surrounded by oil wealth, this oil has never benefited the Iranians themselves. Human hatred and greed are blind, and together they will burn everything.
So there is plenty of reason for my negativity.
In Hungary, the right wing lost, and that's a good thing, but it's not enough for Europe.
Last night I had a dream that left me very tired.
I was working in a huge but chaotic laboratory.
I didn't know anyone.
A smug and stupid man told me with a smile that I had to make a two percent solution of potassium cyanide.
There was no cyanide in this laboratory.
When I reluctantly went back to him and asked where we had cyanide and where I could find a workplace and the equipment to produce it, he grinned and said: “Nobody helps here, and everything is in chaos.
"You have to walk two kilometers into the woods to get a scale, and lab equipment like a Mayer flask and pipettes are seven kilometers uphill in another lab."
Then he pulled the cyanide container out of his pocket and said,
"If you can't make it by tomorrow morning, eat a spoonful yourself, because we won't need you then!"
I hated the look on his face.
He was a Hezbollah Nazi.
A swastika and the Hezbollah symbol were emblazoned on his robe.
I looked at him in disgust and asked,
"What do you even need this solution for?!"
He replied,
"To kill rats like you!!!"
I went out the door and headed towards the woods.
The problem was, this wasn't the only can of cyanide, and he claimed he could have used many more to kill the rats.
A small stream flowed through the woods.
I filled my empty water bottle with water, poured in the entire contents of the can, and shook and mixed everything vigorously.
I crawled to the barbed wire that formed the border for foreigners like me, the border to the Nazi extermination camps for foreigners.
It was already getting dark.
I poured the solution directly under the barbed wire.
Then I lay on my back and thought:
"Tomorrow they will kill me for throwing away cyanide, but I won't kill anyone myself.
Perhaps that is a small honor, because all of us foreigners will die at the hands of the Hezbollah Nazis, but not today or tomorrow morning."
It was bitterly cold, and in the darkness, only the harsh light of the execution shone from the dwelling of these terrible people and their slaves.
I hugged myself, looked up at the starry sky, and, although my teeth chattered from the cold, I whispered a song to my heart:
"That bird whose eyes are filled with its wishes..."

©Susan Afarin

Bild: Saemereien.ch

امروز به کرم های خاکی فکر کردم.
تلاش سخت زندگی کورشان، سادگی شان که با یک باران ملایم، آنها را به قتلگاهشان می‌برد.
آیا کرم‌ها حق زندگی ندارند؟!
شاید کانت منظورش از کشتن یک کرم، به دلیل تواضع زیاد یک انسان، کرم خاکی نبوده ست.
گرچه آسکاریس و کرم کدو و غیره هم شاید از خیلی از آدم‌های روی کره زمین لیاقت بیشتری برای زندگی کردن داشته باشند.
اما این بحث می‌تواند اشتباه برداشت شود، ضمن اینکه مطلبی که می‌خواهم بگویم، چیز دیگری ست.
شعر خیلی قدیمی من در خصوص زمان حاوی کرم خاکی هم هست.
او هم مثل حلزون و لاک پشت زمان را به سخره می‌گیرد ولی از هر دوی آنها بیشتر مورد تهدید است.
چون چیزی مثل لاک و پوسته سخت برای دفاع از خودش ندارد.
او تواضع و صداقت را با هم دارد ولی نسبت به جهان اطرافش اگر ترسی هم حس می‌کند، گنگ است، ضمن اینکه چاره ای جز خزیدن یا دراز کشیدن هم ندارد.
حرکت کرم، یا ایستادن او هر دو می‌توانند برایش خطر باشند.
تواضع یک صفت پسندیده ست که متاسفانه در فرهنگ غرب وجود ندارد و با چاپلوسی اشتباه گرفته می‌شود.
مزدوران، دروغگوها، خیانتکاران، تبهکاران جزو کرم‌های خطرناک هستند.
اما آنها انسانهای متواضع را به نام کرم لگد میکنند، حبس میکنند، بر سر دار می‌کشند.
اگر نخوت را با دانش واقعی وجودمان اشتباه نمیگرفتیم، کسانی که با وجود اصالت و قدرت روحشان،
نه، بهتر است بگویم،
دقیقا به دلیل این خصوصیات، فروتنی را چون جامه به تن می‌کنند، تا به کسی صدمه نزنند، درون انسانهای صادق را آنگونه که هستند، می‌دیدیم و به جای له کردن آنها به جای کرم، به آنها با افتخار دست می‌دادیم.

©سوسن آفرین
......

Heute dachte ich an Regenwürmer.
Ihre blinde, harte Arbeit, ihre Einfachheit, die sie mit einem sanften Regenguss zu ihrem Grab begleitet.
Haben Würmer denn kein Recht zu leben?!
Vielleicht meinte Kant mit dem Töten eines Wurms, wie er Bescheidenheit beschreibt, nicht die Regenwürmer.
Obwohl Spulwürmer und Co. vielleicht auch mehr Recht auf Leben haben als so mancher Mensch auf Erden.
Aber dieses Argument kann missverstanden werden, und was ich sagen will, ist etwas anderes.
Mein sehr altes Gedicht über die Zeit enthält auch einen Regenwurm.
Wie die Schnecke und die Schildkröte verspottet er die Zeit, aber er ist bedrohter als beide.
Denn er hat keinen harten Panzer, oder eine Schale, der ihn verteidigen könnte.
Er ist demütig und ehrlich, auch wenn er Angst vor der Welt um sich herum verspürt, ist diese Angst stumm und er hat sowieso keine andere Wahl, als zu kriechen oder sich hinzulegen.
Die Bewegung des Wurms oder sein Stehen können beide gefährlich für ihn sein. Demut ist eine wünschenswerte Eigenschaft, die in der westlichen Kultur leider nicht existiert und mit Schmeichelei verwechselt wird.
Söldner, Lügner, Verräter und Verbrecher gehören zu den gefährlichen Würmern. Doch sie treten, sperren ein und hängen demütige Menschen als Würmer.
Wenn wir Arroganz nicht mit wahrer Selbsterkenntnis verwechseln würden, würden wir jene, die trotz ihrer Originalität und Willensstärke – nein, besser gesagt, gerade wegen dieser Eigenschaften – Demut wie ein Gewand tragen, um niemanden zu verletzen, so sehen, wie sie wirklich sind.
Anstatt sie zu verachten, würden wir ihnen stolz die Hand reichen.

©Susan Afarin

.....

Today I thought about earthworms.
Their blind, hard work, their simplicity, which accompanies them to their graves with a gentle rain.
Don't worms have a right to live?!
Perhaps Kant, when he described killing a worm as a form of humility, wasn't referring to earthworms.
Although roundworms and the like might have more of a right to life than many a person on earth.
But this argument can be misunderstood, and what I want to say is something else. My very old poem about time also contains an earthworm.
Like the snail and the tortoise, it mocks time, but it is more threatened than both. Because it has no hard shell or casing to defend it.
It is humble and honest, and even if it feels fear of the world around it, this fear is silent, and it has no other choice but to crawl or lie down.

The worm's movement or its stillness can both be dangerous for it.
Humility is a desirable quality that unfortunately doesn't exist in Western culture and is confused with flattery.
Mercenaries, liars, traitors, and criminals are among the dangerous worms.
Yet they kick, imprison, and hang humble people like worms.
If we didn't mistake arrogance for true self-knowledge, we would see those who, despite their originality and willpower—no, rather, precisely because of these qualities—wear humility like a garment so as not to hurt anyone, for who they truly are.
Instead of despising them, we would proudly extend our hand to them.

©Susan Afarin

امروز بعد از آشپزی، ته بسته والک یک گل آن را پیدا کردم.
عظمت طبیعت در گیاهان مرا بیشتر از حیوانات و انسان تحت‌تأثیر می‌گذارد.
اغلب گیاهان نیش و سم و دندان، چنگال و بوی بد ندارند.
شابیزک، آقونیطون، ترشک درشت... حاوی سم هستند.
گیاهان گوشت‌خوار هم حشرات را می‌خورند و برای آنها حکم مرگ دارند.
اما چیزی که بیش از همه امروز در زیبایی والک به نظرم رسید، وحشی بودن اوست.
آدمها همه چیز را اهلی کردند، جز خودشان، با اینکه از همه بیشتر نیاز به آن دارند.
منظورم از اینگونه وحشی بودن، بی‌رحمی و خوی درنده،مغرور و خونخوار آنهاست.
وگرنه اغلب آنها سعی بر تغییر همنوع خود دارند، تا صفات طبیعی و زیبای آنها را تخریب کنند و غریزه عجیب نیاز به کنترل شان را دنبال کنند.
والک در مقایسه با تره و سیر گلخانه ای، عطر عجیب و دست نخورده ای دارد که با زیبایی و سکر خود می‌تواند ما را به اعماق جنگلی دور، جایی نزدیک به رودخانه و یا دریاچه ببرد و گلهای بازنشده اش، شبیه رنگ شرم گونه ای هستند که تراوش خورشید آن را از لای یک کلای حصیری ساده نوازش کرده است.

©سوسن آفرین

......

Heute fand ich nach dem Kochen eine Blume im Boden einer Bärlauch-Packung. Die Größe der Natur in Pflanzen beeindruckt mich mehr als Tiere und Menschen. Die meisten Pflanzen haben weder Stacheln noch Gifte, Zähne, Krallen weder riechen unangenehm.
Belladonna, Eisenhut, Sauerampfer … sind giftig.
Fleischfressende Pflanzen fressen Insekten und sind für sie tödlich.
Was mich heute aber an der Schönheit von Bärlauch am meisten beeindruckt hat, ist ihre Wildheit.
Die Menschen haben alles domestiziert, nur sich selbst nicht, obwohl sie es am dringendsten brauchen.
Mit dieser Art von Wildheit meine ich ihre Grausamkeit und ihre räuberische, arrogante und blutrünstige Natur.
Ansonsten versuchen die meisten, ihre Mitmenschen zu verändern, ihre natürlichen und schönen Eigenschaften zu zerstören und ihrem eigenen seltsamen Instinkt zu folgen, um sie zu beherrschen.
Verglichen mit Lauch und Gewächshausknoblauch verströmt der Bärlauch ein eigentümliches und unberührtes Aroma, das uns mit seiner Schönheit und seinem betörenden Duft in die Tiefen eines fernen Waldes, an einen Fluss oder See entführt.
Seine ungeöffneten Blüten erinnern an die Farbe einer aus Scham geröteten Wange, die die Segregation der Sonne durch einen einfachen Strohhut gestreichelt hat.

©Susan Afarin

......

Today, after cooking, I found a flower in the bottom of a wild garlic package.
The grandeur of nature in plants impresses me more than animals and humans. Most plants have neither thorns nor poisons, teeth, claws, nor do they smell unpleasant.
Belladonna, monkshood, sorrel… are poisonous.
Carnivorous plants eat insects and are deadly to them.
But what impressed me most about the beauty of wild garlic today is its wildness. Humans have domesticated everything except themselves, even though they need it most.
By this kind of wildness, I mean their cruelty and their predatory, arrogant, and bloodthirsty nature.
Otherwise, most try to change their fellow human beings, destroy their natural and beautiful qualities, and follow their own strange instincts to dominate them. Compared to leeks and greenhouse garlic, wild garlic exudes a unique and pristine aroma, transporting us with its beauty and intoxicating fragrance to the depths of a distant forest, to a river, or a lake.
Its unopened blossoms are reminiscent of the color of a cheek flushed with shame by the sun's glare filtering through a simple straw hat.

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

به سریال داوید پاوزه دادم و در این فاصله فصل ششم سریال سرگذشت ندیمه، نوشته مارگارت آت وود را نگاه کردم.
این فصل سریال از دید من اصلا جالب نبود، فقط وقت تلف شده بود و داستانی وجود نداشت.
کشته شدن دو تن از فرماندهان نازی، که یکی از آنها برنامه ریز گیلیاد ولی پشیمان بود و به ندیمه چندین بار کمک کرده بود و فرمانده دیگری که مدتی معشوقه او بود و از او بچه داشت، تنها اتفاق جدید سریال بودند.
با وجودی که مرگ دو مهره که به نوعی جالب بودند، اتفاق خوبی بود، ولی آنها سمپاتی هم تولید میکردند، چون بسته به خواست ندیمه کارهای ضد سیستم هم انجام داده بودند.
اما تاریکی وجود دومی کنار عشق رومانتیک و یا اولی بابت عشق انسانی کم میشد، اما آنها حتی اگر پلیدی را به عنوان واقعیت زندگی، بر خلاف میلشان قبول کرده بودند، باز خیانت و پلشتی در اعمالشان آشکار بود.
دوربین اکثرا روی صورت هنرپیشه اول فیلم بود و با اینکه خشم و گسیختگی او قابل قبول بود، عشقی در چشمانش نبودند.
نمی‌دانم که آیا داستان قدرت کمی داشت و یا بازی ندیمه.
در هر حال تمایل او به بازگشت به گیلیاد برای یافتن دخترش، جز چند صحنه اختصاصی در این مورد، قابل لمس نبود.
برای من بیشتر احساس لجام گسیختگی او بود و چند گانه شدن وجودش.
انگار که او دنبال دلیلی برای بازگشت و نجات سالهایی بود که با زجر و درد و ترس و در عین حال عشق عجیبی مثل یک میوه در لجنزار می‌گشت.
مارگارت آت وود این داستان را سال 1985 نوشته ست.
انقلاب جهنمی ایران شش سال قبل از این اتفاق افتاد.
نمی‌دانم چرا آدمها دوست دارند تلخی و پلیدی و دیکتاتوری را درون داستان‌ها ببرند، انگار که واقعیت چیز دیگری ست.
تاثیر این سریال حتما خیلی بیشتر از اختناق و جنگ و کشتار برای آدمهای سراسر جهان جالب بوده ست.
دیشب خواب های آشفته ای میدیدم.
در یکی از آنها فریدریش مرز را دیدم که در اتاق هتلی با چندین زن جوان خودش را مشغول کرده بود ولی من در انتهای راهرو اتاقی داشتم که در آن انتظار میکشیدم، که پیشخدمتی برایم بلیط قطار بیاورد؟!
وقتی بلیطم آمد، راهی شدم.
دوباره از جلوی اتاق مرز رد شدم، او تنها بود و در آینه خیره شده بود.
یک لحظه مکث کردم که آیا حرف زدن با چنین آدمی، اصلا فایده دارد؟!
صراحت اجازه نداد سکوت کنم.
به او گفتم:
"شما اینقدر قدرت دارید که بتوانید آلمان را با چند جمله به عظمت برسانید.
فشارهای آمریکا را ندید بگیرید و به ملت خود، هویت او را بازگردانید، تا مجبور نباشند برای آلمانی بودنشان، به نازیسم پناه ببرند.
آ اف د را منحل کنید و فقط خارجی‌های تروریست را بازگردانید.
به صنعت بدون اسلحه قدرت بدهید. "
او ابرویش را بالا انداخته بود و دهانش را به نشانه نارضایتی کج کرده بود.
لبخندی زدم و گفتم:
" نه نمی‌خواهد به این چیزها فکر کنید.
فراموش کنید.
تصویرتان را در آینه نگاه کنید و از خودتان ناراضی باقی بمانید. "
یادم است که وقتی بیرون آمدم هوا داشت تاریک میشد.
نزدیک ایستگاه قطار رسیدم ولی همه چیز مخروبه بود.
اما ریل های قطار مثل سرخرگ‌های آدمیزاد رنگ خون داشتند و انگار فلز گداخته آنها نفس می‌کشید.
از آمدن قطار خبری نبود.
ناگهان حس کردم که انگار خود من قطار هستم و جسمم روی ریل‌های گداخته مثل قطار در حرکت بود.
امروز به سریال داوید فکر کردم، چون چند قسمت بعدی آن را دیدم و متوجه شدم که روح لطیف او هم بعد ها بالاجبار شمشیر را در جنگ باور کرده است و صدها نفر را کشته است.
ترانه های ساده مذهبی او با وجودیکه زبانش را نمی‌فهمم و مضمون آنها چاپلوسی کردن خدای یهودیان است، دلنشین هستند، مثل طبیعت.
به این فکر کردم که دلیل پیغمبر شدن آدمها آن زمان، شغل چوپانی بوده ست.
آنها چون گله ها را نگه داری می‌کردند، فراموش می‌کردند که همه آدم‌ها گوسفند و بزغاله نیستند.
تنهایی آنها در عظمت بیکران طبیعت هم دلیل دیگری برای پناه بردن آنها به دیالوگ با خودشان بوده ست.
هر چه هست، آنها آرامش طبیعت را به انسان منتقل نکردند، بلکه خشونت انسان را تبدیل به تخریب طبیعت کردند.

©سوسن آفرین

.....

Ich pausierte Davids Serie und sah mir in der Zwischenzeit die sechste Staffel von „The Handmaid’s Tale“ basiert auf den Roman von Margaret Atwood an.
Diese Staffel fand ich überhaupt nicht interessant, reine Zeitverschwendung ohne Handlung.
Die Tötung zweier Nazi-Kommandeure – einer davon ein reumütiger Gilead-Planer, der der Magd mehrmals geholfen hatte, der andere ihr zeitweise Geliebter, mit dem sie ein Kind hatte – waren die einzigen Neuerungen der Serie.

Obwohl der Tod dieser beiden Charaktere, die in gewisser Weise interessant waren, durchaus positiv war und auch Mitgefühl hervorrief, da sie – abhängig von den Wünschen der Magd – ebenfalls gegen das System gehandelt hatten.
Obwohl die Dunkelheit der einen wäre durch romantische Liebe, die der anderen durch menschliche Liebe gemildert worden, doch selbst wenn sie das Böse wider Willen als gegeben hingenommen hätten, blieben Verrat und Hässlichkeit ihrer Taten offenkundig.
Die Kamera war fast ausschließlich auf das Gesicht der Hauptdarstellerin gerichtet, und obwohl ihr Zorn und ihre Verzweiflung nachvollziehbar waren, fehlte es ihren Augen an Liebe.
Ich weiß nicht, ob es an der Kraft der Geschichte oder an der schauspielerischen Leistung der Magd lag.
Jedenfalls war ihr Wunsch, nach Gilead zurückzukehren und ihre Tochter zu finden, bis auf wenige Szenen, die diesem Thema gewidmet waren, nicht spürbar.
Für mich war es vielmehr das Gefühl ihrer Ungebundenheit und die Vielschichtigkeit ihres Wesens.
Es war, als suche sie nach einem Grund zurückzukehren und die Jahre zu retten, die sie in Angst, Schmerz und Qualen verbracht hatte, und doch mit der Suche nach einer seltsamen Liebe aus war, wie nach einer Frucht im Schlamm.
Margaret Atwood schrieb diese Geschichte 1985.
Die höllische iranische Revolution fand sechs Jahre zuvor statt.
Ich verstehe nicht, warum man so gern Bitterkeit, Hässlichkeit und Diktatur in Geschichten einbaut, als wäre die Realität etwas ganz anderes.
Die Wirkung dieser Serie muss für Menschen weltweit viel interessanter gewesen sein als Strangulation, Krieg und Mord in Echt.
Letzte Nacht hatte ich beunruhigende Träume.
In einem davon sah ich Friedrich Merz, der in einem Hotelzimmer mit mehreren jungen Frauen beschäftigt war, während ich am Ende des Flurs in einem Zimmer auf einen Kellner wartete, der mir eine Fahrkarte bringen sollte?!
Als meine Fahrkarte kam, ging ich.
Ich kam wieder an Merz' Zimmer vorbei; er war allein und starrte sich im Spiegel an. Ich hielt einen Moment inne und fragte mich, ob es überhaupt Sinn machte, mit so einem Menschen zu reden?!
Offenheit erlaubte mir nicht zu schweigen.
Ich sagte zu ihm:
„Sie haben die Macht, Deutschland mit wenigen Worten groß zu machen. Ignorieren Sie den amerikanischen Druck und geben Sie Ihrem Volk seine Identität zurück, damit es nicht im Nationalsozialismus Zuflucht suchen muss, um Deutscher zu sein.
Lösen Sie die AfD auf und schicken Sie nur die ausländischen Terroristen zurück. Stärken Sie die Industrie ohne Waffen.“
Er hob die Augenbrauen und verzog missmutig den Mund.
Ich lächelte und sagte:
„Nein, darüber brauchen Sie nicht nachzudenken.
Vergessen Sie es.
Schauen Sie in den Spiegel und seien Sie unzufrieden mit sich selbst.“
Ich erinnere mich, dass es bereits dunkel wurde, als ich hinausging.
Ich kam in der Nähe des Bahnhofs an, aber alles lag in Trümmern.
Doch die Gleise hatten die Farbe von Blut, wie menschliche Arterien, und ihr geschmolzenes Metall schien zu atmen.
Von dem Zug war weit und breit nichts zu sehen.
Plötzlich fühlte ich mich, als wäre ich selbst der Zug und mein Körper bewegte sich wie ein Zug auf den glühenden Gleisen.
Heute musste ich an die David-Serie denken, denn nachdem ich die nächsten Folgen gesehen hatte, wurde mir klar, dass seine sanfte Seele später im Krieg gezwungen wurde, an das Schwert zu glauben und Hunderte von Menschen zu töten.
Obwohl ich die Sprache nicht verstehe und die Lieder den jüdischen Gott preisen, sind seine schlichten religiösen Lieder angenehm, wie die Natur.
Ich dachte, dass die Menschen damals deshalb Propheten wurden, weil sie Hirten waren.
Während sie die Herden hüteten, vergaßen sie, dass nicht alle Menschen Schafe und Ziegen waren.
Ihre Einsamkeit in der unendlichen Pracht der Natur war ein weiterer Grund für sie, Zuflucht im inneren Dialog zu suchen.
Schließlich hatten sie den Frieden der Natur nicht auf die Menschen übertragen, sondern menschliche Gewalt in die Zerstörung der Natur umgewandelt.

©Susan Afarin

.......

I paused David's series and watched the sixth season of "The Handmaid's Tale," based on the novel by Margaret Atwood, in the meantime.
I didn't find this season interesting at all; a complete waste of time with no plot.
The killing of two Nazi commanders—one a repentant Gilead planner who had helped the Handmaid several times, the other her on-again, off-again lover with whom she had a child—were the only new elements of the series.
Although the deaths of these two characters, who were interesting in some ways, were certainly positive and even evoked sympathy, cause they too had acted against the system—depending on the Handmaid's wishes— Although the darkness of one might have been softened by romantic love, and that of the other by human love, even if they had unwittingly accepted the evil they had committed, the betrayal and ugliness of their actions remained obvious. 
The camera was almost exclusively focused on the protagonist's face, and although her anger and despair were understandable, her eyes lacked love.
I don't know if it was due to the power of the story or the Handmaid's acting.
In any case, her desire to return to Gilead and find her daughter was not palpable, except for a few scenes devoted to that subject.
For me, it was more the sense of her freedom and the complexity of her nature.
It was as if she were searching for a reason to return and salvage the years she had spent in fear, pain, and torment, yet was also searching for a strange kind of love, like a fruit in the mud.
Margaret Atwood wrote this story in 1985.
The hellish Iranian Revolution took place six years earlier.
I don't understand why people so readily incorporate bitterness, ugliness, and dictatorship into stories, as if reality were something entirely different.
The impact of this series must have been far more interesting to people worldwide than strangulation, war, and murder in real life.
Last night I had disturbing dreams.
In one of them, I saw Friedrich Merz in a hotel room, engaged with several young women, while I waited in a room at the end of the hall for a waiter to bring me a ticket.
When my ticket arrived, I left.
I passed Merz's room again; he was alone, staring at himself in the mirror.
I paused for a moment and wondered if it even made sense to talk to someone like that.
Openness wouldn't allow me to remain silent.
I said to him:
“You have the power to make Germany great with just a few words.
Ignore the American pressure and give your people back their identity so they don't have to resort to National Socialism to be German.
Dissolve the AfD and only send back the foreign terrorists.
Strengthen non-arms industry.”
He raised his eyebrows and his mouth twisted into a sullen expression.
I smiled and said,
“No, you don’t need to think about that.
Forget it.
Look in the mirror and be dissatisfied with yourself.”
I remember it was already getting dark when I went outside.
I arrived near the train station, but everything was in ruins.
Yet the tracks were the color of blood, like human arteries, and their molten metal seemed to breathe.
There was no sign of the train anywhere.
Suddenly, I felt as if I were the train myself, and my body moved like a train on the red-hot tracks.
Today I had to think about the David series because, after watching the next few episodes, I realized that his gentle soul was later forced in the war to believe in the sword and kill hundreds of people.
Although I don’t understand the language, and the songs praise the Jewish God, his simple religious songs are pleasant, like nature.
I thought that people became prophets back then because they were shepherds.
While tending their flocks, they forgot that not all people were sheep and goats. Their solitude amidst the boundless splendor of nature was another reason for them to seek refuge in inner dialogue.
Ultimately, they had not extended the peace of nature to humankind, but had instead transformed human violence into the destruction of nature.

©Susan Afarin

بهار دلنشین آمد و اعدام ها را مضاعف کرد.

مرگ بر اعدام.

©سوسن آفرین

......

Der angenehme Frühling ist da und hat die Exekutionen vermehrt.

Tod mit Exekutiom.

©Susan Afarin

.......

The pleasant spring is there and forces more executions.

Death with Execution

©Susan Afarin

"If you want to be with me, be a masculine human."

It's maybe very simple, but still the most will fall.

Cause they are not heterosexual or are married or they only have a human body and no human true values.

I saw a clip about falling in love.

We love someone cause he has the same darkness?!

We wish light and when we are naive we could suffer much for finding a ray of light but all of us with a molecule intelligence will leave this prison which contains our own purity and feelings and the devilness of the monster whom we tried to save with our inner light.

How far is human from the meaning of words.

Love has nothing to do with games but people turned their own half and wrong feelings and shortcomings to a game and are about trading and business about human values.

©Susan Afarin

امید چقدر راه سختی ست و چه بیهوده وقت و زخم تلخی ست، برای رسیدن به مقصود
حمل درد و رنج و انتظار برای رسیدن به یک روز خاص، برکتی باید موعود
زیر رگبار گلوله دشمن، فریاد جنون، گرگهای بی وجدان، زخم چشم حسود
خورشید وقتی برود، از زمین چیزی باقی نماند برای زندگان، حتی به یادبود

©سوسن آفرین

......

Wie schwer ist der Weg der Hoffnung, wie sinnlos die verschwendete Zeit und die bittere Wunde, um das Ziel zu erreichen
Schmerz und Leid zu ertragen, um auf einen besonderen Tag zu warten, es muss doch ein versprochenen Segen geben
Unter dem Kugelhagel des Feindes, dem Schrei des Wahnsinns, skrupellosen Wölfen, dem Schmerz des neidischen Blicks
Wenn die Sonne untergeht, bleibt nichts von der Erde für die Lebenden übrig, nicht einmal etwas als eine Erinnerung

©Susan Afarin

......

How hard is the path of hope, how pointless the wasted time and the bitter wound to reach the goal
Enduring pain and suffering to wait for a special day, there must surely be a promised blessing
Under the enemy's hail of bullets, the scream of madness, unscrupulous wolves, the pain of the envious gaze
When the sun sets, nothing of the earth remains for the living, not even something as a memory

©Susan Afarin

Bild: Instagram

Es ist meist kein erfröhliches, aufbauendes, zuverlässiges, glückliches Gefühl, die Hoffnung
Kitchiges Gefühl wie das Ergebnis abzuwarten auf eine herkömmliche leichte Tönung
Oder verdammt ernst, ein lieber Menschen steht auf dem OP-Tisch, über bleibt eine Licht-Spalt-Öffnung
Oder wenn eine Blume, ein junger Mensch wieder von Wölfen erhänt wird, Schmerz trägt die Krönung
Die Tatsache, dass die Erde beherrscht wird von Kriminellen mit ganzen Satzung und Bewaffnung
Dann verzichtest Du gern auf Wartereien, willst Dich nur erinnern an eine einfache Dünung

©Susan Afarin

........

It's usually not a cheerful, uplifting, reliable, happy feeling, the hope
A kitschy feeling like waiting for the result of a conventional light tint
Or damn serious, a loved one is on the operating table, all that remains is a glimmer of light
Or when a flower, a young person is hanged again by wolves, pain wears its crowning glory
The fact that the earth is ruled by criminals with full statutes and weapons
Then you gladly forgo waiting, you just want to remember a simple swell

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

A criminal will always lark to could hurt, abuse and steal you again
Cause you had to pay, he lived his life, laughed at your pain and also your pen
He takes distance a while like business when you remember him his crimes then
But when he thinks you are distracted, he tries to kill you of new like hen
This repeated disgusting way can't be the way of honorable men
I think I took already goodbye to romance life forever, amen

©Susan Afarin

When I cook I have fears that my neighbors wish it too, cause Persian kitchen is very aromatic.
But I can't feed the world.
Surly if my brother has time to pick it up, he will have a part of it.
The people who could feed the world take the last wheat from the poor, just to be richer.
I saw a clip where someone feed birds with different seeds.
Saving a couple birds is possible to me, but I have not these birds.
A Greenpeace advertisement was about a forest which has to be destroyed for IKEA.
Another greedy billionaire, a disgusting goblin, I mean the founder of this house, I rememberd the story about how he replaced a bottle coke in a hotel cause it was cheaper in a supermarket.
Money make people attractive, I belive in opposite.
But the most painful part was, I thought what if Greenpeace is also a fake organization like UNICEF and UN?!
What if they take the donation of people but support the IKEA?!
Conspiracy theory?!
I don't want make any.
But it is the disbelief in human world.
Every day I lose a piece more from the belief that someone, somewhere, sometime would do something good and not for his own profit based on naivity of people like me.

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

I will live with my feelings but won't let someone abuse it anymore.

I'm what I am and who wants to teach me and wants more conditions from me, must go his own way.

I refine my soul towards socity so much and need no advices for.

Who tortured me and betrayed me will be forgiven at some opoint but for that he needs to let me in peace and even if he needs to stalk and get inspirations has to make it loudless, cause I don't forgive betrayers to stay in my life.

Who is able to pay my love with betrayal will never be my friend.

I'm a deeply thought person and the teenager euphoria is a very wrong idea by me.

Who couldn't apologize for his crimes will never enter my door.

I talk too clear but it is often not wished, to be so explicit
Hiding for protect at cost others, is not heroic, an implicit
No problem, when people need and use, but not abusing my healing spirit
Refuel and go, but no need of advices and not my life to limit

©Susan Afarin

Bild: Alibaba

منظره قدرتمندی را با عشقی نگاه میکردیم.
هر دو از لابلای ابرهای مه گونه به ته دره نگاه میکردیم، جایی که رودخانه دربستر آن  می‌رقصید و قزل آلا های سیمین درشت، حباب‌های آب را گاز می‌زدند.
یک لحظه خودمان را از پشت نگاه کردم.
بالهای بزرگ سپیدی داشتیم و نمی‌دانم که آیا از پرواز بلندی باز می‌گشتیم، یا قصد پرواز طولانی داشتیم.
بدون شک در کلاردشت بودیم.
گفتم:" تا به حال اینجا آمده بودی؟!"
او لبخندی به زیبایی انار زد و گفت:
"نه عزیزم، اینجا شبیه خواب و خیال است."
گفتم:
"من تقریبا شانزده سال داشتم، وقتی اینجا با خانواده ام سفر کردیم.
با اینکه هوا کمی سرد بود، اما خاطره طبیعت آن را هیچوقت فراموش نکردم."
مدتی طولانی در سکوت زیبایی طبیعت را استنشاق کردیم و با چشمانمان آن را به قلبمان سپردیم.
لحظه ای بعد، بالای گنبد مسجد شاه در اصفهان نشسته بودیم.
لبخندی زدم و گفتم:
" این دیگر ایده توست.
خوب است که هنوز به اذان صبح نرسیده ایم.
فکر میکنی، آیا می‌توانیم اعدام انسانها را قبل از اذان صبح متوقف کنیم؟!"
عشقی بغلم کرد و گفت:
"اعدام، جنگ، ترور چیزهایی نیستند که آدمهایی مثل من و تو بتوانند جلویش را بگیرند.
امسال تابستان باز هم دوازدهم تیر ماه مرا ترور خواهند کرد و بیش از صد سال است که این واقعه تغییر ناپذیر است. "
اشکم سرازیر شد.
قطره ای از اشکم را روی پلک چشمانش چسباند و گفت:
"دلم نمی‌خواهد غصه بخوری.
این اتفاق قدیمی ست.
اما تلخی واقعی اینست که هنوز بعد از گذشت صد سال، آدمها شیوه ضد اجتماعی و ضد بشری خود را تغییر نداده اند و هنوز به نام دین عاشقان را بر سر دار می‌کنند.
عارف برایم تعریف کرد که در تحصن و تظاهرات تهران شرکت کردی.
دوازده سالگی ات را همیشه وقف وطن کرده ای. "
لبخندش مثل آفتاب روشن و شفاف بود.
گونه ام را بوسید و گفت:
" میدانم که دوباره کلیپ هایت موقوف شدند.
حرف زدن حتی در این دوران هم کفاره دارد و دوست داشتن مجازات می‌شود.
نمیتوانم کمک ات کنم، با اینکه بیشرمی یک انسان خودخواه روی رودخانه زندگی ات سایه انداخته است، نور من آنجا راه ندارد.
اگر دوستت داشت، خوشحال میشدم.
اما او فقط خودش را دوست دارد و دوری و قساوت او، با وجود تخریبی که در زندگی تو درست کرده، او همه چیز را گردن تو می اندازد.
مردانی که خود را از زنان ضعیف تر می‌بینند، خیلی خطرناک هستند."
گفتم:
" تقصیر من هست. آدمی با اینهمه غرور را شکستم، چون قلبم را با خودپسندی و خیانت تخریب کرد.
برای خودپسندی آدمها راه نجات نیست، اما کاش برای نجات انسانیت از دست آنها راهی بود. "
مستقیم در چشمانم نگاه کرد و پرسید:
" هنوز دوستش داری؟! "
مصمم گفتم:
" خیلی. ولی نمی‌دانم چرا. شاید برای خودم و عشق و زمانی که بیهوده برایش فنا کردم غصه میخورم.
اما این ریسمان دست من نیست.
او دیروز میخواست بعد از اینهمه زجر برایم خط و نشان هم بکشد، که من چه وظایف دیگری هم باید داشته باشم، تا او به من افتخار همراهی بدهد.
خودخواهی او دره عمیقی ست که قطر آن از کره زمین عبور می‌کند و در او هیچ درکی از انسانیت و دوستی وجود ندارد.
او می‌خواهد من با سطح زمین یکی شوم و نباشم ولی جز او هیچکس در زندگی ام وجود نداشته باشد.
متعجب میشوم وقتی خود او نیاز به فکر و فانتزی های من دارد، چطور نمیفهمد که نیاز من به بیشتر دانستن چقدر بیشتر است.
لطمه ای که او فکر می‌کند من به غرورش زده ام، باعث می‌شود که او مرا تا آخر عمر هر گونه ای که بتواند، آزار کند و کینه اش بی پایان است.
ظلمی که به من می‌کند، قلبا خیلی روحم را مکدر می‌کند ولی من هنرمند نیستم که نیاز به تایید جهان داشته باشم.
مهم نیست اگر که کارهایم را تخریب بکند.
اما نمی‌خواهم راجع به او با تو حرف بزنم.
چیزی از آینده ایران میدانی؟!
اینقدر این روزها برای آدمهایی که نمیشناسم گریه کرده ام، که احساس میکنم، بهار در دلم نمیشکفد. "
عشقی مرا محکم بغل کرد و گفت:
" پیاده روی هایت را فراموش نکن.
وقتی راه می‌روی، افکارت را شانه میکنی و سنگینی آنها را کمتر حس میکنی.
من همیشه کنار تو راه میروم، حتی اگر هفته ها، خوابم را نبینی. "

©سوسن آفرین

......

Wir betrachteten mit Eshghi einen überwältigenden Anblick.
Wir blickten beide durch die Nebelschwaden ins Tal hinunter, wo der Fluss in seinem Bett tanzte und große, silberne Forellen die Wasserblasen mit ihrem Mund pflückten.
Einen Moment lang sah ich uns von hinten an.
Wir hatten große, weiße Flügel, und ich weiß nicht, ob wir von einem langen Flug zurückkehrten oder ob wir noch lange fliegen würden.

Wir waren zweifellos in Kelardasht.
Ich fragte: „Warst Du schon einmal hier?“
Er lächelte wie ein Granatapfel und sagte:
„Nein, mein Schatz, das ist wie ein Traum, wie eine Fantasie.“
Ich sagte:
„Ich war fast sechzehn, als wir mit meiner Familie hierher reisten.
Obwohl es etwas kühl war, habe ich die Erinnerung an die Natur nie vergessen.“
Wir verbrachten lange Zeit schweigend, atmeten die Schönheit der Natur ein und nahmen sie mit unseren Augen in uns auf.
Einen Moment später saßen wir auf der Kuppel der Schah-Moschee in Isfahan.
Ich lächelte und sagte:
„Das ist Deine Idee.
Gut, dass Morgengebet noch nicht gerufen wurde.
Glaubst Du, wir können die Hinrichtungen vor dem Morgengebet verhindern?!“
Eshghi umarmte mich und sagte:
„Hinrichtungen, Krieg, Terror – das sind Dinge, die Menschen wie Du und ich nicht aufhalten können.
Diesen Sommer werden sie mich am 12. Juli erneut ermorden, und dieses Ereignis ist seit über hundert Jahren unveränderlich.“
Mir liefen die Tränen über die Wangen.
Er schmierte sich eine Träne von mir auf seine Augenlider und sagte:
„Ich möchte nicht, dass Du traurig bist.
Das ist ein alter Vorfall.
Aber die wahre Bitterkeit liegt darin, dass die Menschen auch nach hundert Jahren ihre unsozialen und unmenschlichen Ansichten nicht geändert haben und immer noch Liebende im Namen der Religion erhängen.
Arif hat mir erzählt, dass Du an den Sitzstreiks und Demonstrationen in Teheran teilgenommen hast.
Du hast Dein zwölftes Lebensjahr immer dem Vaterland gewidmet.“
Sein Lächeln war so strahlend und klar wie die Sonne.
Er küsste meine Wange und sagte:
„Ich weiß, Deine Videos wurden wieder gesperrt.
Reden hat selbst in dieser Zeit Konsequenzen, und Lieben wird bestraft.
Ich kann Dir nicht helfen.
Obwohl die Schamlosigkeit eines egoistischen Menschen einen Schatten auf den Fluss Deines Lebens geworfen hat, kann mein Licht Dich nicht erreichen.
Wenn er Dich lieben würde, wäre ich glücklich.
Aber er liebt nur sich selbst, seine Distanz und seine Grausamkeit.
Trotz der Zerstörung, die er in Deinem Leben angerichtet hat, gibt er Dir die Schuld an allem.
Männer, die sich für schwächer als Frauen halten, sind sehr gefährlich.“
Ich sagte:
„Es ist auch meine Schuld.
Ich habe verbal einen so stolzen Menschen verletzt, weil er mein Herz mit seiner Arroganz und seinem Verrat zerstört hat.
Es gibt keinen Ausweg aus der Arroganz für solche Menschen, aber ich wünschte, es gäbe einen Weg, die Menschheit vor ihnen zu retten.“
Er sah mir direkt in die Augen und fragte:
„Liebst Du ihn immer noch?!“
Ich sagte überzeugend:
„Sehr.
Aber ich weiß nicht warum.
Vielleicht trauere ich um mich selbst und um die Liebe und Zeit, die ich für ihn verschwendet habe.
Aber es liegt nicht in meiner Macht.
Gestern wollte er mir nach all dem Leid einen Schlussstrich ziehen, welche Pflichten und Voraussetzungen ich noch erfüllen sollte, damit er mir die Ehre erweist, an meine Seite zu sein.
Sein Egoismus ist ein tiefes Tal, dessen Durchmesser die Erde durchquert, und er hat kein Verständnis für Menschlichkeit und Freundschaft.
Er will, dass ich mit der Erde verschmilzt bin und nicht mehr existiere, dass aber niemand außer ihm in meinem Leben existiert.
Ich frage mich, warum er nicht versteht, wie viel größer mein Bedürfnis ist, mehr zu wissen, wo er doch selbst meine Gedanken und Fantasien braucht.
Der Schaden, den ich seiner Meinung nach seinem Stolz zugefügt habe, wird ihn dazu bringen, mich sein Leben lang auf jede erdenkliche Weise zu verletzen, und sein Hass ist grenzenlos.
Die Ungerechtigkeit, die er mir antut, schmerzt mich zutiefst, aber ich bin keine anerkannte Künstlerin, die die Anerkennung der Welt braucht.
Es ist mir egal, ob er meine Werke zerstört.
Aber ich möchte nicht mit Dir über ihn heute mehr sprechen.
Weißt Du irgendetwas über die Zukunft des Iran?!
Ich habe in den letzten Tagen so viel um Menschen geweint, die ich nicht kenne, dass ich das Gefühl habe, der Frühling blüht in meinem Herzen nicht.
Eshghi umarmte mich fest und sagte:

„Vergiss Deine Spaziergänge nicht.
Beim Gehen ordnest Du deine Gedanken und spürst ihre Last leichter.
Ich werde immer an Deiner Seite sein, auch wenn Du wochenlang nicht von mir träumst.“

©Susan Afarin

Eshghi and I gazed at an awe-inspiring sight.
We both looked down through the mist into the valley, where the river danced in its bed and large, silver trout plucked the bubbles with their mouths.
For a moment, I looked at us from behind.
We had large, white wings, and I don't know if we were returning from a long flight or if we would fly for a long time yet.
We were undoubtedly in Kelardasht.
I asked, "Have you been here before?"
He smiled like a pomegranate and said,
"No, my love, this is like a dream, like a fantasy."
I said, "I was almost sixteen when we traveled here with my family.
Although it was a bit chilly, I have never forgotten the memory of nature."
We spent a long time in silence, breathing in the beauty of nature and taking it in with our eyes.
A moment later, we were sitting on the dome of the Shah Mosque in Isfahan.
I smiled and said, "That's your idea.
It's a good thing the call to morning prayer hasn't been given yet.
Do you think we can prevent the executions before morning prayers?!"
Eshghi hugged me and said:
"Executions, war, terror—these are things that people like you and me can't stop. This summer, on July 12, they will murder me again, and this event has been unchanging for over a hundred years."
Tears streamed down my cheeks.
He wiped one of my tears onto his eyelids and said,
"I don't want you to be sad.
This is an old incident."
But the real bitterness lies in the fact that even after a hundred years, people haven't changed their antisocial and inhumane views and still hang lovers in the name of religion.
Arif told me that you participated in the sit-ins and demonstrations in Tehran.
You dedicated your entire twelfth year to your country. "
His smile was as bright and clear as the sun.
He kissed my cheek and said:
"I know your videos have been blocked again.
Talking has consequences, even in these times, and loving is punished.
I can't help you.
Although the shamelessness of a selfish person has cast a shadow on the river of your life, my light can't reach you.
If he loved you, I would be happy.
But he only loves himself, his distance, and his cruelty.
Despite the destruction he has caused in your life, he blames you for everything. Men who consider themselves weaker than women are very dangerous."
I said: "It's my fault too."
I verbally hurt such a proud person because he destroyed my heart with his arrogance and betrayal.
There is no way out of arrogance for such people, but I wish there were a way to save humanity from them.
He looked me straight in the eye and asked,
"Do you still love him?!"
I said convincingly:
“Very much.
But I don’t know why.
Perhaps I’m grieving for myself and for the love and time I wasted on him.
But it’s not in my power.
Yesterday, after all the suffering, he wanted to draw a line under what duties and requirements I still had to fulfill for him to do me the honor of being by my side. “
His selfishness is a deep valley whose diameter crosses the earth, and he has no understanding of humanity and friendship.
He wants me to merge with the earth and cease to exist, but no one but him is allowed to exist in my life.
I wonder why he doesn’t understand how much greater my need is to know more, when he himself needs my thoughts and fantasies.
The damage I supposedly caused to his pride will cause him to hurt me in every way imaginable for the rest of my life, and his hatred knows no bounds.
The injustice he inflicts on me pains me deeply, but I'm not a recognized artist who needs the world's acclaim.
I don't care if he destroys my work.
But I don't want to talk to you about him anymore today.
Do you know anything about the future of Iran?!
I've cried so much these past few days for people I don't even know that I feel like spring isn't blooming in my heart.
Eshghi hugged me tightly and said:
"Don't forget your walks.
Walking helps you organize your thoughts and feel their weight more easily.
I will always be by your side, even if you don't dream of me for weeks."

©Susan Afarin

آخوند و ملا، سیاسیون و رجاله ها، نیستند بشر
ورنه جنگ و بمب و اعدام و زندان نبودش لیل تا سحر
از چه رو آدمی که عشق و شور را طالب است، پر شد ز شر
ندانستم، نمیدانم، نخواهم دانستن، بستم بصر

©سوسن آفرین

.......

Akhund und Mullah, Politiker und möchte gerne Würdenträger sind keine Menschen
Sonst gäbe es keinen Krieg, keine Bomben, keine Hinrichtungen und keine Gefängnisse von Nacht bis Morgengrauen
Warum ist der Mensch, der Liebe und Leidenschaft sucht, von Bösem erfüllt?
Ich wusste es nicht, ich weiß es nicht, ich will es nicht wissen, ich schloss die Augen

©Susan Afarin

.......

Akhund and mullah, politicians and would-be dignitaries aren't human
Otherwise, there would be no war, no bombs, no executions, and no prisons from night till dawn
Why is the human who seeks love and passion filled with evil?
I didn't know, I don't know, I don't want to know, I closed my eyes

©Susan Afarin

Bild: Pinterest

I will maybe at some point in my life know, where come out my tender nice feelings

Towards hate, abuse, disrespect, or maybe never know, main is I get my healings

©Susan Afarin

I didn't make a favor to hear advices.

I got no love, no respect, so I give just silence, that's all.

I don't want any argue, nor I want to be with you after all you have done to me.
I'm so sorry for me that I still have feelings for you but I don't want to be with you, cause you love yourself that much that no one else needs to make it too.
I've blocked and freed you.
In our case it would be better when I block you, cause even one little hole wich let you touch me will always let your one sided sarcastical attacks on me, but I know you won't let me in peace in any way and I don't know if I hate your sarcastical arrogant speeches like, If you want to be with me you need 4 things?! Or your lying crying that your mom has let you down.
Just let me and go make your life as you always did only for yourself.
Let me please, is a repeated hurting sentence, cause you never care about, like everything else which is not about you.

©Susan Afarin

I said what I had in my heart in a song
Let my anger aside, I want peace along
World will not lose its meaness and nasty wrong
But I feel the pain and stay forever strong

©Susan Afarin

Own text for Fariborz Lachini, Golden Autumn, My Homeland Iran

ایران میهن ما بود و خورشیدش سترگ
فکرش مثل سمفونی مینوازه چون ارگ
دردش استبداد، دیکتاتورها، خاشاک
با اینهمه قلب آدماش هست بزرگ

چهار فصل و توی یه روز تجربه کنی
صبح از چاه بهار بری تبریز، شام کنی
لر و کرد و بلوچ، فارس و گیلک و ترک
همه یه دل دارن، دوستی رو وزن کنی

دنیای ایرانی ها جهان دین نیست
احترام و متانت که هتک حرمت نیست
اونکه زور و ضرب داره، شرم، حیا نداره
یک مزدور خبیثه و اصلا آدم نیست

کاش این روزای بد تموم، ایران آزاد شه
عشق و آزادی با هم نصیب وطن شه
اونوقته که دنیا برگرده از حالا
از جنگ و ستیز بگذره و انسان راحت شه

©سوسن آفرین

......

Iran ist unsere Heimat, und seine Sonne scheint hell
Der Gedanke an ihn erklingt wie eine Symphonie, wie eine Orgel
Sein Schmerz sind Tyrannei, Diktatoren und Asche
Trotzdem haben Iraner große Herzen

Erlebe vier Jahreszeiten an einem Tag
Fahre morgens von Chah Bahar nach Täbris und iss dort zu Abend
Luren, Kurden, Balutschen, Perser, Gilaken und Türken
Alle haben ein großartiges Herz, dort kannst Du wahre Freundschaften erleben

Die Welt der Iraner ist keine Welt der Religion
Respekt und Würde sind keine Beleidigungen
Wer Gewalt anwendet, kennt weder Scham noch Anstand
Ist ein skrupelloser Söldner und überhaupt kein Mensch

Ich wünsche mir, dass diese schlimmen Tage enden, dass Iran frei wird
Liebe und Freiheit werden in der Heimat herrschen
Wenn sich die Welt von nun an wendet
Werden Krieg und Konflikte vorübergehen und die Menschen in Frieden leben

©Susan Afarin

......

Iran is our homeland, and its sun shines brightly.
The thought of it resounds like a symphony, like an organ
Its pain is tyranny, dictators, and ashes
Yet Iranians have big hearts

Experience four seasons in one day
Travel from Chah Bahar in the morning to Tabriz and have dinner there
Lurs, Kurds, Baloch, Persians, Gilaks, and Turks—all have a great heart; there you can experience true friendship

The world of Iranians is not a world of religion
Respect and dignity are not insults
Those who use violence know neither shame nor decency
They are unscrupulous mercenaries and not human at all

I wish that these terrible days would end, that Iran would be free
Love and freedom will reign in the homeland
When the world changes from now on
War and conflict will pass, and people will live in peace
©Susan Afarin
Bilder: Susan Afarin, Isna, Irandoostan

Bild: آسو

بین جمعیت زیادی گیر کرده بودم.
مثل زنانی که کنارم فریاد می‌زدند، چادر و چاقچور تنم بود ولی دوازده ساله بودم.
آنها شعارهای مشروطه سر داده بودند ولی در واقع متاثرین قیامی بودند که دو آخوند، طباطبایی و بهبهانی راه انداخته بودند.
چیزهایی می‌گفتند مثل اینکه: شاه و رعیت یکی باشند، مجلس انسان بر پا باشد....
از مشروطه نمیترسیدم، بلکه برایم جالب هم بود ولی از اینکه در چنین دورانی به عنوان زن زندگی میکردم و مجبور بودم این لباس‌های کریه را  پوشیده باشم، عصبانی بودم.
با خودم فکر کردم، چه کسی الان اینجا می‌تواند به من ربط داشته باشد.
بهار سال 1285، هجری شمسی؟!
جز سلطان بانو، مادر مادربزرگم و شوهرش جهانگیر کسی دیگر در این زمان نمی‌توانست وجود داشته باشد و من هم آنها را نمی‌شناختم.
همینطور که از کلاف سردرگم چاقچور عصبانی بودم و از اینکه چگونه خواب من مرا در ورطه های ترسناک رها می‌کند، مرد جوانی به سویم آمد و دستم را گرفت.
گفت:
"دختر جان، اینجا چه میکنی؟!"
نگاهش کردم، عارف قزوینی بود.
اشکم سرازیر شد.
او مرا بغل کرد و از چند کوچه و پس کوچه مرا به خانه خودش رساند.
حیاط خانه اش بزرگ بود ولی خانه انگار متروکه بود.
از مطبخ نان و پنیر و چای برایم آورد و گفت:
"تو را در خواب هایی که از عشقی میبینی چند بار دیده ام.
او هم الان هم سن توست ولی هنوز تهران نیامده ست.
متروک بودن خانه ام را ببخش.
از وقتی شاه زن من را به زور از من گرفت، دیگر حال و حوصله زندگی ندارم.
به او دلداری دادم و گفتم که او لیاقتش از زنی که هنوز دوستش دارد خیلی بیشتر است، چون این زن بعدها همیشه از لطف و عظمت شاه تعریف کرد و عشق لطیف دوران جوانی اش را ارج ننهاد.
لبخندی زد و سبیل‌هایش را از خوشحالی تردی که به او روی آورده بود، تاب داد.
گفت:
"می‌توانم فکر کنم، چرا عشقی گرفتار مهر تو شده ست.
تو آدمها را درست میبینی و در تو هیچگونه تزویری نیست.
شهامت تو شاید برای بیشتر مردان تهدید باشد و قصد آزارت کنند، اما آنکه تو را بفهمد، هیچوقت رهایت نخواهد کرد."
از او خواستم که ترانه از خون جوانان وطن لاله دمیده را بخواند.
با تعجب نگاهم کرد و گفت:
" در واقع هنوز آن را نسروده ام ولی، می‌دانم چه شعری را می‌گویی.
مظفرالدین شاه و اتابک می‌خواستند که من برایشان مطربی کنم.
اما من همیشه برای دل خودم خواندم، یا برای کسانی که دوستشان داشته ام.
مثل خود تو.
ما برای هنرمان مواجب بگیر نخواهیم شد.
هنری که خرید و فروش بشود، روزی از ارزش معنوی اش کاسته خواهد شد.
به حرف کسی گوش نکن، آمال دلت را دنبال کن.
مرا با سگم دفن کردند، چون سگ نجس است و من شراب هم میخوردم.
کسی برایم روی گورم قرآن نخواند و من از این بابت خوشحالم.
رسوم دیگران، آیین ما نخواهد بود.
اما از تو سوالی دارم.
چرا به زمان خودت علاقه ای نداری؟!
اکثر آدمها اگر بتوانند، می‌خواهند به آینده سفر کنند. "
گفتم:
" من از بچگی عاشق قدیم و باستان بودم.
به آینده کم سفر کردم، چون گذشته ها هنوز ایراد دارند و بنای آینده نمی‌تواند پایه ریزی درستی داشته باشد، با اینکه میدانم، گذشته را نمی‌توان ترمیم کرد.
اما حق با توست، تصمیم دارم که در زمان خودم بیشتر زندگی کنم.
اما روح من به خواب گذشته نیاز دارد.
امیدوارم به زودی خواب عشقی را ببینم. "
بغلم کرد و گفت:
" آدمهایی مثل تو زیاد نیستند.
امروز فهمیدم، چرا او اینقدر عاشق توست.
تو راه عجیب، تلخ و سختی را برای زندگی انتخاب کردی، با اینکه امکان زندگی راحت را داشته ای.
چادر و چاقچور را همینجا بگذار، می‌دانم که بالهایت، تو را کم کم از سطح زمین دور می‌کنند."

©سوسن آفرین

......

Ich steckte in einer großen Menschenmenge fest.
Wie die Frauen neben mir, die schrien, trug ich Tschador und Turban, aber ich war erst zwölf Jahre alt.
Sie skandierten Parolen der Konstitutionellen Revolution, doch in Wirklichkeit waren sie Mitglieder eines Aufstands, den zwei Kleriker, Tabatabaei und Behbahani, angezettelt hatten.
Sie riefen Dinge wie: König und Volk sollen eins sein, das Parlament der Menschen soll bestehen…
Ich fürchtete mich nicht vor der Konstitutionellen Revolution, im Gegenteil, ich fand sie interessant, aber ich war wütend, dass ich als Frau in einer solchen Zeit leben und diese hässlichen Kleider tragen musste.
Ich dachte bei mir: Wer könnte hier mit mir verwandt sein?

Frühling 1285, AH?! 1906.
Außer Sultan Banu, der Mutter meiner Großmutter, und ihrem Mann Jahangir konnte es zu jener Zeit niemanden bekannten gegeben haben, und auch sie kannte ich nicht.
Während ich wütend über das verworrene Gewirr von Chakchur war und mein Traum mich in schreckliche Abgründe trieb, kam ein junger Mann auf mich zu und nahm meine Hand.
Er sagte: „Kleine, was machst Du hier?!“
Ich sah ihn an, es war Arif Qazvini.
Tränen liefen mir über die Wangen.
Er umarmte mich und führte mich durch mehrere Gassen und Hinterhöfe zu seinem Haus.
Sein Hof war groß, aber das Haus wirkte verlassen.
Er brachte mir Brot, Käse und Tee aus der Küche und sagte:
„Ich habe Dich oft in Deinen Träumen von Eshghi gesehen.
Er ist jetzt in Deinem Alter, aber er ist noch nicht nach Teheran gekommen.
Verzeih mir, dass mein Haus verwüstet ausschaut.
Seit der Schah mir meine Frau gewaltsam genommen hat, habe ich keinen Lebenswillen mehr.
Ich tröstete ihn und sagte ihm, dass er viel mehr verdiene als die Frau, die er noch liebte, denn diese Frau pries später immer nur die Güte und Größe des Schahs und wusste die zärtliche Liebe ihrer Jugend nicht zu schätzen.“
Er lächelte und strich sich mit dem Schnurrbart über die zarte Freude, die ihn überkam.
Er sagte:
„Ich kann mir vorstellen, warum Eshghi von Deiner Liebe ergriffen ist.
Du siehst die Menschen richtig und bist aufrichtig.
Dein Mut mag für die meisten Männer eine Bedrohung darstellen, und sie mögen versuchen, Dir zu schaden, aber wer Dich versteht, wird Dich niemals im Stich lassen.“
Ich bat ihn, das Lied „Aus dem Blut der Jugend des Vaterlandes erblühte die Tulpe“ zu singen.
Er sah mich überrascht an und sagte:
„Eigentlich habe ich es noch nicht geschrieben, aber ich weiß, an welchem ​​Gedicht Du denkst.
Muzaffaruddin Shah und Atabak wollten, dass ich für sie singe.
Aber ich sang immer für mein eigenes Herz oder für diejenigen, die ich liebte.
Genau wie Du.
Wir werden für unsere Kunst nicht bezahlt.
Kunst, die gekauft und verkauft wird, verliert eines Tages ihren spirituellen Wert.“
Hör auf niemanden, folge den Wünschen Deines Herzens.
Sie begruben mich mit meinem Hund, weil Hunde nach islamischen Regeln unrein sind und ich auch Wein getrunken habe.
Niemand las mir auf meinem Grab aus dem Koran vor, und darüber bin ich froh.
Die Bräuche anderer werden nicht unsere Religion sein.
Aber ich habe eine Frage an Dich:
Warum interessierst Du Dich nicht für Deine eigene Zeit?!
Die meisten Menschen möchten, wenn sie könnten, in die Zukunft reisen."
Ich sagte:
"Ich liebe die Vergangenheit und die Antike seit meiner Kindheit.
Ich bin selten in die Zukunft gereist, weil die Vergangenheit noch Fehler hat und der Aufbau der Zukunft kein solides Fundament haben kann, auch wenn ich weiß, dass die Vergangenheit nicht wiederhergestellt werden kann.
Aber Du hast recht, ich beschließe, mehr in meiner eigenen Zeit zu leben.
Doch meine Seele braucht den Traum von der Vergangenheit.
Ich hoffe, ich werde bald wieder von Eshghi träumen."
Er umarmte mich und sagte:
„Es gibt nicht viele Menschen wie Dich.
Heute habe ich verstanden, warum er Dich so sehr liebt.
Du hast einen ungewöhnlichen, bitteren und schwierigen Lebensweg gewählt, obwohl Du die Möglichkeit gehabt hättest, ein bequemes Leben zu führen.
Lass die unbequeme Klamotten hier, ich weiß, dass Deine Flügel Dich allmählich von der Erde emporheben werden.“

©Susan Afarin

......

I was stuck in a large crowd.
Like the women next to me who were shouting, I wore a chador and turban, but I was only twelve years old.
They were chanting slogans of the Constitutional Revolution, but in reality, they were members of an uprising instigated by two clerics, Tabatabaei and Behbahani. They shouted things like: King and people shall be one, the people's parliament shall exist…
I wasn't afraid of the Constitutional Revolution; on the contrary, I found it interesting.
But I was angry that I, as a woman, had to live in such a time and wear those ugly clothes.
I thought to myself: Who could be related to me here?
Spring 1285, AH?! 1906
Apart from Sultan Banu, my grandmother's mother, and her husband Jahangir, there could have been no one known at that time, and I didn't know them either.
While I was angry at the tangled mess of Chakchur and my dream was driving me into terrible abysses, a young man approached me and took my hand.
He said,
"Little girl, what are you doing here?!"
I looked at him; it was Arif Qazvini.
Tears streamed down my cheeks.
He embraced me and led me through several alleys and courtyards to his house.
His courtyard was large, but the house seemed deserted.
He brought me bread, cheese, and tea from the kitchen and said:
"I often saw you in your dreams of Eshghi.
He is now your age, but he hasn't yet come to Tehran.
Forgive me that my house looks so dilapidated.
Since the Shah forcibly took my wife, I have lost all will to live.
I comforted him and told him that he deserved far more than the woman he still loved, for she later only ever praised the Shah's kindness and greatness and failed to appreciate the tender love of her youth."
He smiled and stroked his mustache, a tender joy welling up inside him.
He said:
“I can imagine why Eshghi is so moved by your love.
You see people clearly and you are sincere.
Your courage may be a threat to most men, and they may try to harm you, but those who understand you will never abandon you.”
I asked him to sing the song “From the Blood of the Fatherland’s Youth Bloomed the Tulip.”
He looked at me in surprise and said:
"Actually, I haven't written it yet, but I know which poem you're thinking of. Muzaffaruddin Shah and Atabak wanted me to sing for them.
But I always sang for my own heart or for those I loved.
Just like you.
We don't get paid for our art.
Art that is bought and sold one day loses its spiritual value."
Listen to no one, follow the desires of your heart.
They buried me with my dog ​​because dogs are considered unclean according to Islamic rules, and I also drank wine.
No one read from the Quran to me on my grave, and I'm glad about that.
Other people's customs won't be our religion.
But I have a question for you:
"Why aren't you interested in your own time?!
Most people would like to travel to the future if they could."
I said:
"I have loved the past and antiquity since I was a child."
I've rarely traveled into the future because the past still has flaws, and building the future can't have a solid foundation, even though I know the past can't be restored. But you're right, I've decided to live more in my own time.
Yet my soul needs the dream of the past.
I hope I will soon dream of Eshghi again.”
He hugged me and said:
“There aren’t many people like you.
Today I understood why he loves you so much.
You chose an unusual, bitter, and difficult path in life, even though you had the opportunity to lead an easy one.
Leave the uncomfortable clothes here; I know that your wings will gradually lift you from the earth.”

©Susan Afarin

Bild: Instagram

One of us had to make an end and it couldn't be you.

So I did it and we are free.

Something which still can't earn respect, let the feeling being pale and meaningless.

You could follow me here or not.

I'm indifferent bored.

Please let us make a new way.

Have a good wonderful way of life.

I wish me that too.

We will once again laugh about memories, or remember but not in sadness, just past.

It brought nothing to tell you that I'm not a slave and have another culture.

Then stay bei your inspirations.

Others do it too, why not you.

You were my only one.

Take care, babe.

I didn't have the possibility of YouTube to block
Tarot online could also not be blocked, I couldn't out walk
Depression is something you can't heal but about it you talk
My strong feelings turned to indifference, I got myself shock
It doesn't mean hate, I wrote in bluse back, this damned role and rock
I hope this rudeness will freed me from his tries again to knock

©Susan Afarin

My own composition, You are the reason why I hate the blues

He:

I can't talk about my feelings, but I make you cry
I'm able to hurt you to death, but I deny
Who are you at all, I'm a polarising guy
You damned unknown known, you're clown-parrot-lie
I destroy and doubt, that's the only thing I try
That's the way of playing victim, don't ask me why
I'm allowed to advise things, you don't need to buy
And I'm always right, cause it's me, the Mr. Die

Me:

When I mean an explosion, I don't mean love-fuse
Human juice is his blood, but you won't refuse
Taking just inspirations wasn't enough as muse
These crimes won't be forgotten, but I won't me lose
This song I wrote for me nothing for your views
I'm glad and mad to say, I'm done with your news
Oh Babe, you are the reason why I hate the blues

©Susan Afarin

How correct is this sentence, that you stay there for having explanations from a cold snake
Why he has bitten you despite of your loyalty, why, it's his nature, not a mistake

©Susan Afarin

Bild: Art in words

چند قسمت از سریال خانه داوود را نگاه کردم.
انسان از آن سالها تا به حال تغییر نکرده ست.
قوم اسرائیل اولین شاه را انتخاب کرده بود، مردی که جز قساوت و کشتار درجنگ کار دیگری نکرده بود ولی ساموئل او را به شاهی انتخاب کرد.
خود او هم برای دفاع از خودش چندین سرباز از اقوام دیگر را کشت.
تا به امروز انسان هیچ پیشرفتی در معرفت و شعور اجتماعی کسب نکرده ست.
او تمام روز را با ساختن نقشه بر علیه دیگران به نام دفاع از خود می‌گذراند.
قوم اسرائیل در حال کشتن اعراب و ایرانیان هستند و خدای یکتای سه دین جز خونریزی کار دیگری ندارد.
بابت بیشعوری پیروان ادیان سه گانه بیابانی، در طول تاریخ میلیونها انسان شکنجه، آزار، تجاوز و مرگ را تجربه می‌کنند، چون معتقد هستند، خدای آنان عادل و مهربان است!!!
نازی‌ها مسیحی امروز در مجلس مثل صدراعظم آلمان هشتاد سال پیش يهوديها، کولی ها، بیماران و معلولین را میکشتند، امروز به یهودیان اسلحه میفروشند، تا آنها اعراب و ایرانی‌ها را بکشند.
دین ابزار سؤ استفاده ست و در آن تنها چیزی که یافت نمی‌شود، انسانیت است.
در واقع هر انسان با شعوری اگر کتاب‌های این سه دین را در دست بگیرد، حداقل بعد از خواندن اینکه خدای به این بزرگی، بابت یک سیب مهمترین مخلوق خودش را از بهشت به جهنم زمین فرستاده ست، باید کتاب را ببندد و به چنین خدای ظالمی برای همیشه پشت کند.
اما ترس و پاچه خواری بندگان و رذالت بی دینانی که ادعای مومن بودن میکنند، مرتب به لجنزار ادیان خون بیشتری میریزند.
داوود را فراموش کرده بودم.
مسیح، داوود، سلیمان، اگر وجود داشتند، تنها پیامبرانی هستند که حاوی شرافت انسانی بوده اند.
بودا و زرتشت را نام نبردم، چون آنها ربطی به ادیان بیابانی ندارند.
عیسی با نشان دادن سمت دیگر صورت خود برای سیلی دوم، تنها می‌تواند انسان‌هایی را بیدار کند که یک آنگسترم شرافت را حفظ کرده باشند.
بنابر این موجودی مثل ترامپ مسیحی نیست.
سلیمان با طبیعت هارمونی داشته و عدالت او بر مبنای تفکر روانشناسی سالم بنا شده بوده ست.
داوود هم با قلاب سنگ خود، ضربه ای به گولیاد می‌زند و این غول عظیم الجثه را بر زمین می‌زند.
او از شمشیر و جنگ دفاع نمی‌کند و با اینکه دفاع او از موسی بخاطر ده فرمان ضد انسانی او بر خلاف ذهن من است، روح او پاک است.
آواز خواندنش در فیلم زیباست، چون روحش تمیز و بی آلایش است.
اما موزیک هم وقتی زیباست که انسانیت در آن وجود داشته باشد و خودپرستی آن را تبدیل به اسلحه ضد بشری نکرده باشد.
امروز به میکل آنژ و داوود او فکر کردم.
هر چه در ذهن او نسبت به داستان داوود وجود داشته و عریان بودن مجسمه هم اگر تمایل جسمانی خود او بوده باشد، گره ابروان داوود مصمم بودن او را نشان می‌دهد و نشانی از قساوت در آن نیست.

©سوسن آفرین

......

Ich habe mir ein paar Folgen der Serie „Das Haus David“ angesehen.
Der Mensch hat sich seit jenen Jahren nicht verändert.
Das Volk Israel hatte den ersten König gewählt, einen Mann, der im Krieg nichts als Grausamkeit und Mord begangen hatte, doch Samuel setzte ihn als König ein.
Er selbst tötete mehrere Soldaten anderer Stämme, um sich zu verteidigen.
Bis heute hat der Mensch keinerlei Fortschritte in Wissen und sozialer Kompetenz gemacht.
Er verbringt den ganzen Tag damit, im Namen der Selbstverteidigung Intrigen gegen andere zu schmieden.
Das Volk Israel tötet heute Araber und Iraner, und der eine Gott der drei Religionen kennt keine andere Aufgabe als Blutvergießen.
Aufgrund der Ignoranz der Anhänger der drei Wüstenreligionen haben Millionen von Menschen im Laufe der Geschichte Folter, Verfolgung, Vergewaltigung und Tod erlitten, weil sie glauben, ihr Gott sei gerecht und barmherzig!!!
Die christlichen Nazis im Parlament töteten heute, wie der heutige deutsche Bundeskanzler vor achtzig Jahren, Juden, Roma, Kranke und Behinderte, und heute verkaufen sie Waffen an Israel, damit sie Araber und Iraner töten können.
Religion ist ein Instrument des Missbrauchs, und das Wichtigste, was ihr fehlt, ist Menschlichkeit.
Tatsächlich sollte jeder intelligente Mensch, der die Schriften dieser drei Religionen zur Hand nimmt, zumindest nachdem er gelesen hat, dass ein so großer Gott seine wichtigste Schöpfung wegen eines Apfels vom Himmel in die Hölle auf Erden verbannt hat, das Buch zuklappen und einem so grausamen Gott für immer den Rücken kehren.

Doch die Angst und Heuchelei der Diener und die Niedertracht derer, die sich als Gläubige ausgeben, lassen immer wieder Blut im Schlamm der Religionen vergießen.
Ich hatte David vergessen.
Christus, David und Salomo – sofern sie existierten – sind die einzigen Propheten, die menschliche Würde besaßen.
Ich nannte Buddha und Zarathustra nicht, weil sie keine Wüstenreligion predigt haben.
Indem Jesus für eine zweite Ohrfeige die andere Seite seines Gesichts zeigt, kann er nur jene aufrütteln, die ein Angstrom Würde in sich bewahrt haben.
Daher ist ein Wesen wie Trump kein Christ.
Salomo lebte im Einklang mit der Natur, und seine Gerechtigkeit basierte auf fundiertem psychologischem Denken.
Auch David trifft Goliad mit seiner Schleuder und wirft diesen Riesen zu Boden.
Er verteidigt weder Schwert noch Krieg, und obwohl seine Verteidigung von Moses' unmenschlichen Zehn Geboten meinem Verständnis widerspricht, ist seine Seele rein.
Sein Gesang im Film ist wunderschön, weil seine Seele rein und unbefleckt ist.
Aber Musik ist auch dann schön, wenn sie Menschlichkeit ausstrahlt und nicht vom Egoismus zu einer menschenfeindlichen Waffe verkommen ist.
Heute dachte ich an Michelangelo und seinen David.
Was auch immer er mit der Geschichte Davids und der Nacktheit der Statue bezweckte – ob es nun sein eigenes körperliches Verlangen war oder nicht –, die Runzel in Davids Augenbrauen zeugt von seiner Entschlossenheit und lässt keinerlei Grausamkeit erkennen.

©Susan Afarin

......

I watched a few episodes of the series "The House of David."
Humans haven't changed since those years.
The people of Israel elected their first king, a man who had committed nothing but cruelty and murder in war, yet Samuel appointed him king.
He himself killed several soldiers of other tribes in self-defense.
To this day, humans have made no progress in knowledge or social skills.
People spend all day plotting against others in the name of self-defense.
The people of Israel are killing Arabs and Iranians today, and the one God of the three religions knows no other purpose than bloodshed.
Due to the ignorance of the followers of the three desert religions, millions of people throughout history have suffered torture, persecution, rape, and death because they believe their God is just and merciful!!!
The Christian Nazis in parliament today, like the current German Chancellor eighty years ago, were killing Jews, Roma, the sick, and the disabled, and today they sell weapons to Israel so they can kill Arabs and Iranians.
Religion is an instrument of abuse, and the most important thing it lacks is humanity.
In fact, any intelligent person who picks up the scriptures of these three religions should, at least after reading that such a great God banished his most important creation from heaven to hell on earth because of an apple, close the book and turn his back on such a cruel God forever.
Yet the fear and hypocrisy of the servants and the depravity of those who pretend to be believers continually spill blood in the mire of religions.
I had forgotten David.
Christ, David, and Solomon—if they existed—are the only prophets who possessed human dignity.
I didn't mention Buddha and Zarathustra, cause they were no desert prophets.
By showing the other side of his face for a second slap, Jesus can only rouse those who have retained an angstrom sense of dignity within themselves.
Therefore, a being like Trump is not a Christian.
Solomon lived in harmony with nature, and his justice was based on sound psychological reasoning.
David, too, strikes Goliad with his sling and throws this giant to the ground.
He defends neither sword nor war, and although his defense of Moses' inhuman Ten Commandments defies my understanding, his soul is pure.
His singing in the film is beautiful because his soul is pure and untainted.
But music is also beautiful when it radiates humanity and hasn't degenerated into a misanthropic weapon of selfishness.
Today I thought of Michelangelo and his David.
Whatever his intention with the story of David and the statue's nudity—whether it was his own physical desire or not—the furrow in David's brow testifies to his resolve and reveals no cruelty whatsoever.

©Susan Afarin