نان سنگک داغی خریده بودم و سفره ای برای صبحانه چیدم، پنیر و پونه، گردو و کره، مربای به، چای معطر توی قوری روی سماور گذاشتم، تا دم بکشد.
فکر کردم که می‌توانم نیمرو هم درست کنم، وقتی خیار و گوجه را خرد میکردم.
اما دلم میخواست، عشقی را در خوابش نگاه کنم.
از زیر طاق نصرت حیاط رد شدم، اقاقیهای بنفش، از رایحه گس و مطلوب خود مدهوشم کردند.
شاخه کوچکی از آن را چیدم و لای دستانم گرفتم، تا بوی یار بگیرد.
از بالا تا پایین، با پارچه متقابل سفیدی پوشیده شده بودم و بر سرم تاجی بود با غنچه های ترد گل های رز سپید و صورتی.
بلبلی با مسرت و مهارت میخواند، نسیمی که میان پوست من و پارچه متقال می‌وزید به زیبایی بهار بود.
وقتی به اتاق رسیدم، عشقی طاق باز خوابیده بود.
با احتیاط کنار او روی تخت نشستم، نفس هایش به زیبایی تپیدن قلب گنجشک ها زیبا و معصوم بودند.
گل اقاقی بنفش را به صورتش نزدیک کردم، تا بوی آن در خوابش بپیچد.
کنار لبان زیبایش، لبخند ملایمی ورای خوشبختی ظاهر شد.
دستانش به دنبال من گشتند.
دستم را درون دستهایش پنهان کردم و گونه زیبایش را بوسیدم.
چشمانش را گشود و انگار جهان یکباره دوری به وسعت خود خورشید زد و سالی گذشت، اما دستان من میان دستانش محفوظ بودند.
با صدای نرمی گفت:
"بانوی خواب و عشق و سرور، کنار من عمر تو سریع تر سپری خواهد شد ولی به تو قول می‌دهم که تا دور آخر زمین به خورشید، جز من و تو در بهشت عشق مان، کسی را راه نباشد."
او را بغل کردم و گفتم:
"صبحانه ای تدارک دیده ام ولی دلم نمی‌خواهد گرمای این رختخواب را ترک کنیم.
همیشه خوابت را خواهم دید و حالا که پرندگان شروع بهار را جشن گرفته اند، برای خودمان آرزوی بهار جاوید دارم. "
او مرا بوسید و از حلاوت بوسه هایش، خوابم منقض شد.
وقتی به بیداری ام مطمئن شدم، با خودم فکر کردم، که با وجود عشقی میان قلب من، وجود من همیشه بهار خواهد ماند.

©سوسن آفرین

......

Ich hatte warmes Sangak-Brot gekauft und den Tisch fürs Frühstück gedeckt.
Käse und Minze, Walnüsse und Butter, Quitten Marmelade, duftenden Tee gab ich in eine Teekanne und stellte sie auf den Samowar.
Ich dachte, ich könnte Spiegeleier zubereiten, während ich Gurken und Tomaten schnitt.
Aber ich wollte Eshghi beim Schlafen beobachten.
Ich ging unter dem Blumenbogen im Hof ​​hindurch, und der süße, angenehme Duft der purpurnen Akazien betörte mich.
Ich pflückte eine kleine Traube davon und hielt sie zwischen meinen Händen, damit  meine Hände den Duft meiner Geliebten bekommen konnten.
Ich war von Kopf bis Fuß in weißes, gewebtes Tuch gehüllt, und auf meinem Kopf trug ich einen Kranz aus zarten weißen und rosa Rosenknospen.
Eine Nachtigall sang voller Freude und Anmut, und die Brise, die zwischen meiner Haut und dem Kleid wehte, war so schön wie der Frühling.
Als ich das Zimmer erreichte, schlief Esghi auf dem Rücken im Bett.
Ich setzte mich vorsichtig neben ihm aufs Bett.
Sein Atem war so schön und unschuldig wie das Herzklopfen eines Spatzen.
Ich hielt ihm die violette Akazienblüte ans Gesicht, damit ihr Duft ihn im Schlaf umhüllte.
Ein sanftes Lächeln, das über das Glück hinausging, erschien auf seinen schönen Mund.
Seine Hände suchten nach mir.
Ich legte meine Hand in seine und küsste seine schöne Wange.
Er öffnete die Augen, und es war, als hätte sich die Welt plötzlich so weit wie eine ganze Drehung um die Sonne selbst gedreht und ein Jahr wäre vergangen, doch meine Hände lagen sicher in seinen.
Mit sanfter Stimme sagte er:
„Herrin des Traumes, der Liebe und der Freude, mit mir wird Dein Leben schneller vergehen, aber ich verspreche Dir, dass bis zur letzten Drehung der Erde um die Sonne niemand außer Dir und mir Zutritt zum Paradies unserer Liebe haben wird.“
Ich umarmte ihn und sagte:
„Ich habe das Frühstück vorbereitet, aber ich möchte die Wärme dieses Bettes nicht verlassen.
Ich werde immer von Dir träumen, und jetzt, da die Vögel den Frühlingsbeginn gefeiert haben, wünsche ich uns ewigen Frühling.“
Er küsste mich, und die Süße seiner Küsse ließ mich aus dem Schlaf raustreten.
Als ich mir meiner Wachheit sicher war, dachte ich bei mir:
"Mit Eshghi in meinem Herzen wird mein Leben immer ein Frühling bleiben.

©Susan Afarin

......

I had bought warm sangak bread and set the table for breakfast.
I put cheese and mint, walnuts and butter, quince jam, and fragrant tea into a teapot and placed it on the samovar.
I thought I could make fried eggs while I sliced ​​cucumbers and tomatoes.
But I wanted to watch Eshghi sleeping.
I walked under the flower arch in the courtyard, and the sweet, pleasant scent of the purple acacias captivated me.
I picked a small bunch of grapes and held it between my hands so that my hands could take on the scent of my beloved Eshghi.
I was wrapped from head to toe in white woven cloth, and on my head I wore a wreath of delicate white and pink rosebuds.
A nightingale sang with joy and grace, and the breeze that blew between my skin and the dress was as beautiful as spring.
When I reached the room, Eshghi was asleep on his back in bed.
I carefully sat down beside him.
His breathing was as beautiful and innocent as a sparrow's heartbeat.
I held the purple acacia blossom to his face so that its fragrance would envelop him as he slept.
A gentle smile, beyond happiness, appeared on his beautiful mouth.
His hands reached out for me.
I placed my hand in his and kissed his beautiful cheek.
He opened his eyes, and it was as if the world had suddenly turned as far as a full rotation around the sun, and a year had passed, yet my hands rested safely in his.
In a gentle voice, he said,
"Queen of dreams, love, and joy, with me your life will pass more quickly, but I promise you that until the Earth's final rotation around the sun, no one but you and me will have access to the paradise of our love."
I embraced him and said,
"I've prepared breakfast, but I don't want to leave the warmth of this bed.
I will always dream of you, and now that the birds have celebrated the arrival of spring, I wish us eternal spring."
He kissed me, and the sweetness of his kisses drew me out of sleep.
Once I was sure I was awake, I thought to myself:
"With Eshghi in my heart, my life will always remain a springtime."

©Susan Afarin